MENU

Την πρώτη φορά που η Τσέλσι κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ, ο Καντέ ήταν 22 χρόνων και αγωνιζόταν στη Μπουλόν, στην τρίτη κατηγορία του γαλλικού πρωταθλήματος. Ήταν η μοναδική ομάδα που τον δέχθηκε καθώς αρκετές πριν τον είχαν απορρίψει. 

Εννέα χρόνια μετά αυτός ο τόσο ταπεινός ποδοσφαιριστής, ένας άνθρωπος που πάντα χαμογελά, ένας παίκτης που λατρεύουν συμπαίκτες και αντίπαλοι είναι ο MVP των «μπλε» στο δεύτερο Τσάμπιονς Λιγκ της ιστορίας τους. Κορυφαίος ποδοσφαιριστής του τελικού, όπως ήταν MVP και στους δύο ημιτελικούς της φετινής διοργάνωσης. Βασικά, όπως ήταν MVP σε κάθε πορεία προς κάθε τίτλο που έχει κατακτήσει… 

Με την ίδια συστολή που όταν η εθνική ομάδα της Γαλλίας κατέκτησε το Μουντιάλ, το 2018 στη Ρωσία, και περίμενε σε μια άκρη να πανηγυρίσουν πρώτα οι άλλοι παίκτες των «τρικολόρ» και μετά να σηκώσει και αυτός το τρόπαιο, έτσι και το βράδυ του Σαββάτου στο Πόρτο δεν ήθελε να κάνει καμία δήλωση για τη δική του ατομική διάκριση και έπρεπε να τον σηκώσουν στα χέρια οι συμπαίκτες του για να δει όλος ο κόσμος για άλλη μια φορά πόσο σπουδαίος είναι. 

Από εκείνο το ποδοσφαιρικό παραμύθι που έγραψε η Λέστερ του Κλαούντιο Ρανιέρι, ο οποίος τον έλεγε «το μηχανάκι μου», ο Καντέ ήταν ο απόλυτος πρωταγωνιστής και όταν πήρε το πρωτάθλημα η Τσέλσι του Αντόνιο Κόντε και όταν σήκωσε το Παγκόσμιο Κύπελλο η Γαλλία του Ντιντιέ Ντεσάμπ. 

Κόντρα στη Μάντσεστερ Σίτι ήταν ξανά ο Καντέ που όλος ο κόσμος ξέρει. Και για άλλη μια φορά άρχισαν τα απίθανα σχόλια για το πόσο τυχερή είναι η Τσέλσι που έχει τους δίδυμους Καντέ στη μεσαία γραμμή της ή πως φαίνεται σαν να παίζει με δώδεκα παίκτες, αφού έκανε «δουλειά» για δύο. Ένας ποδοσφαιριστής ολοκληρωμένος είτε με τη μπάλα είτε χωρίς, που ξέρει ακριβώς που πρέπει να βρίσκεται. Δεν έκανε ούτε λάθος στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Καταλυτικός για να βγάζει με τις πάσες τους στην επίθεση τους συμπαίκτες του, απόλυτα απαραίτητος για την σωστή αμυντική λειτουργία της ομάδας του. 

Και να σκεφτεί κανείς πως η φετινή σεζόν κάθε άλλο παρά ιδανική φαινόταν να είναι για τον Γάλλο, ο οποίος αντιμετώπισε και προβλήματα τραυματισμών και ο Τόμας Τούχελ δεν τον εμπιστεύτηκε από την αρχή όταν ανέλαβε τους Λονδρέζους. Στο πρώτο παιχνίδι με την Ατλέτικο στους «16» του Τσάμπιονς Λιγκ ο Καντέ μπήκε ως αλλαγή, αλλά στη ρεβάνς ήταν βασικός και καθοριστικός, ένας εφιάλτης για τον Σαούλ και τον Κόκε. 

Ακολούθησαν τα προημιτελικά κόντρα στην Πόρτο, σε δύο παιχνίδια τα οποία μάλλον κρίθηκαν σε λεπτομέρειες και κατόπιν τα ημιτελικά με αντίπαλο τη Ρεάλ Μαδρίτης, για να αναδειχθεί και στα δύο παιχνίδια σε MVP. Έκανε εξαιρετική εμφάνιση στη Μαδρίτη και στη ρεβάνς του Λονδίνου ήταν ακόμα καλύτερος. 

Και στον τελικό ήταν άριστος. Έτρεξε 12 χιλιόμετρα στον αγωνιστικό χώρο του «Ντραγκάο», περισσότερα από κάθε άλλον. Είχε 85% ακρίβεια στις πάσες που έδωσε, ήταν ο πιο κοντός στο γήπεδο και πήρε τις περισσότερες κεφαλιές, δεν έκανε ούτε φάουλ στους αντιπάλους του, οι οποίοι στον ύπνο τους θα πρέπει να βλέπουν τη φιγούρα του. Είναι ο έκτος μέσος που παίρνει το βραβείο του MVP του τελικού μετά τους Ζινεντίν Ζιντάν, Ντέκο, Στίβεν Τζέραρντ, Τσάβι και Αντρές Ινιέστα.

Αυτά είναι τα κατορθώματά του στον φετινό τελικό:

-85% ακρίβεια στην πάσα
-53 επαφές με τη μπάλα
-11 κερδισμένες μονομαχίες
-10 ανακτήσεις της μπάλας
-4 εναέριες μονομαχίες
-3 τάκλιν
-2 επαφές στην αντίπαλη περιοχή
-2 κοψίματα
-2 επεμβάσεις
-2 κερδισμένα φάουλ

«Αν είμαι ο κορυφαίος του αγώνα; Αυτό είναι δευτερεύον, το βασικό είναι πως τα καταφέραμε μαζί, παλέψαμε να φτάσουμε εδώ, ως το τέλος και ήμαστε χαρούμενοι. Είναι η δουλειά όλης της ομάδας» ήταν τα λόγια του μετά τον τελικό με αυτό το αθώο χαμόγελο που βγαίνει από την ψυχή του και είναι πάντα χαραγμένο στο πρόσωπό του. 

«Έχω παίξει στην ίδια ομάδα με τον Μακελέλέ και πίστευα ότι ήταν ο καλύτερος παίκτης που είχα δει. Μα ο Καντέ έχει, αλήθεια, πολλά περισσότερα από τον Μακελελέ» σχολίασε εκστασιασμένος ο Τζο Κόουλ. «Πως μπορεί να είναι σε κάθε θέση στην άμυνα και στην επίθεση; Δεν μπορεί να είναι πραγματικός κι όμως είναι» έμεινε άφωνος ο Ρίο Φέρντιναντ. «Είναι παντού. Κάποιες φορές δεν γυρνάω πίσω στην άμυνα και ξέρω πως είναι ήδη εκεί. Έχει 15 πνευμόνια», είχε πει πριν από τρία χρόνια ο Πολ Πογκμπά.

«Πως γίνεται να μην αγαπάς τον Ενγκολό; Ακόμη και η μητέρα μου τον αγαπάει. Παρακολουθεί τα παιχνίδια της Τσέλσι και μου έχει πει πως ο αγαπημένος της ποδοσφαιριστής είναι ο Καντέ. Είναι ένας απίστευτος ποδοσφαιριστής, δίνει πάρα πολλά στο κομμάτι της φυσικής κατάστασης, αλλά την ίδια στιγμή είναι και πολύ καλός με την μπάλα στα πόδια του», είχε δηλώσει πριν από μερικές εβδομάδες ο Τούχελ.

Με κάθε προπονητή, σε κάθε ομάδα… Ο ίδιος Καντέ. Ένας παίκτης που μπορεί να αλλάξει με την παρουσία του οποιαδήποτε ομάδα, ένας παίκτη που κάνει τις ομάδες πρωταθλήτριες. Αυτός είναι. Δεν θα γίνει ποτέ Μέσι, Ρονάλντο ή Νεϊμάρ. Μα τελικά μπορεί να έχει κάνει περισσότερα από αυτούς στη σκέψη των ποδοσφαιρόφιλων. 


 

SDNA Google news
ΜΑΘΕΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ - ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Κι αν δεν σου αρέσει το ποδόσφαιρο, πως να μην υποκλιθείς στον Καντέ
EVENTS