Η ερώτηση του τίτλου, που αφορά την ποδοσφαιρική διαδρομή του νέου μεταγραφικού αποκτήματος του ΠΑΟΚ, πιθανόν να είναι και παραπλανητική. Ο Κρίστιαν Γιάκιτς είναι ένας αναγνωρισμένος αμυντικός χαφ και σ’ αυτή τη θέση έχει αγωνιστεί σχεδόν το 80% των επαγγελματικών του αγώνων. Αυτό, όμως, δεν αναιρεί το ότι έχει συναίσθηση της ευθύνης και δεν φοβάται να την αναλάβει. Το έδειξε όταν ήταν ακόμα πιτσιρικάς και τον… κυνηγάει ακόμα.
Είχε, βεβαίως, και μια… προνομιακή σχέση για να το προτείνει αυτό. Γεννημένος στο Ιμότσκι, μια μικρή πόλη στην περιφέρεια του Σπλιτ στις δαλματικές ακτές, δεν ξεκίνησε την καριέρα του από την τοπική ομάδα, αλλά από την Μράτσαϊ Ρούνοβιτς, που έδρευε σε μια ακόμα μικρότερη γειτονική πόλη. Γιατί; Διότι εκεί προπονητής ήταν ο πατέρας του, ο Ίβιτσα «Ζέλε» Γιάκιτς, ο οποίος του έμαθε τα πρώτα μυστικά της μπάλας. Όχι σε μια αυλή ή σε μια αλάνα, αλλά πιο οργανωμένα.
Κι επειδή ο Ζέλε ήθελε να δώσει όσο το δυνατόν περισσότερες εικόνες στο γιο του, του άλλαζε συχνά θέση στα παιχνίδια. Μόνο τερματοφύλακα δεν τον έβαλε. Απ’ όλα τα άλλα πέρασε. Και… έμαθε. Γι’ αυτό και πριν ξεκινήσει το ματς αυτή ήταν η μόνιμη ερώτησή του: Πού θα παίξει; Στην καριέρα του στην Άιντραχτ Φρανκφούρτης κάποια στιγμή το 2022 η ομάδα ξέμεινε από δεξιούς μπακ ενόψει του παιχνιδιού με την Κολωνία… σήκωσε το χέρι του μόνος του για να καλύψει τη θέση. Πήγε πολύ καλά, και τότε στη συνέντευξη που έδωσε στην ιστοσελίδα της ομάδας αποκάλυψε την… εμπειρία του από μικρός σε όλες τις θέσεις.
Κατά τα άλλα, η καριέρα του ήταν αυτό που λέμε «ένα βήμα τη φορά». Δεν βιάστηκε να μετακινηθεί, ούτε να κυνηγήσει δύσκολα όνειρα. Στην ομάδα που προπονούσε ο μπαμπάς του έμεινε μέχρι τα 12 του χρόνια, το 2009. Τότε μετακινήθηκε στην Ιμότσκι, την ομάδα της πόλης του. Ένα βήμα παραπάνω. Η Ιμότσκι έφτασε μέχρι την πρώτη κατηγορία της εφηβικής λίγκας της Κροατίας! Το 2013, κι ενώ είχε αρχίσει πια να γίνεται ντόρος γύρω από το όνομά του, τον ειδοποίησαν ότι υπάρχουν ομάδες που ενδιαφέρονται πολύ γι’ αυτόν, αλλά αυτός προτίμησε την «ταπεινή» RNK Σπλιτ, την πιο δυνατή από τις κοντινές του ομάδες. Έτσι θεώρησε ότι θα ανέπτυσσε καλύτερα το ταλέντο του.
Το ντεμπούτο του με την ανδρική ομάδα της RNK στην πρώτη κατηγορία το έκανε με το που συμπλήρωσε τα 18 του χρόνια, το 2015. Τότε ήλθαν και οι πρώτες κλήσεις στις «μικρές» εθνικές ομάδες της Κροατίας. Το 2017, στα 20 του, αποφάσισε ότι ήταν καιρός να μετακομίσει στο Ζάγκρεμπ. Την πόλη που, κακά τα ψέματα, μέσω της Ντινάμο κινεί τα νήματα στο κροατικό ποδόσφαιρο.
Η Λοκομοτίβα ήταν αυτή που του έδωσε την ευκαιρία να αναδειχτεί περισσότερο. Μετά από 31 ματς με την RNK, έγραψε 54 επίσημα (με 5 γκολ) με την Λοκομοτίβα και άλλα 13 με την Ίστρα, στην οποία δόθηκε δανεικός το 2018. Αυτή η μετακίνηση στην Ίστρα αργότερα παραδέχτηκε ότι ήταν ένα από τα κλειδιά της καριέρας του, αφού υπό τον κόουτς Ντάρκο Ράιτς-Σούνταρ απέκτησε αυτοπεποίθηση να παίξει σε υψηλό επίπεδο, κάτι που του έλειπε. Πλέον ήταν έτοιμος για το βήμα.
Η Ντινάμο δαπάνησε 1,2 εκ. ευρώ για να τον αποκτήσει τον Ιούλιο του 2020. Όπως έλεγε ο ίδιος αργότερα, από την αρχή οι άνθρωποι της ιστορικής ομάδας του Ζάγκρεμπ του αποκάλυψαν ότι τον θεωρούσαν «διεθνές πρότζεκτ» και στόχος τους ήταν να τον «εκθέσουν» σε διεθνές περιβάλλον, ώστε να κάνει μια καλή μεταγραφή. Δεν χρειάστηκε παρά μόνο λίγους μήνες για να καθιερωθεί στην ενδεκάδα της Ντινάμο και, όπως συμβαίνει με τους ταλαντούχους Κροάτες ποδοσφαιριστές, να αρχίσει να μετράει προσφορές.
Στο σημείο αυτό της καριέρας του παραδέχτηκε ότι επηρεάστηκε από τον Άντε Ρέμπιτς, τον διεθνή Κροάτη ποοδοσφαιριστή, τον οποίο γνώριζε όλη η οικογένεια επειδή κατάγεται επίσης από το Ιμότσκι. Ο Ρέμπιτς «έπαιξε ρόλο» στο ενδιαφέρον της Άιντραχτ Φρανκφούρτης για τον νεαρό (αφού κι ο ίδιος είχε παίξει σ’ αυτή την ομάδα για τέσσερα χρόνια, πριν μετακινηθεί στη Μίλαν) και το ενδιαφέρον αυτό μεταφράστηκε σε επίσημη πρόταση. Ο Γιάκιτς ήταν τόσο ενθουσιασμένος, που θεώρησε τη μεταγραφή κλεισμένη κι όταν τον ειδοποίησαν ότι η Ντινάμο ήθελε περισσότερα χρήματα, απείλησε μέχρι και με λευκή απεργία! Τελικά η μετακίνηση έγινε στις 31 Αυγούστου 2021, στην αρχή με τη μορφή δανεισμού, αλλά με οψιόν αγοράς.
Δεν είχε ακόμα καθιερωθεί στην Άιντραχτ, όταν άνοιξε ακόμα μια πόρτα. Βρισκόταν στα αποδυτήρια μετά από μια προπόνηση όταν χτύπησε το τηλέφωνό του, αριθμός κροατικός, αλλά άγνωστος. Ήταν ο Ζλάτκο Ντάλιτς και τον καλούσε στην εθνική ανδρών της Κροατίας. Ο ίδιος θυμάται ότι… κατέρρευσε από τη συγκίνηση, τόσο που αρκετοί συμπαίκες του ανησύχησαν, νόμιζαν ότι λιποθύμησε! Λίγες ημέρες αργότερα έκανε το ντεμπούτο του στο ματς εναντίον της Κύπρου. Συμπεριλήφθηκε στην αποστολή για το Μουντιάλ του 2022, είχε όμως συμμετοχή ενός λεπτού μόνο, στο ματς της 3ης θέσης εναντίον του Μαρόκου.
Η πρώτη του σεζόν με την Άιντραχτ είχε 26 ματς, ένα γκολ και μια… ιστορική απόκρουση που σφράγισε τη μεταγραφή του. Στο 118’ του τελικού του Γιουρόπα Λιγκ με τη Ρέιντζερς έδιωξε τη μπάλα λίγο πριν περάσει τη γραμμή, η ισοπαλία παρέμεινε και η Άιντραχτ πήρε τον τίτλο στα πέναλτι. Δεν υπήρχε άλλος δρόμος, η Άιντραχτ πλήρωσε τη ρήτρα των 4 εκ. ευρώ και του υπέγραψε διετές συμβόλαιο.
Τα πράγματα, πάντως, δεν εξελίχθηκαν όπως τα περίμενε. Σταδιακά άρχισε να χάνει χρόνο συμμετοχής κι ενώ είχε στο μυαλό του να πείσει τον Ντάλιτς να τον πάρει στην εθνική για το Euro 2024, έβλεπε τις ευκαιρίες του να μειώνονται. Ζήτησε ο ίδιος να πάει δανεικός στην Άουγκσμπουργκ τον Ιανουάριο του 2024, ώστε «να παίζει κάθε εβδομάδα». Όντως το κατάφερε, με την Άουγκσμπουργκ μέτρησε 14 συμμετοχές και 2 γκολ, αλλά δεν… πρόλαβε να μπει στο μπλοκάκι του προπονητή. Παρ’ όλα αυτά, η Άουγκσμπουργκ πείστηκε ότι μπορούσε να τη βοηθήσει και τον αγόρασε με κανονική μεταγραφή 5 εκ. ευρώ από την Άιντραχτ.
Στην Άουγκσμπουργκ πια έδειξε και ωριμότητα, εκτός από τις καθαρά ποδοσφαιρικές του αρετές. Σχεδόν από την αρχή της χρονιάς έγινε αρχηγός της ομάδας, σημάδι ότι του αναγνωριζόταν πως έπαιρνε ευθύνες και δεν κρυβόταν. Κατέγραψε 78 συμμετοχές με πέντε γκολ και δύο ασίστ, αλλά επί δύο σεζόν ήταν μακράν ο πρώτος της ομάδας σε χιλιόμετρα απόστασης, αλλά και κλεψίματα. Δύο χαρακτηριστικά γνωρίσματα του παιχνιδιού του.
Ο ΠΑΟΚ παίρνει έναν εργαλείο της μεσαίας γραμμής, που μπορεί να αγωνιστεί ως «6άρι», «8άρι», αλλά όπως αναφέραμε και στην αρχή θα ρωτήσει πού έχει κυρίως ανάγκη η ομάδα να αγωνιστεί. Ο Γιάκιτς έχει ένταση, δύναμη στις μονομαχίες, τρεξίματα και κυρίως νοοτροπία ομάδας, στοιχεία που τον έκαναν σημαντικό στην Άιντραχτ και αρχηγικό στέλεχος στην Άουγκσμπουργκ.
