Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...
ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΑΛΟΥΠΗΣ - LIVE SPORT
Όταν έκλεινε η σεζόν πριν από λίγες εβδομάδες το στοίχημα που θα έδινε τη χαμηλότερη απόδοση στο 1.01 στο ελληνικό ποδόσφαιρα θα είχε να κάνει με την παραμονή του Νίκολιτς και του Ριμπάλτα. Οι υπογραφές στα αναβαθμισμένα συμβόλαια τους θα ήταν το πλέον «σίγουρο για τη Σούπερ Λίγκα της επόμενης αγωνιστικής περιόδου. Η διαφορά της ΑΕΚ του Νίκολιτς με την ΑΕΚ του Αλμέιδα, μιλάμε πάντα για την πρώτη σεζόν τους, είναι ότι ο πρώτος έχτισε δύο πράγματα ταυτόχρονα. Νοστροπία νίκης και ανασταλτική λειτουργία, ενώ ο δεύτερος έβαλε μπροστά το επιθετικά ταπεραμέντο με ψυχολογία υψηλού ρίσκου. Δεν υπάρχει λόγος να μπούμε σε τέτοια σύγκριση, όμως αυτό που φαίνεται είναι ότι οι βάσεις του Νίκολιτς ύστερα από έναν χρόνο στην Ελλάδα δείχνουν πιο στέρεες. Όλα στο χορτάρι θα φανούν όπως πάντα και για όλους, αλλά ο Σέρβος βάζει τις δικές του ρίζες στο παιχνίδι της ΑΕΚ, και ήδη τα πρώτα του μπολιάσματα, σε νοοτροπία και αμυντική λειτουργία όπως είπαμε, έχουν βγάλει καρπούς.
Ασφαλώς και η ΑΕΚ της επόμενης χρονιάς θέλει προσθήκες ειδικά σε κάποιες θέσεις. Όχι μόνο επειδή θα πρέπει να υπερασπιστεί τον τίτλο της στη Σούπερ Λίγκα, αλλά επειδή θα έχει μπροστά της την ευρωπαϊκή πρόκληση. Κι αν τελικά βρεθεί στο μίνι πρωτάθλημα του Τσάμπιους λιγκ, τότε οι απαιτήσεις θα είναι πολύ υψηλές. Η Ένωση φέτος δεν ξεκινάει από το μηδέν όπως πέρυσι άλλα υπάρχει μια ομάδα με προπονητή που έχει περάσει τη φιλοσοφία του με ένα σύνολο με αρχή, μέση και τέλος και διακριτούς ρόλους. Αν μου επιτρέπεται μια πρώτη εκτίμηση στην περίπτωση που η ΑΕΚ κάνει 3-4 μεταγραφές α' γραμμής, επιπέδου Γιόβιτς, Βάργκα ή Ρέλβας για τις θέσεις που πραγματικά έχει ανάγκη τότε σε συνδυασμό με το ότι ο Νίκολιτς ξεκινάει φέτος από άλλη αφετηρία, η Ένωση μπορεί να σκεφτεί πια ακόμα πιο σημαντικά πράγματα.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ - SPORTDAY
Αν υπάρχει ένα δίδαγμα που προσφέρει απλόχερα η ιστορία των τελικών του ελληνικού πρωταθλήματος, αυτό είναι ότι προβλέψεις και οι χαρακτηρισμοί περί ακλόνητων φαβορί πολύ συχνά καταρρέουν στο παρκέ. Και ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα να είναι ότι συνέβη την περασμένη σεζόν, όταν ο Παναθηναϊκός έμοιαζε να έχει αποκτήσει ξεκάθαρο προβάδισμα μετά την κατάκτηση της Ευρωλίγκας, αλλά τελικά ολυμπιακός ήταν εκείνος που πανηγύρισε τον τίτλο του πρωταθλητή. Τότε, το κλίμα ήταν σχεδόν καθοριστικά υπέρ των πράσινων. Η επιστροφή στην κορυφή της Ευρώπης είχε δημιουργήσει ένα κύμα ενθουσιασμού, ενώ η ψυχολογική ώθηση που είχε προσφέρει το ευρωπαϊκό τρόπαιο δεν ήταν ικανή να παρασύρει τα πάντα στο πέρασμα της.
Πολύ θεωρούσαν ότι ο Παναθηναϊκός θα ολοκλήρωνε εύκολα το νταμπλ. Και ότι Ολυμπιακός δύσκολα θα έβρισκε τις δυνάμεις να αντιδράσει. Η πραγματικότητα όμως αποδείχτηκε διαφορετική. Οι «ερυθρόλευκοι» άφησαν στην άκρη τον θόρυβο, συγκεντρώθηκαν στις αγωνιστικές τους υποχρεώσεις και βρήκαν τον τρόπο να ανατρέψουν τα προγνωστικά. Δεν κέρδισαν επειδή είχαν καλύτερη ψυχολογία. Δεν κέρδισαν επειδή οι συνθήκες ήταν ευνοϊκές. Κέρδισαν επειδή στις κρίσιμες στιγμές έπαιξαν καλύτερο μπάσκετ. Αυτό ακριβώς είναι το σημείο που θα πρέπει να προβληματίσει τον Ολυμπιακό και στην φετινή σειρά των τελικών. Γιατί όσο σημαντικά κι αν είναι όσα συμβαίνουν γύρω από το παρκέ, τα πρωταθλήματα εξακολουθούν να κρίνονται μέσα στις τέσσερις γραμμές.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ - ΦΩΣ
Το αποψινό φιλικό ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ιταλία μοιάζει περισσότερο με μια υποχρέωση που πρέπει να ολοκληρωθεί, παρά με ένα παιχνίδι που προκαλεί ιδιαίτερο αγωνιστικό ενδιαφέρον. Άλλωστε, ούτε η «γαλανόλευκη» ούτε η «σκουάντρα ατζούρα» κατάφεραν να εξασφαλίσουν την παρουσία τους στο Παγκόσμιο Κύπελλο, γεγονός που αφαιρεί σημαντικό μέρος από το κίνητρο και τη σημασία της αναμέτρησης. Για τους διεθνείς των δύο ομάδων, που προέρχονται από μία εξαντλητική σεζόν γεμάτη αγώνες, ταξίδια και υψηλές απαιτήσεις, το μυαλό βρίσκεται ήδη στην ξεκούραση και στις καλοκαιρινές διακοπές. Κανείς δεν μπορεί να τους αδικήσει γι' αυτό. Το τελευταίο που θα ήθελαν προφανώς είναι ένας τραυματισμός σε ένα παιχνίδι χωρίς βαθμολογικά ή ουσιαστικό αντίκρισμα.
Βεβαίως, κάθε εμφάνιση με το εθνόσημο έχει τη δική της αξία και οι ομοσπονδιακοί τεχνικοί μπορούν να βγάλουν χρήσιμα συμπεράσματα. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πως για τους περισσότερους πρωταγωνιστές το ζητούμενο είναι ένα: να ολοκληρωθεί χωρίς απρόοπτα το τελευταίο 90λεπτο της σεζόν και να ξεκινήσει η περίοδος της απαραίτητης ξεκούρασης.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ – ΩΡΑ
Πολλή σκόνη σήκωσε το θέμα με τον Στεφάν Λανουά. Τον Γάλλο αρχιδιαιτητή, τον οποίο είδαμε να φεύγει από την Allwyn Arena στο ματς με τον ΠΑΟΚ, δήθεν, για τραμπουκισμούς. Όπως αποδείχτηκε, βέβαια, ουδέποτε συνέβη κάτι τέτοιο. Όσον αφορά τη διαιτησία αυτά τα χρόνια στην Ελλάδα, δεν μπορεί να πει κανείς πως είδε κάποια σημαντική βελτίωση στους Έλληνες. Ότι ξαφνικά έχουμε τους νέους «Κολίνα». Όχι, σε καμία περίπτωση. Αυτό, όμως, που θέλουμε από τον Λανουά και τον κάθε Λανουά, είναι να φέρει elite διαιτητές, που θα κάνουν τη διαφορά στα ντέρμπι. Μέχρι τα πλέι οφ, όλα ήταν μαντάρα. Ειδικά ο Μάκελι μας αποτέλειωσε. Κυριολεκτικά. Αυτά που έκανε ο Ολλανδός, είχαμε να τα δούμε από τον Ποντίκη.
Στα πλέι οφ, ωστόσο, είδαμε διαφορετική αντιμετώπιση. Δεν είναι τυχαίο πως καμία ομάδα δεν είχε ουσιαστικά παράπονα. Επομένως, από τη στιγμή που καμία ομάδα δεν είχε παράπονο, η κατάσταση έδειξε ψήγματα βελτίωσης. Ο Ολυμπιακός της «Παναγιώτας» θα ήθελε μια διαφορετική κατάσταση και αντιμετώπιση. Δεν του αρέσει να τερματίζει δεύτερος. Σε κανέναν δεν αρέσει. Αλλά ο Ολυμπιακός δεν έχει συνηθίσει να μην έχει τα… ηνία παντού. Δεν θέλει τον Λανουά. Θα ήθελε τον Βαλέρι. Έχει τους λόγους του. Η ΑΕΚ πώς θα μπορούσε να είναι θετική σε αυτό; Η ΑΕΚ, αρχικά, δεν θα μπορούσε να δεχτεί ποτέ να «συμμαχήσει» έστω και λίγο με τον Ολυμπιακό. Η ΑΕΚ έχει τη δικιά της γραμμή. Και είναι πεντακάθαρη και ξεκάθαρη. Κόντρα σε όλους και σε όλα. Η ΑΕΚ έχει ανοίξει τη νέα σελίδα στο ελληνικό ποδόσφαιρο και δεν γυρνάμε πίσω.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ - REAL NEWS
Πέρσι στο κύπελλο ήταν υποχρεωτική η παρουσία ενός γηγενούς παίκτη που να είχε γεννηθεί μετά το 2004 και από τη νέα σεζόν οι παίκτες αυξάνονται σε δύο. Τι σημαίνει αυτό; Ότι οι ομάδες θα πρέπει να χρησιμοποιούν στην εντεκάδα τους δύο παίκτες γεννηθέντες μετά του 2004 και να αγωνίζονται υποχρεωτικά ακόμη και μέχρι την παράταση. Θα μπορούν να αντικατασταθούν μόνο από παίκτες που πληρούν τα ίδια κριτήρια και απαραίτητη προϋπόθεση θα είναι όλοι τους να έχουν δικαίωμα συμμετοχής στα αντιπροσωπευτικά μας συγκροτήματα. Η μοναδική περίπτωση, βέβαια, που δε χρειάζεται αντικατάσταση είναι πιθανή αποβολή. Ίσως να ακούγεται υπερβολικό, όμως πρόκειται για μια μικρή επανάσταση, διότι πλέον οι αποστολές θα επιβάλλεται η συμμετοχή τουλάχιστον τεσσάρων νεαρών παικτών με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το αύριο. Μπορώ να καταλάβω τους προπονητές που έχουν όρια για τις αποφάσεις τους και θα ανατρέπονται τα σχέδια τους για τους θεωρητικά πιο δύσκολους αγώνες, όμως αυτή η απόφαση μόνο καλό θα κάνει στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Όλες οι ΠΑΕ θα συνειδητοποιήσουν ότι είναι μονόδρομος να ασχοληθούν πιο πολύ σοβαρά με τις ακαδημίες τους, διότι από αυτές θα στελεχώσουν τις πρώτες ομάδες τους.
Για παράδειγμα, όλος ο φίλαθλος κόσμος σχολίασε θετικά ότι στον τελικό του κυπέλλου απέναντι στον ΠΑΟΚ ΟΦΗ παρέταξε επτά Ελληνόπουλα. Αν αξίζουν, γιατί να μην αγωνίζονται και στη θέση τους να βλέπουμε ξένους πολύ κατώτερους από τους δικούς μας; Μελλοντικά αυτό θα ωφελήσει και την Εθνική μας ομάδα. Αλλά προηγούνται ο θεσμός του κυπέλλου και το πρωτάθλημα και βέβαια, όσο μικρότερες είναι οι κατηγορίες τόσο περισσότεροι Ελληνες νεαρής ηλικίας θα πρέπει να αγωνίζονται. Είναι κάτι που θα έπρεπε να προχωρήσει εδώ και πολλά χρόνια, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.
