Η αξία δε της χθεσινής εμφάνισης είναι μεγάλη καθώς ήρθε απέναντι σε έναν φορμαρισμένο αντίπαλο (το σύνολο του Τσάβι Πασκουάλ μετρούσε 5 νίκες σε 6 ματς ερχόμενο στη SUNEL Arena, έχοντας δώσει μάλιστα 4 από αυτές τις αναμετρήσεις μακριά από την έδρα του) ο οποίος έχει σούπερ ρόστερ, αντίστοιχων προδιαγραφών, καθαρά σε όρους ποιοτικού βάθους, με αυτά των “αιωνίων”.
Σε τακτικό επίπεδο, ο Ολυμπιακός εχθές:
- Πολύ έξυπνα ανέβασε τον Τζόσεφ στην αρχική πεντάδα σε ρόλο ball mover/ball stopper (αντίστοιχο δηλαδή με αυτόν που κατείχε ο Ουόκαπ). Ο Αμερικανός αφού έφερνε τη μπάλα στο δεύτερο μισό, με τον Φουρνιέ να έχει τον ρόλο του κυρίως δημιουργού στις PnR-δράσεις, υποστήριζε τον χειριστή με τη Spot-up εκτέλεση του ενώ στην άλλη πλευρά άσκησε αξιοσημείωτη πίεση στη μπάλα. Η ξεκάθαρη στόχευση σε επίπεδο ρόλων απελυθέρωσε τον Φουρνιέ, ο οποίος έκανε εκπληκτική εμφάνιση.
- Απέναντι στη Heavy Post-up επίθεση της Ντουμπάι (Νο2 σε τέτοιες κατοχές, πίσω μόνο από τον Παναθηναϊκό) οι ερυθρόλευκοι ενεργοποίησαν σε μεγάλη συχνότητα παγίδες από την τελική γραμμή (“τυφλό σημείο”) αφού αρνήθηκε τον κεντρικό άξονα σε παίχτες όπως ο Σενγκέλια (γνωστός για τον τρόπο που γυρίζει στη baseline για να τελειώσει), ο Πετρούσεφ ή ο Μπλόσομγκεϊμ. Οι φιλοξενούμενοι χρησιμοποιούσαν τα ball screens ως εισαγωγικό play για να πάρουν την αλλαγή και να επιτεθούν χαμηλά, όμως ο Ολυμπιακός ήταν έτοιμος, παρότι αυτές οι καταστάσεις συνολικά (ως δημιουργική αφετηρία) ήταν οι μόνες παραγωγικές για το σύνολο του Πασκουάλ.
- Ολυμπιακός χτύπησε την τακτική της Ντουμπάι να παίξει “2 vs 2” άμυνα στο Pick & Roll, κάνοντας επίδειξη συνοχής και συνεργασιών σε αυτό το επιθετικό κομμάτι. Οι παίχτες του Γιώργου Μπαρτζώκα έπαιξαν “επάνω” στους αντιπάλους τους, κυριαρχώντας ολοκληρωτικά σε επίπεδο προσωπικών μονομαχιών. Η ελληνική ομάδα ήταν σαφώς πιο άνετη να λειτουργήσει μέσα σε ένα πλαίσιο πολλών επαφών και physicality. Η Ντουμπάι όχι. Αυτό λέει πολλά για το στάδιο που βρίσκεται πνευματικά αυτό το σούπερ-ταλαντούχο γκρουπ, στο δρόμο για να γίνει διεκδικητής.
- Πολλαπλές πηγές δημιουργίας, low-mistake παιχνίδι. Οι γηπεδούχοι “έγραψαν” 20 τελικές πάσες για μόλις 6 λάθη. Κυκλοφόρησαν τη μπάλα υποδειγματικά ενώ με όχημα τις Handoff-δράσεις απέφυγαν τη στατικότητα. Είναι σαφές ότι αυτή ακριβώς η επίδοση τους σε όρους σωστής, γρήγορης κυκλοφορίας της μπάλας, ανάγνωσης του πλεονεκτήματος και φιλτραρίσματος των εκτελέσεων έπαιξε σημαντικό ρόλο για το 44% πίσω από τη γραμμή του τριπόντου.
-Ένταση, μετατροπή άμυνας σε άμεση επίθεση, παραγωγικότητα στο transition. Παίχτες όπως ο Τζόουνς και Εντιάι συνέβαλλαν τα μέγιστα σε αυτό το κομμάτι, βοηθώντας στη δημιουργία προϋποθέσεων για σκορ στο ανοιχτό γήπεδο.
Σημείωση: Η πεντάδα των Τζόσεφ-Φουρνιέ-Νετζήπουγλου-Βεζένκοφ-Μιλουτίνοφ απέδωσε το πιο ισορροπημένο μπάσκετ στο παρκέ “γράφοντας” 1.813 πόντους/κατοχή (16 κατοχές στο σύνολο) και 6.3 σε όρους ΤΟ% ενώ επέτρεψε στα μετόπισθεν μόλις 0.600 πόντους/κατοχή (σε 20 αμυντικές κατοχές).
Η επιστροφή στα βασικά και στις θεμελιώδεις αρχές του παιχνιδιού των ερυθρολεύκων (ανιδιοτέλεια, συνεργασίες, πλουραλισμός, παιχνίδι υψηλής έντασης) τους έδωσε μια σημαντική νίκη και την ώθηση που χρειάζονταν στην παρούσα φάση, μιας και ανέβηκαν στο Νο2 της βαθμολογίας (8-3 μαζί με τη Βαλένθια) εκμεταλλευόμενοι τα στραβοπατήματα του ανταγωνισμού. Ο Ολυμπιακός πλέον θα παίξει το τελευταίο του χαρτί αναφορικά με την επανένταξη του Τάιλερ Ντόρσεϊ στο περιβάλλον της ομάδας, μιας και χρειάζεται πολύ τον συγκεκριμένο παίχτη σε Ελλάδα και Ευρώπη, ειδικά με τον τρόπο που έχει δομηθεί τον αγωνιστικό του στυλ φέτος. Παράλληλα οι Πειραιώτες σκανάρουν την αγορά για την απόκτηση ενός γκαρντ που θα φέρει διαφορετικά χαρακτηριστικά ως Pick & Roll-Χειριστής, αλλάζοντας τους συσχετισμούς στον τρόπο που οι άμυνες προσεγγίζουν αυτές τις δράσεις των ερυθρολεύκων. Το θετικό αυτήν τη στιγμή για τον Ολυμπιακό είναι ότι παρά τα προβλήματα που έχει να διαχειριστεί, κερδίζει πειστικά μοιάζοντας να βρίσκεται ακόμα μακριά από το ταβάνι του.
