Ο ΠΑΟΚ αναμένεται να ολοκληρώσει την τέταρτη φετινή του μεταγραφή και σύντομα να αποφασίσει για τον δεύτερο χαφ που θα αποκτήσει. Ενόψει Ντιναμό Κιέβου, στα χαφ βλέπω τον Τέιλορ να παίζει κανά εικοσαλεπτάκι. Αν μου πεις αν τον προτιμώ από κάποιον άλλο, θα σου πω ναι. Απλά, ο Σανταμαρία δεν μπορεί να είναι έτοιμος που θα μας έδινε σιγουριά.
Γενικά ο ΠΑΟΚ δεν θα είναι έτοιμος. Αυτό είναι σαφές. Στην Μικράς Ασίας, υπάρχει μία μουρμούρα για τον προγραμματισμό της προετοιμασίας από τον Ράζβαν. Θεωρούν λίγες τις τέσσερις εβδομάδες και το βασικό είναι πως από τις 11 του Ιούλη που η ομάδα έπαιξε με την Τβέντε μέχρι και τις 23 που θα πάει στην Πολωνία ή τη Ρουμανία, δεν υπάρχει ενδιάμεσα κάποιο φιλικό. Και παρά τις προσπάθειες, δεν βρέθηκε καμία.
Η πραγματικότητα βέβαια είναι πως δεν θυμάμαι τον ΠΑΟΚ έτοιμο σε πρώτο παιχνίδι. Κάτι Λοκομοτίβα, κάτι Ζίμπρου, κάτι Λέφσκι, κάτι Μπεϊτάρ, το περυσινό με την Βόλφσπεργκερ. Ποδοσφαιρικές παρωδίες όλα.
Στη δική μου οπτική, όλα τα καλοκαιρινά παιχνίδια είναι ζαριές. Για τον ΠΑΟΚ το σημαντικό είναι να ανταποκριθεί στο πρώτο, μετά, έχοντας κερδίσει μία εβδομάδα, έχοντας ενεργοποιήσει καλύτερα τους καινούργιους, έχοντας καλύτερο αγωνιστικό ρυθμό, έχει ο θεός. Γενικά το καλοκαίρι γινόμαστε καλύτεροι Χριστιανοί είναι η αλήθεια.
Όταν θα καταγραφούν όλα όσα κάνει ο Γιαννούλης για να ολοκληρωθεί η μεταγραφή του στον ΠΑΟΚ, θα τον περιμένουμε στις αφίξεις του αεροδρομίου για έντονες συγκινήσεις. Μαθαίνω πως απέμεινε ο CEO για να πεισθεί, όμως αυτός για κάποιον λόγο το πάει στα άκρα. Θέλω να πιστεύω πως θα αλλάξει στάση και ο Γιαννούλης θα είναι εδώ σύντομα. Οι Γερμανοί νομίζω πως το έχουν πάρει απόφαση απλά το τραβάνε από τα μαλλιά.
Ο Μπάμπα, αναμένεται πίσω 19 του μηνός μετά τις διακοπές του Μουντιάλ και της προσωπικές του. Τον βλέπω απευθείας αποστολή αν δεν ολοκληρωθεί του Γιαννούλη.
Μιας και έπιασα τον Γιαννούλη, μαζί με τον Τζόλη είχε πάρει τον δρόμο της ξενιτιάς για τη Νόριτς. Ο Τζόλης από σήμερα, είναι ο έλληνας ποδοσφαιριστής που μετακίνησε το μεγαλύτερο κεφάλαιο για να αποκτηθεί. Και όχι από όποιον και όποιον, αλλά από την πρωταθλήτρια του κορυφαίου πρωταθλήματος στον κόσμο.
Ένα προϊόν ακαδημιών του ΠΑΟΚ, με βασικό ατού το ότι δεν νιώθει. Παίζει και θέλει το κακό σου. Βλέπει την εστία τριάντα μέτρα. Μπορεί να ζυγίσει πετυχημένα εννέα στις δέκα φορές αν πρέπει να τελειώσει ή να πασάρει.
Προϊόν των ακαδημιών του ΠΑΟΚ σε άλλη βάση, είναι και ο Μάκης Γκαγκάτσης. Αυτός μπορεί να μην έκανε μεταγραφή, αλλά αυτό που έκανε αξίζει να του βγάλεις το καπέλο. Το να μπορείς να διαχειριστείς δισεκατομμυριούχους και να τους αναγκάζεις να κάνουν το σωστό κόντρα στο αφήγημά τους, είναι μεγάλη νίκη.
Τι μένει βέβαια στην ελληνική κοινή γνώμη που είναι εκπαιδευμένη να βλέπει με χρηματιστά γυαλιά; Πως ο Γκαγκάτσης έπαιξε παιχνίδι. Κανένα παιχνίδι δεν έπαιξε λοιπόν, πήγε να μοιράσει το καρπούζι στη μέση γιατί δεν γινόταν αλλιώς. Και με τους χειρισμούς του, έλυσε τον Γόρδιο δεσμό.
Έχουμε και Μουντιάλ. Αφού είδαμε Ρόντρι και Ρουίζ να μας διδάσκουν τι σημαίνει χαφ, ήρθε μετά ο κοντός και ξεφτίλισε τους Άγγλους. Πραγματικά, αναρωτιέμαι καμιά φορά πως είναι δυνατόν να δίνοντας τέτοια ποσά για παίκτες που όταν βρεθούν σε απόλυτη πίεση όπως χθες, γίνοντας παίκτες τοπικού. Ο κοντός τον χαβά του βέβαια, δεν βλέπει κανέναν.
Τι μας έχει διδάξει αυτό το Μουντιάλ; Πως στον τελικό θα αναμετρηθούν η κορυφαία σχολή με το κορυφαίο αφήγημα. Το εργοστασιακό παιχνίδι της Ισπανίας, απέναντι στον Μέσι και τα παιδιά του που μπορούν να σε φάνε ζωντανό αν αμφισβητήσεις την ύπαρξή του σε αυτόν τον πλανήτη.
Οι υπόλοιποι είχαν ταλέντο, όχι αφήγημα. Είχαν ταλέντο, αλλά όχι σχολή. Ο τελικός θα είναι η μάχη των καλύτερων, σε ένα Μουντιάλ που αν βγάλεις από το κάδρο τα καραγκιοζλίκια των Τραμπικών, την αδυναμία διαχείρισης της ΦΙΦΑ και κάποιες διαιτησίες καρμανιόλα, είχε και ποδοσφαιρική και εμπορική επιτυχία.
