Η καθολική -και απόλυτα αναγνωρίσιμη από ΟΛΟΥΣ- υπεροχή του Παναθηναϊκού στο ΣΕΦ απέναντι στον Ολυμπιακό, εκφράστηκε με μπάσκετ που ο Εργκίν Αταμάν χαρακτήρισε «τέλειο». Αλλά όποιος μείνει μόνο στην «άψογη εκτέλεση» μέσα στο παρκέ και δεν δει πίσω από τις κουρτίνες σίγουρα θα χάσει την ουσία.
Άπαντες μιλούν για την πυραυλοκίνητη τετράδα των γκαρντ του Παναθηναϊκού. Την κορυφαία στην Ευρώπη. Έχουν δίκιο. Μπήκαν όμως στη διαδικασία να σκεφτούν πώς τους διαχειρίζεται ο Αταμάν; Τρεις μεγάλες προσωπικότητες –Ναν, Σλούκας, Μπράουν- κι ένας υπερπολύτιμο παίκτη (Γκραντ) που σπάνια (πρέπει να) βγαίνει από την 5άδα.
Θυμίζω πόσος «ντόρος» έγινε επειδή ο Λορέντζο Μπράουν έπαιξε ελάχιστα κόντρα στη Ρεάλ. Τι ακολούθησε; Σπουδαίο παιχνίδι του απέναντι στη Φενέρ, μαγική παράσταση κόντρα στον Ολυμπιακό. Ο Αταμάν τον «έφερε» εκεί που έπρεπε, εκεί που ήθελε.
Ανάλογα διαχειρίζεται και το γεγονός ότι ο Κώστας Σλούκας δεν είναι ακόμη σε τοπ φόρμα, παρά το ότι στην Πόλη έκρινε τη νίκη. Είδατε τον Σλούκα να «στραβώνει» ποτέ όταν μένει αρκετά στον πάγκο;
Στην αρχή της σεζόν άφησε εκτός ελληνικού πρωταθλήματος τον Οσμάν. Τώρα τον επανέφερε στη θέση του Γκριγκόνις. Ακούσατε γκρίνιες από κανέναν;
Ο Λεσόρ είναι ασυζητητί ο βασικός του σέντερ, αλλά ο Γιούρτσεβεν αποτελεί πολύτιμη λύση όποτε τον χρησιμοποιεί. Είδατε τον Τούρκο ψηλό να «δυσανασχετεί» επειδή δεδομένα είναι δεύτερος ή μήπως δίνει στον Παναθηναϊκό όσα δεν μπόρεσε ποτέ ο Μπαλτσερόφσκι;
Από το ρόστερ του Παναθηναϊκού θαρρώ ότι ο μόνος που ενδεχομένως «αδικείται» εσχάτως είναι ο Παναγιώτης Καλαϊτζάκης. Ενας πολεμιστής-στρατιώτης που έχει πέσει πάνω σε μια τρομερή φουρνιά παικτών και δεν έχει τον χρόνο ο οποίος αναλογεί στην δουλειά του. Είναι σίγουρο όμως ότι στο βάθος της σεζόν θα βρει λύση και για εκείνον ο Αταμάν.
Με δυο λόγια ο Τούρκος έχει κερδίσει τα αποδυτήριά του. Σωστότερα δεν τα έχασε ποτέ. Πρόσθεσε τρεις νέους παίκτες –οι δύο εξ αυτών σταρ- φέτος στην ομάδα του, αλλά πολύ γρήγορα η χημεία της επανήλθε στις εργοστασιακές ρυθμίσεις.
Το τριήμερο Παρασκευή-Κυριακή με τις δύο μεγάλες νίκες εκτός έδρας, το μπασκετικό ρεσιτάλ στο ΣΕΦ και ο θρίαμβος επί του Ολυμπιακού, έδειξαν ότι ο Παναθηναϊκός οικοδομεί τον χαρακτήρα που βγάζει στο παρκέ, πρώτα στα αποδυτήριά του. Και ο Αταμάν τα διαχειρίζεται για 2η σερί σεζόν εξαιρετικά. Άλλωστε εκεί είναι ο χώρος που κάθε μεγάλη ομάδα πρέπει να έχει ισχυρά θεμέλια.
Πάμε τώρα στον Ολυμπιακό. Προφανώς δεν τίθεται συζήτηση για την προπονητική αξία του Γιώργου Μπαρτζώκα. Εχει δώσει τις εξετάσεις του με τεράστια επιτυχία σε όλη την Ευρώπη, εδώ και πολλά χρόνια.
Η κουβέντα αφορά, αποκλειστικά, την διαχείριση του πιο ακριβού ρόστερ στην ιστορία των αδελφών Αγγελόπουλου στο λιμάνι. Ένα ρόστερ πολλών εκατομμυρίων που χτίστηκε από τη διοίκηση του Ολυμπιακού με στόχο να διεκδικήσει και να ξαναπάρει τα ηνία από τον Παναθηναϊκό σε Ελλάδα και Ευρώπη.
Στο σούπερ καπ προφανώς τα συμπεράσματα αποδείχθηκαν βιαστικά, το ίδιο και οι πομπώδεις πανηγυρισμοί. Στο πρώτο πραγματικά κρίσιμο παιχνίδι της σεζόν, για το πρωτάθλημα, ο Ολυμπιακός δεν υπήρξε ούτε καν ανταγωνιστικός του Παναθηναϊκού και μάλιστα στην έδρα του. Ήττα με κάτω τα χέρια.
Τι έχει προηγηθεί όμως; Η «απαίτηση» του Πετρούσεφ να φύγει και να πάει στον Ερυθρό Αστέρα. Ένα παλικάρι που έφτασε στο ΣΕΦ μετά βαϊων και κλάδων αλλά έπειτα από μερικούς μήνες ζήτησε να αποχωρήσει. Κι όλα αυτά ενώ ο μέχρι πέρυσι κορυφαίος σκόρερ του Ολυμπιακού Άλεκς Πίτερς «ψάχνει» να βρει χρόνο και ρόλο στην ομάδα.
Το βράδυ της Παρασκευής υπήρξε η -σοκαριστική κατ’ εμέ- δήλωση του Γιώργου Μπαρτζώκα, μετά την ήττα από τη Μπάγερν, ότι «Ο Βεζένκοφ είχε δύο ελεύθερα σουτ να βάλει, αυτό το έκανε ο Νέιπιερ». Για τον Βεζένκοφ ο οποίος, θυμίζω, ότι μέχρι τώρα στη σεζόν υπήρξε σε αρκετά παιχνίδια κορυφαίος της ομάδας του. Αλλά με τέτοιες δηλώσεις ο καθένας μπορεί να αισθανθεί άσχημα. Πόσο μάλλον ένας σταρ.
Ο Ολυμπιακός δίνει την αίσθηση ότι δεν έχει βρει ακόμη τους ρόλους του εντός αποδυτηρίων. Και αυτό «βγαίνει» στη συνέχεια στο παρκέ. Προφανώς τα δύο μεγάλα παιχνίδια που έρχονται, σε διάστημα 48 ωρών, με Ρεάλ και Μπαρτσελόνα αποτελούν ταυτόχρονα κίνητρο, πρόκληση και ευκαιρία για 2 νίκες που μπορούν να αλλάξουν το κλίμα. Και να φέρουν ξανά χαμόγελο και αισιοδοξία. Από την άλλη πλευρά όμως εάν κάποιο «στραβώσει» προφανώς θα δημιουργήσει μεγαλύτερη εσωστρέφεια.
Ένα ρόστερ εκατομμυρίων δεν είναι καθόλου εύκολα διαχειρίσιμο. Το μοίρασμα του χρόνου θέλει μαεστρία, ενίοτε και καπατσοσύνη. Όταν βοηθούν τα αποτελέσματα όλα γίνονται πιο εύκολα. Όταν όμως χάνεις από τη Μπάγερν και βιώνεις «παρέλαση» στην έδρα σου από τον αιώνιο αντίπαλο, το βάρος μοιάζει με τόνους στην πλάτη.
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας είναι πολύ έμπειρος, μπαρουτοκαπνισμένος σε δύσκολες καταστάσεις. Είναι ταυτόχρονα όμως κι ένας προπονητής που θεωρεί –και το έχει δείξει- ότι όλοι είναι «κάτω από την ομάδα». Όταν αυτό δεν μπορεί να «περάσει» πρώτα στα αποδυτήρια τότε το παρκέ γίνεται «καθρέφτης κακών».
Είναι βέβαια πολύ νωρίς ακόμη. Η συνέχεια θα μας δώσει ασφαλέστερα συμπεράσματα για όλους, προφανώς και για τον Ολυμπιακό. Αλλά τούτη η εβδομάδα –αρχής γενομένης από σήμερα- έχει «ειδικό βάρος» με βάση όσα προηγήθηκαν.
