Ο δρόμος είναι μεγάλος. Ο Παναθηναϊκός απέχει σημαντικά απ’ το σημείο που θέλει να βρεθεί. Απλά υπάρχει μια διαφορά. Αυτή που εξήγησε ο Καλάμπρια τόσο ξεκάθαρα: Καλύτεροι παίκτες, προσωπικότητες, κατάλληλος προπονητής σε επίπεδο φιλοσοφίας και ποδοσφαιρικής αντιμετώπισης ενός κλαμπ που θέλει να κάνει πρωταθλητισμό.
Είδαμε ένα σύνολο που και αρχίζει και αξίζει να το γουστάρει ο κόσμος. Γιατί πέρα απ’ την ουσία, πέρα απ’ την ποιότητα, τη φαντασία, τις εντάσεις σε σημαντικά αυξημένα διαστήματα, βλέπεις παιδιά που χαίρονται το ποδόσφαιρο.
Σύνολο που θέλει να κυριαρχεί, χωρίς… γιόμες από τον τερματοφύλακα και την άμυνα. Αυτό που ψάχνουν οι υπόλοιποι δηλαδή, κυρίως εκείνοι που άλλαξαν προπονητή. Μια ομάδα που δεν πανικοβάλλεται. Ακόμη κι όταν η τύχη δεν είναι με το μέρος της.
Το λάθος του Φαν Ντρόνγκελεν και ο τρόπος που ισοφαρίστηκε το Τριφύλλι σε ματς που ήταν για «σβηστό» 4-0, τους εξωτερικούς παρατηρητές τους έκανε να τρέμουν. Όχι όμως και εκείνους που έπρεπε. Έμειναν ψύχραιμοι, δημιούργησαν, βρήκαν δύο γκολ. Το ένα το έβγαλε με το χέρι ο Αντονίσε. Πέναλτι. Από εδώ μέχρι την πιο μακρινή ΕΠΣ. Όποια κι αν είναι, δεδομένα «ανήκει» σε κάποιον με απόχρωση που δεν είναι Πράσινη.
Πάμε όμως εκεί. Στη θέση τους κι εμείς θα αντιδρούσαμε. Όταν εδώ και τόσα χρόνια, ο Παναθηναϊκός είναι η εύκολη λύση στις «σφαγές», τους ξενίζει να τον βλέπουν να παίρνει αυτά που γίνονται. Τους ξαφνιάζει να εφαρμόζονται οι κανονισμοί και όχι οι νόμοι της ποδοσφαιρικής «ζούγκλας».
Τρίτο ματς, τρίτη αποβολή για αντίπαλο. Σοκαρισμένοι οι πάντες. Τρεις αποβολές πεντακάθαρες βέβαια, μια λεπτομέρεια που δεν αναφέρεται. Πέναλτι του Αντονίσε, σύμφωνα με τον κανονισμό. Αν μεγαλώνεις με τον κανονισμό του Μασούρα, τότε ναι δεν υπάρχει κανένα πέναλτι. Να είστε σίγουροι πως στο επόμενο γκολ που θα είναι στην ίδια ευθεία παίκτης του Παναθηναϊκού, θα επικαλεστούν και τον κανονισμό Κατσουράνη.
Σε αυτά, η «απάντηση» δεν είναι εκνευρισμός και ενόχληση. Επειδή οι Παναθηναϊκοί τα έχουν ζήσει στο πετσί τους και τώρα βλέπουν εκείνους που τους έβαζαν τα χέρια στις τσέπες και τους έπαιρναν ό,τι υπήρχε, να το παίζουν… υπέρμαχοι μιας τιμιότητας όπως την έχουν στο μυαλό τους. Η τιμιότητα του «εμείς και ο τάδε να κερδάει και οι άλλοι να πάνε να…».
Αυτή η κατάληξη, ίσως να είναι και η πιο σοφή αντιμετώπιση. Ο Παναθηναϊκός έχει ποδοσφαιρικά «όπλα». Τα πλήρωσε πανάκριβα για να τα έχει. Όπως πλήρωσε ακόμη πιο ακριβά τα λάθη του. Στον εαυτό του οφείλει να μην τα επαναλάβει, γιατί απλά κάποιοι φωνάζουν. Ο δρόμος είναι μπροστά.
Η Κηφισιά ισοφάρισε με παίκτη λιγότερο, κάποιοι προβληματίστηκαν. Ένα ατομικό λάθος. Γίνεται. Με παίκτη λιγότερο ισοφάρισε και την εξαιρετική ΑΕΚ. Όχι σε εκείνο το ματς, γενικά εξαιρετική. Στο μεταξύ τους, την είχε «δέσει κόμπο». Δεν είναι εύκολος αντίπαλος. Το έδειξε και στο ΟΑΚΑ, αν και ο Παναθηναϊκός δεν έχει ποιότητα που δεν κρύβεται. Ακόμη δεν την έχει ξεδιπλώσει ούτε κοντά στο απόλυτο.
Ένα πράγμα χρειάζεται τώρα: Ολοένα και περισσότερη συσπείρωση. Την Κυριακή με τον Παναιτωλικό, να έχει 40.000 κόσμο. Έτσι, για να ενοχλούνται ακόμη περισσότερο. Να βρουν κανονισμό που απαγορεύει τόσο κόσμο σε γήπεδο, όταν δεν πρόκειται για ντέρμπι.
Ειδικά με Έλληνες διαιτητές, πάντα κάτι θα βρίσκουν να πουν. Τώρα είναι το πέναλτι. Στο μεταξύ μια άκρως αμφισβητούμενη απόφαση είχε ο VAR Παπαδόπουλος, όταν έπρεπε να κριθεί το ματς. Εκεί που η μπάλα δείχνει να έχει περάσει τη γραμμή μετά το δοκάρι του Ταμπόρδα. Τότε… εφάρμοσε κανονισμό ο VAR, μετά έγινε κακός, όταν φώναξε για πέναλτι.
Αστεία συζήτηση. Οι φωνές θα αυξάνονται, όσο λειτουργεί η ψυχολογία του κακομαθημένου ανήλικου. Αυτού που δεν μπορεί να δεχτεί πως μπάλα μπορούν να έχουν και τα άλλα… παιδάκια. Όχι μόνο εκείνα, για να επιλέγουν ποιοι θα παίξουν, πόσο θα παίξουν και αν εκνευριστούν, την παίρνουν και φεύγουν κιόλας.
Ο Παναθηναϊκός την πορεία του. Τίποτα εύκολο, μέχρι να το κάνει ο ίδιος. Ειδικά στην αρχή, δεν χρειάζεται υπερενθουσιασμός. Τα αποτελέσματα μετρούν. Το ποδόσφαιρο που μας αρέσει, δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτό που μπορούν να αποδώσουν αυτά τα παιδιά.
Τώρα το Τριφύλλι, χρειάζεται την… ασπίδα του: Εσάς δηλαδή. Γιατί φαίνεται πως αξίζει. Κι ακόμη βρισκόμαστε στο ορεκτικό.
Υ.Γ. Η Κηφισιά που παίζει στη Λεωφόρο, «σκίστηκε» με τον Παναθηναϊκό. Από εκεί καταλαβαίνεις το πώς οι Πράσινοι πάνε να πάρουν τον τίτλο. Αν μπορέσουν. Χωρίς κανένα… ρεπό.
Οι φωνακλάδες να δούμε. Σύντομα κιόλας.
Υ.Γ.1: Ουναΐ, Ντέσερς, Λιβάι Γκαρσία, Καλάμπρια, θα είναι πιο κοντά στο επιθυμητό επίπεδο, μετά τη διακοπή. Λούζα δεν πρόλαβε να ενσωματωθεί. Τσάπρας, Κρίστιανσεν, τεράστια υπόθεση ο ένας να επιστρέψει και ο άλλος να μπει. Μόνο αυτοί, αλλάζουν συνολικά τα δεδομένα.
