Δεν είναι μονάχα τα δύο break και το 2-0, αλλά ο τρόπος και το πώς έγινε ό,τι είδαμε στη "Roig Arena". Είναι το "statement" μιας ομάδας που μπήκε στα πλέι οφ για να επιβεβαιώσει αυτό που ψιθυριζόταν μήνες: πως όταν σοβαρεύεται, δεν έχει αντίπαλο. Στην πράξη και όχι απλά στα λόγια.
Ο Παναθηναϊκός Aktor πήγε στη Βαλένθια και έπαιξε δύο διαφορετικά παιχνίδια. Το Game 1 και το Game 2 έγιναν με λίγες ώρες διαφορά κι όμως έμοιαζαν σαν να τους χωρίζουν δύο... κόσμοι. Στο πρώτο, κατέβασε το τέμπο, έσφιξε την άμυνα, «στραγγάλισε» την αντίπαλό του. Στο δεύτερο άφησε τον ρυθμό να ανοίξει, πήγε σε κατοχές… NBA, έβαλε 107 πόντους και νίκησε στο τελευταίο σουτ. Δύο τακτικές προσεγγίσεις, ίδιο αποτέλεσμα: απόλυτος έλεγχος.
Εκεί είναι όλη η ουσία. Το «τριφύλλι» δεν «κουβαλάει»... μόνο μία ταυτότητα, αλλά πολλές. Και αυτό είναι ένα στοιχείο που το καθιστά επικίνδυνο. Πολύ επικίνδυνο. Γιατί δεν μπορείς να... διαβάσεις εύκολα την ομάδα του Εργκίν Αταμάν, όταν εκείνη αποφασίζει να «πατήσει το γκάζι». Δεν μπορείς να την περιορίσεις σε ένα πλάνο.
Δεν υπάρχει «αν πας τον Παναθηναϊκό εκεί, τον... έχεις». Όπου κι αν τον πας, έχει απάντηση. Και όταν δεν έχει, τη βρίσκει, τώρα που η σεζόν μπαίνει στην τελική ευθεία και όλα κρίνονται στις λεπτομέρειες.
Το buzzer beater του Νάιτζελ Χέις - Ντέιβις ήταν, όπως είπε και ο Θάνος Τσίμπος στην "Magic Euroleague", η επιβεβαίωση του «ό,τι πληρώσεις, παίρνεις». Ο Παναθηναϊκός επένδυσε. Έχτισε ρόστερ γεμάτο, ποιοτικό, με παίκτες που έχουν μάθει να ζουν με την πίεση. Όταν η μπάλα «καίει», αυτοί δεν κρύβονται. Βγαίνουν μπροστά.
Αυτό είναι το δεύτερο μεγάλο του όπλο. Οι winners. Δεν υπάρχει ένας. Δεν υπάρχουν δύο. Κάθε βράδυ είναι άλλος ο εν δυνάμει πρωταγωνιστής. Το παραπάνω δεν αποτελεί μονάχα πολυτέλεια για την ομάδα που έχει αυτό το ρόστερ, αλλά και έναν... εφιάλτη για κάθε αντίπαλο προπονητή.
Πίσω από όλα αυτά, υπάρχει ο άνθρωπος που ξέρει πώς να διαχειριστεί τα υλικά όταν... σφίγγουν τα γάλατα. Ο Εργκίν Αταμάν δεν «ανακάλυψε» τώρα τα πλέι οφ. Δεν μαθαίνει τώρα τη διαχείριση των κρίσιμων κατοχών. Είναι το «φυσικό του περιβάλλον». Ξέρει πότε να αλλάξει σχήμα, πότε να ρίξει το βάρος στην άμυνα, πότε να αφήσει το ταλέντο να «μιλήσει».
Στο τελευταίο play στο Game 2 έδωσε την μπάλα στον κατάλληλο παίκτη. Απλό και αποτελεσματικό. Αυτό είναι "know how". Δεν αγοράζεται, στο φέρνει ως... δώρο η εμπειρία των τίτλων, των κατακτήσεων, των μεγάλων αγώνων.
Βέβαια, όλα αυτά, δεν είναι τυχαία. Έχουν βάση και έναν κοινό παρονομαστή: μια τεράστια επένδυση. Το μπάτζετ που δόθηκε από τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο δεν πήγε μόνο σε «ονόματα», αλλά και σε fit. Σε βάθος. Σε παίκτες που μπορούν να υπηρετήσουν πολλούς ρόλους. Σε κορμό που δεν σπάει όταν λείπει ένας. Ο αρχηγός Κώστας Σλούκας ήταν εκτός, αλλά η δομή δεν άλλαξε. Αυτό που έγινε ήταν μια... ανακατανομή της ευθύνης. Ταυτόχρονα, ήταν και μια επιβεβαίωση όσων υποστήριζαν εδώ και μήνες πως οι «πράσινοι» διαθέτουν by far το πληρέστερο ρόστερ της διοργάνωσης.
Το 48ωρο στη Βαλένθια «εξήγησε» ποιος είναι ο «κανονικός Παναθηναϊκός». Γι' αυτό και στο «τριφύλλι» ασκήθηκε κριτική τη φετινή αγωνιστική χρονιά μέχρι σήμερα. Στη regular season κανείς δεν έφτασε τις δυνατότητές του. Όμως, στο μπάσκετ όλα κρίνονται τον Μάιο και τον Ιούνιο και οι «πράσινοι» μπαίνουν στο πιο κρίσιμο διάστημα της σεζόν με ένα 2-0 στις αποσκευές τους από τη Βαλένθια.
Πιθανότατα μέσα σε 48 ώρες είδαμε το... σημείο καμπής, το διάστημα που αλλάζει η κουβέντα. Ο Παναθηναϊκός δεν είναι απλώς ομάδα που δεν φοβάται. Ήταν δεδομένο πως και στις κακές του βραδιές δεν έπρεπε να φοβάται κανέναν.
«Κόντρα και όπου βγει». Ένας στίχος ενός τραγουδιού που έχει μετουσιωθεί σε... κομμάτι του δέρματός του. Σαν ένα τατουάζ. Η ομάδα του Αταμάν δεν μπαίνει σε κανένα γήπεδο για να προσαρμοστεί στον αντίπαλό της, αλλά έχει ξεκάθαρο στόχο να επιβληθεί με το δικό της μπάσκετ. Δεν κοιτάει ποιος είναι απέναντι, αλλά το πώς θα παίξει η ίδια. Στο υψηλότερο επίπεδο, μια τέτοια «ανάγνωση» είναι το πιο ισχυρό πλεονέκτημα που μπορεί να έχεις, αρκεί να... κάνεις τη δουλειά με τον τρόπο σου.
Το 2-0 στη Βαλένθια τοποθετεί το «τριφύλλι» στο σημείο που ανήκει και έπρεπε να είναι since day one στην τρέχουσα σεζόν: στην κορυφή των φαβορί, στην pole position. Πλέον, η εξίσωση -μοιάζει να- είναι πιο απλή. Ο Παναθηναϊκός δεν φοβάται κανέναν. Το πιο σημαντικό; Τώρα μάλλον τον φοβούνται όλοι...
Όμως, πριν από όλα αυτά: βήμα - βήμα. Η σειρά πρέπει να τελειώσει με συνοπτικές διαδικασίες στο "Telekom Center" την Τετάρτη και μετά η προετοιμασία για το Final Four θα είναι μια διαφορετική υπόθεση...
