Λιγότερο από ένα μήνα πριν, μετά από εφιαλτική βραδιά στο Βελιγράδι, ο Κώστας Σλούκας έβγαινε μπροστά. «Υπόσχομαι πως θα επιστρέψουμε», είχε πει απευθυνόμενος στον κόσμο, αφού πρώτα μιλούσε για το αίσθημα ντροπής που αισθανόταν. Σε μια από τις χειρότερες νύχτες στην παρουσία του στον Παναθηναϊκό, είχε δείξει την «πείνα» που έχει. Ακόμη και τώρα. Σε ηλικία που μοιάζει να είναι αυτό που λέμε «δύση της καριέρας του».
Ένας πραγματικός αρχηγός, ηγέτης, παίκτης που έχει πίστη στις δυνάμεις του και στην ικανότητα των συμπαικτών του. Μόνο έτσι θα έβαζε το... κεφάλι του στον ντορβά, υποσχόμενος κάτι σε στιγμές ατυχίας και μπασκετικού μπάχαλου στο παρκέ. Αυτό παρουσίαζε το «τριφύλλι».
Το τι ακολούθησε, γνωστό. Το τι έχει κάνει ο Σλούκας σε αυτό που ακολούθησε, ακόμη πιο γνωστό. Μπροστάρης. Ηγέτης. Αρχηγός. Η ορμή που χρειάζεται μια ομάδα για να δώσει το παράδειγμα σε όλους. Και όλοι ακολουθούν. Επειδή αναγνωρίζουν το ρόλο και την αξία του.
Βαδίζοντας στο 36ο έτος της ηλικίας του, ο Σλούκας έχει ακριβώς το ρόλο που του άξιζε. Σαν να ήρθε ο Θεός του μπάσκετ και να έκανε παρέμβαση για να μην φτάσει στη δύση της καριέρας του ένας τέτοιος παίκτης, ως ρολίστας, «εργάτης», βλέποντας «μονομάχους» και «ξυλοκόπους» να προηγούνται.
Σε ενδεχόμενη παραμονή του στον Ολυμπιακό το 2023, ποτέ δεν θα είχε ούτε την αναγνώριση, ούτε το σεβασμό και την αγάπη που έχει λάβει από τότε και μετά. Ειδικά με τη φιλοσοφία του Γιώργου Μπαρτζώκα. Αν πήγαινε στη Φενέρμπαχτσε, θα έμοιαζε κι εκεί με... ξαναζεσταμένο φαγητό και παίκτης ρόλου. Ο Παναθηναϊκός του άνοιξε την πόρτα του μπασκετικού παραδείσου.
Οι πάντες στέκονταν στο μεγάλο συμβόλαιο που του έδωσαν οι «πράσινοι». Τελικά τη μικρότερη σημασία είχε αυτό. Τόσο για αυτά που κέρδισε ο Παναθηναϊκός, όσο και για εκείνα που απολαμβάνει και χαίρεται ο Κώστας Σλούκας. Κυρίως και πάνω απ’ όλα, την απόλυτη αναγνώριση του ποιος είναι.
Παίκτης legend για το ευρωπαϊκό μπάσκετ, την Euroleague. Ένας από τους κορυφαίους που ανέδειξε ποτέ η Ελλάδα. Πνιγμένα κάπου ανάμεσα σε χρονόμετρα, μείωση ρόλου, απαξίωση, ηλικιακά στερεότυπα, αυτά τα στοιχεία από μια διαδρομή ζωής και όχι απλά καριέρας, θα έμοιαζαν να χάνονται.
Ο Παναθηναϊκός ανέδειξε αυτό που είναι ο Σλούκας για το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Την στιγμή που χαρακτηρίζεται ως η δύση της καριέρας του, του δόθηκε η πιο «χρυσή» ευκαιρία για να ανατείλει ο μπασκετικός του μύθος στον απόλυτο βαθμό. Ένας legend που δεν λάμβανε αναγνώριση και καρμικά βρήκε την... Ιθάκη του, εκεί που οι αξίες αναγνωρίζονται και τις σέβονται. Βιώνει αγάπη και το χαίρεται με την ψυχή του, όπως «καθρεφτίζεται» και στο πρόσωπό του, τις αντιδράσεις του.
Αν η πρώτη του σεζόν ήταν η «εκδίκηση» για την απαξίωση, αυτό που ακολούθησε και συνεχίζεται, είναι η περίοδος της απόλαυσης των κόπων ζωής στο μπάσκετ.
