Ο ΟΦΗ δεν χρειαζόταν τη νίκη στο «Γ. Καραϊσκάκης» για να αποδείξει ότι κάτι πολύ καλό συμβαίνει στο Ηράκλειο. Χρειαζόταν, ίσως ένα τέτοιο (ηχηρό) αποτέλεσμα για να αφήσει ακόμα πιο έντονα το αποτύπωμά του στη νέα πραγματικότητα που έχει δημιουργήσει.
Το 0-1 επί του Ολυμπιακού μέσα στο Φάληρο, δεν ήταν ένα αποτέλεσμα που έπεσε από τον…ουρανό.
Ήρθε ως συνέχεια όσων έχουν χτίσει οι Κρητικοί το τελευταίο διάστημα.
Κατάκτηση Κυπέλλου Ελλάδας την περασμένη σεζόν, Σούπερ Καπ στο ξεκίνημα της φετινής, πρόκριση στη League Phase του Europa League (με δύο νίκες επί της ΤΣΣΚΑ Σόφιας) και πλέον ένα μεγάλο «διπλό» μέσα στο σπίτι ενός εκ των ισχυρών του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Μάλιστα, η νίκη στο Φάληρο είχε και ιστορική διάσταση. Ο ΟΦΗ έβαλε τέλος σε 19 συνεχόμενες ήττες από τον Ολυμπιακό (ανεξαρτήτου έδρας) και νίκησε εκτός έδρας τους «ερυθρόλευκους» για πρώτη φορά έπειτα από 36 χρόνια!
Κάτι έχει αλλάξει. Και έχει αλλάξει για τα καλά!
Ο Κόντης μεταλαμπάδευσε νέα νοοτροπία
Προφανώς η συζήτηση ξεκινάει από τον Χρήστο Κόντη. Σε διάστημα μικρότερο του ενός χρόνου ο Έλληνας τεχνικός κατάφερε να ανεβάσει το αγωνιστικό ταβάνι του ΟΦΗ και κυρίως, να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο η ομάδα του αντιμετωπίζει τα μεγάλα παιχνίδια.
Οι Κρητικοί δεν μπαίνουν πλέον στο γήπεδο απέναντι στους ισχυρούς με αποκλειστικό στόχο να…αντέξουν.
Έχουν αγωνιστικό σχέδιο, ξέρουν πότε πρέπει να πιέσουν, πότε να χαμηλώσουν τα μέτρα τους και διαθέτουν πλέον την ποιότητα για να «χτυπήσουν» όταν παρουσιαστεί η ευκαιρία.
Στο Καραϊσκάκη το έκαναν χωρίς να χρησιμοποιηθούν μάλιστα δύο σημαντικά… όπλα, ο Τιάγκο Νους και ο Γιάννης Αποστολάκης.
Ο Κόντης έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα σύνολο που δεν εξαρτάται απόλυτα από έναν ή δύο παίκτες. Κι αυτό ίσως αποτελεί το μεγαλύτερο κέρδος του φετινού ΟΦΗ.
Νους, Φούντας και Αϊτόρ ανεβάζουν την ποιότητα
Αν υπάρχει ένας τομέας στον οποίο ο φετινός ΟΦΗ δείχνει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο ότι έχει ανέβει επίπεδο, αυτός είναι η ποιότητα που διαθέτει μεσοεπιθετικά.
Ο Τιάγκο Νους είναι ένας από τους πλέον απρόβλεπτους ποδοσφαιριστές των Κρητικών στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου.
Ταχύτητα, προσωπική ενέργεια, παιχνίδι στο ένας εναντίον ενός και δυνατότητα να εμφανιστεί σε διαφορετικά σημεία της επίθεσης συνθέτουν ένα πακέτο που μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα σε οποιαδήποτε άμυνα.
Ο Ταξιάρχης Φούντας προσθέτει εμπειρία, ένταση και κυρίως την ικανότητα να απειλεί την αντίπαλη εστία.
Στο Καραϊσκάκη έφτασε μια ανάσα από το γκολ, σημαδεύοντας το δοκάρι στο πρώτο ημίχρονο, επιβεβαιώνοντας πως ακόμη και σε παιχνίδια όπου ο ΟΦΗ καλείται να περιμένει περισσότερο τον αντίπαλο, μπορεί να δημιουργήσει επικίνδυνες καταστάσεις.
Και στο ίδιο κάδρο μπαίνει και ο Αϊτόρ Κανταλαπιέδρα.
Η παρουσία του Ισπανού προσθέτει ακόμη μεγαλύτερη ποιότητα στη μεσοεπιθετική γραμμή και κυρίως έναν ποδοσφαιριστή που γνωρίζει πολύ καλά τι σημαίνει ελληνικό πρωτάθλημα και παιχνίδια υψηλών απαιτήσεων.
Ο Αϊτόρ διαθέτει την τεχνική κατάρτιση και την προσωπική ενέργεια για να δημιουργήσει φάση από το πουθενά, μπορεί να παίξει ανάμεσα στις γραμμές αλλά και να συγκλίνει από τα άκρα, προσφέροντας στον Κόντη ακόμη μία διαφορετική επιλογή.
Και υπάρχει μια λεπτομέρεια που έχει τη σημασία της. Ο ΟΦΗ δεν χρειάζεται πλέον να περιμένει τα πάντα από έναν συγκεκριμένο παίκτη. Μπορεί σε ένα βράδυ να εμφανιστεί ο Νους, σε ένα άλλο ο Φούντας, σε κάποιο επόμενο ο Αϊτόρ και, όπως συνέβη στο Φάληρο, να έρθει ο Κόντρο για να βάλει την υπογραφή του.
Αυτή ακριβώς η πολυφωνία είναι ένα από τα στοιχεία που διαφοροποιούν τον σημερινό ΟΦΗ από προηγούμενες εκδόσεις του.
Ανδρούτσος και Μπουχαλάκης, η δύναμη στον άξονα
Ο φετινός ΟΦΗ έχει ανεβάσει επίπεδο και στη μεσαία γραμμή.
Ο Θανάσης Ανδρούτσος δεν αποτελεί μόνο ένα χρήσιμο «εργαλείο». Έχει αποκτήσει ουσιαστικό ρόλο στο παιχνίδι του Κόντη, προσφέρει τρεξίματα, ένταση και δυνατότητα να καλύψει διαφορετικές ανάγκες, έχοντας παράλληλα ήδη δύο γκολ.
Δίπλα του, η παρουσία του Ανδρέα Μπουχαλάκη προσθέτει κάτι διαφορετικό: προσωπικότητα και παραστάσεις από παιχνίδια υψηλού επιπέδου.
Η φάση του γκολ στο Καραϊσκάκη είναι χαρακτηριστική. Από δικό του κλέψιμο ξεκίνησε η μετάβαση του ΟΦΗ, προτού ο Αθανασίου βρει τον Κόντρο για το 0-1.
Για μια ομάδα που πλέον καλείται να διαχειριστεί ταυτόχρονα Ελλάδα και Ευρώπη, παίκτες με τέτοιες παραστάσεις αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη αξία.
Ο Αθανασίου εξελίσσεται σε «όπλο»
Ένας από τους πρωταγωνιστές της σεζόν είναι και ο Νίκος Αθανασίου.
Ο 25χρονος αριστερός μπακ έχει ήδη τρεις ασίστ στις πρώτες εννέα εμφανίσεις του και στο Φάληρο δημιούργησε το γκολ που έκρινε την αναμέτρηση. Πήρε την μπάλα, κουβάλησε μέτρα, βρήκε τον κατάλληλο χρόνο και «σέρβιρε» στον Κόντρο.
Δεν είναι ένας ακραίος αμυντικός που περιορίζεται στο να καλύπτει την πλευρά. Προσθέτει πράγματα στην ανάπτυξη και δίνει στον Κόντη μια ακόμη πηγή δημιουργίας.
Στην απέναντι πλευρά, ο Λορέντσο Ντίκμαν έχει επίσης εξελιχθεί σε σταθερά. Έχει αγωνιστεί και στα εννέα επίσημα παιχνίδια της σεζόν και έχει ήδη βρει μία φορά δίχτυα.
Οι δύο πλευρές αποτελούν πλέον σημαντικό κομμάτι της αγωνιστικής ταυτότητας των Κρητικών.
Χριστογεώργος και μια άμυνα που αντέχει
Καμία ομάδα δεν αλλάζει επίπεδο χωρίς ασφάλεια πίσω.
Ο Νίκος Χριστογεώργος έχει πάρει τη θέση κάτω από τα δοκάρια και η αμυντική λειτουργία μπροστά του, επιτρέπει στον ΟΦΗ να διαχειρίζεται διαφορετικές συνθήκες αγώνα.
Πούγγουρας, Νικολάου, Κωστούλας και Κρίζμανιτς δίνουν στον Κόντη λύσεις και δυνατότητα προσαρμογής, κάτι που αποδείχθηκε και στο Φάληρο.
Ο Νικολάου αποχώρησε τραυματίας μόλις στο 13ο λεπτό στο Καραϊσκάκη, ο Κρίζμανιτς μπήκε χωρίς προειδοποίηση και η αμυντική συνοχή δεν χάθηκε.
Αυτό είναι χαρακτηριστικό ομάδας με βάθος και ξεκάθαρους ρόλους.
Η εμφάνιση του Κόντρο!
Υπάρχει, βέβαια και ο Κενάν Κόντρο.
Ο 33χρονος Βόσνιος δεν χρειάστηκε μεγάλο διάστημα για να αρχίσει να κάνει απόσβεση της μεταγραφής του. Το γκολ του στο Καραϊσκάκη ήταν ήδη το δεύτερό του στις πρώτες τρεις συμμετοχές του στο πρωτάθλημα.
Και ήταν γκολ που έστειλε μήνυμα.
Ο ΟΦΗ διαθέτει πλέον έναν φορ με εμπειρία, παρουσία στην περιοχή και εκτελεστική ικανότητα, στοιχεία απαραίτητα για μια ομάδα που θέλει να μεγαλώσει και να αποκτήσει περισσότερους τρόπους να κερδίζει παιχνίδια.
Δεν είναι πλέον μια ωραία...ιστορία
Και κάπου εδώ βρίσκεται ίσως η ουσία.
Ο ΟΦΗ δεν αποτελεί πλέον απλά και μόνο την ευχάριστη έκπληξη του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η διάρκεια των αποτελεσμάτων του αρχίζει να αφαιρεί από πάνω του την ταμπέλα της «έκπληξης».
Πήρε το Κύπελλο. Πήρε το Σούπερ Καπ. Απέκλεισε με δύο νίκες την ΤΣΣΚΑ Σόφιας και μπήκε στη League Phase του Europa League.
Και τώρα πέρασε από το Καραϊσκάκη, κάτι που είχε να κάνει από το 1990.
Όλα αυτά δεν μπορούν να είναι σύμπτωση.
Πίσω από τον Κόντη υπάρχει πλέον ένας κορμός ποδοσφαιριστών που συνδυάζει εμπειρία, ποιότητα, ένταση και προσωπικότητα.
Και το σημαντικότερο είναι πως ο ΟΦΗ αρχίζει να συμπεριφέρεται σαν ομάδα που πιστεύει πραγματικά ότι ανήκει σε αυτό το επίπεδο.
Το 0-1 στο Φάληρο δεν τον έβαλε στην επόμενη πίστα. Απλώς επιβεβαίωσε ότι βρίσκεται ήδη εκεί!
