«Κάποιοι παίκτες δεν χρειάζεται να έχουν μεταπωλητική αξία. Βγάζουν τα λεφτά τους μέσα στο γήπεδο». Ο Ζοσέ Μουρίνιο έχει εξηγήσει στο παρελθόν ποιο είναι το σκεπτικό πίσω από κάποιες μεταγραφές. Στην τελική, η πραγματική ζωή στο ποδόσφαιρο καμία σχέση δεν έχει με game. Δεν είναι football manager, δεν είναι PRO ή FIFA. Δεν μπορείς να παίρνεις μόνο ταλέντα και να χτίσεις υπερομάδα, δεν πρέπει να αγοράζεις μόνο μικρούς σε ηλικία. Δεν είναι μια θεωρία που βγάλαμε από το μυαλό μας, είναι fact που αποδεικνύεται με πραγματικά γεγονότα.
Προφανώς, τα πάντα εξαρτώνται από το ποια είναι η ομάδα και σε τι φάση βρίσκεται και η Γιουνάιτεντ τη δεδομένη στιγμή παίρνει upgrade στις περισσότερες θέσεις. Πόσω μάλλον στο κέντρο. Για την ακρίβεια, κέντρο διερχομένων.
Το περίεργο με την ομάδα που προπονεί ο Ερικ Τεν Χαγκ είναι ότι ο Βραζιλιάνος δεν αποτέλεσε στόχο έπειτα από έρευνα ή μελετημένη κίνηση. Το recruitment σε καμία περίπτωση δεν δουλεύει μεθοδικά και σε αυτό γίνεται αναφορά και στην αγγλική τηλεόραση. Επί εβδομάδες στόχος ήταν ο Φρένκι Ντε Γιονγκ της Μπαρτσελόνα, ένας playmaker μέσος και τελικά αποκτήθηκε ο Καζεμίρο, ο ορισμός του destroyer, του παίκτη που αποτελεί τον κόφτη είτε σε 3άδα είτε σε 2άδα χαφ.
Οπως και να ‘χει πάντως, ακόμα και αν είναι «κάπως» να πούμε ότι το club δεν έχει ιδέα τι κάνει, η επιλογή πάρθηκε. Η Γιουνάιτεντ αντιλήφθηκε γρήγορα ότι οι συνθήκες την ευνοούν, πίεσε και κατάφερε να ολοκληρώσει μια σπουδαία μεταγραφή. «Μα έχει κλείσει τα 30». Πρόκειται για ένα πραγματικά απίστευτο επιχείρημα, αφού μιλάμε για έναν παίκτη που είναι fit και το πιο σημαντικό απ’ όλα, ο καλύτερος στη θέση του. Μόνο πεταμένα λεφτά δεν είναι τα 70 εκατ. ευρώ.
Ακούγεται βαρύ, όμως ο Καζεμίρο είναι ο κορυφαίος κόφτης χαφ στον κόσμο. Ο παίκτης που προστατεύει την οπισθοφυλακή, εκείνος που κάνει άπειρη βρώμικη δουλειά και που η ποιότητά του στις πάσες μόνο κακή δεν είναι για ποδοσφαιριστή με αυτό τον ρόλο. Σύμφωνοι, υπάρχουν κι άλλοι παικταράδες στο #6, όπως για παράδειγμα ο Ρόδρι της Σίτι, όμως αμυντικά ο Case… δεν υπάρχει. Κεφαλιά, τάκλιν, έλεγχος της περιοχής του, πάσες, δύο πόδια, αντοχή. Μόνο τυχαίο δεν είναι ότι δεν είχε καν back-up στην κορυφαία ισπανική ομάδα όλων των εποχών.
Ακόμα και να διαφωνείς με τα παραπάνω, δεν γίνεται να διαφωνείς και με το ότι για την Γιουνάιτεντ είναι μια εκπληκτική προσθήκη. Στο ματς με την Λίβερπουλ δίπλα στον Ερικσεν έπαιζε ο ΜακΤόμινεϊ. Τώρα θα είναι ένας μύθος της Ρεάλ και του Champions League. Και εννοείται πως αν δεν του έδιναν οι Εγγλεζάδες τέτοιο συμβόλαιο, δεν υπήρχε περίπτωση ούτε να το σκεφτεί.
«Εξι βδομάδες έξω ο Καζεμίρο με πρόβλημα στους κοιλιακούς από το γέλιο όταν άκουσε για το ενδιαφέρον της Γιουνάιτεντ».
«Ο Καζεμίρο θα αφήσει τον Μόντριτς και τον Κροος και θα πάει να παίξει με την Γιουνάιτεντ στο Europa League».
Πρέπει να κρατάς ‘πισινή’ καμιά φορά και να θυμάσαι ότι στο ποδόσφαιρο, το χρήμα μπορεί να κάνει τα απίστευτα πράγματα, πραγματικότητα. Δεν είναι μακρινό το παράδειγμα του 23χρονου παίκτη που έγινε… πρόεδρος για να μείνει στην ομάδα του. Καμία σχέση με τον Μπαπέ δεν έχει προφανώς ο Καζεμίρο, ο οποίος σε αυτή τη φάση μιας τέτοιας καριέρας, πολύ καλά έκανε και είπε το «ναι».
Είχε σηκώσει ό,τι μπορεί να σηκωθεί αυτά τα χρόνια με την Ρεάλ. Κούπες, χόρτασε, στη μεγαλύτερη ομάδα, έγινε legend, καταλαβαίνει εύκολα κανείς ότι δεν υπήρχε κάτι άλλο να κάνει στο Bernabeu. Σχεδόν κορεσμένος, δελεάστηκε από το τρελό συμβόλαιο που του προσέφερε η Γιουνάιτεντ και ήταν κάτι που «δικαιούταν» να κάνει.
Στους Merengues έπαιρνε 5 εκατ. ευρώ ετησίως και ήταν ο 9ος πιο ακριβοπληρωμένος του ρόστερ, ενώ είχε συμβόλαιο μέχρι το 2025. Οι Διάβοιλοι, του προσέφεραν 18 εκατ. τον χρόνο και συμβόλαιο μέχρι το 2027 συν option για ακόμα μια σεζόν. ‘Show me the money’ είπε και όλα καλά.
«Αν ήταν για τα λεφτά, θα είχα φύγει πριν 5 χρόνια» είπε ο Βραζιλιάνος στη συνέντευξη Τύπου για το φινάλε στην Ρεάλ Μαδρίτης και μάλλον δεν έπεισε ούτε τον εαυτό του. «Αυτοί που το λένε αυτό, είναι λάθος. Δεν με ξέρουν καθόλου…». Μεταξύ μας, αν δεν υπήρχαν τα χρήματα, ούτε που θα σκεφτόταν να φύγει από την Ρεάλ για να παίξει σε αυτή την Γιουνάιντεντ, όμως είπαμε, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έκανε καλά.
Ηταν το πιο κατανοητό πράγματα στον κόσμο να πει «ναι» στην τεράστια πρόταση και να παίξει στην Premier League. Αυτό που παραμένει πραγματικά ανεξήγητο, είναι πώς σε 336 αγώνες στην La Liga, δεν είδε ποτέ μια κόκκινη κάρτα…
