Παίκτης 36 ετών, που αγωνιζόταν στην Ταϊβάν, έχοντας ήδη αποτύχει στην πρώτη του απόπειρα να αγωνιστεί στην Ευρωλίγκα, τη στιγμή που έπρεπε να βάλει φανέλα και να παίξει απ’ το αεροδρόμιο και κατόρθωσε να βγει MVP.
Κάθε μεταγραφή κρίνεται ανάλογα με τις απαιτήσεις της και τα δεδομένα της. Δεν μπορεί κανείς να έχει ίδιες προσδοκίες για παίκτη που «κλείνει» για να του κάνει τη διαφορά με πολλά εκατομμύρια ευρώ, συγκριτικά με κάποιον που φέρνει για να του καλύψει ένα κενό με καλό deal.
Η απόλυτη επιτυχία μιας ομάδας, είναι να πάρει εμφανίσεις, συμπεριφορά και συνολική παρουσία παίκτη που κάνει τη διαφορά σε κάθε τομέα, από μια επιλογή με χαρακτηριστικά «ανάγκης». Σε αυτή την περιγραφή δίπλα έχει μπει πλέον το όνομα του Κένεθ Φαρίντ.
Δεν είναι γρήγορο το συμπέρασμα, επειδή τα πάντα έχουν να κάνουν με το ζητούμενο κάθε κίνησης. Ο Κένεθ Φαρίντ ήταν η επιλογή του Παναθηναϊκού τη στιγμή που δεν είχε κανέναν διαθέσιμο σέντερ. Παίκτης που έπρεπε να έρθει στην Αθήνα και να φορέσει τη φανέλα για να αγωνιστεί, απ’ το αεροδρόμιο κιόλας. Δεν προλάβαινε καλά-καλά να πάει στα αποδυτήρια που λέει ο λόγος.
Τόσο μεγάλη ήταν η ανάγκη. Οι άνθρωποι των «πράσινων» έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης στον Αμερικανό. Παίκτη που προερχόταν από το πρωτάθλημα της Ταϊβάν. Έπρεπε να κάνει μακρύ ταξίδι για να είναι εδώ. Στα 36 του χρόνια.
Από την γκρίνια στην αποθέωση
Στο άκουσμα της συμφωνίας αυτής, η γκρίνια ήταν μεγάλη. Ο κόσμος του «τριφυλλιού» θεωρούσε πως θα είναι αποτυχημένη επιλογή. Με τεράστιο ρίσκο καθώς η προηγούμενη παρουσία του στην Euroleague ήταν επιπέδου… πέρασε και δεν ακούμπησε. «Παλαίμαχος» ήταν ο χαρακτηρισμός που συνόδευε τον «Manimal».
Διάφορες εκπομπές διαδικτυακές, ειρωνεύτηκαν ανοιχτά την επιλογή. Το επίπεδο εμπιστοσύνης σε αυτή την κίνηση, ήταν μηδαμινό. Όχι απλά χαμηλού ποσοστού, δεν υπήρχε καν.
Εκεί ακριβώς είναι η τεράστια μαγκιά των ανθρώπων του Παναθηναϊκού που τον επέλεξαν και φυσικά του ίδιου του Φαρίντ. Από την Ταϊβάν ταξίδεψε στην Αθήνα, πέρασε ιατρικά, προπονήθηκε, ξεκουράστηκε μερικές ώρες και ξαναπήγε στο αεροδρόμιο για να φύγει με την αποστολή για κρίσιμη «διαβολοβδομάδα».
Όποιος κι αν ήταν στη θέση του, θα είχε κάθε ελαφρυντικό να μην μπορεί να πάρει τα πόδια του. Ο συγκεκριμένος τύπος όμως, με τον άψογο χαρακτήρα του, την τεράστια εμπειρία του, αλλά και τη «δίψα» που κουβαλά ακόμη και στα 36 του, πήρε βελόνα και κλωστή κι άρχισε να ράβει στόματα.
Με το που πάτησε παρκέ ξεκίνησαν οι… κωλοτούμπες
Από τότε πέρασαν 24 μέρες. Τέσσερις αγώνες για την Euroleague. Τέσσερις νίκες με τον «Manimal» να είναι η μεγαλύτερη πηγή επιρροής για να αλλάξει το… τσιπάκι ο Παναθηναϊκός. Τη στιγμή που το είχε τεράστια ανάγκη.
Τέσσερις νίκες σε 24 μέρες στην Ευρωλίγκα, 13,5 πόντοι ανά αγώνα με 64,5% ευστοχία. 7,5 ριμπάουντ και 2 τάπες μέσο όρο. Από έναν σέντερ «παλαίμαχο», «τελειωμένο», «τι είναι αυτός που φέρατε».
Πέρα απ’ τα νούμερα, ένα παλικάρι με επίδραση θετικότητας στα αποδυτήρια. Έξω καρδιά, έγινε μέρος της ομάδας από την πρώτη μέρα και έγινε το κομμάτι του παζλ που έλειπε, τη στιγμή που έλειπε.
Ιστορικά, πόσοι άλλοι με αυτά τα δεδομένα, είχαν τέτοια επίδραση αγωνιστική και στα αποδυτήρια μιας ομάδας της Euroleague; Ποια μεταγραφή τέτοιου στάτους και δεδομένων απέδωσε τόσο σύντομα και τόσα πολλά;
Πολλοί τον συγκρίνουν με τον Έρικ ΜακΚόλουμ που πήρε την περασμένη σεζόν η Φενέρμπαχτσε. Μόνο που εκείνος έπαιζε στο τουρκικό πρωτάθλημα και επί σειρά ετών στην Ευρώπη. Δεν έφτασε από την άλλη άκρη του πλανήτη ως… τελειωμένος και ξεχασμένος. Και κυρίως δεν άλλαξε όλη την ομάδα, απλά έδωσε στοιχεία που χρειαζόταν.
MVP από το αεροδρόμιο
MVP του Νοεμβρίου. Ο πρώτος μήνας απ’ τους δύο του συμβολαίου του δηλαδή. Σκάρτος κιόλας. Σε μια περίοδο πίεσης, ανάγκης και ασταμάτητων αγώνων για τον Αμερικανό. Τον οποίο περιμέναμε να κρίνουμε με ασφάλεια για το ρόλο του, στο δεύτερο μήνα του, μετά τις επιστροφές σέντερ δηλαδή.
«Manimal» υποσχέθηκε πως θα δει ο κόσμος, αυτό ακριβώς έδωσε από την πρώτη μέρα του. Πνευματικά και αγωνιστικά. Σαν ορμητικό κύμα που χρειαζόταν ο «στεγνός» αγωνιστικά Παναθηναϊκός, για να παρασυρθεί προς τα εμπρός. Ό,τι κι αν ακολουθήσει από εδώ και πέρα, ο Φαρίντ είναι ίσως η πιο επιδραστική – για τα δεδομένα της – κίνηση, που έχει γίνει στην ιστορία της Euroleague. Με μηδενικές προσδοκίες απ’ όλους και MVP σε 24 μέρες, με παρουσία στις καλύτερες τάπες του μήνα, με ένα απ’ τα πιο εντυπωσιακά καρφώματα και 4Χ4 στα Top-10 αυτών των αγωνιστικών που έπαιξε (δύο πρωτιές).
Πάμε τώρα και στα δυσάρεστα και στα… τοξικά
Μία από τις ελάχιστες φορές που ο υπογράφων συμφώνησε με τον κ. Μπαφέ ήταν όταν ο τελευταίος έκανε λόγο για λιγότερη τοξικότητα στο ελληνικό μπάσκετ. Τέτοιες μέρες ήταν, πριν από περίπου ένα χρόνο. Ο ίδιος όμως έχει φροντίσει πολλές φορές να… αθετήσει την ευχή του και έχει βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα, κρινόμενος για τις επιλογές του.
Και κάτι τέτοιο έγινε και χθες. Ο κ. Μπαφές, εκ των στενότερων συνεργατών των αδελφών Αγγελόπουλου, αλλά και του coach Μπαρτζώκα έδωσε συνέντευξη σε αθλητικό ιστότοπο. Ουσιαστικά, ο κ. Μπαφές βγήκε μπροστά για να μαζέψει τα… ασυμμάζευτα που έχουν δει το φως της δημοσιότητας αναφορικά με τις χρηματοδοτήσεις που λαμβάνει η ΚΑΕ Ολυμπιακός από το Κράτος για να γίνονται έργα σε ένα γήπεδο που έχει δοθεί με κάθε επισημότητα στους «ερυθρόλευκους» από την 1η Αυγούστου.
Μέσα στην… παραζάλη όλων όσων είπε ο κ. Μπαφές για τα πάντα, για το γήπεδο, για τη συμφωνία, για τα οικονομικά δεδομένα, για τις μεταγραφές, για το έργο του coach Μπαρτζώκα, αλλά και για το πόσο καλοί Πρόεδροι είναι οι κ.κ. Αγγελόπουλοι έπεσε σε πάρα πολλές αντιφάσεις. Αντιφάσεις για τον μεταγραφικό σχεδιασμό της ομάδας, τον οποίο χαρακτήρισε λάθος, αντιφάσεις για τους μεταγραφικούς στόχους της ομάδας (π.χ. είπε ότι εμείς θέλαμε τον Φρανσίσκο αλλά ο κόσμος δεν τον ήθελε), αντιφάσεις για τις περιπτώσεις τύπου Μίτσιτς…
Όλα αυτά όμως δεν αφορούν ούτε τον Παναθηναϊκό, αλλά ούτε τον Έλληνα φορολογούμενο. Και φυσικά ούτε και εμάς. Αυτά είναι «οικογενειακά» του Ολυμπιακού, οπότε ας τα βρουν μόνοι τους. Τα δύο άλλα θέματα όμως είναι άκρως προκλητικά και επικίνδυνα
Απαράδεκτες υπόνοιες Μπαφέ
Με ποιο δικαίωμα ακριβώς ο κ. Μπαφές που δε θέλει τοξικότητα στο ελληνικό μπάσκετ βγαίνει με τέτοιο τρόπο και αφήνει να εννοηθεί πως το glass floor ευθύνεται για τραυματισμούς παικτών; Ποιος του δίνει αυτό το δικαίωμα, ειδικά από τη στιγμή που λέει και ο ίδιος ότι δεν έχει την παραμικρή απόδειξη. Είτε επιστημονική, είτε… καφενειακή. Μέχρι εκεί έφτανε η μη… τοξικότητα; Αφήνοντας αισχρά υπονοούμενα για κάτι το οποίο έχει ο Παναθηναϊκός και που προφανώς δεν είναι σε θέση να αποκτήσει η ομάδα του; Είτε γιατί δε μπορεί, είτε γιατί δε θέλει, είτε για να μην κατηγορηθεί ο Ολυμπιακός για… αντιγραφή του Telekom Center Athens;
Κανονικά ο Παναθηναϊκός αλλά και (κυρίως) η εταιρεία που έχει κατασκευάσει και τοποθετήσει το glass floor μάλλον θα πρέπει να ενημερωθεί αρμοδίως και να εξετάσει όλα τις ενέργειες που τους δίνει ο νόμος για να προασπίσουν το όνομά τους και το κύρος τους.
Προφανώς, αν το glass floor ήταν μέσα στην φημολογούμενη χρηματοδότηση από το Κράτος για τις «αναγκαίες εργασίες συντήρησης» τότε θα ήταν καλό…
Και αν αυτό έχει να κάνει με τον Παναθηναϊκό, τα όσα ειπώθηκαν αναφορικά με την χρηματοδότηση που απαιτεί ο Ολυμπιακός από το Κράτος είναι ακόμα πιο σοβαρό γιατί έχει να κάνει με την τσέπη του Έλληνα φορολογούμενου. Χρηματοδοτήσεις για ενεργειακή αναβάθμιση, χρηματοδοτήσεις για συντήρηση κτιρίου, χρηματοδοτήσεις, χρηματοδοτήσεις. Και όλα αυτά στον.. αέρα. Χωρίς καμία επίσημη ενημέρωση για το ποια έργα εντάσσονται σε αυτή τη συμφωνία, ποιο είναι το οικονομικό ύψος αυτής της συμφωνίας και παράπονα του στυλ ότι «δε μας αφήνουν να φτιάξουμε την οροφή», «δεν πλημμυρίζουμε από την οροφή αλλά από τις εισόδους» και πολλά άλλα.
Αυτό όμως που δεν ακούσαμε στη συνέντευξη του κ. Μπαφέ είναι γιατί τόσους μήνες ο Ολυμπιακός δεν έβαζε την υπογραφή του στη συμφωνία με την Κυβέρνηση, έτσι ώστε να έχει πάρει το ΣΕΦ προ πολλού και να έχει μπορέσει να διορθώσει τα κακώς κείμενα του γηπέδου. Και αυτό μάλλον είναι κάτι που δεν θα απαντηθεί ποτέ…
Και φυσικά όλα αυτά τη στιγμή που ο Παναθηναϊκός και προσωπικά ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος έχει επενδύσει στο Telekom Center Athens πάνω από 20. 000.000 ευρώ.
ΥΓ: Και κάτι τελευταίο. Μια ακόμα αντίφαση. Αφού στον Ολυμπιακό δεν έχει κανένας social media πως ενημερώνονται και σχολιάζουν τα πάντα. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας σε κάθε ευκαιρία λέει πως δεν έχει social και ακριβώς το ίδιο είπε χθες και ο κ. Μπαφές. Τα έχει «κλείσει» όλα λέει και δεν ασχολείται. Αλλά παρ’ όλα αυτά μας ενημέρωσε πως γίνονται μαθήματα στους παίκτες για το πως να χειρίζονται τα social media και όλα όσα γράφονται σε αυτά. Περίεργα πράγματα…
