Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία των σημερινών αθλητικών εφημερίδων...
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΤΑΛΗΣ – ΩΡΑ ΤΩΝ ΣΠΟΡ
Η ιστορία με τον Άμραμπατ προς το παρόν για το καλό της ΑΕΚ πρέπει να μπει στην άκρη. Καμιά αμφιβολία.
Από κει και πέρα και ο ίδιος είπε πως «δεν είναι της παρούσης», άρα θεωρεί πως μετά το τέλος της σεζόν υπάρχει ένα θέμα ανοικτό προς συζήτηση. Προσωπικά δεν… τα έχω πάρει με τον παίκτη. Πλέον το ποδόσφαιρο έχει αλλάξει, οι ομάδες ακόμη και στο top διεθνές επίπεδο ζουν με τέτοια περιστατικά, τα διαχειρίζονται. Αυτή είναι και η μαγική λέξη; Διαχείριση.
Δε μπορείς να αποκλείσεις από το μενού της καθημερινότητας σου τέτοια ζητήματα, ούτε να περιμένεις να υπάρχει ομοιογένεια στη συμπεριφορά όλων όλοι αποτελούν το ρόστερ. Τη διαφορά πλέον κάνει η διαχείριση των καταστάσεων. Κι εκεί δεν υπάρχει επίσης κάποια συνταγή που ακολουθούν όλοι. Ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες του δυναμικού κάθε ομάδας, είναι δουλειά των ανθρώπων που ασχολούνται καθημερινά, τεχνικού τιμ και στελεχών κοντά στην ομάδα, να βρουν τον καλύτερο τρόπο.
Η ΑΕΚ αυτή τη στιγμή είναι σε μια φάση δύσκολη από αυτή την άποψη. Είναι σαφές πως πολλά θα κριθούν αυτό το διάστημα από τους ίδιους τους παίκτες. Από το πως θα διαχειριστούν οι ίδιοι μέσα τους την κατάσταση και κυρίως την βαριά ψυχολογία της απογοητευτικής πορείας της ομάδας και των ηττών σχεδόν σε όλα τα σημαντικά ματς. Για όλα αυτά έχουν πολύ μεγάλη ευθύνη και οι ίδιοι, ωστόσο τώρα πάλι κυρίως οι ίδιοι είναι που πρέπει να το βρουν.
ΝΙΚΟΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ – LIVE SPORT
Δεν ξέρω πόσοι έχουν τη δυνατότητα (όχι να διαβάζουν, αλλά) να μελετήσουν συμβάσεις, όπως αυτές που αφορούν το νέο γήπεδο του Παναθηναϊκού, προτού πουν το οποιοδήποτε “ΟΧΙ” στη Διπλή Ανάπλαση. Από τη στιγμή που ο σύλλογος δεν προχωρά στην κατασκευή με δικά του χρήματα, λογικό είναι να δίνει κάτι για να πάρει κάτι άλλο. Δεν υπάρχει “τσάμπα”, χωρίς ανταλλάγματα”, πουθενά και για κανέναν. Μόνο αφελής μπορεί να χαρακτηριστεί όποιος πιστεύει ότι είναι τόσο έξυπνος για να κοροϊδέψει όλους τους άλλους και να φτιάξει ένα έργο 140 εκατομμυρίων ευρώ εις υγείαν των κορόιδων που φορολογούνται. Όποιος θέλει να είναι ο απόλυτος ιδιοκτήτης, ας προσπαθήσει να το κατασκευάσει μόνος του...
Το θέμα που μπαίνει στη σημερινή ψηφοφορία είναι ποιοι συμβιβάζονται με τη μιζέρια της Λεωφόρου Αλεξάνδρας και ποιοι αναζητούν την ανάπτυξη μέσα από μία υπερσύγχρονη κατασκευή, που θα βοηθήσει όποιον έχει όραμα και διάθεση να επενδύσει. Μιλάμε για καθαρά ποδοσφαιρικό γήπεδο, 40 χιλιάδων θέσεων, τεσσάρων αστέρων για τα επόμενα 99 χρόνια.
ΑΛΕΞΗΣ ΒΙΡΒΙΛΗΣ – ΦΩΣ
Ήταν τα πρώτα δύο παιχνίδια στη νέα εποχή με τον Γκουστάβο Πογέτ στον πάγκο. Έχουμε τονίσει πολλάκις ότι είναι ελάχιστοι οι Έλληνες ποδοσφαιριστές που μπορούν να σηκώσουν την Εθνική στις πλάτες τους και να την ξαναπάνε στις κορυφαίες διοργανώσεις.
Ένας Τσιμίκας ή ένας Βλαχοδήμος δεν μπορούν να φέρουν από μόνοι τους την άνοιξη για παράδειγμα. Περισσότερο λείπουν οι ποδοσφαιριστές με ισχυρή προσωπικότητα. Ο Ζαγοράκης δεν συγκαταλέγεται στους μεγαλύτερους χαφ της Ιστορίας του ελληνικού ποδοσφαίρου, αλλά η προσωπικότητά του ήταν τέτοια που ενέπνεε τους υπόλοιπους.
Επίσης, περιμένουμε να δούμε τις εξελίξεις στο θέμα με τους Μανωλά και Παπασταθόπουλο. Αν θα επιστρέψουν, δηλαδή, στην Εθνική. Δεν υπονοούμε ότι να γυρίσουν οι δύο στόπερ του Ολυμπιακού θα λυθούν ως δια μαγείας τα όποια προβλήματα παρατηρούνται στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα.
Ωστόσο, πρόκειται για δυο ποδοσφαιριστές με ισχυρή προσωπικότητα, ασχέτως αν σε αγωνιστικό επίπεδο δεν βρίσκονται στο επίπεδο που ήταν πριν από δύο τρία χρόνια. Δυστυχώς η ελληνική δεξαμενή παικτών δεν είναι πλούσια σε «προϊόντα». Κι αυτό οφείλουμε να το συνειδητοποιήσουμε και να το βάλουμε καλά στο μυαλό μας.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ – SPORTDAY
Ποιο είναι το πρόβλημα; Δεν είναι φυσικά η παραχώρηση της Λεωφόρου στον δήμο: πολύ φοβάμαι πως η περίφημη ψηφοφορία για την παραχώρησή της εξελίσσεται σε ένα δημοψήφισμα υπέρ ή κατά της τωρινής διοίκησης της ΠΑΕ. Πολλοί απ' όσους ψηφίζουν νομίζουν πως αν προχωρήσει η διπλή ανάπλαση εδραιώνεται η διοίκηση Γιάννη Αλαφούζου. Είναι λάθος, διότι η προοπτική του γηπέδου (και μόνο) μπορεί να μεγαλώσει την πιθανότητα να βρεθεί κάποιος να αποκτήσει την ΠΑΕ ή να γίνει συμπαίκτης του Αλαφούζου, αλλά και αν αυτό δεν ισχύει δεν καταλαβαίνω από πού προκύπτει πως αν η γενική συνέλευση ψηφίσει “όχι” θα φύγει ο Αλαφούζος. Ίσα-ίσα που θα 'χει λόγο να μη φύγει. Κυρίως διότι να αποκτήσει αυτόν τον Παναθηναϊκό, έτσι όπως είναι σήμερα, δεν θα βρεθεί κανένας.
Ένα μόνο λάθος έχει γίνει σε αυτή την ιστορία: πριν χρόνια η ΠΑΕ καλλιέργησε την εντύπωση πως μπορεί να υπάρξει ανακατασκευή της Λεωφόρου. Είχε εμφανιστεί κάποτε ένα σχέδιο με βάση το οποίο στην Αλεξάνδρας θα μπορούσε να γίνει υπερσύγχρονο 25 χιλιάδων θέσεων. Νομίζω ότι αυτό ήταν η εναλλακτική πρόταση στο τότε σχέδιο του Γιαννακόπουλου για δημιουργία πράσινης πολιτείας στο ΟΑΚΑ -να 'χαμε να λέγαμε δηλαδή. Το κακό είναι ότι στην Ελλάδα ό,τι πεις χρησιμοποιείται εναντίον σου...
ΑΡΙΣ ΝΙΚΟΛΑΚΗΣ - METROSPORT
Δεν τσιγκουνευόμαστε τους επαίνους, επί των παρόντων εντυπωσιακών πεπραγμένων του, στον ΠΑΟΚ. Για το αήττητο σερί των 16 αγώνων (12 νίκες, 4 ισοπαλίες) ο λόγος μας. Εξάλλου πως και γιατί να τους τσιγκουνευθούμε; Δε τους προσποριζόμαστε. Δεν μας ανήκουν. Δικαίωμα του ΠΑΟΚ είναι. Κατάκτησή του…
Τσιγκουνευόμαστε όμως, επαίνους για όσα μελλοντικά, δύνανται, να καταστούν εντυπωσιακά πεπραγμένα. Κρατούμε μικρό καλάθι, δηλαδή. Δίχως τούτο να μειώνει ούτε κατ’ ελάχιστον, τη συγκλονιστική διαδρομή του από τη θέση με το ένα πόδι στον γκρεμό, στη θέση με το ένα πόδι σε τρεις στόχους.
Και βέβαια, δικαιούνται όλοι, μα όλοι ανεξαιρέτως στον ΠΑΟΚ, να ρουφήξουν κάθε στάλα από το νέκταρ της ευτυχίας κατά την περίοδο την οποία διάγουν. Κέρδισαν αυτό το δικαίωμα με τον κόπο τους και τον ιδρώτα τους. Με το σπαθί τους!
Αυτό το δικαίωμα φυσικά, αφορά τις εντυπώσεις και μόνον τις εντυπώσεις. Η ουσία, η οποία αφορά την επιτυχία κάθε στόχου, είναι στο τέλος της πορείας. Κι έχει δρόμο ακόμη ο ΠΑΟΚ, για να την αγγίξει. Και να την κάνει δική του…
ΤΑ ΝΕΑ
Ο Πογιέτ θα μπορούσε να βάλει μονάχα κάποιες - λίγες - πινελιές στο παιχνίδι της ομάδας, παραλαμβάνοντας την σκυτάλη από τον Φαν'τ Σιπ. Θα μπορούσε και να ενσωματώσει κάποιους παίκτες που δεν είχαμ δει, όπως έκανε με τον Λύρατζη. Αλλά δεν θα μπορούσε να αλλάξει πολλά από την μία στιγμή στην άλλη. Χρειάζεται χρόνος, συνεχόμενα ματς και φυσικά, εκτός από φιλικά, χρειάζονται και τα επίσημα.
Δεν μας έκανε σοφότερους ούτε το 0-1 στο Βουκουρέστι, ούτε το 1-0 στην Ποντγκόριτσα. Δεν χρειάζονται υπερβολές ή αφορισμοί. Έτσι κι αλλιώς αυτό που ενδιαφέρει είναι το Nations League. Και το Nations League θα μπει στη ζωή μας σε κάτι παραπάνω από δύο μήνες. Εκεί ο Πογιέτ οφείλει να είναι έτοιμος για τις επιλογές του, προκειμένου να παρουσιαστεί στο γήπεδο μία ομάδα που θα έχει σταθερότητα, συγκεκριμένες αρχές στο παιχνίδι της και θα βρίσκει τον τρόπο να παίρνει αποτελέσματα.
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.
