Το πρόβλημα με τον Ράντοβιτς, υπήρχε όσο είχε σφυρίχτρα στο στόμα του. Καθορίζοντας με τις αποφάσεις τους, τύχες αγώνων, προκρίσεων, διοργανώσεων ολόκληρων. Ο Κροάτης πέρασε στην ιστορία, καθώς οι φίλαθλοι δεν θα τον ξαναδούν να γίνεται πρωταγωνιστής σε αναμέτρηση.
Χρόνο δεν έχασε, οι εξαιρετικές του σχέσεις τον έκαναν να εκλεγεί πρόεδρος των διαιτητών της Euroleague. Σε ένα νέο πόστο, το οποίο ευτυχώς δεν επηρεάζει παιχνίδια, δεν καθορίζει τις τύχες των κόπων και του ιδρώτα αθλητών τεράστιας αξίας.
Θα ασχολείται με θέματα που αφορούν τους διαιτητές. Για παράδειγμα θα κάνει καμιά συνάντηση με τη διοίκηση της Euroleague, αναφορικά με τις αμοιβές των «πορτοκαλί». Τομέας στον οποίο έχει τεράστια εμπειρία. Τα οικονομικά κέρδη από τα σφυρίγματα, έγιναν... σπεσιαλιτέ του στα τόσα χρόνια καριέρας που έκανε.
Λογικό κι επόμενο, καθώς σφύριζε πολλούς αγώνες κάθε σεζόν και προφανώς αμείφθηκε γι’ αυτούς. Ουσιαστικά κάθε ταξίδι που έκανε, ήταν σαν να «γεμίζει» τη βαλίτσα του με χρήματα. Για να επιτελεί ένα έργο, το οποίο και ο κάθε φίλαθλος μπορεί να κρίνει πώς το έκανε κι αν ήταν ο σωστός τρόπος.
Για τη διαιτησία της Euroleague, είναι ευτυχία να μην εμπλέκεται ο Ράντοβιτς σε διαιτητικές αποφάσεις ή ορισμούς. Προφανώς και δεν έγινε από σωστή απόφαση, αλλά από το πλήρωμα του χρόνου. Ακόμη κι έτσι όμως, το άθλημα γλίτωσε.
Το αν μπορεί να πιέσει καταστάσεις, αν μπορεί να επηρεάσει τη διαιτησία με άλλους τρόπους, στο ρόλο που του ανατέθηκε -μέσω ψηφοφορίας- θα το δείξει το μέλλον. Σε κάθε περίπτωση, κάθε μέρα με αυτόν μακριά απ’ τα παρκέ, είναι μια μέρα λιακάδας για το ευρωπαϊκό μπάσκετ.
