MENU

Το να προσπαθήσεις να βγάλεις την καλύτερα πεντάδα στην ιστορία του μπασκετικού Παναθηναϊκού μοιάζει με προσπάθεια να τετραγωνίσεις τον κύκλο. Οσο και να το σκαλίζεις, όσο κι αν προσπαθείς επί ώρες να χωρέσεις τους καλύτερους, το αποτέλεσμα είναι ίδιο: Τελειώνεις την πεντάδα, αρχίζεις να γράφεις τους υπόλοιπους 7 για να συμπληρώσεις την 12άδα και μοιραία στο τέλος παίζεις... τζένκα, βάζοντας και βγάζοντας ονόματα προκαλώντας τις ίδιες αδικίες.

Προφανώς και «καλύτερη πεντάδα» δεν υπάρχει και δεν υπάρχει γιατί το κριτήριο του καθενός είναι διαφορετικό. Αλλοι ψηφίζουν με βάση την προσφορά, άλλοι ψηφίζουν με βάση τα ονόματα, άλλοι με τους ήρωες των παιδικών τους χρόνων, μοιραία η εξίσωση δεν βγαίνει. Εδώ που τα λέμε κι ένα κριτήριο από τα τρία να υπήρχε, πάλι στο ίδιο αποτέλεσμα θα καταλήγαμε, δεδομένου ότι από τον Παναθηναϊκό έχουν περάσει σε βάθος χρόνου οι κορυφαίοι παίκτες στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Το δικό μου κριτήριο συνδυάζει τα εξής χαρακτηριστικά: 1. Προσφορά, 2.Προσωπικότητα, 3.Impact στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Σε κάποιες περιπτώσεις έκανα συνδυασμό των δύο από τα τρία χαρακτηριστικά, σε άλλους μέτρησε μόνο ένα χαρακτηριστικό και σε κάποιες άλλες ελήφθη υπόψη και ο... ήρωας των παιδικών χρόνων, η αφίσα δηλαδή που μπορεί να είχα στο παιδικό δωμάτιο...

Πάμε λοιπόν...

Παράγοντας: Παύλος Γιαννακόπουλος

Προπονητής: Ζέλικο Ομπράντοβιτς

Καλύτερη πεντάδα: Διαμαντίδης, Γιασικεβίτσιους, Μποντιρόγκα, Μπατίστ, Βράνκοβιτς

Πάγκος: Κορωναίος, Σκοτ, Κολοκυθάς, Ουίλκινς, Αλβέρτης, Τσαρτσαρής, Εντγκαρ Τζόουνς

Και εξηγούμαι... Διαμαντίδης και Μποντιρόγκα δεν τους διαπραγματεύομαι. Ο Μπατίστ ήταν ο παίκτης - κλειδί στην εποχή της Αυτοκρατορίας, ο Γιασικεβίτσιους πρόσθεσε προσωπικότητα και ακόμη μεγαλύτερο impact, ενώ ο Βράνκοβιτς είναι ο πιο αγαπητός παίκτης στην πλειοψηφία των φίλων του Παναθηναϊκού.

Η αρχή με την πρώτη Κούπα του '96 είχε φαρδιά - πλατιά την υπογραφή του με μια ενέργεια που οι περισσότεροι θα την έχουν χαραγμένη πιο έντονα από κάθε άλλη στην ιστορία των «πράσινων» φάιναλ φορ.

Οσον αφορά στον πάγκο, ο Παναθηναϊκός ήταν ανέκαθεν στην κορυφή του ελληνικού μπάσκετ. Ο Κολοκυθάς, ο Κορωναίος ήταν παίκτες που έγραψαν ιστορία, ειδικά ο πρώτος τελείωνε τα ματς με 30άρες, σε μια εποχή που δεν υπήρχαν τρίποντα.

Ο Ντομινίκ προστίθεται γιατί είναι η μεγαλύτερη μεταγραφή στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ και πέρασε στην ιστορία με τους 36 πόντους στον ημιτελικό του '96 με την ΤΣΣΚΑ, ο Αλβέρτης μάλλον είναι αδικημένος που είναι στον πάγκο κι όχι στην πεντάδα, ενώ ο Τσαρτσαρής πρεσβεύει όλα τα ιδανικά που αντιπροσωπεύει όλα αυτά τα χρόνια ο Παναθηναϊκός. Οσο για τον Εντγκαρ Τζοουνς; Απλά τον είχα αφίσα στο δωμάτιο...

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΤΕ ΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΣΑΣ ΚΑΙ ΔΗΛΩΣΤΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟΝ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΤΕ ΜΙΑ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΣΥΣΚΕΥΗ PHILIPS ONEBLADE.

Ο All Time Classic Παναθηναϊκός του Αρη Λαούδη
EVENTS