Close

«Πάρε τη φανέλα με το 11 και κάνε την εξέδρα να τραγουδά το όνομά σου!»

Τρία εντελώς διαφορετικά τραγούδια. Τρία διαφορετικά είδη μουσικής. Και με ακουστικά στα αυτιά ο Τάσος Χατζηγιοβάνης. Τι σχέση έχει η αποκάλυψη του φετινού Παναθηναϊκού με μια… καμένη playlist;

Ο Ed Sheeran και οι κατά καιρούς mainstream επιτυχίες του εναλλάσσονταν με λάτιν επιτυχίες εκείνων των ημερών. Ο Κάρλος Ζέκα, ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού ακόμα το καλοκαίρι του 2017, είχε φτάσει στα όρια του. Γνωστός για την αδυναμία του στην ελληνική μουσική και ειδικά στον Κωνσταντίνο Αργυρό, ήταν… έξω φρενών. Δε θα άφηνε, ένα αμούστακο παιδί, το οποίο τώρα ξεκινούσε την καριέρα του (σ.σ. τόσο ως dj όσο και ως ποδοσφαιριστής) να του χαλάσει το πρωινό του χαλάρωμα. Με τα μάτια να πετάνε φωτιές, γύρισε προς το μέρος του και γελώντας – γιατί προφανώς όλη η περιγραφή είναι στα όρια της υπερβολής – του απευθύνει το λόγο. «Θες να γίνεις σαν τον Λέτο; Άφησε μαλλί, πάρε το 11 και να φωνάζει ο κόσμος «σας γ… ο Χατζηγιοβάνης».

Ο Κάρλος Ζέκα βρίσκεται σήμερα στην Κοπεγχάγη. Εκείνο το καλοκαίρι έφυγε από τον Παναθηναϊκό, προφανώς όχι εξαιτίας των μουσικών επιλογών του μικρού, αλλά εξαιτίας των… οικονομικών επιλογών του Γιάννη Αλαφούζου. Ο ελληνοποιημένος μέσος παρακολουθεί την πρώην του ομάδα, ακούει ακόμα τις επιτυχίες του Αργυρού και είναι άγνωστο αν στον ελεύθερό του χρόνο ασκεί το χάρισμα της μελλοντολογίας. Έστω και εν μέρει, μπορεί να θυμάται την επιτυχία του. Ο Χατζηγιοβάνης δεν άφησε μαλλί (σ.σ. αλλά μια φορά που το έβαψε παραλίγο να του το ξεριζώσουν), ωστόσο πήρε το «11» και δεν απέχει πολύ από το να ακούσει το όνομά του στο ρυθμό του «Seven Nation Army». Να ήταν άραγε και αυτό το τραγούδι στην playlist που έπαιζε εκείνο το πρωινό στο Τέγκελεν; Πιθανότατα, όχι.

Μαλλί, γυαλί και «αντίο» αποστολή…

Το άρθρο συνεχίζεται μετά τη διαφήμιση

Ο Παναθηναϊκός γνωρίζει καλά από όμορφα ταλέντα και τα έχει δει εξίσου όμορφα να καίγονται. Το σχολείο της «Παιανίας» πάντα έβγαζε ωραίες ιστορίες, πάντα έδινε εν δυνάμει ποδοσφαιριστές, ωστόσο το σχολείο της… ζωής έφερνε πρόωρο και συνήθως άκομψο τέλος στις όμορφες ιστορίες. Ονόματα δε χρειάζεται να αναφερθούν, υπάρχουν αμέτρητα από τα μέσα κιόλας της προηγούμενης δεκαετίας. Η διαχείριση είναι το δυσκολότερο κομμάτι και η σπουδαιότερη πρόκληση και για αυτή τη φουρνιά που έχει στα χέρια του ο Γιώργος Δώνης.

Ο Τάσος Χατζηγιοβάνης ανήκει στη γενιά του Αυγούστου 2016! Μια ημερομηνία που, ήδη, έχει αναφερθεί και φαίνεται πως θα μνημονεύεται για πολλά χρόνια ακόμα. «Η ΠΑΕ Παναθηναϊκός ανακοινώνει ότι οι νεαροί ποδοσφαιριστές Θεόδωρος Μίγγος, Γιάννης Μπουζούκης, Τάσος Χατζηγιοβάνης, Σπύρος Παπανικολάου, Αλέξανδρος Τριανταφυλλόπουλος, Γιώργος Σερβιλάκης και Ανδρέας Ξηρός, υπέγραψαν σήμερα επαγγελματικό συμβόλαιο με την ομάδα. Τους συγχαίρουμε και τους ευχόμαστε καλή δύναμη και επιτυχίες με τον σύλλογο». Δεν έχει σημασία πού βρίσκεται ο καθένας σήμερα, αλλά ότι ο 21χρονος μέσος ένα χρόνο μετά είχε κληθεί να υπογράψει και την επέκταση του συμβολαίου του με τον Παναθηναϊκό ως το 2020.

Το πρώτο παράσημο το παίρνει ο Αντρέα Στραματσόνι. Εκείνος επέμεινε στο ταλέντο του και τον πήρε στην πρώτη του επαγγελματική προετοιμασία. Τότε, που γινόταν θέμα επειδή έδινε ασίστ με ραμπόνα κι επειδή ανάγκαζε τον Τζιαντομένικο Μέστο με ένα επαγγελματικό, ιταλικό κλάδεμα να του υπενθυμίζει ότι στους «μεγάλους» δεν σκάνε δύο συνεχόμενες ντρίμπλες. Με τα πόδια στο χέρι και το γρασίδι στο στόμα, είχε το χρόνο ο θρασύς, ταλαντούχος νεαρός, να σκεφτεί καλύτερα τις επόμενες κινήσεις του. Η πρώτη του συμμετοχή ήρθε με τον Στραματσόνι στο τιμόνι. Έπαιξε στις 3 Νοεμβρίου του 2016 απέναντι στην Σταντάρ Λιέγης, σε ένα ματς στο οποίο ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε 3-0 στη Λεωφόρο. Οι επόμενες συμμετοχές θα έρχονταν με τον Μαρίνο Ουζουνίδη, ο οποίος παίρνει το δεύτερο παράσημο στην ιστορία μας.

Ο Έλληνας τεχνικός πίστεψε στο ταλέντο του Τάσου Χατζηγιοβάνη, σε ηλικία που – κακά τα ψέματα – έπρεπε να πάψει να θεωρείται ταλέντο. Είχε ενηλικιωθεί και έπρεπε να πάρει τις ευκαιρίες του. Μέχρι το τέλος της σεζόν 2016-17 είχε παίξει σε 14 ματς, σημειώνοντας ένα γκολ και δίνοντας μία ασίστ. Καλά τα πράγματα για αρχή, όμως η ιστορία έχει αποδείξει ότι η διάρκεια μετράει. Ο Ουζουνίδης στηρίζει τον νεαρό και τον ξεκινάει βασικό σε αμφότερες τις αναμετρήσεις με την Γκαμπάλα, σε μια εποχή ακόμα που το ρόστερ του τριφυλλιού δεν έμπαζε από παντού. Ο Χατζηγιοβάνης παίζει. Έχει μπει στο σταθερό rotation του Παναθηναϊκού και ως τις 3 Δεκεμβρίου έχει έντεκα συμμετοχές, οι έξι ως βασικός. Μετά, αποφασίζει να επισκεφτεί τον… κομμωτή του!

Το ξανθό μαλλί «σοκάρει» τον προπονητή του και τους ανθρώπους δίπλα στην ομάδα και ο μικρός μπαίνει στον πάγο! Είχε κάνει, ήδη, την αρχή με τα τατουάζ και δεν ήθελε πολύ η ιστορία να μοιάσει σε τόσες και τόσες του παρελθόντος. Το μήνυμα φτάνει στον Τάσο μέσω τρίτων, εκείνος συνετίζεται, πατάει ξανά τα πόδια του στη γη και από τις αρχές Ιανουαρίου επιστρέφει. Ο Μαρίνος Ουζουνίδης θα μιλήσει δημοσίως για την ανάγκη προσγείωσης της ψυχολογίας των μικρών, που δεν είναι εύκολο να διαχειριστούν ότι «παίζουν στον Παναθηναϊκό». Το υπόλοιπο της χρονιάς θα κυλήσει ομαλά και στο φινάλε της ο Χατζηγιοβάνης θα αναφερθεί στα σκαμπανεβάσματα που έχει η προσαρμογή σε μια νέα κατάσταση.

«Είναι μια ωραία εμπειρία για εμένα, το απολαμβάνω και το ζω όσο είμαι στον Παναθηναϊκό. Πιστεύω να είμαι για πολλά χρόνια ακόμα εδώ. Κάνω πολλά όνειρα και αυτό που σκέφτομαι είναι να γίνουμε πρωταθλητές και να είμαστε για πολλά χρόνια πρωταθλητές και να πάρουμε πολλά Κύπελλα. Και να πάμε στο Champions League και στο Europa League όσο πιο ψηλά γίνεται. Δεν έχω φτάσει σε σημείο να επηρεάζομαι. Αλλά είναι δύσκολο. Όταν μου στέλνουν και δεν απαντάω, μου λένε ότι το έχω πιστέψει. Όμως, δεν δίνω σημασία. Άμα απαντήσω στον ένα, θα αναγκαστώ να το κάνω με όλους. Το διατηρώ έτσι όπως νομίζω εγώ».

Στα τρία κόρνερ… πέναλτι!

Το άρθρο συνεχίζεται μετά τη διαφήμιση

Η λέξη που με την οποία θα περιέγραφε ο ίδιος τον εαυτό του είναι «αυθόρμητος». Αν προσθέσουμε τον αυθορμητισμό, με την επιθυμία, την τρέλα, τη νεανικότητα, την πώρωση και λίγο το ψώνιο – γιατί ποιος δεν είναι ψώνιο; – τότε το άθροισμα είναι ο Τάσο Χατζηγιοβάνης απέναντι στη Λαμία και ο Τάσος Χατζηγιοβάνης απέναντι στη Λάρισα. Ένα «παιδί» 21 ετών που θεωρεί ότι αξίζει να εκτελέσει το πέναλτι επειδή έπαιζε καλά ως τότε. Ένα παιδί που θα κάνει γκριμάτσα απογοήτευσης και θα μουτρώσει όταν ο μπαμπάς/προπονητής τον αγνοήσει και που θα τρέξει να τον αγκαλιάσει όταν του πει «άντε, εκτέλεσέ το εσύ». Ακριβώς η ιστορία των δύο πέναλτι που έχει κερδίσει ως τώρα το τριφύλλι.

Ξέχωρα από τα πέναλτι, ο νεαρός μέσος που θαυμάζει τον Νεϊμάρ και τον Μέσι, έχει κλέψει την παράσταση στο τριφύλλι. Δεν ασχολείται με τα μαλλιά του, με τα τατουάζ του, ούτε προκαλεί με τον έρωτά του, αλλά αναγκάσει άπαντες να ασχολούνται με το ταλέντο του. Ακριβώς, όπως ανάγκασε και τον πρώτο άνθρωπο που τον είδε να παίζει στην Μυτιλήνη. Τότε, που ο πατέρας του πήγε να τον γράψει στις ακαδημίες «Οδυσσέας Ελύτης».

«Τυχαία με πήρε ο μπαμπάς μου και με πήγε σε μια ακαδημία. Ήμουν πέντε χρονών και όλοι ήταν εφτά και οκτώ. Στην αρχή είπαν πως δεν μπορούν να με πάρουν. Ήμουν μικρός. «Άφησε τον να κάνει σήμερα προπόνηση και όταν γυρίσεις θα σου πω», είπε στον μπαμπά μου. Είδε ότι ήμουν καλός και με κράτησαν, παρότι ήμουν μικρότερος». Ο Παναθηναϊκός τον εντόπισε περίπου έντεκα χρόνια μετά σε αγώνες μεικτών ομάδων στον Άγιο Κοσμά. Ο Δημήτρης Μάρκος τον ξεχώρισε στα ματς που παρακολούθησε και τον επισκέφτηκε την ίδια μέρα στο ξενοδοχείο. «Μου είπε να πάω Παιανία να με δοκιμάσουν», θυμάται ο Τάσος, με τον θρύλο να θέλει και τον Ολυμπιακό να προσπαθεί να τον αποκτήσει.

«Είναι όνειρο για κάθε παιδί να μεγαλώνει στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού. Είναι πολύ δύσκολα τον πρώτο καιρό, αλλά είναι πολύ όμορφα», προσθέτει και συνεχίζει να ζει το όνειρό του με την πράσινη φανέλα. Αυτή με το «11», όπως του είχε… μαρτυρήσει ότι θα συμβεί ο Κάρλος Ζέκα. «Το ταξίδι ξεκινάει», όπως θα του τραγουδούσε ο Κωνσταντίνος Αργυρός, αν ο Πορτογάλος ήταν στις μουσικές επιλογές. «I see fire», όπως θα πρόσθετε ο Ed Sheeran από την playlist του Τάσου Χατζηγιοβάνη. «I'm gonna fight 'em all, a seven nation army couldn't hold me back», όπως θα τραγουδούσαν οι White Stripes, που σίγουρα δεν έπαιξαν εκείνο το πρωινό, αλλά θα παίξουν κάποια μέρα ξανά στο ΟΑΚΑ!

Close
«Πάρε τη φανέλα με το 11 και κάνε την εξέδρα να τραγουδά το όνομά σου!»
Χρόνος ανάγνωσης: 6’