MENU

Ακόμη και στο trash talking υπάρχουν «ηθικοί» (μέσα στην ανηθικότητα) κανόνες. Παίκτης εναντίον παίκτη, προπονητής εναντίον προπονητή. Το «χιαστί» δεν επιτρέπεται! Είναι ελάχιστες οι φορές που ένας παίκτης τα 'χει βάλει με προπονητή της αντίπαλης ομάδας και δεκάδες βεβαίως οι περιπτώσεις που δύο παίκτες ή δύο προπονητές έχουν διαπληκτιστεί.

Στην περίπτωση Αγγέλου - Πασκουάλ υπάρχει unfair. Η κάθε πλευρά δίνει τη δική της διάσταση στην υπόθεση, μόνο οι πρωταγωνιστές ξέρουν την αλήθεια, o καθένας λέει τη δική του, αλλά το βέβαιο είναι πως υπήρχε το «χιαστί» unfair. Ο Αρης υποστηρίζει ότι ο Αγγέλου διαμαρτυρήθηκε στον διαιτητή, ο Καλάθης παρενέβη χωρίς του πέφτει λόγος και ο προπονητής του Αρη αντέδρασε, γεγονός που προκάλεσε την αντιδραση του Πασκουάλ.

Ο Παναθηναϊκός δίνει τη δική του διάσταση. Υποστηρίζει ότι ο Αγγέλου απείλησε τον Καλάθη, κάτι που προκάλεσε την άμεση αντίδραση που Πασκουάλ που θέλησε να προστατεύσει τον αρχηγό του.

Η αλήθεια είναι ότι η «είδηση» στο επεισόδιο δεν ήταν η διαμαρτυρία του Καλάθη στους διαιτητές, ούτε η στάση του Βαγγέλη Αγγέλου. Και τα δύο τα έχουμε ξαναδεί στο παρελθόν. Η «είδηση» ήταν η στάση του πάντα ήρεμου Πασκουάλ που βγήκε από τα ρούχα του, κατευθύνθηκε χωρίς δεύτερη σκέψη στον αντίπαλο πάγκο, κάνοντας συστηρές συστάσεις στον αντίπαλο προπονητή.

Δεν ξέρω αν ο Πασκουάλ έχει όλο το δίκιο με το μέρος του, εξαρτάται άλλωστε σε μεγάλο βαθμό από το πώς έγινε το επεισόδιο. Αυτό για το οποίο είμαι σίγουρος είναι ότι οι παίκτες του Παναθηναϊκού θα ένιωσαν ικανοποιημένοι και «γεμάτοι» από τη στάση του προπονητή τους. Ενιωσαν, τη στιγμή που έγινε το περιστατικό, ότι ο άνθρωπος που είναι στην άκρη του πάγκου, ο συνήθως ήρεμος κόουτς που δεν πλακώνεται ποτέ και για κανένα λόγο, δήλωσε έτοιμος να βάλει τα στήθη του μπροστά για να προστατεύσει τους παίκτες του από το όποιο unfair.

Η κίνηση του Πασκουάλ να «απαντήσει» στον Αγγέλου δικαίως τιμωρήθηκε από τους διαιτητές, ορθότατα οδήγησε στην αποβολή, αλλά έστειλε ένα σαφές μήνυμα στην ομάδα: Οτι ο προπονητής δεν είναι εκεί μόνο για να κατσαδιάζει, αλλά και για να προστατεύει. Είναι βέβαιο ότι εντός των αποδυτηρίων θα κάνει τις απαραίτητες συστάσεις στον Καλάθη για τον τρόπο που διαμαρτυρήθηκε στους διαιτητές (ορθότατη η τεχνική ποινή) κι ακόμη περισσότερο για τον ενδεχόμενο διάλογο που μπορεί να άνοιξε με τον Αγγέλου. Αυτά ωστόσο θα συζητηθούν μέσα στα αποδυτήρια, εντός της οικογένειας κι αφού έχει κερδίσει το respect των παικτών του και κυρίως του Καλάθη για το γεγονός ότι ύψωσε «ασπίδα» στο περιστατικό.

Οσον αφορά στο αγωνιστικό, ο Παναθηναϊκός δεν ενθουσίασε, το αντίθετο, αλλά είχε πολυφωνία όπως και στο ευρωπαϊκό παιχνίδι με την Μακάμπι. Τέσσερις παίκτες έφτασαν σε διψήφιο σκόραραν οι 10 από τους 12 που χρησιμοποιήθηκαν και το καινούργιο ήταν η καλή απόδοση του Λεκαβίτσιους και η παρουσία στην πεντάδα του Παπαγιάννη. Ο Λιθουανός χρειάζεται τέτοια παιχνίδια για να αισθανθεί καλύτερα με τον εαυτό του, ενώ ο Ελληνας σέντερ φαίνεται πως θα πάρει παιχνίδια στην Basket League κι αν πείσει θα ξεκλέψει χρόνο και στην Ευρωλίγκα.

Στο ΟΑΚΑ, η ΑΕΚ έψαχνε να ξεσπάσει και τα κατάφερε απέναντι στον.. μισό ΠΑΟΚ. Σαφέστατα η «Ενωση» ήταν βελτιωμενη σε σχέση με τα δύο τελευταία παιχνίδια, αλλά απέναντί της είχε έναν ΠΑΟΚ που αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα και δεν είναι έτοιμος. Το παιχνίδι δεν πρέπει και δεν μπορεί να ξεγελάσει τον Μπάνκι. Η ΑΕΚ έχει «θεματάκια» να λύσει. Η πραγματική της εικόνα δεν είναι αυτή που παρουσίασε στο Περιστέρι, αλλά ούτε και αυτή απέναντ στον ΠΑΟΚ. Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση και το κακό για τον Ιταλό τεχνικό είναι πως ακόμη ενδεχομένως να μην ξέρει ποιο είναι το πραγματικό μέσο όρο της ομάδας του.

Στην Πάτρα, το Περιστέρι του Πεδουλάκη έκανε το «διπλό» της αγωνιστικής. Είναι «διπλό» που φέρει φαρδιά - πλατιά την υπογραφή του «Πεδουλάκη». Το μπάσκετ που παίζει η ομάδα των Δυτικών Προαστίων είναι το μπάσκετ που πρεσβεύει όλα αυτά τα χρόνια ο Ελληνας τεχνικός. Προφανώς και ο Πεδουλάκης είναι ένας από τους καλύτερους Ελληνες προπονητές κι αυτό δεν αμφισβητήθηκε ποτέ και από κανέναν. Αλλωστε, όταν στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ο Ομπράντοβιτς μιλούσε γι αυτόν με τα καλύτερα λόγια, προφανώς κι έβλεπε κάτι περισσότερο απ' ό,τι βλέπαμε όλοι εμείς. Τα όσα έγιναν στον Παναθηναϊκό και ο τρόπος που ο Πεδουλάκης αποχώρησε δεν μειώνουν στο ελάχιστο την αξία του ως προπονητή. Δεν ταιριάζουν πάντα όλοι με όλους...

Ο... θρίαμβος του Πασκουάλ