Θα μπορούσε να είναι το βράδυ του Φερέιρα με θετική σκέψη, όμως το ρίσκο των τριών αλλαγών που πήρε νωρίς του γύρισε μπούμερανγκ. Η αρχική του επιλογή για 4-3-3, ήταν η ιδανική για να κλειδώσει τον Ολυμπιακό και να στείλει την πίεση στον Μάρτινς. Αυτός με τη σειρά του, αναγκάστηκε πρώτος να αλλάξει πράγματα, αναγκάστηκε να πάρει ρίσκα και εκεί που παρότι πίεζε άρχισε να χάνει ένταση, ο Φερέιρα επέλεξε να βάλει ιδιαιτέρως έντονη πινελιά.
Οι τρεις αλλαγές στο 65΄ και μάλιστα σε αυτές να αποχωρεί ο Τζόλης που έριξε σήμερα την τιμή του Τσιμίκα καμιά πέντε εκατομμύρια, ήταν πρόκληση. Και ένα λεπτό μετά, δέχτηκε το γκολ με το οποίο αναγκάστηκε να πάρει αυτός τα ρίσκα.
Προφανώς και σκέφτηκε πως έπρεπε να βάλει την πινελιά του σε μία φάση του αγώνα που η ομάδα του δεν ήταν καλή στο δημιουργικό κομμάτι. Το ρίσκο που πήρε όμως ήταν πέρα κάθε λογικής, δεν δικαιολογείται από καμία διακοπή και καμία πανδημία.
Παρά το δώρο του Φερέιρα, ο ΠΑΟΚ μπορούσε να πιάσει ξανά σκορ πρόκρισης όταν ο Φερέιρα έριξε στη μάχη τον Στοχ και τον Μπίσε. Το χτύπημα του Σλοβάκου ήταν εκπληκτικό και όμως ο Βαρέλα σε επτά μέτρα εστία πέτυχε τον Σα.
Ο ΠΑΟΚ θα μπορούσε να μείνει στο παιχνίδι μέχρι το τέλος. Όμως ο Παπαπέτρου έκανε την αλητεία της ημέρας. Η είσοδος του Φορτούνη στη πλάτη του Γιαννούλη έγινε με εντολή τέταρτου και μετά ο Κάιπερς, με περίσσια αμηχανία, έπρεπε να καλύψει τον συνάδελφό του. Ο Παπαπέτρου φέτος έχει πάρει την κάτω βόλτα και αυτό που έκανε στον ημιτελικό θα τον κυνηγάει καιρό. Γιατί δεν είναι λάθος, είναι κουτοπονηριά δημοσιοσχετίστικη. Από αυτές που κάνει αρκετές φέτος. Ο Περέιρα θα πρέπει να τιμωρήσει τον δημοσιοσχετίστα κλαρινογαμπρό για αυτή του την κίνηση.
Ο ΠΑΟΚ αποκλείστηκε, έχασε και τον Καντουρί για την Κυριακή, όμως το μόνο σίγουρο είναι πως ο Ρέμπε από σήμερα, θα ψάχνει πιο έντονα για προπονητή. Γιατί ο Φερέιρα απέδειξε με την διαχείρισή του σε παιχνίδι τίτλου πως είναι εκτός πραγματικότητας.
Αν δούμε το παιχνίδι συνολικά, ο ΠΑΟΚ είναι αυτός που έχει πρώτος μεγάλη φάση, ο ΠΑΟΚ έχει τη μεγάλη φάση για να ισοφαρίσει, ο ΠΑΟΚ είναι αυτός που δέχεται γκολ με διαιτητική παρέμβαση. Ένας ΠΑΟΚ που δεν είχε διαθέσιμους στον Πειραιά, γιατί ελάχιστοι το λένε, τους Κρέσπο, Βιεϊρίνια, Πέλκα, Ζαμπά, Μίσιτς, Αγκούστο και τον μακροχρόνια τραυματία Βέρνμπλουμ.
Ο Ολυμπιακός με μία απουσία, αυτή του Βαλμπουενά ήταν άλλη ομάδα και πολύ πιο εύκολα διαχειρίσιμη.
Η διαιτησία του Κάιπερς έπαιξε ρόλο στην παραμονή του Μπουχαλάκη στο παιχνίδι, αφού χαρίστηκε η δεύτερη κίτρινη στο μαρκάρισμα στον Ελ Καντουρί. Και μετά έπρεπε να καλύψει τον κλαρινογαμπρό για το έγκλημα που έκανε.
Ο ΠΑΟΚ είναι μία χαρά ομάδα και δεν θα μπω στη διαδικασία να απαξιώσω τους παίκτες. Οι παίκτες είναι θύματα μίας διαχείρισης που ισορροπεί μεταξύ επαγγελματισμού και ερασιτεχνισμού, απλά θα πρέπει να βάλουν τα δυνατά τους έτσι ώστε να βγει σωστά η χρονιά. Η παρουσία του προπονητή δεν είναι άλλοθι. Και χρειάζεται ελάχιστες προσθήκες για να πετύχει στόχους.
Έχουμε και έναν νταλγκά λιγότερο. Ο Τζόλης είναι ξεκάθαρα παίκτης πρώτης ομάδας και πρότζεκτ του κλαμπ. Δεν φοβάμαι τον χαρακτήρα του γιατί έχει στόφα. Δεν βλέπει κανέναν, η τεχνική του είναι τοπ, η αίσθηση του χώρου είναι εξαιρετική και το κορμί του είναι έτοιμο. Όσες φορές δεν εκτέθηκε αμυντικά φέτος ο Τσιμίκας σε όλα τα παιχνίδια απέναντι στον ΠΑΟΚ, εκτέθηκε σε 65΄λεπτά αγώνα από τον μικρό. Ο μικρός λοιπόν είναι μεγάλος και δεν βγαίνει από εδώ και πέρα, κυρίως όχι γιατί δεν φοβάται, αυτό είναι το προφανές. Δεν βγαίνει γιατί διεγείρεται και ζει για να προκαλεί φόβο.
Θα πιάσω και τον άλλο ημιτελικό, εκεί όπου προσωπικά είδα την καλύτερη διαιτησία όλων των εποχών σε ελληνικό γήπεδο. Μηδέν φάουλ επαφής σε 120 λεπτά από τον Μακέλι, με τους παίκτες κυρίως της ΑΕΚ να αργούν να καταλάβουν πως δεν θα πάρουν μισό όσο και να βουτάνε. Αυτός ήταν και ο λόγος που έχασαν ένα ημίχρονο που ήταν καλοί και ο Άρης βρήκε την ευκαιρία να μπει γερά στην υπόθεση πρόκριση.
Ο Λιβάγια σκότωσε τον Άρη γιατί η ΑΕΚ στη παράταση είχε περισσότερες δυνάμεις και μεγαλύτερη ποιότητα για να βρει το γκολ, όπως και έγινε. Όμως σε γενικές γραμμές είδαμε έναν εξαιρετικό ημιτελικό.
Από την πλευρά του ο Άρης πάλεψε για πάει στον τελικό, προφανώς τον λυγίζει ο τρόπος που αποκλείστηκε και συμπληρώνει μισό αιώνα χωρίς τίτλο. Για την ακρίβεια, όπως τα υπολόγισε ο γνωστός φίλος μου στατιστικολόγος με το παρατσούκλι Κινέζος αν και ξανθός, ο Άρης έφτασε τις 18.259 μέρες χωρίς τίτλο.
