Ο ίδιος ποδοσφαιρικός κανόνας, ισχύει και για τον ΠΑΟΚ. Ιδιαίτερα φέτος με δεδομένη την παρουσία της νέας τεχνικής ηγεσίας. Τα φιλικά δίνουν τη δυνατότητα στον προπονητή να γνωριστεί με το υλικό που έχει στη διάθεση του. Τα φιλικά παιχνίδια έχουν εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα από τις προπονήσεις που ως συνήθως διεξάγονται υπό τη στενή παρακολούθηση και τις οδηγίες του προπονητή και των συνεργατών του.
Οι αγώνες είναι μια διαφορετική διαδικασία. Δίνουν την ευκαιρία στον προπονητή να καταγράψει τις συνήθειες, τις αντιδράσεις, τον τρόπο σκέψης και την αγωνιστική – ψυχολογική κατάσταση των ποδοσφαιριστών του. Να εντοπίσει τα προτερήματα τους, τις αδυναμίες τους και τον βαθμό κατανόησης όσων έχουν εφαρμοστεί στις προπονήσεις.
Η γενική εικόνα -επαναλαμβάνω χωρίς να αποτελεί συμπέρασμα- των φιλικών αγώνων που παρακολουθήσαμε αλλά και σύμφωνα με όσα μεταφέρουν οι συνάδελφοι που παρακολουθούν καθημερινά την προετοιμασία της ομάδας στην Ολλανδία, είναι θετική. Ο Λίσι έχει τη δική του ποδοσφαιρική φιλοσοφία που αρέσει και προσπαθεί να βοηθήσει τους παίκτες να αφομοιώσουν την προσέγγιση του.
Υψηλές εντάσεις, επιμονή με τις δεύτερες μπάλες, πίεση ψηλά, ελευθερία στα σουτ, είναι ορισμένα από τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τις πρώτες εμφανίσεις του ΠΑΟΚ. Στέκομαι περισσότερο στη φιλοσοφία και τη γενική εικόνα της ομάδας, χωρίς να μπορώ να προχωρήσω σε περισσότερες αναλύσεις. Άλλωστε υπάρχουν παίκτες που δεν έχουν μπει ακόμα στην εξίσωση ενώ αναμένονται τουλάχιστον 5 μεταγραφές για να ενισχυθεί ουσιαστικά το ρόστερ.
Στα συν της προετοιμασίας, το κέφι του Καμαρά και η εντελώς διαφορετική εικόνα σε σχέση με την περσινή περίοδο όπως επίσης και η διάθεση του Κωνσταντέλια. Αρχικά ο Λίσι του δίνει μεγαλύτερη ελευθερία κίνησης στους χώρους, επιλογή που δείχνει να ταιριάζει απόλυτα στο στυλ του Γιάννη. Την ίδια ελευθερία νιώθει και ο Ζαφείρης που είναι το τρίτο πρόσωπο της προετοιμασίας που ξεχωρίζει.
Από τους νεαρούς, ο Μπέρδος δείχνει να έχει εξελιχθεί αν και είναι νωρίς για να κρίνουμε. Δεδομένο θεωρώ πως η τεχνική ηγεσία θα δώσει σε όλους το χρόνο που δικαιούνται και έχουν ανάγκη, για να δείξουν ποιους και πόσο μπορεί να εμπιστευθεί ο Ιταλός για τις υποχρεώσεις της νέας σεζόν.
Αν φύγει ο Σάντσεζ (η πιθανότερη εξέλιξη), απαιτείται να αποκτηθεί δεξί μπακ για να ντουμπλάρει τον Κένι, ενώ βρισκόμαστε εν αναμονή απόκτησης ενός ακόμα αμυντικού (ο Χατζηδιάκος μετράει ώρες για να αποτελέσει μέλος της οικογένειας του ΠΑΟΚ). Θεωρώ επιτακτική ανάγκη την απόκτηση ενός μέσου, ενός αριστερού εξτρέμ που θα μοιραστεί παιχνίδια με τον Τάισον και φυσικά ενός φορ, αν δεν καταστεί δυνατό να ξαναδούμε τον Γιακουμάκη με την ασπρόμαυρη φανέλα. Τέλος, η πιθανότητα προσθήκης του Γιαννούλη, θεωρώ δεδομένο πως θα αναβαθμίσει (και σημαντικά μάλιστα) το ρόστερ,
Η φετινή σεζόν -όπως ήταν και η περσινή- είναι ιδιαίτερα απαιτητική, με τρεις διοργανώσεις να περιμένουν την ομάδα. Γενικά έχει δρόμο η προετοιμασία καθώς επίσης και η περίοδος των μεταγραφών.
Παρακολουθώντας τον ανταγωνισμό διαπιστώνουμε ότι οι αντίπαλοι ενισχύονται -σε θεωρητικά φυσικά επίπεδο διότι στο χόρτο θα φανούν όλα- και τον ίδιο δρόμο θα ακολουθήσει και ο ΠΑΟΚ για να ανταγωνιστεί τους συν διεκδικητές των εγχώριων τίτλων.
Θα κλείσω με αναφορά στην απόφαση του Γιάννη Κωνσταντέλια να πάρει λίγο χρόνο για τον εαυτό του, απέχοντας από τα επόμενα παιχνίδια της εθνικής ομάδας. Διαβάσαμε και ακούσαμε «τέρατα» που καμία σχέση δεν έχουν με τον χαρακτήρα του Γιάννη. Εύκολα μπορούμε να κρίνουμε τις αποφάσεις ενός ποδοσφαιριστή, χωρίς να γνωρίζουμε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες λειτουργεί. Οφείλουμε να σεβόμαστε τις επιλογές των ανθρώπων και να τις κρίνουμε όταν έχουμε τη μεγάλη εικόνα. Το τονίζω με δεδομένο πως τη δεδομένη χρονική στιγμή, κανείς -εκτός από τον ίδιο- δεν έχει στη διάθεση του τη μεγάλη εικόνα.
Όλοι μας επιθυμούμε (ακόμα περισσότερο η οικογένεια του ΠΑΟΚ), να βλέπουμε τον Κωνσταντέλια να διαπρέπει με τη φανέλα της Εθνικής μας ομάδας ποδοσφαίρου. Αν ο ίδιος δεν αισθάνεται στην παρούσα φάση έτοιμος να προσφέρει τις υπηρεσίες του, είναι έντιμη η απόφαση του για προσωρινή αποχή.
