MENU

Έχοντας κλείσει τα 39 τον περασμένο Αύγουστο, ο θρυλικός Ρότζερ Φέντερερ μετράει αντίστροφα για την ολοκλήρωση της σπουδαίας καριέρας του. Θέλει, όμως, να το κάνει με τους δικούς του όρους: μέσα στο γήπεδο, μπροστά στον κόσμο που τον λάτρεψε και τον λατρεύει όσο κανέναν άλλον...

Είπαμε, όμως... Κανείς δεν μπορεί να νικήσει τον χρόνο. Μετά από δύο επεμβάσεις στο γόνατο και πλησιάζοντας πλέον τα 40, ο ίδιος ο «βασιλιάς» παραδέχτηκε ότι αυτή τη στιγμή δεν είναι στην κατάσταση που θα ήθελε. Άφησε, μάλιστα, άφωνο τον κόσμο του τένις, όταν κατά την παραλαβή βραβείου στην Ελβετία, ανέφερε για πρώτη φορά τόσο ξεκάθαρα την πιθανότητα απόσυρσης: «Ελπίζω ότι ότι θα επιστρέψω τη νέα σεζόν στα γήπεδα. Θα δούμε... Αλλά αν ήρθε το τέλος, είναι απίθανο να τελειώνει με αυτό το βραβείο».

Δεν θα τα παρατήσει, όμως, τόσο εύκολα. Ήδη ξεκίνησε την προετοιμασία του στο Ντουμπάι, με το βλέμμα στο Australian Open, που για καλή του τύχη θα ξεκινήσει με τρεις εβδομάδες καθυστέρηση και θα διεξαχθεί για πρώτη φορά Φεβρουάριο (8-21/2). Λες και συνωμότησε το σύμπαν για να του δώσει λίγο περισσότερο χρόνο...

Και θα έχει ως οδηγό το 2017, όταν μπήκε στη διοργάνωση ως αουτσάιντερ, καθώς είχε μείνει εκτός για έξι μήνες, και κατέκτησε τον τίτλο. Την ίδια χρονιά θριάμβευσε και στο αγαπημένο του Wimbledon, για να κλείσει ένα σούπερ 12μηνο με το δεύτερο σερί τρόπαιο στη Μελβούρνη στο ξεκίνημα του 2018. 

Έχουν περάσει τρία χρόνια, βέβαια, από τότε. Άλλο 36 και άλλο 39... . Άλλο να είσαι ένα χρόνο εκτός και άλλο έξι μήνες...Και δεν είναι καν σίγουρος ότι θα παίξει τελικά στο Australian Open. Αν τελικά δεν τα καταφέρει, θα ρίξει όλο το βάρος στο Wimbledon, στους Ολυμπιακούς Αγώνες και στο US Open.

Όπως και να έχει, η λογική λέει ότι εφόσον ο Ελβετός μαέστρος μπορέσει να επιστρέψει στα γήπεδα, αυτή θα είναι η τελευταία χρονιά του. Και θα κλείσει έτσι μια χρυσή εποχή του τένις, που όμοιά της δεν θα ξαναυπάρξει. Rivalry σαν αυτό του Φέντερερ με τον Ναδάλ, κυριαρχία σαν αυτή των Big 3... μόνο στα όνειρά μας!

Eλιπιδοφόρα τα μηνύματα από τη νέα γενιά και συναρπαστικό να μην ξέρεις ποιος θα «ξεπεταχτεί» σε κάθε διοργάνωση, όμως στην πραγματικότητα αυτοί που ξεχωρίζουν φέρνουν τον κόσμο στα γήπεδα.

Παίκτες σαν τον Φέντερερ και τον Ναδάλ ξεχώρισαν από... χιλιόμετρα, εντός και εκτός court, ανέβασαν τη δημοφιλία του αθλήματος και με τις ματσάρες τους έκαναν όλο τον κόσμο να μάθει τένις. Ίσως ο Ράφα να είναι η αιτία που μένει στη «ζωή» ο Ρότζερ, ίσως ο Ρότζερ να είναι η αιτία που μένει στη «ζωή» ο Ράφα. Μένει να δούμε αν κάποιος από τους δύο σπάσει τελικά το φράγμα και ξεφύγει από τους 20 Grand Slam τίτλους...

Μακάρι, λοιπόν, να θαυμάσουμε τον Φέντερερ και τις μοναδικές εμπνεύσεις του για άλλη μια χρονιά, πριν βυθιστεί σε... πένθος το μεγαλύτερο μέρος των φίλων του τένις. Με τρελούς φαν σε όλο το πλανήτη και παίζοντας εντός« έδρας» σε κάθε διοργάνωση, η εικόνα των γηπέδων θα αλλάξει δραματικά όταν πει εκείνος, αλλά και ο Ράφα λίγο αργότερα, το αντίο... 

Σημασία, όμως, έχει να γίνει αυτός ο τελευταίος χορός, να μην τελειώσει άδοξα μια τόσο ένδοξη καριέρα. Μετά, έχουμε χρόνο για να συζητήσουμε το μέλλον του αθλήματος χωρίς εκείνον...

 

 

The Last Dance...