Υπάρχουν χρονιές που μια ομάδα αλλάζει ταχύτητα. Η περυσινή χρονιά θα μείνει για πάντα χαραγμένη στην ιστορία της Ναϊμέγκεν, καθώς ένας σύλλογος χωρίς την οικονομική ευμάρεια των παραδοσιακών δυνάμεων της Ολλανδίας κατάφερε να μετατρέψει την τρέλα του σε ποδοσφαιρική επιτυχία.
Η αντίπαλος του Ολυμπιακού στον Γ΄ Προκριματικό Γύρο του Champions League μόνο τυχαία δεν τερμάτισε στην τρίτη θέση της Eredivisie (κορυφαία της ιστορίας της) αφήνοντας πίσω της Τβέντε, Άγιαξ, Ουτρέχτη και Άλκμααρ φτάνοντας παράλληλα στον τελικό του Κυπέλλου Ολλανδίας.
Η Ναϊμέγκεν ιδρύθηκε το 1900 και αγωνίζεται στο «ΜακΝτος Χόφερστάντιον», ένα γήπεδο χωρητικότητας 12.500 θεατών.
Η ολλανδική ομάδα επέστρεψε στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις έπειτα από 17 χρόνια απουσίας, με τη φετινή συμμετοχή της στα προκριματικά του Champions League να αποτελεί μια ιδιαίτερη στιγμή στην ιστορία του συλλόγου, ο οποίος συμπληρώνει 125 χρόνια ζωής.
Η υπογραφή του Ντικ Σρέντερ και η απόλυτη επιθετική φιλοσοφία
Ο Ντικ Στρέντερ κατάφερε να δημιουργήσει μια από τις πιο συναρπαστικές ομάδες της Ευρώπης αποκτώντας ξεχωριστή ταυτότητα στο παιχνίδι της.
Ο Σρέντερ δεν προσπάθησε ποτέ να χτίσει μια «ασφαλή» ομάδα που θα αγωνιζόταν με σκοπιμότητα αποδίδοντας βαρετό ποδόσφαιρο. Δημιούργησε ένα σύνολο που επιτίθεται με κάθε τρόπο και με όλους τους παίκτες αναγκάζοντας όλη την Ευρώπη να εκθειάσει μια από τις πιο θεαματικές ομάδες των τελευταίων ετών.
Το σύστημα και η «βροχή» από γκολ
Το σύστημα 3-4-2-1, μετατρέπονταν σε ένα επιθετικό 3-2-5, με πέντε ποδοσφαιριστές να βρίσκονται ψηλά στο γήπεδο. Η Ναϊμέγκεν πίεζε ασφυκτικά, έπαιζε κάθετα και αποδεχόταν το ρίσκο ότι πολλές φορές θα άφηνε χώρους πίσω της. Ήταν μια φιλοσοφία που πολλοί χαρακτήρισαν «καμικάζι», όμως αυτή η επιθετική προσέγγιση έφερε αποτελέσματα. Η ομάδα ολοκλήρωσε τη σεζόν με 77 γκολ στο πρωτάθλημα, την κορυφαία επιθετική επίδοση στην ιστορία της και δεύτερη συνολικά, πίσω μόνο από τα 101 γκολ της PSV Αϊντχόφεν αποδεικνύοντας ότι το θεαματικό ποδόσφαιρο μπορεί να συνδυαστεί με νίκες.
Η περυσινή σεζόν
Η Ναϊμέγκεν ολοκλήρωσε την περυσινή σεζόν με 16 νίκες, 11 ισοπαλίες και 7 ήττες, έχοντας 77 γκολ υπέρ και 53 κατά. Πρόκειται για επιδόσεις που καταδεικνύουν μια ομάδα που μπορούσε να διαλύσει οποιονδήποτε αντίπαλο επιθετικά, αλλά ταυτόχρονα έπαιζε πάντα στο όριο. Η Ναϊμέγκεν μάλιστα απέκλεισε την PSV στα ημιτελικά του Κυπέλλου, σε μία από τις μεγαλύτερες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας της. Το τρόπαιο τελικά δεν ήρθε αφού συνετρίβη στον τελικό με 5-1 από την Άλκμααρ.
Ο «αρχιτέκτονας» της αλλαγής
Ο Ολλανδός τεχνικός, Ντικ Σρέντερ πιστώνεται σε μεγάλο βαθμό την κατακόρυφη άνοδο του συλλόγου, αφού κατάφερε να πείσει τους παίκτες του να πιστέψουν σε ένα δύσκολο μοντέλο παιχνιδιού και να το εφαρμόσουν με συνέπεια. Η δουλειά του αναγνωρίστηκε αφού κατέκτησε το βραβείο «Ρίνους Μίχελς» ως ο κορυφαίος προπονητής της σεζόν στην Ολλανδία, κάτι που συνέβη για πρώτη φορά στην ιστορία της Ναϊμέγκεν.
Οι πρωταγωνιστές
Μπορεί να λείπει ο μεγάλος σταρ από την ολλανδική ομάδα, ωστόσο υπάρχουν ποδοσφαιριστές που κάνουν την διαφορά.
Κόκι Ογκάβα
Ο Ιάπωνας φορ ήταν η αιχμή της επίθεσης. Με συνεχή κίνηση, πίεση και εξαιρετικές κινήσεις στην πλάτη της άμυνας, σκόραρε σε καθοριστικά σημεία και δημιούργησε χώρους για τους συμπαίκτες του.
Κοντάι Σάνο
Ο νεαρός Ιάπωνας μέσος ήταν ένα από τα μεγάλα ταλέντα της ομάδας. Με τεχνική κατάρτιση, κάθετο παιχνίδι και ικανότητα να βρίσκει χώρους, αποτέλεσε βασικό κομμάτι της επιθετικής φιλοσοφίας του Σρέντερ.
Νοέ Λεμπρετόν
Ο Γάλλος χαφ ήταν η ισορροπία της ομάδας. Με τρεξίματα, δημιουργία και ικανότητα να σπάει γραμμές, έδωσε ρυθμό και επέτρεψε στους πιο επιθετικούς παίκτες να παίρνουν περισσότερες ελευθερίες.
