*Ο Ισπανός δημοσιογράφος είναι ο διευθυντής και παρουσιαστής του "Τirando a Fallar", του παλαιότερου ραδιοφωνικού σόου στην Ισπανία για το μπάσκετ. Επίσης, έχει γράψει την πρώτη βιογραφία του Γιάννη Αντετοκούνμπο στην Ευρώπη και αρθρογραφεί συστηματικά στο θρυλικό "Gigantes" και στο skweek.com. Θα είναι σταθερός αναλυτής στη Magic Euroleague σε θέματα που άπτονται του ισπανικού μπάσκετ και θα δίνει στο ελληνικό κοινό τη δική του ματιά και τις πληροφορίες για το πώς βλέπουν οι ξένοι δημοσιογράφοι τον Παναθηναϊκό, τον Ολυμπιακό, τα όσα γίνονται σε Ρεάλ, Μπαρτσελόνα, Βαλένθια, Μπασκόνια και όχι μόνο...
Δύσκολα μπορεί κανείς να θυμηθεί περισσότερες αλλαγές στη Ρεάλ Μαδρίτης από αυτές του φετινού καλοκαιριού. Από τη στιγμή που ο Πάμπλο Λάσο ανέλαβε την τεχνική ηγεσία το 2011, η σταθερότητα και οι στοχευμένες διορθωτικές κινήσεις αποτελούσαν τα βασικά χαρακτηριστικά της μπασκετικής λειτουργίας του συλλόγου. Ωστόσο, η πρώτη σεζόν χωρίς τίτλο έπειτα από δεκαπέντε χρόνια προκάλεσε μια σαρωτική αναδιάρθρωση σε κάθε επίπεδο ενός οργανισμού όπου οτιδήποτε λιγότερο από την κατάκτηση τροπαίων θεωρείται άμεσα, ξεκάθαρα και δεδομένα αποτυχία.
Οι αλλαγές άγγιξαν κάθε γωνιά της φιναλίστ της περσινής EuroLeague, από τα διοικητικά γραφεία μέχρι, φυσικά, το ρόστερ. Στην κορυφή της πυραμίδας, η σεζόν χωρίς τίτλο φέρεται να δυσαρέστησε τον πρόεδρο Φλορεντίνο Πέρεθ, ο οποίος αποφάσισε να επαναφέρει τον Χουάν Κάρλος Σάντσεθ στη διεύθυνση του μπασκετικού τμήματος. Ο Σάντσεθ κατείχε τη συγκεκριμένη θέση μέχρι το 2025 και, παρότι δεν είχε ενεργό ρόλο την περασμένη χρονιά, παρέμενε στο παρασκήνιο ως ένας από τους συμβούλους του Πέρεθ.
Οι συνέπειες αυτής της απόφασης δεν άργησαν να φανούν. Αρχικά, ο Σέρχιο Ροντρίγκεθ παραιτήθηκε από τη θέση του αθλητικού διευθυντή, καθώς δεν επιθυμούσε να συνεργαστεί με τον Σάντσεθ, με τον οποίο οι σχέσεις τους ήταν ήδη τεταμένες από την εποχή που ο «Τσάτσο» αγωνιζόταν στην ομάδα. Ως αποτέλεσμα, αποχώρησε και ο Μαρτίνας Πότσιους, το δεξί χέρι του Ροντρίγκεθ την περασμένη σεζόν.
Στο επόμενο επίπεδο ήρθε ακόμη μία σημαντική αλλαγή- και ίσως η μεγαλύτερη έκπληξη απ’ όλες. Όχι τόσο λόγω της αποχώρησης του Σέρτζιο Σκαριόλο από την τεχνική ηγεσία, παρά το γεγονός ότι είχε ακόμη δύο χρόνια συμβόλαιο. Άλλωστε, ήταν δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι ο Ιταλός θα επιβίωνε μετά από μια χρονιά χωρίς ούτε ένα τρόπαιο. Η πραγματική βόμβα ήταν ο αντικαταστάτης του: ο Πέδρο Μαρτίνεθ.
Μέχρι πέρσι, ο Μαρτίνεθ βρισκόταν στον πάγκο της Βαλένθια, όπου αναδείχθηκε Προπονητής της Χρονιάς στην EuroLeague, οδηγώντας την ομάδα στο πρώτο Final Four της ιστορίας της, ενώ παράλληλα κατέκτησε δύο τίτλους: το Σούπερ Καπ Ισπανίας και τη Liga Endesa. Τώρα βρίσκεται μπροστά στη μεγαλύτερη πρόκληση της καριέρας του.
Ο Μαρτίνεθ θεωρείται εδώ και χρόνια ένας από τους κορυφαίους Ισπανούς προπονητές όλων των εποχών και το μπάσκετ που πρεσβεύει ταιριάζει απόλυτα στις απαιτήσεις του σύγχρονου παιχνιδιού. Παρ’ όλα αυτά, κουβαλούσε μια ιδιαίτερη «παραξενιά»: δεν είχε προπονήσει ποτέ ούτε τη Ρεάλ Μαδρίτης ούτε την Μπαρτσελόνα. Στα 65 του χρόνια αυτό άλλαξε, αν και μάλλον όχι με τον τρόπο που περίμεναν οι περισσότεροι. Λόγω των καταλανικών του ριζών, το όνομά του είχε συνδεθεί αρκετές φορές στο παρελθόν με την Μπαρτσελόνα. Η Ρεάλ, αντίθετα, δεν αποτελούσε ποτέ σοβαρό ενδεχόμενο. Μέχρι σήμερα.
Ο Μαρτίνεθ υπέγραψε τριετές συμβόλαιο στη Μαδρίτη και η αποχώρησή του από τη Βαλένθια- όπου είχε συμβόλαιο και είχε εξελιχθεί σε πραγματικό σύμβολο του συλλόγου- προκάλεσε σοκ στην πόλη και στις όχθες του ποταμού Τούρια. Άλλωστε, παραμένει ο μοναδικός προπονητής που οδήγησε ποτέ τη Βαλένθια στην κατάκτηση του ισπανικού πρωταθλήματος, καθώς βρισκόταν στον πάγκο της και στον θρίαμβο του 2017.
Αφού δημιούργησε μια ομάδα που έπαιζε με απόλυτη αποτελεσματικότητα, εξαιρετικά υψηλό ρυθμό και ένα στυλ που ήταν πραγματική απόλαυση για τον θεατή, καλείται πλέον να επαναφέρει στη Ρεάλ τη νοοτροπία των τίτλων που χάθηκε την περασμένη χρονιά. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τη «Βασίλισσα» να παίζει ακριβώς με τον ίδιο φρενήρη ρυθμό έχοντας στο ρόστερ της έναν παίκτη όπως ο Έντι Ταβάρες. Από την άλλη, κανείς δεν πρόκειται να παραπονεθεί όταν διαθέτει τον πιο κυριαρχικό σέντερ της Ευρώπης- ειδικά από τη στιγμή που ο Μαρτίνεθ έχει ήδη συνεργαστεί μαζί του στο παρελθόν, στη Γκραν Κανάρια.
Ακόμη κι αν ο Μαρτίνεθ δεν μπορέσει να αντιγράψει πλήρως το μοντέλο της Βαλένθια, οι απαιτήσεις στη Μαδρίτη παραμένουν ίδιες: διεκδίκηση και κατάκτηση κάθε διαθέσιμου τίτλου. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αντιληφθεί κανείς τι σημαίνει Ρεάλ.
Παρ’ όλ’ αυτά, ο νέος προπονητής πιθανότατα θα χρειαστεί χρόνο για να επιβάλει τη δική του φιλοσοφία, όποια μορφή κι αν πάρει αυτή τελικά. Το ρόστερ έχει αλλάξει αισθητά, αρχής γενομένης από την απώλεια των δύο βασικών επιθετικών πυλώνων της περσινής ομάδας, του Τρέι Λάιλς και του Μάριο Χεζόνια. Πρόκειται για τεράστια ποσότητα πόντων που πρέπει να αναπληρωθεί, ειδικά όταν οι περισσότεροι από τους επτά παίκτες που αποκτήθηκαν μέχρι στιγμής- Χάιμε Πραντίγια, Μαξ Σούλγκα, Ολιβιέ Σαρ, Ντέιμιαν Τζόουνς, Τιμοτέ Λουβαβού-Καμπαρό, Έλι Τζον Ντιαγέ και Μίκαελ Γιάντουνεν- δεν φημίζονται για την υψηλή παραγωγικότητά τους στο σκοράρισμα.
Από αυτούς, ίσως μόνο η περσινή εκδοχή του Λουβαβού-Καμπαρό στη Μπασκόνια πλησιάζει σε αυτό το προφίλ. Απομένει όμως να φανεί αν ο πρώην NBAer μπορεί να προσφέρει κάτι ανάλογο σε έναν σύλλογο με τις ασύλληπτες απαιτήσεις της Ρεάλ Μαδρίτης, όπου σχεδόν βέβαια θα έχει λιγότερο συχνά την μπάλα στα χέρια του απ’ ό,τι στη Βιτόρια.
Υπό φυσιολογικές συνθήκες, η Ρεάλ εξακολουθεί να δείχνει πως χρειάζεται ακόμη ένα κομμάτι στο παζλ: έναν σκόρερ-γκαρντ που να μπορεί να δημιουργεί και μετά από ντρίμπλα από τη θέση «2». Παρά την παρουσία κορυφαίων χειριστών όπως οι Φακούντο Καμπάτσο, Τεό Μαλεντόν και Αντρές Φελίς, τόσο οι φίλαθλοι όσο και όσοι παρακολουθούν στενά την ομάδα ζητούν εδώ και χρόνια έναν παίκτη με περισσότερη δημιουργία και ατομική απειλή από αυτή τη θέση. Παρ’ όλα αυτά, δεν φαίνεται να υπάρχει βιασύνη για την απόκτηση αυτού του τελευταίου κομματιού.
Έτσι, εκτός απροόπτου και αν δεν προκύψει κάποια ακόμη μεταγραφή, διαμορφώνεται ένα ρόστερ που μοιάζει να έχει ελαφρώς χαμηλότερο ταβάνι σε σχέση με την περασμένη σεζόν. Ακόμη κι αν το δεχτούμε αυτό όμως, όσες αλλαγές κι αν έχουν γίνει τις τελευταίες εβδομάδες, η Ρεάλ Μαδρίτης θα ξεκινήσει και πάλι τη χρονιά, χωρίς καμία αμφιβολία, ως ένα από τα μεγαλύτερα φαβορί για να βρεθεί στο Final Four της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης.
