Για μένα δεν αποτελούν άλλοθι οι απουσίες και οι πολλές αλλαγές που επιχείρησε η τεχνική ηγεσία.
Τέτοιου είδους δικαιολογίες δεν ταιριάζουν σε ομάδα που πρωταγωνιστεί. Είναι προφανές ότι ο ΠΑΟΚ υποτίμησε τον –εξαιρετικό όπως αποδείχθηκε Εργοτέλη- και λίγο έλειψε να επιστρέψει με… αναγούλες από την Κρήτη.
Προβλήματα στην ανάπτυξη, προβλήματα στην ανασταλτική λειτουργία, μα κυρίως πρόβλημα στην νοοτροπία. Ξέρω καλά πως τέτοιου είδους παιχνίδια, οι παίκτες τα αντιμετωπίζουν ως αγγαρεία, χωρίς να έχουν αυτό το δικαίωμα. Δεν κρίνω με αυστηρότητα την ομάδα. Απλά δεν μου αρέσει η αδιαφορία. Θεωρώ ότι δεν ταιριάζει ως φιλοσοφία στον ΠΑΟΚ όπως επίσης δεν ταιριάζει και σε επαγγελματίες ποδοσφαιριστές.
Αν ρίξουμε μια προσεκτική ματιά στην 11αδα που παρουσίασε ο Λουτσέσκου στο Ηράκλειο, θα διαπιστώσουμε ότι στο χόρτο… έτρεχαν για λογαριασμό του ΠΑΟΚ, πολλά εκατομμύρια.
Αν εξαιρέσω την προσπάθεια του Μπίσεσβαρ στο α΄ ημίχρονο και το πάθος που διακρίνει τον Βέρνμπλουμ σε κάθε του εμφάνιση (ήταν και ο παίκτης που ξελάσπωσε τον ΠΑΟΚ με το γκολ που πέτυχε στην εκπνοή του αγώνα), δεν μπορώ να σταθώ σε κάτι θετικό.
Αντιλαμβάνομαι πως ιεραρχώντας τους στόχους, σαφώς και η κατάκτηση του πρωταθλήματος αποτελεί προτεραιότητα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μπορεί να δικαιολογηθεί οποιαδήποτε αδιαφορία στους αγώνες του Europa League ή και του κυπέλλου. Απαγορεύεται επίσης κάθε είδους αίσθημα ανωτερότητας (με την κακή έννοια της φράσης), όπως αυτή που είδαμε στους αγώνες με την Βίντι και φυσικά στο παιχνίδι με τον Εργοτέλη.
Δεν μου αρέσει να μασάω τα λόγια μου. Με λάθος νοοτροπία, κάποια στιγμή θα γίνει μεγάλη γκέλα. Ενδεχομένως ανεπανόρθωτη. Δεν μπορεί ο ΠΑΟΚ του 2018 με το ρόστερ που διαθέτει, να αναζητά άλλοθι και δικαιολογίες για εμφανίσεις όπως αυτή με την Βίντι στη Βουδαπέστη και τον Εργοτέλη στην Κρήτη.
Η διακοπή του πρωταθλήματος δίνει σε όλους τη δυνατότητα να αντιληφθούν πως είναι υποχρέωση τους να ανασκουμπωθούν και να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν απέναντι στους εαυτούς και τον κόσμο που στηρίζει με πάθος και τεράστιο κόστος, αυτή την ομάδα. Ξέρουμε πως οι δυνατότητες όλων όσων αποτελούν σήμερα το ποδοσφαιρικό τμήμα του ΠΑΟΚ είναι τεράστιες. Θέλουμε να τις βλέπουμε στους αγωνιστικούς χώρους.
Προχωρώντας στα θέματα της ασπρόμαυρης επικαιρότητας, θα σταθώ στις εξελίξεις που δρομολογήθηκαν με τον Λούμπος Μίχελ. Θεωρώ λάθος την εποχή που διάλεξαν για να περιθωριοποιήσουν τον Σλοβάκο. Αυτές οι αποφάσεις λαμβάνονται το καλοκαίρι και στην χειρότερη περίπτωση, στην χειμερινή διακοπή του πρωταθλήματος. Ελπίζω και εύχομαι να μην επηρεαστεί η λειτουργία του οργανισμού και να μην υπάρξουν αναταράξεις με δεδομένο ότι ο Μίχελ χειριζόταν όλες τις υποθέσεις των παικτών που λήγουν τα συμβόλαια τους.
Το πρόσημο της παρουσίας του Μίχελ στον ΠΑΟΚ, δεν μπορεί παρά να είναι θετικό. Άλλαξε το status της ομάδας (με τα λεφτά φυσικά που διέθεσε ο Ιβάν Σαββίδης) προσθέτοντας στο ρόστερ παίκτες όπως ο Πρίγιοβιτς, ο Μάτος, ο Μπίσεσβαρ, ο Κρέσπο, ο Κάνιας, ο Σάχοφ, ο Βαρέλα, ο Ουάρντα, ακόμα και τον Ενρίκε. Το σύνολο των επιλογών του ήταν value for money. Επί των ημερών του ο ΠΑΟΚ κατέκτησε δυο Κύπελλα και το κλεμμένο πρωτάθλημα. Του χρεώνεται η αποτυχία της επιλογής του Λεβέκ. Δεν ξέρω κατά πόσο ήταν δική του επιλογή. Κάποια στιγμή θα ξεκαθαρίσει αυτό το θέμα.
Του χρεώνω το γεγονός ότι δεν ήταν θερμός με την επιστροφή του Βιειρίνια στην Τούμπα. Έκανε λάθος.
Ο αντικαταστάτης του (Μάριο Μπράνκο), θα κριθεί στην πορεία και θα είμαστε σε θέση να κάνουμε συγκρίσεις, όταν έχουμε δείγμα της δουλειάς του.
