Μερικές φορές οι μεταγραφές δεν χρειάζονται θόρυβο για να αποδειχθούν σημαντικές. Ο Τζόντζο Κένι έφτασε στη Θεσσαλονίκη χωρίς πολλά φώτα πάνω του, όμως η πρώτη του χρονιά στον ΠΑΟΚ ήταν αρκετή για να κερδίσει τον σεβασμό του κόσμου. Ένας ποδοσφαιριστής που έμαθε γρήγορα τι σημαίνει να φοράς τα ασπρόμαυρα.
Η πρώτη χρονιά σε μια νέα χώρα δεν είναι ποτέ εύκολη. Και μετά το φινάλε της σεζόν, «ήθελα απλώς να ξεκουραστώ και να απολαύσω τον χρόνο με την οικογένειά μου και τους φίλους μου. Δεν σκέφτηκα ιδιαίτερα το ποδόσφαιρο... Ήταν μια μεγάλη σεζόν με πολλές διακυμάνσεις και ένιωσα ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή να αποφορτιστώ και να περάσω λίγο χρόνο μακριά από το ποδόσφαιρο».
Πριν φτάσουμε στο σήμερα, σε εκείνον, στον Αλέσιο Λίσι, στη... New Era, όπως αρέσκονται να λένε στον Δικέφαλο, μικρή στάση στα όσα έγιναν πέρσι, με τον Τζόντζο Κένι να «ξαφνιάζει» με την ειλικρίνειά του. Ήταν δύσκολη η πρώτη του χρόνια στον ΠΑΟΚ; «Ναι, αλλά την απόλαυσα πραγματικά. Απόλαυσα όλη τη σεζόν. Οι καλές στιγμές ήταν πολύ όμορφες, ενώ από τις δύσκολες έμαθα πολλά. Κατάλαβα τι σημαίνει να αγωνίζεσαι για τον ΠΑΟΚ, πόσο μεγάλος σύλλογος είναι και πόση αγάπη μπορεί να πάρεις από τον κόσμο. Αυτό ήταν πολύ σημαντικό για μένα.
Όσο περνούσε ο καιρός, ζούσα περισσότερο την πόλη, ερχόμουν πιο κοντά στον κόσμο. Η οικογένειά μου ήταν εδώ μαζί μου. Κατάλαβα τι απαιτείται για να αγωνίζεσαι σε αυτόν club, τι θέλουν και τι περιμένουν από τους ποδοσφαιριστές και ειδικά από εμένα. Ήταν μια πολύ σημαντική εμπειρία».
Ο ΠΑΟΚ μπήκε κάπως... αθόρυβα στη ζωή του αλλά δεν σημαίνει πως δεν το έψαξε: «Έλαβα ένα τηλεφώνημα από τον ατζέντη μου, όπως συνήθως συμβαίνει στο ποδόσφαιρο. Ήταν μια απόφαση που πήρα γιατί ένιωσα πως ήταν το σωστό βήμα για μένα. Ήρθα κρυφά, όντως, (σ.σ. γελάει), για να δω το μέρος από κοντά. Έχω οικογένεια, οπότε ήθελα να καταλάβω πού θα ερχόμουν να ζήσω. Ήταν μια διαφορετική χώρα, ήθελα να αποκτήσω μια πρώτη εικόνα, να μιλήσω με τους ανθρώπους του συλλόγου και να δημιουργηθεί μια προσωπική σχέση. Στο τέλος, μαζί με την οικογένειά μου, αποφασίσαμε πως μας ταιριάζει ο ΠΑΟΚ».
Ένιωσα ότι ο ΠΑΟΚ ήταν η σωστή επιλογή, ήρθα από διαίσθηση
Τι ήταν αυτό όμως που τον έκανε να πει το «ναι»; «Ήταν κυρίως θέμα διαίσθησης. Ένιωσα πως ήταν η σωστή επιλογή. Μου άρεσε πολύ όσα ήθελε να πετύχει ο σύλλογος, πίστεψα ότι το στιλ παιχνιδιού τους μου ταίριαζε και φυσικά υπήρχε η προοπτική της Ευρώπης. Όλα αυτά με έκαναν να πιστέψω πως αυτό έπρεπε να είναι το επόμενο βήμα στην καριέρα μου».
Μέρα με τη μέρα, παιχνίδι με το παιχνίδι, από μία αθόρυβη μεταγραφή εξελίχθηκε στον απόλυτο «στρατιώτη»: «Νιώθω ότι έκανα απλά τη δουλειά μου. Προσπαθούσα να βοηθήσω την ομάδα, να είμαι επιθετικός στο παιχνίδι μου, να κάνω ό,τι ζητούσε ο προπονητής, να τρέχω, να αμύνομαι. Πάντα προσπαθώ να δίνω τα πάντα για την ομάδα και τον κόσμο. Ήμουν τυχερός, είχα ήδη ζήσει στο εξωτερικό. Ήξερα τι να περιμένω. Ήξερα ότι δεν θα ήταν εύκολο, πως θα υπήρχαν διαφορετικές γλώσσες, διαφορετική νοοτροπία και τρόπος ζωής. Το είχα ζήσει ήδη δύο φορές στη Γερμανία και αυτό με βοήθησε να παραμείνω ήρεμος».
Και προς τα έξω έδινε την εντύπωση πως δεν χρειάστηκε χρόνο προσαρμογής. «Ίσως. Αλλά αυτό οφείλεται στο ότι είχα ήδη ζήσει αυτήν την εμπειρία. Δεν είναι μόνο το ποδόσφαιρο. Φεύγεις από το σπίτι σου, παίρνεις μαζί την οικογένειά σου, πρέπει να βρεις σπίτι, να προσαρμοστείς σε νέα χώρα, σε έναν νέο προπονητή και σε νέες ιδέες. Όλα αυτά θέλουν χρόνο. Ήμουν τυχερός, το ξαναλέω, γιατί γνώριζα ήδη τι θα αντιμετωπίσω. Στην προετοιμασία, πέρσι, δεν ένιωθα ιδιαίτερα καλά. Ήθελα να βελτιώνομαι συνεχώς και θεωρώ ότι όλα άρχισαν να κουμπώνουν στο πρώτο παιχνίδι του Europa League. Από τότε ένιωσα μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση».
Το ποδόσφαιρο για τον Κένι είναι ένας δρόμος παράλληλος με τη ζωή και την οικογένειά του. Γι΄αυτό η απάντησή του, στο τί τον δυσκόλεψε περισσότερο στην αρχή, δεν είναι συνηθισμένη: «Δεν μπορώ να πω πως αντιμετώπισα πολλές δυσκολίες. Ίσως μόνο ότι δεν ήταν εύκολο να επιστρέψω στην Αγγλία, αφού δεν υπήρχαν απευθείας πτήσεις εκείνη την περίοδο (σ.σ. χαμογελάει). Κατά τ' άλλα όλα ήταν πραγματικά εξαιρετικά».
Επιστρέφοντας στα αμιγώς αγωνιστικά παραδέχεται πως: «Ο τραυματισμός μου ήταν μια πολύ δύσκολη περίοδος. Ένιωθα εξαιρετικά, απολάμβανα το ποδόσφαιρο και ξαφνικά συνέβη αυτό. Μου πήρε περισσότερο χρόνο απ' όσο περίμενα για να επιστρέψω και προσπάθησα να δουλέψω όσο πιο σκληρά μπορούσα. Για την ομάδα, όμως, ο χαμένος τελικός Κυπέλλου ήταν πολύ δύσκολος. Εκείνη τη στιγμή διεκδικούσαμε τα πάντα. Τελικά δεν πήραμε τίποτα και αυτό ήταν πολύ οδυνηρό για όλους, για την ομάδα, τον κόσμο και τον σύλλογο».
Τελικά τί πήγε λάθος πέρσι στον ΠΑΟΚ; «Νομίζω ότι πολλά πράγματα λειτούργησαν. Απλώς κάποιες φορές δεν έρχονται όλα όπως τα περιμένεις ή τα σχεδιάζεις. Δεν είναι τα πάντα με το μέρος σου. Μπορεί να έφταιγαν οι τραυματισμοί ή άλλοι παράγοντες. Σε κάποιο σημείο της σεζόν ένιωθα ότι ήμασταν αρκετά δυνατοί για να διεκδικήσουμε το πρωτάθλημα. Μετά τραυματίστηκε ο Κωνσταντέλιας, ο Ζίβκοβιτς, ο Σουαλιό και αρκετοί ακόμη παίκτες τον Φεβρουάριο. Αυτός ο Φεβρουάριος... Αυτό ήταν πολύ δύσκολο, γιατί οι άλλες ομάδες είχαν σχεδόν όλους τους παίκτες διαθέσιμους κι εμείς όχι».
Εποχή Αλέσιο Λίσι...
Πώς κύλησαν αυτές οι μέρες της προετοιμασίας για τον Τζόντζο Κένι; «Το κλίμα είναι πολύ καλό. Νομίζω πως χρειάζεται χρόνος όταν έρχεται νέος προπονητής, νέο τεχνικό επιτελείο και νέοι παίκτες. Μας βοήθησε πολύ το ότι ήμασταν όλοι μαζί στην Ολλανδία για δύο εβδομάδες, δουλέψαμε σκληρά και επικεντρωθήκαμε μόνο στις προπονήσεις και την αποκατάσταση. Μέχρι στιγμής όλα πάνε πολύ καλά».
Μου αρέσουν πολύ οι πρώτες ημέρες με τον κόουτς Λίσι
Νέο πρόσωπο, αναμφίβολα ο Ιταλός τεχνικός, ποιες είναι οι πρώτες εντυπώσεις που άφησε; «Μου αρέσουν πολύ αυτές οι πρώτες ημέρες του κόουτς. Και για εκείνον δεν είναι εύκολο... Ήρθε, γνώρισε όλους τους παίκτες και έπρεπε αμέσως να ξεκινήσει δουλειά. Μας έχει παρουσιάσει ξεκάθαρα τις ιδέες του και τον τρόπο που θέλει να παίζουμε. Τώρα είναι δική μας ευθύνη να τις εφαρμόσουμε στο γήπεδο. Ο χρόνος δεν είναι πολύς, αλλά έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Μέχρι στιγμής μου αρέσουν πολύ οι ιδέες του».
Ο χρόνος, το καλοκαίρι ειδικά, δεν είναι ποτέ σύμμαχος των ομάδων που έχουν όρεξη, στόχους και σχέδια. Το πρώτο επίσημο ευρωπαϊκό ματς πλησιάζει, αλήθεια υπάρχει άγχος; «Φυσικά. Θέλουμε να προκριθούμε. Είναι πολύ σημαντικό για τον σύλλογο να βρεθεί στους ομίλους του Europa League. Όλοι το θέλουμε. Υπάρχει λίγη νευρικότητα, αλλά αυτό είναι φυσιολογικό. Είναι μια πρόκληση που θέλουμε να κερδίσουμε».
Πώς βιώνουν όμως τα αποδυτήρια του ΠΑΟΚ αυτήν την αλλαγή; «Το κλίμα είναι εξαιρετικό. Παρότι έγιναν πολλές αλλαγές, οι παίκτες επικεντρώθηκαν αποκλειστικά στη δουλειά τους. Ο ρόλος μας είναι να προπονούμαστε, να παίζουμε και να είμαστε επαγγελματίες. Νομίζω ότι όλοι το έχουν κάνει με τον καλύτερο τρόπο».
Μετράει 29 χρόνια ζωής, πίσω του έχει χιλιόμετρα στα γήπεδα και στις προπονήσεις φέτος είναι εκείνος που δείχνει να έχει τον ηγετικό ρόλο στην άμυνα, ειδικά όταν πλαισιώνεται από τους «μικρούς»: «Υπάρχουν αρκετά νέα παιδιά και προσπαθώ να τα βοηθήσω να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις της πρώτης ομάδας. Προσπαθώ, επίσης, να τους εξηγήσω τι ζητά ο προπονητής. Ήμουν και εγώ νέος κάποτε και ξέρω πόσο δύσκολο μπορεί να είναι. Θέλω να τους βοηθήσω όσο μπορώ».
Μπορεί να κάνω το τέλειο παιχνίδι, αλλά να μείνω στα δύο λάθη μου. Κυνηγώ την τελειότητα
Οι στόχοι του συμβαδίζουν δεδομένα με αυτούς του ΠΑΟΚ, όμως σε προσωπικό επίπεδο: «Το σκεφτόμουν μία μέρα που ήμουν στη σάουνα. Αυτή τη στιγμή θέλω απλώς να είμαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου κάθε μέρα. Αν το κάνω αυτό, το αποτέλεσμα θα έρθει από μόνο του. Αν σήμερα δεν είμαι όσο καλός θέλω, θα προσπαθήσω ξανά αύριο».
Και στις προπονήσεις ήταν εκεί, να σεντράρει ξανά και ξανά, να εξασκηθεί, να βελτιωθεί. Πόσο αυστηρός είναι ο Κένι με τον εαυτό του; «Έχω μεγάλες απαιτήσεις από τον εαυτό μου και προσπαθώ καθημερινά. Παλιά ήμουν πολύ αυστηρός. Μπορούσα να κάνω ένα εξαιρετικό παιχνίδι, αλλά να μείνω μόνο στα δύο λάθη που είχα κάνει. Όσο μεγαλώνω και αποκτώ εμπειρίες, καταλαβαίνω ότι τίποτα δεν είναι τέλειο. Το έχω αποδεχθεί αυτό, αλλά εξακολουθώ να κυνηγώ την τελειότητα».
Αλήθεια, ένα χρόνο μετά, πώς είναι να αγωνίζεται στην Τούμπα; «Ξέρεις, το λατρεύω. Εκεί νιώθω πραγματικά... ζωντανός. Είναι δύσκολο να το εξηγήσω, αλλά όταν παίζω στην Τούμπα έχω την αίσθηση ότι μπορώ να αγωνίζομαι όλο το βράδυ χωρίς να σταματήσω. Η ενέργεια του κόσμου με βοηθάει πάρα πολύ, ειδικά επειδή μου αρέσει να τρέχω ασταμάτητα και να παίζω επιθετικά».
Όταν παίζω στην Τούμπα νιώθω ότι μπορώ να αγωνίζομαι όλο το βράδυ χωρίς να σταματήσω
Τζόντζο Κένι, επί προσωπικού...
Πόσο εύκολη είναι η ζωή για έναν Άγγλο στην Ελλάδα; «Μου αρέσει πολύ. Έχει πολλή ζέστη, αλλά μου αρέσει. Είναι ένας διαφορετικός τρόπος ζωής. Όλα είναι πιο ήρεμα και χαλαρά. Στην Αγγλία όλα κινούνται πολύ γρήγορα. Εδώ οι ρυθμοί είναι πιο ήπιοι. Στην αρχή ήταν λίγο δύσκολο, αλλά πλέον το έχω συνηθίσει. Η καθημερινότητα μου είναι κυρίως μέσα στο σπίτι με το παιδί μου και τη σύζυγό μου. Σε γενικές γραμμές προσπαθώ να κάνω τη ζωή της οικογένειάς μου όσο πιο όμορφη γίνεται».
Όσο για το αν ξέρει καθόλου ελληνικά; «Πολύ βασικές λέξεις. Η γλώσσα είναι πραγματικά δύσκολη (σ.σ. γελάει). Προσπαθώ όμως συνεχώς να ρωτάω τους Έλληνες συμπαίκτες μου πώς λέγεται αυτό ή εκείνο. Είναι εξαιρετικοί άνθρωποι και με βοηθούν πολύ».
Και επειδή για έναν Άγγλο το ποδόσφαιρο δεν σταματά ποτέ, η συζήτηση έφτασε φυσικά και στο Μουντιάλ. Τα πειράγματα από τους συμπαίκτες του πολλά, ο Κένι έβλεπε τη Γαλλία ως ένα από τα μεγάλα φαβορί, όμως δεν έκρυβε την πίστη του πως η πατρίδα του είχε μπροστά της μια μοναδική ευκαιρία. Την ευκαιρία να γράψει τη δική της ιστορία και να κάνει πράξη αυτό που εδώ και χρόνια ακούγεται σαν υπόσχεση: «it's coming home». Αμ δε!
