MENU

Tι λάθος έκανε ο coach του Παναθηναϊκού στο παρελθόν και αλλάζει για πρώτη φορά στην καριέρα του; Η εξήγηση είναι πολύ πιο... βαθιά, χωμένη στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Ξεκινάμε το ταξίδι, δέσε τη ζώνη σου...

Τα αμυντικά χαφ, πάντα έπαιζαν τον σπουδαιότερο ρόλο στην τακτική του Μπενίτεθ. Ήταν οι ποδοσφαιριστές που όπως ο ίδιος λέει επανειλημμένα στις συνεντεύξεις του, έδιναν ισορροπία στις ομάδες του. Τις μεταγραφές του τις αρχίζει από εκεί, ξοδεύοντας μεγάλα ποσά και φέρνοντας... παιχταράδες, όλων των στυλ: Αμυντικά χαφ “σκυλιά” τύπου Χαβιέ Μασεράνο, playmakers στυλ Τσάμπι Αλόνσο και Ζορζίνιο, box to box players όπως ο Λούκας Λέιβα...

Βαλένθια

Στην πρώτη του μεγάλη προπονητική δουλειά, ο Ράφα Μπενίτεθ βρίσκει την ισορροπία που αναζητά στο πρόσωπο των Αλμπέλδα και Μπαράχα. Φτιάχνει μια ομάδα που, όπως ο ίδιος εξηγεί, ήταν ικανή να αμυνθεί χαμηλά, να πρεσάρει ψηλά όταν χρειαστεί ή να αμυνθεί σε μεσαίο block.

Στο πρόσωπο του Αλμπέλδα είχε βρει έναν εξαιρετικό “κόφτη” που πάντα έμενε χαμηλά και είχε τρομερές ανασταλτικές ικανότητες, ενώ ο Μπαράχα είχε έναν πολύ πιο κάθετο ρόλο, ελεύθερο, που του επέτρεπε να μετακινείται από περιοχή σε περιοχή και να συνεισφέρει στο επιθετικό κομμάτι, χωρίς φυσικά να αμελεί τα αμυντικά του καθήκοντα.

Στην τριετία 2001 – 2004 ο Μπαράχα σκοράρει συνολικά 26 γκολ και δίνει 11 ασίστ, όχι κι άσχημα για αμυντικός χαφ. Ο Αϊμάρ που παίζει μπροστά τους, δίνει το απροσδόκητο και τις στιγμές μαγείας. Οι τρεις τους είναι βασικά γρανάζια στις επιτυχίες της Βαλένθια υπό την καθοδήγηση του Ράφα Μπενίτεθ.

Είχε καλά αμυντικά χαφ, πέτυχε.

Λίβερπουλ

Κομβική απόφαση στο Λίβερπουλ για τον Ράφα Μπενίτεθ αποτέλεσε η αλλαγή θέσης του Στίβεν Τζέραρντ. Από “8”, τον μετακίνησε πίσω από τον Φερνάντο Τόρες, όμως για να γίνει λειτουργική η ομάδα του, έπρεπε να βρει την κατάλληλη ισορροπία. Μόνο έτσι θα έδινε πλήρη ελευθερία στον μεγάλο αρχηγό.

Για να το καταφέρει, υπέγραψε τους Τσάμπι Αλόνσο, Χαβιέ Μασεράνο και Λούκας Λέιβα, ο οποίος έμεινε μια δεκαετία στο Λίβερπουλ. Ανάλογα με τις απαιτήσεις του κάθε παιχνιδιού, ο Ράφα Μπενίτεθ επέλεγε και το κατάλληλο δίδυμο, αφού όλα του τα αμυντικά χαφ είχαν διαφορετικά χαρακτηριστικά.

Εκεί βγαίνουν και τα πρώτα επιβεβαιωμένα συμπεράσματα για τον τρόπο που συνηθίζει να επιλέγει τους αθλητές στο double pivot ο Ράφα Μπενίτεθ:

“Κουμπώνει” τα αμυντικά του χαφ ανάλογα με τα χαρακτηριστικά τους.

Αν ο “πασαδόρος” της ομάδας του είναι σχετικά αργός, τότε ο παρτενέρ του στις θέσεις των αμυντικών χαφ θα πρέπει να είναι αρκετά πιο ευκίνητος, με ικανότητα στο να κερδίζει την μπάλα από τον αντίπαλο.

Ανάλογα με τον τύπο του πασαδόρου, δηλαδή το ύφος και την ποικιλία των μεταβιβάσεών του, διαφέρει και ο συμπαίκτης που του ταιριάζει.

Αν αυτός που παίρνει την πρώτη πάσα είναι “ανακυκλωτής”, δηλαδή κάποιος που μένει χαμηλά παρέχοντας αμυντική ασφάλεια στους κεντρικούς αμυντικούς και παράλληλα μετακινεί την μπάλα με μικρού μήκους μεταβιβάσεις, ο παρτενέρ του τότε είναι κάποιος “runner”, στο στυλ του Λέιβα ή του Μπαράχα, με σκοπό να συνδέει τις γραμμές με το κάθετο τρέξιμο.

Αν ο πασαδόρος του είναι περισσότερο playmaker, με ικανότητα μεγάλων μεταβιβάσεων και ποικιλίας προς πάσα κατεύθυνση, όπως ο Τσάμπι Αλόνσο, τότε ο παρτενέρ του στον άξονα είναι κάποιος με ενέργεια στο παιχνίδι του, ταχύτητα και ικανότητα στην αμυντική συμπεριφορά.

Είχε καλά αμυντικά χαφ, πέτυχε.

Ίντερ

Κακή επιλογή ομάδας, ο Ράφα Μπενίτεθ ήταν καταδικασμένος να αποτύχει στο Μιλάνο. Πήρε μια ομάδα γερασμένη και χορτασμένη από τίτλους, καθώς ο προκάτοχός του Ζοσέ Μουρίνιο σήκωσε τα πάντα.

Ο coach Μπενίτεθ προσπάθησε να τους αλλάξει στυλ ποδοσφαίρου. Από μια ομάδα που έπαιζε σε χαμηλό block και “χτυπούσε” στις αντεπιθέσεις, ήθελε να τους κάνει να πιέζουν ψηλά.

Ισορροπία στα κεντρικά του χαφ δεν βρήκε ποτέ. Ο μόνιμα τραυματίας Στάνκοβιτς του στέρησε τις όποιες πιθανότητες είχε να πετύχει την αλλαγή. Καμπιάσο και Ζανέτι δεν μπόρεσαν να συνδέσουν αμυντική και επιθετική γραμμή, ο Σνάιντερ ήταν η τελευταία του ελπίδα, μάταια όμως.

Δεν είχε καλά αμυντικά χαφ, δεν πέτυχε.

Τσέλσι

Προσέξτε ομοιότητες! Στην Τσέλσι, ο Ράφα Μπενίτεθ συνάντησε ένα αρκετά κακοφτιαγμένο ρόστερ:

Κεντρικοί αμυντικοί αργοί. Τέρι, Ιβάνοβιτς, Κέιχιλ δεν τους έλεγες και γρήγορους. Σε δυάδα λοιπόν, τα προβλήματα ήταν αρκετά.

Πλάγιοι αμυντικοί χωρίς επιθετική ικανότητα. Αθπιλικουέτα δεξιά και Ιβάνοβιτς διακρίνονταν πολύ περισσότερο για τα αμυντικά τους καθήκοντα.

Εξτρέμ χωρίς αμυντική ικανότητα. Αζάρ, Μάτα, σπάνια βοηθούσαν στο αμυντικό κομμάτι.

Αμυντικά χαφ που έκαναν ένα μόνο πράγμα. Μίκελ αρκετά αργός χωρίς αμυντικές ικανότητες, Ρομέου μόνιμα τραυματίας, Ραμίρεζ χωρίς επιθετικές αρετές.

Η ομάδα λοιπόν που έπρεπε να διαχειριστεί εκεί ο Ράφα Μπενίτεθ, δεν είχε καμία αμυντική ισορροπία. Προσπάθησε να βρει λύσεις με τη μετατόπιση του Νταβίντ Λουίζ από το κέντρο της άμυνας στα χαφ, όμως το πρόβλημα μεταφέρθηκε στην πίσω γραμμή.

Ο Λάμπαρντ ήταν χωρίς αντοχές και συχνά με τραυματισμούς. Λύσεις δεν βρήκε, όμως η δουλειά του Μπενίτεθ δεν μπορούσε να είναι καλύτερη.

Δεν είχε καλά αμυντικά χαφ, δεν πέτυχε.

Παναθηναϊκός

Οι ομοιότητες με την περίοδο που ήταν στην Τσέλσι είναι αρκετές. Στον Παναθηναϊκό, ο Ράφα Μπενίτεθ παρέλαβε ένα ρόστερ χωρίς ομοιογένεια:

Κεντρικοί αμυντικοί χωρίς ταχύτητα

Πλάγιοι μπακ με περιορισμένη αμυντική ικανότητα

Εξτρέμ με ελάχιστη συνεισφορά στο αμυντικό κομμάτι

Αμυντικά χαφ με συγκεκριμένες και μονοδιάστατες ικανότητες

Στην αρχή με τον Πέδρο Τσιριβέγια, ο Ράφα Μπενίτεθ προσπάθησε να βρει σημείο αναφοράς. Άλλαξε αρκετά δίδυμα και ψάχτηκε πολύ. Έβαλε τον Τσιριβέγια στο “8” με τον Σιώπη δίπλα του, έβαλε τον Τσέριν, άλλαξε θέση στον Μπακασέτα.

Του πήρε αρκετό χρόνο, κατάλαβε όμως πως δεν πρέπει να επαναλάβει το ίδιο λάθος και ότι οποιαδήποτε δοκιμή δεν θα είχε αποτέλεσμα στα αμυντικά του χαφ. Ό,τι και να έκανε, ο Παναθηναϊκός θα παρέμενε ασύνδετη ομάδα για τους εξής λόγους:

Δεν υπήρχε ισορροπία στα δίδυμα

Όταν έπαιζε ο Τσιριβέγια με τον Σιώπη, θα έλειπε η κάθετη σύνδεση γραμμών και το πάτημα στην περιοχή

Όταν έπαιζε ο Σιώπης με τον Τσέριν, δεν υπήρχε μεταφορά μπάλας

Κοντούρης, Ρενάτο και Μπακασέτας έγιναν τα δίδυμά του. Όμως και πάλι δεν θα είχε ισορροπία. Στο Μπακασέτας - Ρενάτο λείπει η αμυντική κάλυψη· όποιο δίδυμο και αν αποφασίσει να χρησιμοποιήσει, κάτι θα λείπει.

Έτσι, πήρε μια απόφαση που έμελλε να του αλλάξει τη ζωή. Καθιέρωσε την τριάδα στην άμυνα. Πλέον, μπορεί να χάνει αμυντική ισορροπία από τα χαφ του, όμως έχει ελευθερώσει και τους δύο αμυντικούς του χαφ. Μπακασέτας, Ρενάτο και Κοντούρης σκοράρουν γιατί έχουν ασφάλεια να ανέβουν, καθώς υπάρχει κάλυψη.

Στο δίδυμο των χαφ μπορεί να χρησιμοποιεί ταυτόχρονα τους Ρενάτο - Μπακασέτα. Επιθετικά η ομάδα δεν στερείται τίποτα, καθώς και οι δύο μαζί προσφέρουν κάθετο τρέξιμο με την μπάλα (Ρενάτο), μεγάλη μεταβίβαση (Μπακασέτας), πάτημα στην περιοχή και από τους δύο, γκολ, flow στο παιχνίδι. Ο Κοντούρης προσθέτει ενέργεια και όλα αυτά καλύπτονται από την τριάδα στην άμυνα.

Έτσι, χαφ μπορεί να μην έχει για να του κάνουν τη δουλειά όπως θέλει, έχει βρει όμως λύση να καλύπτει και τα προβλήματα στους κεντρικούς του αμυντικούς. Με 4-2-3-1 το Ρενάτο - Μπακασέτας θα ήταν καταστροφικό. Το στυλ παιχνιδιού και η αλλαγή διάταξης όμως καλύπτουν τα προβλήματα στο ρόστερ. Το παρελθόν έγινε οδηγός.

Τα αμυντικά του χαφ, δεν είναι πια πρόβλημα.

Παρακάτω, όλη η εκπομπή για τον Ράφα Μπενίτεθ και το παρελθόν του με τα αμυντικά χαφ:

Αναρωτήθηκες ποτέ πώς ο Μπενίτεθ κατέληξε στο 3-4-2-1; (Vids & Pics)