Ήταν η Ουίπεστ, ιστορικός σύλλογος για τους Μαγυάρους που ψάχνει τη χαμένη αίγλη, την ανέλιξή της σε μία χώρα που αγαπά το ποδόσφαιρο και φροντίζει για την εξέλιξή του τόσο σε διασυλλογικό όσο και εθνικό επίπεδο.
Ο νεαρός στόπερ δεν το σκέφτηκε πολύ, είπε το «igen» στην πρόταση της Ουίπεστ και ξεκίνησε τη νέα του περιπλάνηση βγαίνοντας για δεύτερη φορά από τη χώρα μετά το πέρασμά του από την Ιταλία για την primavera της Φιορεντίνα αλλά και την Κοζέντσα.
O Aντζουλάς μιλάει στο SDNA για τα όσα συνάντησε στην Ουγγαρία και βιώνει εδώ και ένα περίπου τετράμηνο υπογραμμίζοντας τους στόχους και τις προσωπικές του επιδιώξεις.
Αρχικά για την απόφασή του ν' αποχωρήσει από τον Αστέρα και την Ουίπεστ αναφέρει με ειλικρίνεια πως «δεν γνώριζα απολύτως τίποτα. Ξαφνιάστηκα και εγώ από την οργάνωση που υπάρχει, από τον τρόπο που αντιμετωπίζουν το ποδόσφαιρο. Έχω ξαφνιαστεί με την καλή πάντα έννοια. Αποφάσισα να φύγω όπως κάθε νέος που έχει όνειρα και φιλοδοξίες καθώς στον Αστέρα δεν κατάφερα να παίξω όσο ήθελα τα τελευταία χρόνια και να εξελιχθώ».
Και συμπληρώνει: «Όταν ήρθε αυτή η ευκαιρία από την Ουίπεστ και με το πλάνο που μου παρουσίασαν, το θεώρησα σαν μία πρόκληση. Έχω δοκιμάσει ξανά στο εξωτερικό και δεν ήταν τόσο δύσκολο μέσα μου. Θέλω να πραγματοποιήσω τους στόχους μου βήμα βήμα, ένιωσα ότι αυτό δεν μπορούσα για τον α-β λόγο να το έχω στον Αστέρα και αποφάσισα αμέσως να δεχθώ την προοπτική της Ουίπεστ που μπορεί ν' αποτελέσει ένα καλό σκαλοπάτι ώστε να κάνω το επόμενο βήμα».
Χώρα στολίδι στην κεντρική Ευρώπη, η Ουγγαρία κλέβει τις εντυπώσεις και δεν υπάρχει ταξιδευτής που δεν παραδέχεται την ομορφιά της γεγονός που την καθιστά κορυφαίο προορισμό. Παράλληλα ωστόσο μιλάμε και για μία χώρα όπου το ποδόσφαιρο αναπτύσσεται ραγδαία και τραβά την προσοχή του αθλητικού κόσμου, ιδίως με την υπερσύγχρονη «Puskás Aréna», όπου θα διεξαχθεί ο φετινός τελικός του UEFA Europa League.
«Έχω εκπλαγεί από τις εγκαταστάσεις, σκέψου από τις 12 ομάδες της κατηγορίας, οι 8-9 έχουν νέο γήπεδο. Στην Ουίπεστ έχουμε παλιό γήπεδο αλλά το ανακαίνισαν και το συντηρούν τόσο καλά σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές. Η Βουδαπέστη είναι όμορφη πόλη και το πρωτάθλημα πολύ ανταγωνιστικό με περιθώρια εξέλιξης. Ζω κάτι πολύ ελκυστικό», τόνισε αρχικά ο 23χρονος αμυντικός για να προσθέσει:
«Για παράδειγμα η Χόνβεντ, ιστορική ομάδα, παλεύει για να να παραμείνει στην κατηγορία. Μιλάμε για πρωτάθλημα που με μία νίκη κοιτάς Ευρώπη και αντίστοιχα με ήττα κοιτάς χαμηλά, κάθε αγωνιστική άλλαζε αυτό. Μου έχει κάνει εντύπωση πως όλες οι ομάδες έχουν καλό σέντερ φορ. Ο κόσμος εδώ στηρίζει, πηγαίνουν στα γήπεδα και φιλοξενούμενοι. Σκέψου παίξαμε εκτός με τη Φερεντσβάρος, το γήπεδο ήταν γεμάτο και είχαμε μαζί οπαδούς της Ουίπεστ, το ίδιο συνέβη και στην έδρα μας με αυτούς της Φερεντσβάρος, πράγμα αδύνατο να συμβεί στην Ελλάδα».
Aκολούθως, ο Γιώργος Αντζουλάς στέκεται στo μεγάλο ντέρμπι της χώρα μεταξύ της Ουίπεστ και της Φερεντσβάρος επισημαίνοντας:
«Μπορεί η Φερεντσβάρος να έχει μεγαλύτερο μπάτζετ και να βρίσκεται ένα σκαλοπάτι πιο ψηλά κερδίζοντας πολλά από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, ωστόσο κάποιες διαφορές είναι μόνο στα λόγια. Αυτό το διαπίστωσα στα ντέρμπι εναντίον τους καθώς μετράει κυρίως η ψυχή και το πόσο το θέλει κάποια ομάδα. Στο τελευταίο ήταν κρίμα που δεν καταφέραμε να πάρουμε θετικό αποτέλεσμα εναντίον τους, ήμασταν αρκετά ανταγωνιστικοί και αν κάποιος παρακολουθούσε το παιχνίδι, θα το αντιλήφθηκε. Αν και δεν είμαι μεγάλο διάστημα στην Ουίπεστ, νιώθω την αγάπη και τη στήριξη του κόσμου».
Κλείνοντας αυτό το κεφάλαιο, ο βράχος στην άμυνα των «λιλάκ» υπογράμμισε στο SDNA τη δυνατή σχέση που έχουν οι Ούγγροι οπαδοί με την Εθνική τους αλλά και το ιδιαίτερο κίνητρο που δίνει η ομοσπονδία στις ομάδες για να ενισχύουν το μπάτζετ τους.
«Oι Ούγγροι αγαπάνε πάρα πολύ την εθνική τους, παίζουν φιλικά και η ''Puskás Aréna'' είναι γεμάτη, δεν αφήνουν ούτε κενό κάθισμα, ενδεικτικό της μεγάλης ζήτησης. Βλέπουμε να παίρνουν αποτελέσματα κόντρα σε μεγάλους αντιπάλους, θεωρώ ότι μέσα στην επόμενη πενταετία θα μεγαλώσουν ακόμη περισσότερο. Ένα βασικό στοιχείο είναι πως η ομοσπονδία δίνει κίνητρο στις ομάδες για χρησιμοποίηση Ούγγρων παικτών, εφόσον παίζουν νεαροί κάτω των 20 στην 11κάδα, κερδίζουν επιπλέον χρήματα. Για κάποιες μπορεί να είναι και το μπάτζετ της σεζόν, ομάδες όπως η Βάσας και η Πακς έχουν μόνο ντόπιους παίκτες, θεωρώ ότι αν αυτό το μοντέλο υπήρχε στην Ελλάδα, θα το υιοθετούσαν αρκετοί σύλλογοι».
Παραμένοντας στο κεφάλαιο «Εθνική» αλλά ερχόμενοι σε αυτό της «γαλανόλευκης», ο Αντζουλάς είχε την τιμή ν' αποτελεί μέλος σε όλα τα κλιμάκια εκτός της ανδρικής ομάδας και για το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα δηλώνει:
«Ο ανταγωνισμός είναι σημαντικός για τους αμυντικούς, υπάρχουν τόσο καλοί παίκτες σε αυτή τη θέση. Όλοι χαιρόμαστε να πηγαίνει καλά η Εθνική και σε μεγάλα τουρνουά. Ευελπιστώ αυτή η φουρνιά να καταφέρει να συμμετάσχει σε μία μεγάλη διοργάνωση. Κάθε αθλητής ονειρεύεται να παίξει στην εθνική, είμαι τυχερός καθώς έχω περάσει από όλα τα κλιμάκια και δεν μπορώ να μην ονειρεύομαι κάποια στιγμή και την ανδρών».
Μπορεί ο 23χρονος αμυντικός να μην πήρε τις ευκαιρίες που ίσως άξιζε εγχώρια στη Super League, ωστόσο ο ίδιος δεν ξεχνά την ελληνική εκκίνησή του και αναφέρει: «Παρακολουθώ όλα τα παιχνίδια και ιδιαίτερα αυτά του Αστέρα. Ήμουν πολλά χρόνια εκεί, έκανα φίλους και τους κρατώ για μία ζωή. Συγκεκριμένα δεν μπορώ να πω ότι υποστηρίζω κάποια ομάδα είναι η αλήθεια αλλά με χαροποίησε που το πρωτάθλημα κρίθηκε κυριολεκτικά στο φινάλε».
Κλείνοντας, δεν θα μπορούσαμε να μην ρωτήσουμε τον άσο της Ουίπεστ για το ιταλικό πέρασμα. Είναι γνωστό άλλωστε πως το «μπελ παέζε» αποτελεί το πανεπιστήμιο της άμυνας και ο ίδιος του σταχυολογεί στο SDNA τα όσα κέρδισε, τόσο αγωνιζόμενος στην ακαδημία των «βιόλα» όσο και στο απαιτητικό πρωτάθλημα της Serie B με τους «ροσομπλού» της Καλαβρίας.
«Δεν είχα την ευκαιρία ν' αγωνιστώ στη Serie Α, παρόλο που προπονούμουν με την πρώτη ομάδα της Φιορεντίνα. Θα σταθώ ωστόσο στην τρομερή ένταση που υπήρχε στις προπονήσεις όσο πλησίαζε η ημέρα του παιχνιδιού. Επικεντρώνονταν ξεχωριστά τόσο στην αμυντική όσο και την επιθετική τακτική. Οι ομάδες δίνουν τρομερή έμφαση στην παραμικρή λεπτομέρεια. Στη Serie B με την Κοζέντσα έπαιξα περισσότερο και είχα καλύτερες εμπειρίες», λέει χαρακτηριστικά για να προσθέσει:
«Όλα τα κλαμπ εκεί έχουν συγκεκριμένο τρόπο παιχνιδιού, κάθε παίκτης είναι υποχρεωμένος να υπηρετήσει το πλάνο. Δεν σου δίνουν την ελευθερία ν' αναπτύξεις την ατομική σου ποιότητα, παρά μονάχα να βγει αυτή υπηρετώντας το πλάνο. Το παν στον ποδοσφαιριστή άλλωστε είναι η αυτοπεποίθηση. Γενικά προσπαθώ από όλους, συμπαίκτες και αντιπάλους να κρατώ τα θετικά. Θα ξεχωρίσω ωστόσο τον Λουίς Μουριέλ που ήταν στην πρώτη ομάδα της Φιορεντίνα, είχα πάθει πλάκα. Δεν σου γέμιζε το μάτι ωστόσο είχε ξεπέταγμα και φανταστικά τελειώματα φάσεων».
