Ξέρω, ξέρω. Θα αρχίσουμε τα γνωστά-κλασικά-εικονογραφημένα ότι «Στο διεθνές ποδόσφαιρο έχουν μικρύνει οι αποστάσεις», ότι «οι ομάδες μας είναι ακόμη ανέτοιμες», ότι «στη ρεβάνς θα δείξουν την ανωτερότητά τους», ότι «εκείνο που μετράει είναι η πρόκριση κι όταν αυτή έρθει δεν θα θυμόμαστε τα στραβά…»
Μάλιστα. Κι αφού εξαντλήσαμε τις δικαιολογίες ας μιλήσουμε για όσα απίθανα κι όμως αληθινά συνέβησαν στην Τούμπα και στην Opap Arena. Να με συγχωρείτε κιόλας αν σας χαλάω το μουσακά, αλλά ΑΝ –αν λέμε, έτσι;- ο ΠΑΟΚ αποκλειστεί από «κάποια» Μπάνια Λούκα και η ΑΕΚ αποκλειστεί από «κάποια» Ίντερ Εσκάλδες καλύτερα να «κλείσουν» το μαγαζί.
Επειδή τους έχει ξανασυμβεί κατακαλόκαιρο θεωρούσα ότι σε τούτα τα πρώτα παιχνίδια μπορεί να μην περίσσευε η ετοιμότητα αλλά θα κυριαρχούσε η σοβαρότητα. Η τελευταία όμως, τουλάχιστον στο αμυντικό κομμάτι, ΑΠΟΥΣΙΑΖΕ.
Τέσσερα γκολ «δωράκια», δύο έκαστος, έκανε κάθε Δικέφαλος. Κι αντί να συζητάμε τώρα για τα παιχνίδια της επόμενης φάσης, ψάχνουμε τις… μάχες στις ρεβάνς. Για γέλια και για κλάματα!
Ειλικρινά προσπαθώ να καταλάβω τι σκέφτηκε ο Κουλιεράκης «αγκαλιάζοντας» τη μπάλα στην… αγκαλιά του Κοτάρσκι, προσφέροντας πέναλτι από το «πουθενά» στη Μπάνια Λούκα, αλλάζοντας τη ροή του αγώνα. Και μη μου πείτε ότι σκόραρε δύο φορές. Μπράβο του και μαγκιά του. Ο «Κουλιε» όμως είναι ο ηγέτης της άμυνας του ΠΑΟΚ. Αλλά αυτή η ανασταλτική λειτουργία, στο σύνολό της, ήταν σήμερα όπως στα φιλικά: άστα να πάνε.
Ο Λουτσέσκου είπε ότι από την ομάδα του έλειπε η αυτοπεποίθηση. Νομίζω ότι πέρα από αυτό απουσίαζε η σοβαρότητα. Φόρτωσε τον εαυτό του μεγάλο άγχος ο ΠΑΟΚ ενόψει της ρεβάνς. Κι αντί να πάει βόλτα και να σκέφτεται τη Μάλμε, θα δώσει μάχη επιβίωσης στο Τσάμπιονς Λιγκ. Φοβερά πράγματα!
Αμ η ΑΕΚ; Ακόμη χειρότερα. Πολύ χειρότερα! Αναρωτιέσαι πραγματικά πως ένα ματς που μπορούσε να τελειώσει… 7-0, έγραψε 4-3! Μιλάμε για ποδοσφαιρική «παράνοια». Για τον «ψυχίατρο» όπως λένε και οι οπαδοί της Ένωσης!
Κάποια πράγματα όταν επαναλαμβάνονται δεν είναι σύμπτωση. Η ΑΕΚ κάπως έτσι έχασε πέρυσι το πρωτάθλημα. Νικούσε 2-1 στην Τούμπα και στα τελευταία λεπτά έχασε 3-2. Όμως αυτό συνέβη από τον ΠΑΟΚ, όχι από την… Ιντερ Εσκάλδες! Ημαρτον και έλεος μαζί.
Ματς που ήταν 4-0 στο 52΄, όφειλε η ομάδα του Αλμέιδα να το τελειώσει με σκορ-ρεκόρ. Και το τελείωσε με ρεκόρ γκάφας. Πρώτα ο Βίντα, μετά ο Λιβάι με το χαμένο πέναλτι, έπειτα ο Στρακόσια που ήθελε να κάνει τον… Μπεκενμπάουερ.
Οσο ποιότητα επιθετική έχει η ΑΕΚ, τόσο «ανοησία» υπάρχει από τη μέση και πίσω. Το έχω ξαναγράψει: εάν είναι να παίζει κόντρα σε δύο αντιπάλους, τον «απέναντι» και τον εαυτό της, δεν έχει τύχη. Και δεν γίνεται ο Αλμέιδα να μην διορθώνει την περσινή πληγή που του κόστισε το πρωτάθλημα.
Δεν χρειάζεται, φυσικά, να πω εγώ τι σημαίνει να αποκλειστεί η ΑΕΚ από την… Εσκάλδες. Ο Θεός να τη φυλάει!
ΥΓ: Επειδή οι σωστές εξηγήσεις, κάνουν τους καλούς φίλους: Και 0-5 να νικήσουν στη ρεβάνς οι Δικέφαλοι δεν αλλάζω λέξη από τα σημερινά. Τα αυτονόητα γράφω. Όπως ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ είναι να προκριθούν αμφότεροι. Μην τρελαθούμε κιόλας…
