Υπάρχουν παιχνίδια που τελειώνουν με το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή. Και υπάρχουν παιχνίδια που αφήνουν πίσω τους μια αίσθηση, ένα μήνυμα, μια εικόνα που μένει.
Το ΠΑΟΚ – Άρης της Τούμπας, ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Γιατί δεν πρόκειται απλώς για τρεις βαθμούς. Είναι η νίκη απέναντι στον συμπολίτη, σε ένα παιχνίδι όπου η πίεση είναι διαφορετική, οι απαιτήσεις μεγαλύτερες και κάθε λάθος μπορεί να κοστίσει διπλά.
Ο ΠΑΟΚ άντεξε την πίεση που δέχθηκε από τον αντίπαλο του στο ξεκίνημα του αγώνα, περίμενε την κατάλληλη στιγμή και όταν βρήκε τον δρόμο προς την περιοχή του Άρη, ήταν αποφασιστικός.
Για μεγάλο κομμάτι της αναμέτρησης, κανείς δεν μπορούσε να αισθανθεί ασφαλής. Ο Άρης προσπάθησε να βάλει δύσκολα στον ΠΑΟΚ, να περιορίσει τις επιθετικές του προσπάθειες και να παραμείνει μέσα στο παιχνίδι. Ο Δικέφαλος, από την πλευρά του, έψαχνε υπομονετικά την ευκαιρία που θα μπορούσε να αλλάξει τις ισορροπίες και την βρήκε με το εύστοχο χτύπημα πέναλτι του Εντιαγιέ.
Το πρώτο γκολ ήταν το σημείο καμπής. Από εκείνο το λεπτό και μετά, το ντέρμπι απέκτησε διαφορετική μορφή. Ο ΠΑΟΚ είχε πλέον το πλεονέκτημα και ο Άρης ήταν υποχρεωμένος να αντιδράσει.
Μόνο που απέναντί του είχε μια ομάδα που δεν ήθελε να χαρίσει τίποτα. Όταν ήρθε το 2-0, όλα πήραν τον δρόμο τους. Το δεύτερο γκολ του ΠΑΟΚ λειτούργησε σαν σφραγίδα στη βραδιά.
Δεν ήταν απλώς η επιβεβαίωση της ανωτερότητας στο σκορ. Ήταν το γκολ που έδωσε στον Δικέφαλο τη δυνατότητα να διαχειριστεί το υπόλοιπο της αναμέτρησης με διαφορετικό τρόπο. Ο Άρης έπρεπε πλέον να ρισκάρει και ο ΠΑΟΚ να διαχειριστεί το σκορ που θα του προσέφερε μια νίκης – ανακούφισης, μετά την ήττα από τον Παναθηναικό.
Και αυτό ακριβώς φάνηκε στο χορτάρι. Οι γηπεδούχοι δεν παρασύρθηκαν, δεν έδωσαν αχρείαστους χώρους και δεν επέτρεψαν στο παιχνίδι να αποκτήσει ξανά την αμφιβολία που υπήρχε πριν από το πρώτο γκολ. Γνωρίζοντας ότι έχει το πλεονέκτημα, το διαχειρίστηκαν σωστά και στο τέλος δικαίως έφτασαν στην 3η τους νίκη στο πρωτάθλημα.
Αν υπάρχει ένα στοιχείο που κάνει τα ντέρμπι ξεχωριστά, αυτό είναι η σχέση της εξέδρας με το παιχνίδι. Στην Τούμπα, η ένταση ήταν παρούσα από το πρώτο λεπτό. Κάθε μονομαχία είχε σημασία, κάθε κερδισμένη μπάλα πανηγυριζόταν και κάθε φάση στην περιοχή του Άρη έμοιαζε να ανεβάζει ακόμη περισσότερο την πίεση.
Η εξέδρα πήρε δύναμη από την ομάδα και η ομάδα πήρε ενέργεια από την εξέδρα. Αυτό είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό μιας έδρας που στα μεγάλα παιχνίδια μπορεί να παίξει τον δικό της ρόλο.
Ο ΠΑΟΚ πήρε το ντέρμπι, κράτησε τον Άρη μακριά από το σκορ και πρόσθεσε μια σημαντική νίκη στη φετινή του διαδρομή.
Πέρα όμως από τους αριθμούς, αυτό που μένει είναι η εικόνα μιας ομάδας που διαχειρίστηκε σωστά την πίεση σε ένα παιχνίδι με ιδιαίτερη σημασία. Αυτό που χρειαζόταν ο ΠΑΟΚ ήταν δυναμική παρουσία όπου απαιτούνταν και το πέτυχε. Τα ντέρμπι όπως καλά ξέρουμε, δεν τα κερδίζει πάντα εκείνος που παίζει καλύτερα για περισσότερη ώρα. Τα κερδίζει εκείνος που ξέρει πότε να χτυπήσει.
ΥΓ Ο Αρης διαμαρτύρεται για την απόδοση του διαιτητή, εξαπολύοντας επίθεση στον πρόεδρο της ΚΕΔ, Στεφάν Λανουά. Θα γράψω την άποψη μου και θα είναι πάγια άποψη σε όλη την διάρκεια της σεζόν για να έχουμε ένα μπούσουλα. Από τη στιγμή που ορίζονται (από τις ευρωπαϊκές ομοσπονδίες των χωρών που δέχονται να στείλουν διαιτητές για τα ντέρμπι στην Ελλάδα) ELITE ή πρώτης κατηγορίας, η ΚΕΔ δεν έχει καμία ευθύνη. Από τη στιγμή που οι ιδιοκτήτες των ομάδων δεν συμφώνησαν στην επιστροφή των Ελλήνων διαιτητών και στα ντέρμπι, αυτό που μπορεί να κάνει η ΚΕΔ, είναι να διασφαλίζει την παρουσία διαιτητών από το πάνω ράφι.
Δεν μπορεί να ελέγξει η ΚΕΔ, τους ξένους διαιτητές. Ούτε να τους βαθμολογήσει, ούτε να τους επιπλήξει, ούτε να τους τιμωρήσει. Το μόνο που ίσως μπορεί να κάνει, είναι να ενημερώσει την ομοσπονδία από την οποία ορίστηκαν για να έρθουν στην Ελλάδα, σε περίπτωση που δεν έχουν την αναμενόμενη καλή απόδοση. Μέχρι εκεί. Με λίγα λόγια, δεν θα ιδρώσει κανενός το αυτί. Και αυτό ισχύει για όλες τις ομάδες. Το επισημαίνω για να μην αρχίσουν οι εξυπνάκηδες τις… ιστορίες τους. Και για τον ΠΑΟΚ και όλες τις υπόλοιπες ομάδες, υποστηρίζω ότι ισχύει το ίδιο.
Τελεία και παύλα και κατά βάθος ξέρουν όλοι ότι έχω δίκιο. Οι επιθέσεις στην ΚΕΔ όταν πρόκειται για ξένους διαιτητές, είναι άλλοθι για τα μάτια του κόσμου. Με την υποσημείωση (το επαναλαμβάνω) ότι θα έρχονται top διαιτητές και όχι ο κατιμάς. Το τι μπορεί να γίνει, αν στην πορεία της σεζόν, σε κάποια περίπτωση ντέρμπι, οι ομοσπονδίες των προηγμένων ποδοσφαιρικά χωρών δεν έχουν διαθέσιμους διαιτητές από το πάνω ράφι, είναι μια συζήτηση που ενδεχομένως πρέπει να γίνει (στο πλαίσιο της καλής τους συνεργασίας για την προστασία της αξιοπιστίας του Ελληνικού ποδοσφαίρου) μεταξύ ΕΠΟ και διοργανώτριας αρχής.
Δεν υποστηρίζω πως δεν δικαιούνται οι ΠΑΕ να εκδίδουν ανακοινώσεις ή να έχουν παράπονα. Δικαίωμα τους να κάνουν ότι θεωρούν σωστό για την προάσπιση των συμφερόντων τους. Αρκεί να γίνεται με σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Και δεν αναφέρομαι στα παράπονα που εξέφρασε ο Αρης.
ΥΓ 1 Η απόδοση του Ντιέγκο Κόστα στο ντεμπούτο του με τη φανέλα του ΠΑΟΚ, ήταν εντυπωσιακή με δεδομένο πως αγωνίστηκε με προπονήσεις μιας εβδομάδας με την ομάδα. Θεωρώ πως θα αποδειχθεί η καλύτερη φετινή επιλογή για την άμυνα του ΠΑΟΚ.
