Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ - SPORTDAY
Την πρώτη του ήττα στα καλοκαιρινά φιλικά γνώρισε Ολυμπιακός, ήρθε με 1-0 από τον Αγιαξ στην Ολλανδία. Η αναμέτρηση που είχε περισσότερο χαρακτήρα δοκιμών και εξαγωγής συμπερασμάτων παρά αποτελέσματος. Οι «ερυθρόλευκοι» έδειξαν κατά διαστήματα καλά στοιχεία απέναντι σε έναν αντίπαλο υψηλού επιπέδου. Εδώ έχει σημασία να τονιστεί πως τα νέα πρόσωπα άφησαν θετικά δείγματα γραφής. Το μεγαλύτερο κέρδος για τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ ήταν η αγωνιστική εικόνα του Πόποβιτς. Ο νεαρός τερματοφύλακας πραγματοποίησε ανεπίσημο ντεμπούτο με τα φανέλα του Ολυμπιακού και έδειξε από νωρίς την αξία του. Με εξαιρετικές επεμβάσεις, κορυφαία μία εντυπωσιακή απόκρουση στο πρώτο ημίχρονο, κράτησε την ομάδα του όρθια σε δύσκολες στιγμές και άφησε υποσχέσεις για το μέλλον. θετική ήταν και η παρουσία του Σμαΐλοβιτς. Ο αμυντικός έδειξε ψυχραιμία με την μπάλα στα πόδια, σωστές τοποθετήσεις και διάθεση να παίξει επιθετική άμυνα, στοιχεία που ταιριάζουν στη φιλοσοφία του Μεντιλίμπαρ. Παρότι χρειάζεται χρόνο προσαρμογής, η παρουσία του άφησε αισιόδοξα μηνύματα. Ο Μαφέο έκανε ένα καλά δεύτερο ημίχρονο βγαίνοντας πρώτος στη μπάλα και κάνοντας αξιόλογες συνεργασίες από δεξιά με τον Ροντινέι. Την αίσθηση ότι αξίζει να τον ξαναδούμε σύντομα και για περισσότερο χρόνο μας προκάλεσε ο Ζοέλ Ρόκα. Αγωνίστηκε μόλις για περίπου ένα τέταρτα, όμως μέσα σε αυτό το μικρό διάστημα φρόντισε να δείξει την ποιότητά του. Οι πρώτες επαφές του με την μπάλα ήταν ουσιαστικές, είχε καθαρό μυαλό στις μεταβιβάσεις, καλή τεχνική κατάρτιση και προσπάθησε να δώσει ρυθμό στην επίθεση του Ολυμπιακού.
Για τον Μεντιλίμπαρ, πάντως, το αποτέλεσμα περνά σε δεύτερη μοίρα. Το ζητούμενο ήταν να μοιραστεί ο χρόνος συμμετοχής, να δοκιμαστούν πρόσωπα και σχήματα και να διαπιστωθεί η αγωνιστική κατάσταση των ποδοσφαιριστών του. Παρά την ήττα, ο Ολυμπιακός έφυγε από το γήπεδο με αρκετά θετικά συμπεράσματα. Ο Πόποβιτς έδειξε ότι διαθέτει τα στοιχεία για να εξελιχθεί σε σημαντική λύση κάτω από τα δοκάρια, ο Σμαΐλοβιτς απέδειξε ότι μπορεί να προσφέρει στην αμυντική λειτουργία, ενώ ο Ρόκα άφησε υποσχέσεις πως θα αποτελέσει μία ποιοτική προσθήκη στη μεσαία γραμμή. Οι εμφανίσεις των τριών νέων προσώπων ήταν το σημαντικότερο κέρδος μιας βραδιάς όπου το τελικό σκορ είχε μικρότερη σημασία από τις ενδείξεις που άφησε η ομάδα ενόψει της συνέχειας της προετοιμασίας.
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ
Χθες ολοκληρώθηκε το πρώτο στάδιο της καλοκαιρινής προετοιμασίας της ΑΕΚ. Ολοκληρώθηκε με νίκη απέναντι στην Γκρόνινγκεν με ανατροπή. Η πραγματικότητα είναι πως αυτό το πρώτο στάδιο προετοιμασίας είχε για τον Νίκολιτς συγκεκριμένο κύκλο εργασιών. Πολλά πειράματα και πολλές δοκιμές. Ήθελε να δει κάποιους παίκτες σε συγκεκριμένους ρόλους. Ήθελε να ανεβάσει τις εντάσεις. Ήθελε και να δει κάποια πράγματα στην τακτική. Ένας συγκεκριμένος κύκλος αγωνιστικών εργασιών, που επί της ουσίας έκλεισε χθες το μεσημέρι. Και αυτό που θα ανοίξει από την Πέμπτη στο Άπελντορν, θα είναι ένας εντελώς διαφορετικός κύκλος.
Στο δεύτερο στάδιο της προετοιμασίας, ο Νίκολιτς θέλει να πάει πολύ τη δουλειά, στο κομμάτι της τακτικής. Άλλωστε και τα τρία φιλικά που θα δώσει η ΑΕΚ, θα είναι πολύ πιο δυνατά απ’ αυτά που έδωσε στο πρώτο κομμάτι. Γι’ αυτό και θέλει να έχει μαζί του, ακόμα και από την πρώτη μέρα, τα κομμάτια του παζλ που του λείπουν. Και ειδικά τον αντικαταστάτη του Πινέδα. Κεφαλαιώδες είναι αυτό για τον Νίκολιτς. Πρόκειται για έναν χαφ που θα είναι πολύ κομβικός στο παιχνίδι της ΑΕΚ, διότι θα έχει τα χαρακτηριστικά που είχε ο Πινέδα και που αυτή τη στιγμή δεν έχει κανένας από τους δύο χαφ που προορίζονται για δανεικοί. Κάτι άλλωστε που φάνηκε και στο χθεσινό φιλικό. Εξ ου και ο Νίκολιτς θέλει επειγόντως να έρθει ο χαφ που θα είναι ο αντικαταστάτης του Πινέδα. Για να μπορέσει να κουμπώσει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα στη δουλειά που θα ξεκινήσει από τις 23 Ιουλίου ξανά στο Άπελντορν.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ - ΦΩΣ
Οι δύο αποψινοί φιναλίστ για την κατάκτηση του παγκόσμιου τροπαίου είναι οι ομάδες που με βάση την πορεία τους σε αυτήν τη διοργάνωση άξιζαν να βρίσκονται μέχρι το τέλος. Κάποιοι επιμένουν ότι αυτό ισχύει και για τη Γαλλία, αλλά στον ημιτελικά απέναντι στην Ισπανία δεν φάνηκε αντάξια των προσδοκιών. Η δε Αγγλία, που αποκλείστηκε από την Αργεντινή με φοβική συμπεριφορά από την ώρα που προηγήθηκε μέχρι τελικά να ηττηθεί, δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι θα έπρεπε να είναι εκείνη στον τελικό και δεν το κάνε κιόλας.
Η Αργεντινή στρέφεται γύρω από τον Λιονέλ Μέσι, αλλά τελικά δεν είναι μόνο αυτός. Είναι ο ηγέτης, ο ρυθμιστής των πάντων στο παιχνίδι της «αλμπισελέστε», εκείνος που ανά πάσα στιγμή μπορεί να κάνει τη διαφορά και να κρίνει αγώνες. Οι υπασπιστές του, όπως αναφέρονται οι άλλον συμπαίκτες του, δεν γίνεται να υποτιμηθούν. Δεν είναι ο Μέσι ακριβώς ο Μαραντόνα του 1986. Παίζει σε ομάδα, με πολλά «όπλα» και ποδοσφαιριστές που επίσης είναι ικανοί και έχουν ταλέντο, ώστε να γίνουν εκείναι οι πρωταγωνιστές. Και δεν είναι ούτε μόνο ο Έντσο, ο Λαουτάρο ή ο Άλβαρες. Υπάρχουν κι άλλοι πολλοί. Η Ισπανία είναι η ομάδα με την απόλυτη έννοια του όρου. Ο Λουίς Ντε λα Φουέντε μπορεί να υπερηφανεύεται για το έργο του και αυτό είναι κάτι που ισχύει ασχέτως αποτελέσματος στο Νιου Τζέρσι. Πρόκειται για μία ομάδα που έχει κατακτήσει το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, βελτιώνεται διαρκώς παρά τα πολλά προβλήματα και τις απουσίες της. Έχει μια σειρά από πρωταγωνιστές σε όλες τις γραμμές, έχει τον απόλυτο ηγέτη στο κέντρο, τον Ρόδρι, αλλά και τον δικό της σούπερ σταρ, τον Λαμίν Γιαμάλ. Είναι όμως ένα γκρουπ συντονισμένο, προγραμματισμένο, με λίγες τροποποιήσεις στην ενδεκάδα κάθε αγώνα και με αλλαγές που ξέρουν πως όταν θα μπουν θα κάνουν αυτό που πρέπει. Τόσο ο Μίκελ Μερίνο όσο και οι υπόλοιποι.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ - REAL NEWS
Aπό την πρώτη διοργάνωση, το 1930 στο Μοντεβίδεο ανάμεσα στην Ουρουγουάη και στην Αργεντινή, έχουν να βρεθούν σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου δύο εθνικές ομάδες που μοιράζονται την ίδια επίσημη γλώσσα, τα ισπανικά! Αν μη τι άλλο, το σημερινό παιχνίδι ανάμεσα στην Ισπανία και στην Αργεντινή αποκτά και ιστορικό χαρακτήρα. Εννοείται ότι σε αυτούς τους τεράστιους αγώνες δεν χωρούν προγνωστικά. Τα πάντα μπορούν να συμβούν. Θεωρητικά η Αργεντινή είναι το μεγαλύτερο όνομα επειδή έχει κατακτήσει το Μουντιάλ τρεις φορές (1978, 1986, 2022) και άλλες τόσες το έχει χάσει (1930, 1990, 2014), ενώ για δεύτερη σερί διοργάνωση θα παίξει στον τελικό. Αν, μάλιστα, καταφέρει να το πάρει, θα είναι η τρίτη εθνική ομάδα που θα σηκώσει την κούπα δύο συνεχόμενες φορές. Η πρώτη ήταν η Ιταλία (1934 και 1938) και η δεύτερη η Βραζιλία (1958 και 1962).
Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι λίγο πολύ ξέρουμε τι θα δούμε. Από τη μία η Ισπανία, που έχει ταυτότητα στο παιχνίδι της με τις διαρκείς πάσες σε όλα τα μήκη και πλάτη του γηπέδου, και από την άλλη η Αργεντινή, που παίζει πολύ δυνατά και μέχρι το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή δίνει όλο της το είναι. Γι' αυτό, άλλωστε, ο Μέσι και η παρέα του διεκδικούν το τέταρτο Μουντιάλ. Γιατί είναι πολεμιστές. Είτε παίζουν με το Πράσινο Ακρωτήρι, είτε με την Αίγυπτο και την Αγγλία, και αυτό θα κάνουν και σήμερα. Δεν είναι αγώνας Γιαμάλ εναντίον Μέσι, αλλά ανάμεσα σε δύο ομάδες που για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις ενός τελικού Μουντιάλ επιβάλλεται να προτάξουν την ομαδική ποιότητα. Αυτή θα κερδίσει και την ατομική, δεδομένου ότι και οι δύο διαθέτουν αστέρια. Τα τρόπαια, όμως, τα κατακτούν τα σύνολα. Και στην περίπτωση των Ισπανών ο Λουίς Ντε Λα Φουέντε έχει το μαγικό ραβδάκι, διότι σε μια πολύ δύσκολα διαχειρίσιμη εθνική ομάδα έχει καταφέρει να ενώσει τους παίκτες, με όλη τη σημασία της λέξης. Ο Γιαμάλ πρώτα βάζει το εμείς και μετά το εγώ. Στην Αργεντινή οι παίκτες αγωνίζονται και για τον Μέσι που είναι το τελευταίο του Παγκόσμιο Κύπελλο και θέλει να γράψει ιστορία.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.
