Πάντα μετά από μια νίκη, πόσο μάλλον στην Ευρώπη, οι οπαδοί των ομάδων είναι χαρούμενοι και εμείς οι δημοσιογράφοι εύκολα "ξεφεύγουμε" προς την αποθέωση. Το αντίθετο, δηλαδή, απ΄ότι συμβαίνει στην ήττα, καθώς η συντριπτική πλειονότητα αρπάζει τον μπαλτά και "που σε πονεί και που σε σφάζει".
Θα πρότεινα, λοιπόν, να αφήσουμε στην άκρη και το άσπρο και το μαύρο καθώς στη ζωή υπάρχει και η μέση επιλογή. Φωτεινή στην περίπτωση των ευρωπαϊκών αποτελεσμάτων (με εξαίρεση τον ΠΑΟΚ), αλλά ταυτόχρονα ψύχραιμη προσέγγιση, όχι "Παιδιά βγείτε όλοι στις πλατείες και πανηγυρίστε" σα να κατέκτησαν οι ομάδες τα τρόπαια!
Την Κυριακή θα παίξουν Παναθηναϊκός - ΑΕΚ. Και οι δύο έχουν τούτη την ώρα φουλ ψυχολογία. Για πρώτη φορά μπήκε στη ζωή τους η συζήτηση - προοπτική για κατάκτηση θέσης στην πρώτη 8άδα που θα τους δώσει απευθείας πρόκριση στο Europa και στο Conference league. Δεν το λες μικρή υπόθεση ειδικά αν σκεφτείς τι έχουν περάσει φέτος και αμφότερες.
Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σε αυτό το ντέρμπι ούτε ο Παναθηναϊκός θα είναι "Του Μπενίτεθ" ούτε η ΑΕΚ θα είναι έτσι την έχει ονειρευτεί ιδανικά ο Νίκολιτς.
Ο μεν Ισπανός διαχειρίζεται ένα ρόστερ που έφτιαξαν άλλοι και ταυτόχρονα αντιμετωπίζει διαρκώς σημαντικές -ποιοτικά και ποσοτικά- απουσίες. Μπορεί τώρα να επιστρέφουν κάποιοι παίκτες του, όμως σοβαρές απώλειες θα έχει και πάλι.
Ο δε Νίκολιτς, εκεί που άρχισε να λέει "Δόξα τον Θεό" με την επιστροφή του Ζίνι και το 4-4-2 που έδωσε στην ΑΕΚ μια μεστή εμφάνιση κόντρα στον Άρη, είδε χθες στη Φλωρεντία τον νεαρό Ανγκολέζο με το πληθωρικό ταλέντο να τραυματίζεται ξανά. Ευτυχώς για την Ενωση θα λείψει λίγο αυτή τη φορά, τόσο όμως ώστε να τον στερηθεί στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό. Με δυο λόγια ο Νίκολιτς είτε θα αποχωριστεί το αγαπημένο του 4-4-2 είτε θα πρέπει να "βαφτίσει" 2ο επιθετικό - παρτενέρ του Γιόβιτς τον Κοϊτά, τον Γκατσίνοβιτς ή κάποιον άλλο.
Οπότε πιθανότατα να επιλέξει ξανά το 4-3-3 που δούλεψε καλά κόντρα στην Φιορεντίνα, έφερε μεγάλο "διπλό" αλλά δεν είναι το σύστημα που προτιμάει ο Νίκολιτς.
Όμως και οι δύο έχουν μάθει να ζουν και να δουλεύουν παρέα με τις δυσκολίες. Ο Ράφα Μπενίτεθ δεν προπονεί απλά τον Παναθηναϊκό, ΠΑΙΖΕΙ ΜΠΑΛΑ με την ομάδα του. Η παρεμβατικότητά του είναι εντυπωσιακή. Το είδαμε στις Σέρρες όπου το μίνι φροντιστήριο στον Τετέ άλλαξε την εικόνα του Παναθηναϊκού. Χθες είδαμε την προσαρμοστικότητά του στον απόλυτο βαθμό. Οι απουσίες πολλές, αλλά το διάβασμα που έκανε ήταν σα μαγνητική τομογραφία του αντιπάλου. Επέλεξε τρία στόπερ, έδωσε τις πλευρές στον Ζαρουρί και τον Καλάμπρια με αποτέλεσμα ο πρώτος να είναι ο κορυφαίος παίκτης του γηπέδου και ο Ιταλός να σκοράρει γκολάρα νίκης.
Το κυριότερο; Αν εξαιρέσουμε την ισοφάριση της Στουρμ με ένα "τούβλο" που δεν θα έπιανε ούτε ο Μπουφόν στα καλύτερά του, ο Παναθηναϊκός της απαγόρευσε κάθε σκέψη για ευκαιρία. Δεν ήταν εντυπωσιακοί οι πράσινοι, ήταν ουσιαστικοί. Πήραν αυτό που ήθελαν, το αποτέλεσμα, με τον τρόπο του Μπενίτεθ. Ο Ισπανός λειτούργησε ξανά σαν "χαμαιλέοντας". Προσαρμόστηκε και προσάρμοσε την ομάδα του στα δεδομένα και στις ανάγκες του συγκεκριμένου αγώνα. Δεν έμεινε εμμονικά πιστός σε αυτά που έχει στο μυαλό του αλλά τώρα δεν μπορεί να εφαρμόσει.
Τον Παναθηναϊκό του Μπενίτεθ θα τον δούμε από το καλοκαίρι του 2026. Τώρα όμως βλέπουμε τον διαχειριστή Ράφα να παίζει μπάλα! Να κερδίσει ντέρμπι με κορυφαίο παίκτη τον κατά συνθήκη δεξιό μπακ Γεντβάι, να φτάνει τους 9 πόντους στην Ευρώπη ανοίγοντας διάπλατα την πόρτα πρόκρισης και συνέχειας μέχρι βαθιά άνοιξη στο Europa.
Και ΤΟ ΚΥΡΙΟΤΕΡΟ να προσφέρει στον κόσμο και στο κλαμπ, αύρα, σιγουριά, αισιοδοξία. Εχει μπροστά του δεύτερο ντέρμπι την Κυριακή, με επιστροφές όπως αυτές του Σιώπη και του Ντέσερς, με τον Γεντβάι διαθέσιμο, αλλά και πάλι έξω Ρενάτο, Πελίστρι, Λαφόν, Κυριακόπουλο.
Εκτιμώ ότι κόντρα στην ΑΕΚ θα επαναφέρει την 4άδα στην άμυνα και μένει να δούμε ποιες θα είναι οι επιλογές του με βάση τα καλά "διλήμματα" που ο ίδιος δημιούργησε (π.χ. Γέντβαϊ ή Καλάμπρια;)
Από την άλλη πλευρά στη Φλωρεντία είδαμε ξανά τον ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ που έβγαζε η ΑΕΚ στα παιχνίδια της μέχρι κι εκείνο κόντρα στην Τσέλιε. Μια ομάδα εξαιρετική τακτικά, με αυτοπεποίθηση, τρεξίματα, δημιουργία ευκαιριών για μεγαλύτερο σκορ και το "υπέροχο 0-1" που της έφτιαξε τη ζωή. Οπως είχε συμβεί και στην αρχή της θητείας Νίκολιτς. Ναι, το 4-3-3 δεν είναι το αγαπημένο του Σέρβου, όμως τόσο ο ίδιος όσο και οι παίκτες το δούλεψαν ιδανικά. Ο παιχταράς Πινέδα κατέθεσε καντάρια ποιότητας, ο Πήλιος τρέλανε κόσμο με την εμφάνισή του, ο Γκατσίνοβιτς ήταν πολύτιμος (και έβγαλε πικρία με τον μη πανηγυρισμό, απόρροια όσων έχει "ακούσει" εσχάτως στην Opap Arena), η άμυνα έδωσε εμπιστοσύνη (και το var ευτυχώς δικαιοσύνη) κι αν δεν υπήρχε ο τραυματισμός του Ζίνι όλα θα είχαν κυλήσει ιδανικά.
Για τον Νίκολιτς η Λεωφόρος είναι μια δύσκολη πίστα. Έχοντας χάσει τα δύο προηγούμενα ντέρμπι από ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό, και μάλιστα δίχως η ΑΕΚ να σταθεί ανταγωνιστικά, πρέπει να δείξει αυτή τη φορά καλό πρόσωπο.
Ο Σέρβος είδε στα δύο τελευταία παιχνίδια ένα κομμάτι της "δικής του ΑΕΚ" έτσι όπως την ονειρεύεται. Αλλά έχει δρόμο ακόμη μέχρι να φτάσει στο τοπ που έχει στο μυαλό του.
Οπότε περιμένουμε να αξιολογήσουμε πρωτίστως τον χαρακτήρα που θα βγάλει η Ενωση κόντρα στον Παναθηναϊκό, σε ένα ντέρμπι που η ισοπαλία δεν βολεύει κανένα. Και οι δύο τη νίκη πρέπει να ψάξουν για να μείνουν όρθιοι στο κόλπο της διεκδίκησης.
