Λάτρης μεγάλος της στατιστικής δεν είμαι. Για ποδόσφαιρο συζητάμε, για ανθρώπινες συνήθειες, για ποδοσφαιριστές που μπορούν να απογειώσουν ή να φυλακίσουν μια ψυχή. Αλλά ορισμένες φορές, υπάρχουν χρήσιμα συμπεράσματα που δείχνουν πολλά για την πορεία ενός οργανισμού και εν προκειμένω, της ΑΕΚ. Γιατί υπάρχουν πολλά ζητήματα που στηρίζονται σε πεποιθήσεις και παγιωμένες απόψεις κάποιων και άλλα, που ανακύπτουν από την πραγματικότητα και θέτουν αδήριτα ερωτηματικά για το πως εξελίσσεται η κατάσταση.
Πως υπάρχουν κάποια ζητήματα στην ΑΕΚ είναι πασιφανές. Η ακριβής ανάγνωση του ζητήματος, είναι δουλειά των υπευθύνων, γιατί εκείνοι έχουν την πλήρη εικόνα και την γνώση. Οι υπόλοιποι είναι εξωτερικοί παρατηρητές, που μπορούν να έχουν μια άποψη. Ο Νίκολιτς είπε μετά το ματς με τον Αστέρα Τρίπολης πως αναλαμβάνει την ευθύνη. Σωστό και αναμενόμενο από κάποιον που δεν είναι τσαρλατάνος, να ψάχνει να ρίξει την ευθύνη αλλού. Ωστόσο, για να λύσεις ένα πρόβλημα, πρώτα απ’ όλα, πρέπει να το «διαβάσεις», να το κατανοήσεις και έπειτα να δεις τι συμβαίνει.
Κατά την εκτίμηση μου, μια πτυχή των θεμάτων που αφορούν την ομαλή λειτουργία της ΑΕΚ αφορά την αξιοποίηση του δυναμικού. Κατά πρώτον, η ΑΕΚ πέρυσι κατέκτησε το πρωτάθλημα και έκανε εντυπωσιακή επιστροφή στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, βασιζόμενη σε μεγάλο βαθμό στην εκμετάλλευση κάθε σπιθαμής δυνάμεων που της προσέφερε το ρόστερ της. Ηταν εκπληκτικό, πως κατά περιόδους ο Νίκολιτς πέτυχε και πήρε, σχεδόν απομύζησε το μέγιστο από κάθε ποδοσφαιριστή που διέθετε.
Η μεταμόρφωση
Τώρα, δεν συμβαίνει το ίδιο. Και αυτό δεν αποτελεί μια σοφιστεία ή μια εμμονή που εκφράζεται, αλλά μια ξεκάθαρη πραγματικότητα. Η σύγκριση της περυσινής με την τρέχουσα σεζόν στο αντίστοιχο διάστημα, φανερώνει όλη την αλήθεια. Τι είχε συμβεί πέρυσι μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου;
• Η ΑΕΚ είχε να παίξει εννιά παιχνίδια, έξι για τα προκριματικά της Ευρώπης και τρία για το πρωτάθλημα, υψηλότατου επιπέδου
• Ο Νίκολιτς παρέλαβε καμένη γη, μια ομάδα καταρρακωμένη ψυχολογικά και αγωνιστικά
• Ηταν αναμενόμενο εφόσον μιλάμε για περίοδο που ξεκίνησε πολύ νωρίτερα, να μην έχει ολοκληρωμένο και δουλεμένο το ρόστερ
• Ηταν επίσης επόμενο, πως ο ίδιος δεν είχε τόσο ξεκάθαρη γνώση και άποψη για την ομάδα του, καθώς ήταν μια εξελικτική διαδικασία
• Η ΑΕΚ είχε ακόμα μεγαλύτερη πίεση και τεράστια «πρέπει» για να πάρει τα παιχνίδια και να μείνει ζωντανή.
Πήρε το μέγιστο
Σε αυτήν τη διαδικασία των εννιά αγώνων ως τις 14 Σεπτεμβρίου του 2025, η ΑΕΚ χρησιμοποίησε 19 ποδοσφαιριστές. Σημαντικότατο νούμερο, αποδεικτικό πως ο Νίκολιτς ψαχνόταν, αλλά και δεν είχε κανέναν ενδοιασμό. Προφανώς, έστησε κάποιους πυλώνες που τον κράτησαν σε μια ζόρικη περίοδος. Οι παίκτες που έπαιξαν όλα τα παιχνίδια δεν ήταν πολλοί: Στρακόσια, Μουκουντί, Ρότα. Ωστόσο, δεν μπορεί να παραβλέψει κανείς πως έκανε επτά 11άδατες συμμετοχές ο Μάνταλος, έξι ο Ζίνι, τέσσερις ο Περέιρα, έξι ο Πιερό!
Θα πείτε, σε αυτό το διάστημα πρόλαβε να μπει ο Γιόβιτς μόνο σε ένα παιχνίδι γιατί δεν ήταν έτοιμος. Σωστό. Οσο περνούσε ο καιρός, ο Μάριν γινόταν ολοένα και πιο σημαντικός και έφτασε τα έξι ματς. Αλλα έπαιξε και τέσσερα ο Ελίασον, τρία ο Κουτέσα, τόσα ο Πενράις, από δυο Γκατσίνοβιτς, Βίντα και Λιούμπισιτς. Συνολικά 19 ποδοσφαιριστές, χωρίς να υπάρχει άλλος τερματοφύλακας και με την ΑΕΚ να κάνει όσα χρειάζεται για να βρεθεί ξανά με ευρωπαϊκή προοπτική, αλλά και να κάνει θετικό ξεκίνημα στο πρωτάθλημα.
Κλειστό ροτέισον
Τώρα, τα ματς που έχει παίξει η ΑΕΚ είναι οκτώ, συν το ματς κυπέλλου στην Χρυσούπολη. Προφανώς, σε παιχνίδι που κατά τεκμήριο είναι το πιο εύκολο που θα δώσει η ΑΕΚ σε όλη τη σεζόν, δεν είναι αξιόπιστο κομμάτι για να μετρηθεί στην στατιστική. Στα υπόλοιπα οκτώ παιχνίδια, τρία για την Ευρώπη και τέσσερα για το πρωτάθλημα, ο αριθμός των παικτών που έχουν χρησιμοποιηθεί είναι ξανά 19. Αλλά για να φτάσει αυτό το νούμερο, περιλαμβάνει μέσα τρεις τερματοφύλακες (!), τον Καλοσκάμη που έπαιξε ελέω κανόνων ΕΠΟ στο Super Cup και τον Αριάγκα που ουσιαστικά ντεμπουτάρισε ως βασικός προχθές.
Τι διαπιστώνει κάποιος εύκολα στην ανάλογη ανάλυση; Πως ο Νίκολιτς έχει μια εξάδα παικτών που τους θεωρεί υπεραπαραίτητους για την λειτουργία της ομάδας: η τετράδα της άμυνας (Ρότα, Μουκουντί, Ρέλβας, Πήλιος), συν τον Μάριν στη μεσαία γραμμή και τον Γιόβιτς στη επίθεση. Αυτοί έχουν ξεκινήσει σε όλα τα παιχνίδια βασικοί και στα περισσότερα τα έχουν τελειώσει κιόλας. Δεν είναι παράξενο, αλλά σίγουρα δεν είναι και μια λύση που μπορεί να πάει μακριά, ειδικά όταν οι τρεις (Μουκουντί, Μάριν, Γιόβιτς), έγιναν αρνητικοί παράγοντες στο πρόσφατο ματς στην Τρίπολη.
Τι χρειάζεται
Επίσης, αρχίζει να αναπτύσσεται ένα δεύτερο γκρουπ παικτών που ξεχωρίζουν: Μάγερ, Κοϊτά και Βιτάλις έχουν πέντε ματς ως βασικοί, όσα και ο Στρακόσια πριν τραυματιστεί, ενώ ο Βάργκα έχει έξι παιχνίδια. Από την άλλη, ο Κάιρινεν έμεινε στις τρεις 11άδατες συμμετοχές, ο Ζίνι σε δύο, ο Ζούμπκοφ και ο Αριάγκα από μία, ενώ ο Γκατσίνοβιτς έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη του Νίκολιτς με τέσσερα ματς ως βασικός. Και βέβαια, υπάρχουν ακόμα παίκτες που δεν έχουν δώσει στίγμα, ως βασικοί τουλάχιστον.
Προφανώς, ο Νίκολιτς ξέρει καλύτερα απ’ όλους. Γίνεται εύκολα κατανοητό, πως για να πορευθείς και να πετύχεις, χρειάζεσαι να έχεις μια βάση παικτών που έχουν «χημεία» και καλό επίπεδο. Αλλά έγινε και φανερό, πως κάποιες στιγμές απαιτείται φρεσκάρισμα, ώστε όλοι να είναι στο καλύτερο δυνατό σημείο και ακμαίοι σε κάθε ματς. Και ειδικά εφέτος, όπου για την ΑΕΚ υπάρχει ακόμα πιο ψηλά ο πήχης των απαιτήσεων και είναι αναγκαίο να εκμεταλλευθεί όλες τις επενδύσεις που υπήρξαν το καλοκαίρι για την ενίσχυση της.
