Συνήθως, οι μεταγραφές είναι η χαρά του οπαδού. Ξυπνά και κοιμάται με το όνειρο του παικταρά που θα έρθει και θα κάνει πάταγο. Στην ΑΕΚ πάλι, επί χρόνια οι μεταγραφές έδειχναν ένα δυσβάσταχτο φορτίο. Ανακαλύφθηκαν τσιτάτα τύπου «δεν θα πάρουμε για να πάρουμε» (θαρρείς και κάποιος άλλον στον ποδοσφαιρικό πλανήτη, παίρνει για να πει πως παίρνει), υπήρξαν θυελλώδεις αποτυχίες, έγινε ποντάρισμα σε παίκτες που μόνο αν όλα τα άστρα ευνοούσαν, θα μπορούσαν πραγματικά να προσφέρουν.
Φέτος, έδειξε κάτι να αλλάζει. Η ΑΕΚ εκτόξευσε ακόμα περισσότερο σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια τα χρήματα που δαπάνησε, τόσο σε κόστη συμβολαίων, όσο και για αγορές παικτών. Πλάκα πλάκα, μόνο στην τελευταία διετία η ΑΕΚ έχει ξοδέψει για αγορές πάνω από 17-18 εκατ. ευρώ. Απίθανο αν το έλεγες πριν από καιρό. Αλλά και πάλι, ο κόσμος γκρινιάζει. Είναι πως μεσολάβησε και παραπάνω από ένας μήνας από την απόκτηση του Λαμέλα (21 Ιουλίου), ήρθε και αυτό το κάζο από τη Νόα να θέσει υπό αμφισβήτηση τους πάντες και τα πάντα.
Στον περίγυρο της ΑΕΚ, πολλές φορές χανόμαστε σε «θέλω», πραγματικότητα, παρελθοντικές καταστάσεις. Για παράδειγμα, πολλοί έχουν μείνει με την ατάκα του Αλμέιδα για μείωση του μέσου όρου ηλικίας. Υπήρχε ως πρόθεση, αλλά τα νέα δεδομένα, η δυνατότητα που προσέφερε ο Ηλιόπουλος να ακουμπήσει η ΑΕΚ παίκτες που κάποτε ήταν μόνο όνειρο θερινής νυκτός, άλλαξαν και τη στόχευση της ΑΕΚ στις μεταγραφές και έτσι ήρθαν φημισμένοι παίκτες, όπως οι Λαμέλα και Περέιρα.
Η αλήθεια για τις μεταγραφές της ΑΕΚ
Τώρα, εδώ που φτάσαμε (και θα επιχειρήσω παρακάτω να εξηγήσω το γιατί φτάσαμε ως εδώ), η ΑΕΚ περιμένει από τις μεταγραφές σίγουρα την απόκτηση σέντερ φορ. Δεν θα είναι ο Μορόν που αν ακούσω ξανά το όνομα του θα χάσω το μυαλό μου, είναι δεδομένο πως υπήρξε μεγάλη καθυστέρηση. Οι εμφανίσεις του Πήλιου και τα νέα δεδομένα με τη μία διοργάνωση, φαίνεται πως θα ακυρώσουν το σχέδιο για αριστερό μπακ, πιθανή αποχώρηση σε στόπερ ή αμυντικό χαφ, μπορούν να ανοίξουν αναζήτηση εκεί. Εχει πάντως μέρες και προκύπτουν ενδιαφέρουσες επιλογές για κάθε θέση.
Αντιλαμβάνομαι, πως όπως τα έχει ο καθένας στο μυαλό του, άλλος θα δυσανασχετήσει, άλλος θα διαφωνήσει. Εγώ θα ευχηθώ στους υπεύθυνους του σχεδιασμού, να έχουν μάθει από τα λάθη τους. Γιατί στο τέλος της ημέρας, εκείνοι θα κριθούν από τυχόν ανεπάρκειες της ομάδας στις αγωνιστικές προκλήσεις. Ηδη, βαρύνονται με τον ευρωπαϊκό αποκλεισμό και την αποτυχία να φέρουν έναν κανονικό επιθετικό στο σωστό σημείο. Ας είναι – πανάκριβο αλλά πλέον δεδομένο – το τελευταίο λάθος. Και ο Αλμέιδα, δεν μπορεί να είναι απάντηση σε κάθε ατολμία, αδυναμία ή ανικανότητα.
Η ανάλυση
Να τα βάλουμε σε σειρά και ανά θέση; Να τα βάλουμε:
Τερματοφύλακες: Η ΑΕΚ πήγε σε ριζοσπαστική αναβάθμιση στη συγκεκριμένη θέση. Δυστυχώς για εκείνους που έκαναν τις επιλογές, ο Στρακόσα υπήρξε καθοριστικός παράγοντας στην πρώτη αποτυχία της σεζόν και ας είχε ποντάρει πολλά πάνω του η ομάδα. Τον Μπρινιόλι δεν τον είδαμε ακόμα, αλλά και στα φιλικά χρεώθηκε με αρκετά λάθη. Ο Αθανασιάδης χαιρέτησε, κατά την εκτίμηση μου αφού είναι εδώ ο Στάνκοβιτς, θα έπρεπε να υπάρχει στο ρόστερ έστω ως τρίτη επιλογή.
Δεξιά μπακ: Σε προσωπικό επίπεδο, αναλώθηκα πολύ καιρό με τη θέση. Η δική μου εκτίμηση είναι πως η ΑΕΚ θα έπρεπε να είχε πάει σε έναν παίκτη που θα έδινε ασίστ και γκολ. Η επιλογή της ομάδας, δηλαδή του Αλμέιδα και του σχεδιασμού, είναι πως ο Ρότα καλύπτει τις απαιτήσεις και θα πρέπει να παραμείνει ως βασική επιλογή. Ως εκ τούτου, αποκτήθηκε συμπληρωματικά ο Οντουμπάτζο, που παρά τη σπέκουλα, είναι παίκτης που κόστισε στην ΑΕΚ 1 εκατ. ευρώ.
Στόπερ: Άλλο θέμα που απασχολεί επί μακρόν. Η ΑΕΚ θα μπορούσε να πάει απλά σε αναβάθμιση της θέσης, εάν αντί να αγοράσει τον Κάλενς, κινούνταν για την απόκτηση μιας αμυντικάρας που θα ήταν ιεραρχικά ο πρώτος. Τότε, το πράγμα θα ίσιωνε. Ο Βίντα είναι ταμάμ για δευτερότριτη επιλογή, ο Μουκουντί είναι από τους λίγους που κάνει παιχνίδι από πίσω, ο Μήτογλου ενδεχομένως θα είχε άλλες ευκαιρίες. Τώρα, βλέπω κίνηση μόνο εάν ο Μήτογλου – από τους ελάχιστους χωρίς λεπτό συμμετοχής σε πέντε ματς – θέσει θέμα αποχώρησης και η ΑΕΚ ισιώσει την κατάσταση με κάποια επιλογή, που δεν θα είναι επιπέδου Σισέ.
Αριστερά μπακ: Η ΑΕΚ ξεκίνησε τον προγραμματισμό έχοντας ως δεδομένη την απόκτηση παίκτη. Βέβαια, τότε φαινόταν και δεδομένη η συμμετοχή σε τρεις διοργανώσεις. Χάθηκε χρόνος με τον Γιαννούλη, ήταν ανώφελη (στο σημείο που έγινε) η κουβέντα για Κυριακόπουλο, ο Αλμέιδα κράτησε τον Πήλιο εκτός για τρία ματς με δραματικά αποτελέσματα, μέχρι να τον εμφανίσει και να πείσει πως μπορεί να παίξει στη θέση. Ένα γκολ και μια ασίστ σε παιχνίδι, έχει να υπάρξει από την εποχή του Κασάπη. Ο Πήλιος θα είναι πλέον ο βασικός, εάν υπάρχει ανάγκη υπάρχει ο Χατζισαφί, κατά την εκτίμηση μου πλέον μόνο για κάτι σπέσιαλ μπορεί να υπάρξει προσθήκη και δεν βλέπω κάτι.
Αμυντικά χαφ: Άλλο μέγα θέμα, που έγινε τεράστιο με τον τραυματισμό του Γιόνσον. Πίστευα πως η ΑΕΚ πρέπει να βρει έναν μπαλάτο κόφτη, που θα κάνει τη διαφορά. Ο Δάνος μπορεί να το κάνει, αλλά είναι θέση με τιμωρίες, τραυματισμούς, πολλά θέματα. Εδώ επίσης φαίνεται πως προσθήκη μπορεί να υπάρξει εάν βρεθεί κάποια πρόταση για τον Σιμάνσκι ή τον Γαλανόπουλο και η ΑΕΚ σταθεί με ρεαλισμό απέναντι στην κατάσταση.
Κεντρικά χαφ: Από τη στιγμή που λύθηκε το θέμα Πινέδα (έστω και εάν οι τελευταίες δηλώσεις του ήταν ενοχλητικές) και φάνηκε έμπρακτα με τη ματσάρα που έκανε την Κυριακή, το θέμα κλείνει. Είναι θέση που συχνά ο Αλμέιδα ζητά δεύτερο κόφτη, υπάρχουν ακόμα Λιούμπισιτς και Μάνταλος, δοκιμάστηκε εκεί και ο Περέιρα. Το θέμα είναι η ΑΕΚ να παίρνει πολλά από τον άξονα και πως θα χωρέσει όλους τους καλούς που έχει με ένα ματς την εβδομάδα.
Δεξιά χαφ: Εδώ η ΑΕΚ πρέπει να βρει λύσεις για να αποφορτίσει το ρόστερ. Με Ελίασον, Αμπραμπατ, Φερνάντες και Τσιλούλη, είναι πολλές οι επιλογές. Ακόμα και εάν υποθέσουμε πως ο Ελληνας θα αποχωρήσει (ήταν και εκ προοιμίου δύσκολο να βρει θέση, πολλώ δε μάλλον τώρα που γέμισε μεσοεπιθετικά η ΑΕΚ), είναι ένα θέμα η τριπλέτα. Πρόταση για τον Ελίασον δεν υπήρξε τελικώς, ο Φερνάντες έμοιαζε πως θα παραχωρηθεί δανεικός, αλλά έχει παίξει σε ματς που δείχνει πως υπολογίζεται από τον Αλμέιδα.
Αριστερά χαφ: Εδώ να δείτε μπλέξιμο. Γκατσίνοβιτς, Κοϊτά, Ζίνι, ο Περέιρα που χρησιμοποιήθηκε εκεί και φαίνεται πως είναι η βασική σκέψη αξιοποίησης του από τον Αλμέιδα και στο βάθος Πισάρο που όλο φεύγει και όμως, μένει εδώ. Να πούμε πως θα δοθεί δανεικός ο Ζίνι. Εύκολο ως απόφαση, δύσκολο να βρεις ομάδα που θα εξελιχθεί πραγματικά και δεν θα χαθεί όπως οι Γιούσης, Μαχαίρας, Κοσίδης κατά το παρελθόν.
Δεύτερος επιθετικός: Ο Αλμέιδα έκανε τα σχέδια του με τον Λαμέλα σε αυτόν το ρόλο. Λογικό, είναι παικτάρα και μόλις βρει τον σωστό βαθμό ετοιμότητας θα αφήσει στίγμα. Αλλά εκεί χρησιμοποιείται (και πάει πολύ καλά) ο Λιούμπισιτς, είναι θεωρητικά ρόλος για τον Περέιρα, ενώ υπάρχει και ο Τσούμπερ. Αρα, μέγα ζήτημα πως θα πρέπει να βρεις λύσεις με ονόματα, κάποιοι εκ των οποίων δεν θα χωρούν ούτε σε αποστολή.
Επιθετικός: Αναμφίβολα, σε όσα μπορεί να χρεώσει κάποιος στο σχεδιασμό της ΑΕΚ, το πιο βαρύ είναι αυτό του φορ. Δεν μπορεί να κλείνεις τη σεζόν με τρεις, να την ανοίγεις με έναν και να χάνεις χρόνο δοκιμάζοντας πράγματα. Προφανώς υποτιμάς τους αντιπάλους. Βέβαια, για να είμαι ειλικρινής, ο Τσούμπερ φάνηκε να ανταποκρίνεται στη θέση. Αλλά επιθετικός χρειάζεται και η ΑΕΚ πρέπει να βρει τη λύση άμεσα, για να τελειώσει και αυτή η σπέκουλα με την υγεία του Λιβάι.
Το συμπέρασμα
Συμπερασματικά, η ΑΕΚ κατά την εκτίμηση μου θα έπρεπε να κάνει πολλές και σημαντικές ανακατατάξεις στο ρόστερ της. Περίμενα ήδη πολλές περισσότερες προσθήκες και αποχωρήσεις. Ένα ζήτημα είναι πως οι ανανεώσεις που υπήρξαν, δέσμευσαν την ΑΕΚ στις επιλογές της. Το πλέον σημαντικό ωστόσο είναι πως δεν μπόρεσε να βρει τρόπο, να σπρώξει στην αγορά παίκτες που δεν θα είχε πρόβλημα να αποχωρήσουν. Να ανοίξει θέσεις και να πάει σε αναβάθμιση.
Τώρα, υπάρχει πλέον και το τεράστιο πρόβλημα για κάθε οργανισμό επιπέδου ΑΕΚ, της έλλειψης αγώνων. Ηδη, μέρα που είναι, όλοι θα κατανοήσουν πόσο πολύ θα «πονά» την ΑΕΚ αυτή η κατάσταση που διαμορφώθηκε. Στο τοξικό περιβάλλον του ελληνικού ποδοσφαίρου, εκεί που οργανώνεται με γοργά βήματα το νέο μαγαζάκι που θα κάνει τη δουλειά, η ΑΕΚ έχει να αντιπαραθέσει μόνο το ποδόσφαιρο της. Ας φροντίσουν, να είναι το καλύτερο που μπορούν.
