Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ - SPORTDAY
Η Εθνική Ελλάδας απέφυγε την ήττα στο φινάλε, αποσπώντας ισοπαλία 2-2 απέναντι στη Σουηδία, χάρη στο γκολ του Μασούρα στο 90'+5, όμως το τελικό αποτέλεσμα άφησε περισσότερο προβληματισμό, παρά ικανοποίηση. Γι' ακόμα μία φορά, το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα παρουσίασε ένα γνώριμο έργο: είχε την υπεροχή, δημιούργησε σημαντικές ευκαιρίες, αλλά δεν κατάφερε να μετατρέψει την ανωτερότητά του σε νίκη. Έτσι, σε τέσσερα ματς μετρά δύο ήττες και δύο ισοπαλίες. Η ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς ήταν σαφώς καλύτερη στο μεγαλύτερο μέρος του πρώτου ημιχρόνου και μέχρι τα πρώτα λεπτά της επανάληψης. Το γκολ του Τσιμίκα στο 18' επιβράβευσε την επιθετική της διάθεση, ενώ τα δοκάρια των Κουρμπέλη και Παυλίδη επιβεβαίωσαν ότι η Ελλάδα βρέθηκε πολύ κοντά στο να καθαρίσει το παιχνίδι. Ωστόσο, αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα που επανέρχεται σταθερά τους τελευταίους μήνες: η αδυναμία να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες που δημιουργεί όταν έχει τον έλεγχο του αγώνα. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η υπεροχή από μόνη της δεν αρκεί. Χωρίς κυνισμό και αποτελεσματικότητα στην τελική προσπάθεια, οι ευκαιρίες χάνουν την αξία τους κι ο αντίπαλος βρίσκει τρόπο να επιστρέψει. Αυτό συνέβη και στη Σουηδία.
Η Ελλάδα κυριάρχησε για περίπου 55 λεπτά, αλλά από εκείνο το σημείο και μετά η εικόνα της άλλαξε δραματικά. Η ισοφάριση του Γιόκερες στο 53' με δόση τύχης, λειτούργησε ως σημείο καμπής. Η «γαλανόλευκη» έχασε τη συνοχή, τις αποστάσεις της και τον έλεγχο του ρυθμού, επιτρέποντας στους Σουηδούς να πάρουν πρωτοβουλίες. Το σύστημα με τους τρεις στόπερ, που δοκιμάστηκε με στόχο μεγαλύτερη αμυντική ασφάλεια, δεν έδωσε τις απαντήσεις που αναζητούσε το τεχνικό επιτελείο. Αντίθετα, η ομάδα παρουσίασε κενά, ιδιαίτερα απ' τη δεξιά πλευρά, με αποτέλεσμα να δεχτεί την ανατροπή. Το γκολ του Μασούρα στις καθυστερήσεις έσωσε το αποτέλεσμα, όχι όμως και τα συμπεράσματα. Η Ελλάδα έδειξε ξανά ότι μπορεί να δημιουργήσει και να επιβληθεί, αλλά μέχρι ν' αποκτήσει την απαιτούμενη αποτελεσματικότητα και διάρκεια στο παιχνίδι της, θα συνεχίσει να χάνει νίκες, που μοιάζουν δικές της.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΡΥΣΑΝΘΗΣ - ΤΑ ΝΕΑ
Τι θα άλλαζε αν η Βάσω Τσαρούχα δεν καταλόγιζε αυτό το περιβόητο φάουλ του Ναν στον Φουρνιέ 44'' πριν από τη λήξη του πρώτου τελικού των πλέι οφ της Basket League; Μπορεί και τίποτα. Η μπάλα έτσι κι αλλιώς πήγε μετά στον Μιλουτίνοφ, θα μπορούσε να είχε ευστοχήσει αυτός ή να χάσει ένα ακόμα σουτ στη συνέχεια ο Παναθηναϊκός, όπως έχασε τα πάντα στο τελευταίο πεντάλεπτο.
Όμως το σφύριγμα ήταν λανθασμένο. Αν υπήρχε φάουλ, θα το καταλάβαινε πρώτος απ' όλους ο Φουρνιέ και θα πετούσε την μπάλα στο καλάθι για να πάρει τρεις βολές. Δεν θα την έδινε στον Μιλουτίνοφ. Η Τσαρούχα είχε καθαρό οπτικό πεδίο και όφειλε να κρίνει διαφορετικά. Δεν είχε κανένα λόγο να παρέμβει σε μια φάση όπου δεν υπάρχει ξεκάθαρη παράβαση και να διαδραματίσει ρόλο στην εξέλιξη του αγώνα. Γιατί με μόλις 44'' να απομένουν για τη λήξη και με ένα μόλις σουτ να χωρίζει τις δύο ομάδες, αυτό έκανε. Μπορεί να μην άλλαζε τίποτα αν δεν σφύριζε, μπορεί όμως και να άλλαζε, ας άφηνε τους παίκτες να αποφασίσουν. Γι' αυτό κανονικά πρέπει να τιμωρηθεί. Σε ένα πρωτάθλημα με στέρεο κανονιστικό πλαίσιο και σε μια ευνομούμενη ομοσπονδία αυτό θα συνέβαινε. Ανθρώπινα μεν τα λάθη των διαιτητών, αλλά έχουν και συνέπειες. Χώρια που αν ισχύει αυτό που αναφέρει στην ανακοίνωσή της η ΚΑΕ Παναθηναϊκός ότι «διαιτητής (άνδρας/γυναίκα) που διώκεται ποινικά, σφυρίζει την ομάδα η οποία υπέβαλε τη μήνυση εναντίον του/της», τότε υπάρχει σοβαρό ζήτημα ηθικής τάξης.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΕΡΓΗΣ - LIVE SPORT
Η ΑΕΚ συνεχίζει να ξαφνιάζει ευχάριστα τον κόσμο της. Χρησιμοποιώ το ρήμα «ξαφνιάζει», επειδή οι ελληνικές ομάδες δεν μας έχουν συνηθίσει σε τέτοια οργάνωση και, κυρίως, σε τέτοια αντανακλαστικά. Η Ένωση ήταν η πρώτη που ολοκλήρωσε μια εξαιρετική μεταγραφή, εκείνη του Ολεξάντερ Ζουμπκόφ, όμως αυτά που ακоλούθησαν ήταν... colpo grosso και δικαίως έχουν ενθουσιάσει το κοινό της. Και αυτά που έπονται θα το χαροποιήσουν ακόμη περισσότερο. Πριν από λίγες ημέρες, όταν έγινε γνωστό από τη Σερβία ότι ο Μάριος Ηλιόπουλος και ο Μάρκο Νίκολιτς έχουν ξεκινήσει συζητήσεις για επέκταση συμβολαίου του πρωταθληματικού προπονητή, έγραψα ότι αυτή θα είναι Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΦΕΤΙΝΗ ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΑΕΚ. Λίγα 24ωρα αργότερα η πληροφορία όχι απλά επιβεβαιώθηκε, αλλά τα νέα ήταν ακόμα καλύτερα για τους Ενωσίτες. Η επέκταση συμβολαίου που συμφώνησαν η διοίκηση με τον προπονητή δεν ήταν για ένα αλλά για δύο χρόνια. Με βάση το γεγονός ότι ο Νίκολιτς έχει ακόμη μία σεζόν στο τρέχον συμβόλαιο του, η νέα συμφωνία θα κρατήσει τον Σέρβο στον πάγκο της Ένωσης έως τον Μάιο του 2029 Δηλαδή συνολικά 4 χρόνια. Κάτι που ο προπονητής δεν έχει ζήσει ποτέ στην καριέρα του, κάτι που η ΑΕΚ έχει να ζήσει από τον μεγάλο Ντούσαν. Μπάγεβιτς!
Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες μας, ο Μάριος Ηλιόπουλος επικοινώνησε με τον Χαβιέρ Ριμπάλτα και του εξέφρασε την επιθυμία να ανανεώσει και αυτός το συμβόλαιό του με το κλαμπ. Συμβόλαιο που επίσης ολοκληρώνεται το 2027 και ο Ηλιόπουλος θέλει να το επεκτείνει έως το 2029, όπως του Νίκολιτς. «Πακέτο» δηλαδή οι δύο άνθρωποι που αναμόρφωσαν την ΑΕΚ και την οδήγησαν στη σπουδαία φετινή σεζόν. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Ριμπάλτα ήταν θετικός στο άκουσμα της πρόθεσης του διοικητικού ηγέτη της ΠΑΕ και οι δύο άνδρες συμφώνησαν να τα πουν από κοντά όταν ο αθλητικός διευθυντής επιστρέψει στην Αθήνα. Εκεί όπου θα συζητήσουν τα πάντα με λεπτομέρειες.
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ
Προφανώς και δεν είναι παράξενο που ο κόσμος της ΑΕΚ έχει λατρέψει έναν προπονητή σαν τον Νίκολιτς. Κι ας είναι ένα ποδοσφαιρικό ρομπότ. Το εντυπωσιακό της υπόθεσης είναι πως και ο Νίκολιτς δείχνει να έχει αφήσει περισσότερο από κάθε άλλη φορά στην καριέρα του, χαραμάδες συναισθήματος στην πλήρως επαγγελματική ποδοσφαιρική σχέση με τη ΑΕΚ. Τα στατιστικά του Σέρβου κόουτς έλεγαν μέχρι να έρθει εδώ, πως σε καμιά ομάδα, σε κανέναν πάγκο, δεν έχει καθίσει περισσότερες από δύο σεζόν. Τώρα ετοιμάζεται να υπογράψει μέχρι και το 2029. Ίσως και με… πλας.
Δεν είναι κανένα παιδάκι ο Νίκολιτς που να ενθουσιάστηκε υπερβολικά από την κατάκτηση ενός πρωταθλήματος. Άλλωστε έχει πάρει κι άλλα στην καριέρα του. Ούτε να παρασυρθεί από την αποθέωση. Όμως κάτι ο τρόπος και η σχέση με τον Μάριο Ηλιόπουλο, κάτι συνολικά η συνθήκη που έχει βρει στην ΑΕΚ, κάτι ο τρόπος που τον αγκαλιάζει ο κόσμος, κάτι όλα αυτά μαζί συν την αύρα του συλλόγου, έχουν τρυπώσει κάπου λίγο στο ποδοσφαιρικό ρομπότ που λέγεται Νίκολιτς, μια μικρή «καψούρα». Χωρίς αυτό να σημαίνει πως θα σταματήσει να δουλεύει ο ηλεκτρονικός υπολογιστής, που θέλει τα πάντα να γίνονται σωστά και όπως πρέπει. Χωρίς ποτέ η σχέση να ξεφεύγει από το επαγγελματικό και χωρίς ποτέ αυτή η «καψούρα» να αλλάζει την απόλυτη προσήλωση στο ένα και ένα, που κάνουν πάντα δύο.
ΑΛΕΞΗΣ ΒΙΡΒΙΛΗΣ - ΦΩΣ
Υπάρχουν φιλικά παιχνίδια που μπορούν να προσφέρουν χρήσιμα συμπεράσματα και υπάρχουν και εκείνα που δύσκολα καταφέρνουν να τραβήξουν το ενδιαφέρον του κόσμου. Το χθεσινό ματς της Εθνικής Ελλάδας με τη Σουηδία ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Όχι επειδή το αποτέλεσμα δεν είχε σημασία ή επειδή δεν υπήρχαν στοιχεία προς αξιολόγηση, αλλά επειδή διεξήχθη σε μία χρονική περίοδο που μοιάζει εντελώς ακατάλληλη για σοβαρά συμπεράσματα. Οι διεθνείς προέρχονται από μία εξαντλητική σεζόν με συνεχόμενα παιχνίδια, ταξίδια και ελάχιστες ανάσες. Είναι λογικό η ένταση, η φρεσκάδα και το κίνητρο να μη βρίσκονται στα επιθυμητά επίπεδα όταν δίνουν φιλικά ματς άνευ ουσίας.
Την ίδια στιγμή, οι επόμενες επίσημες υποχρεώσεις της Εθνικής είναι προγραμματισμένες τον Σεπτέμβριο, δηλαδή σε διάστημα τριών μηνών. Μέχρι τότε θα έχουν μεσολαβήσει καλοκαιρινή προετοιμασία, μεταγραφική περίοδος και αρκετές αλλαγές στις αγωνιστικές συνθήκες των διεθνών.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.
