Στο βελγικό ποδόσφαιρο τα σύννεφα είχαν πυκνώσει εδώ και εβδομάδες. Η συμφωνία DAZN – Pro League για τα τηλεοπτικά δικαιώματα της Jupiler Pro League, της D1B, της Super League γυναικών και της Supercup έτριζε. Και τώρα, έσπασε με θόρυβο. Το DAZN τράβηξε την πρίζα και άφησε την Pro League χωρίς τηλεοπτική στέγη στη μέση της σεζόν, δημιουργώντας το φάσμα ενός πανευρωπαϊκού μοναδικού χαοτικού φαινομένου: πρωτάθλημα πρώτης κατηγορίας χωρίς broadcaster.
Η πλατφόρμα streaming δηλώνει ότι «το συμβόλαιο έληξε όπως προβλέπει το βελγικό δίκαιο». Η Pro League αντιδρά οργισμένα, μιλώντας για μονομερή αποχώρηση. Κι εμείς παρακολουθούμε ένα από τα πιο εντυπωσιακά τηλεοπτικά... αυτογκόλ της τελευταίας δεκαετίας.
Η ρίζα του κακού: η διανομή που δεν ήρθε ποτέ
Για να σταθεί οικονομικά η συμφωνία, το DAZN ήταν υποχρεωμένη να πετύχει τουλάχιστον δύο non-exclusive deals με τοπικούς παρόχους: Proximus, Telenet, VOO/Orange. Αυτό δεν ήταν «option», ήταν νομική προϋπόθεση. Χωρίς αυτά, το επιχειρηματικό μοντέλο δεν έβγαινε ούτε με αίτηση.Δεν τα κατάφερε. Κι έτσι, με βάση τη βελγική νομοθεσία, το συμβόλαιο αυτομάτως θεωρείται άκυρο. Δεν είναι καν «απόφαστο DAZN », αλλά ένας μηχανισμός που ενεργοποιείται από μόνος του. Αυτό το σημείο το DAZN το επαναλαμβάνει ξανά και ξανά: «Δεν επιλέγουμε, απλώς ακολουθούμε τον νόμο».
Από την άλλη, η Pro League επιμένει ότι η πλατφόρμα εγκατέλειψε τις υποχρεώσεις της και την αφήνει ξεκρέμαστη.
Πληρώνοντας μόνη της όλο το ποδοσφαιρικό σύμπαν
Παράλληλα, το DAZN εδώ και μήνες είχε αναλάβει μόνη όλο το κόστος παραγωγής και μετάδοσης για κάθε διοργάνωση της Pro League. Χωρίς το στήριγμα των τηλεπικοινωνιακών διανομέων, το business plan γινόταν ασύμφορο. Το deal ήταν ήδη μειωμένο στα 84,2 εκατ. ευρώ ετησίως (από 103 εκατ.) και τώρα, χωρίς διανομή, μετατράπηκε σε οικονομική παγίδα.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, το DAZN είχε να λύσει και τα δικά της τεχνικά προβλήματα, τη στιγμή που οι διαπραγματεύσεις με Proximus – Telenet ήταν βαλτωμένες.
Στο τέλος, η εταιρεία ενίσχυσε νομικά τη θέση της, ώστε να μπορεί να φύγει χωρίς ρίσκο αποζημιώσεων. Και το έκανε.
Πανικός
Το πραγματικό δράμα παίζεται τώρα. Η 16η αγωνιστική ξεκινά σε ελάχιστες ώρες με το Μαλίν – Σταντάρ Λιέγης και η Pro League δεν έχει τηλεοπτικό πάροχο. Οι Βέλγοι δημοσιογράφοι μιλούν για «κίνδυνο ιστορικού black-out». Και δεν υπερβάλλουν.
Τι μπορεί να γίνει;
- Να αφήσουν το DAZN να συνεχίσει να παράγει και να μεταδίδει… δωρεάν;
- Να στηθεί εν μία νυκτί μια προσωρινή λύση;
- Να πάμε σε γενικό χάος μέχρι να διευθετηθεί νέο πλάνο;
Κανείς δεν ξέρει. Κι όλοι φοβούνται ότι μέχρι την Παρασκευή λύση δεν θα υπάρξει.
Το οικονομικό σοκ στους συλλόγους
Εδώ πονάει πραγματικά το βελγικό ποδόσφαιρο: στα ταμεία. Οι ομάδες εξαρτώνται από τα τηλεοπτικά έσοδα όσο λίγα πρωταθλήματα στην Ευρώπη. Κάθε μέρα χωρίς broadcaster σημαίνει χασούρα. Κάθε αγωνιστική που δεν μεταδίδεται, απειλή για προϋπολογισμούς, συμφωνίες, μισθοδοσίες. Το deal των 84 εκατ. ευρώ τον χρόνο ήταν ήδη μια δύσκολη υποχώρηση. Η κατάρρευσή του ανοίγει τρύπα που δεν κλείνει εύκολα.
Ορισμένες ομάδες έχουν ήδη ανοίξει συζήτηση για DIY λύση: κατά πόσο θα μπορούσαν να πάνε σε ένα direct-to-consumer μοντέλο, κάτι σαν «Ligue 1+» ή «MLS Season Pass». Όχι όμως από τη μία μέρα στην άλλη. Κι όχι μέσα στην αγωνιστική περίοδο.
Ο μπαλαντέρ στην ιστορία μπαίνει από την πλευρά της κυβέρνησης. Ο υπουργός Καταναλωτών Ρομπ Μπέντερς ξεκαθάρισε ότι το DAZN οφείλει να επιστρέψει χρήματα στους πελάτες της, αν το σήμα σβήσει. «Δραματικό για τους φιλάθλους», είπε. Και δεν έχει άδικο.
Το DAZN όμως αντιτείνει ότι δεν εγκαταλείπει το βελγικό ποδόσφαιρο, απλώς χρειάζεται ένα νέο ρεαλιστικό πλαίσιο. Δηλώνει ότι μπορεί να συνεχίσει την παραγωγή και μετάδοση έως το τέλος της σεζόν, αλλά με νέο προσωρινό arrangement.
Το επόμενο επεισόδιο έχει τίτλο «Ποιος κρατά το τιμόνι;»
Πλέον, η Pro League είναι αυτή που έχει την μπάλα στα πόδια. Πρέπει να μαζέψει τις ομάδες, τους διανομείς, ττο DAZN και τις πολιτικές πιέσεις…και να βρει λύση. Και μάλιστα άμεσα. Με πληροφορίες να μιλούν για νέα προσπάθεια συμφωνίας DAZN – Proximus που «δεν είναι μακριά» αλλά… αυτό το έχουν ξανακούσει όλοι, χωρίς αποτέλεσμα.
Κι αν δεν υπάρξει λύση, το Βέλγιο μπορεί να γίνει το πρώτο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 21ου αιώνα που θα παίξει… χωρίς τηλεόραση.
