Μπορεί να σας σοκάρω -και δεν το θέλω. Δεν είμαστε το κέντρο του κόσμου! Δεν περιστρέφεται όλος ο πλανήτης γύρω μας! Δεν εξαρτώνται όλα από εμάς, από το κέφι μας, τις εμπνεύσεις μας, την όρεξη μας, την δημιουργικότητα μας. Ειδικότερα στο ποδόσφαιρο… παίζουν και οι άλλοι!
Υπάρχει και αντίπαλος. Ενίοτε, καλός.
Δεν έχασε μονάχα η ΑΕΚ στο Βέλγιο. Κέρδισε και η Αντβέρπ. Και η Αντβέρπ δεν είναι μέγεθος παίξε - γέλασε. Έκανε κι αυτή κάποια πράγματα καλά για να επικρατήσει στην πρώτη μάχη.
Το 1-0 της Αμβέρσας ένα ένα ψηφιδωτό από πολλές μικρές κουκκίδες. Η κούραση των παικτών της Ένωσης από σούπερ απαιτητικά παιχνίδια Τρίτη-Σάββατο-Τρίτη (με δύο ταξίδια και ότι συνεπάγεται αυτό), ο τραυματισμός του Λιβάι, η ανέμπνευστη βραδιά αρκετών κιτρινόμαυρων είναι όλα αιτίες.
Υπήρξε όμως και ο αντίπαλος που έβγαλε την ΑΕΚ από την ζώνη ασφαλείας της και πρέπει να του πιστωθεί αυτό.
Υπήρξε ο σπουδαίος 18χρονος πιτσιρικάς Βερμέιρεν, ο οποίος σε ματς που η μπάλα ζύγιζε τόνους είχε μία ασίστ, τρεις key passes, 7 κλεψίματα, 2 σωτήρια μπλοκ, 83% στις μεταβιβάσεις του, ήταν παντού!
Υπήρξε ο πολύπειρος Αλντερβάιρελντ, ο οποίος έδειξε την γιγάντια κλάση του στο πρώτο μέρος στην φάση απομόνωσης με τον Λιβάι Γκαρσία, όταν κατάφερε να του κρύψει την εστία και ώρες ώρες έμοιαζε να μαγνητίζει την μπάλα στις αναρίθμητες σέντρες.
Υπήρξε ο «εκτελεστής» Βίνσετ Γιάνσεν που μετέτρεψε την μισή φάση, σε γκολ.
Μα πάνω από όλα υπήρξε ένας πολύ εύστροφος προπονητής (δεν του το ‘χα προσωπικά, αν ενδιαφέρει κάποιον), ο οποίος είχε άμεσες απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που του τέθηκαν.
Ας προσπεράσουμε ότι σε ματς τέτοιων απαιτήσεων δεν δίστασε να δώσει φανέλα βασικού (στόπερ) στον 19χρονο Κουλιμπαλί, ο οποίος έκανε ντεμπούτο σε επαγγελματικό επίπεδο.
Ας προσπεράσουμε ότι η ενδεκάδα του είχε έξι διχίλιαρους μέσα -αυτά δεν αποτελούν είδηση για έναν βελγικό σύλλογο.
Ας σταθούμε στην τακτική ευελιξία που έδειξε όταν η ομάδα του έμεινε σοκαριστικά με παίκτη λιγότερο. Ένας πιστός θιασώτης του 4-3-3, μπροστά στις νέες συνθήκες αντέδρασε άμεσα και δεν έμεινε απλός παρατηρητής των εξελίξεων. Τράβηξε αμέσως τον σέντερ-φορ του στον πάγκο για να του δώσει οδηγίες. Έστειλε γραπτά ραβασάκια στον αρχηγό του. Έγινε προπονητής μπάσκετ. Το 4-3-3 έγινε άμεσα 4-4-1. Μετά από 5 λεπτά με διπλή αλλαγή το 4-4-1 έγινε 5-3-1.
Ο Μαρκ Φαν Μπόμελ δεν ντράπηκε να χάσει μέτρα, να παίξει με τρεις καθαρούς στόπερ, να πυκνώσει τις γραμμές του, να περιορίσει το πλάτος και να μικρύνει το γήπεδο.
Η Αντβέρπ είχε πολύ πιο καθαρές στιγμές με 10, παρά 11 παίκτες, ένα χαμένο τετ-α-τετ του Κουλιμπαλί και μία φάση που ο Ντε Λάετ λίγο έλειψε να πάρει πέναλτι από το οριακό μαρκάρισμα του Μουκουντί.
Πίσω, οδήγησε την ΑΕΚ να επιτεθεί με σέντρες, βούτυρο στο ψωμί των αμυντικών της. Κι όταν κάποιες από αυτές πέρασαν, κάτω από την εστία της είχε έναν σοβαρό, αξιόπιστο, σωστό τερματοφύλακα που δεν «δώρισε» τίποτα.
Παρότι είχε 64% κατοχή και πάνω από 20 τελικές, η σούμα των Xgoals έδειξε «μόλις» 1,24 για την ΑΕΚ. Ναι, άξιζε ένα γκολ με βάση την ποιότητα των ευκαιριών που δημιούργησε, ωστόσο καθαρές καθαρές φάσεις δεν έβγαλε.
Το ακόμα χειρότερο; Το τελευταίο μισάωρο του αγώνα στην Αμβέρσα θα είναι ο τακτικός μπούσουλας τον Βέλγων, που αίφνης αποδεικνύονται πολύ πιο δύσκολο τακτικό σταυρόλεξο από ότι θα περίμενε κανείς.
Δεν ωφελεί κάπου την ΑΕΚ η μεγαλοστομία, η αμετροέπεια και ο υπερβάλλον ενθουσιασμός. Δεν υπάρχει λόγος να υποτιμάται το μέγεθος και η ικανότητα της νταμπλούχου Βελγίου. Η Ένωση έχει να ανέβει ένα βουνό στον επαναληπτικό, πρέπει υποχρεωτικά να κερδίσει, οποιοδήποτε άλλο αποτέλεσμα την αποκλείει. Φυσικά και μπορεί να το ανέβει. Το έχει αποδείξει. Μόνο που και στην ρεβάνς θα παίξει και αντίπαλος, ο οποίος αποδεδειγμένα είναι καλός. Η πρόκριση δεν θα εξαρτηθεί μόνο από την ΑΕΚ, αλλά και από την Αντβέρπ. Διότι έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Παίζουν πάντα δύο…
