Ο Παναθηναϊκός πηγαίνει από το καλό στο καλύτερο και αυτό δεν χρειάζεται να ασχολείσαι και πολύ με το μπάσκετ για να το έχεις καταλάβει.
Ήταν να μην το πάρει απόφαση ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος. Απαξ και το πήρε, οι «πράσινοι» δεν επέστρεψαν απλά στη κανονικότητα, αλλά κάνουν και πράγματα, που μέχρι και πριν από λίγο καιρό μάλλον κανείς δεν μπορούσε να τα φανταστεί.
Πως όχι άλλωστε αφού κανείς δεν ξεχνά ότι μέχρι πρόπερσι ο Παναθηναϊκός λειτουργούσε με την διαδικασία έσοδα-έξοδα με αποτέλεσμα κανείς ή σχεδόν κανείς να μην μπορούσε να βάλει στο νου του το τι θα γινόταν στο άμεσο μέλλον.
Ο διοικητικός ηγέτης της ΚΑΕ πήρε, λοιπόν, απόφαση να (ξανά)λειτουργήσει με τον τρόπο, που μόνο η οικογένειά του, ήξερε και ξέρει και τα αποτελέσματα είναι άκρως εντυπωσιακά. Και τα αγωνιστικά και τα έξω από αυτά. Από την 17η θέση της Ευρωλίγκας ο Παναθηναϊκός βρέθηκε την επόμενη χρονιά στην κορυφή της διοργάνωσης. Απίστευτο κι όμως Παναθηναϊκό.
Επίσης: μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα το ΟΑΚΑ όχι μόνο πέρασε στα «πράσινα» χέρια για 49 χρόνια, αλλά έγινε γήπεδο ΝΒΑ μέχρι που να πεις κύμινο. Το ευρώ κατρακύλησε σαν νεράκι από την τσέπη του μεγαλοϊδιοκτήτη του Παναθηναϊκού και πλέον ισχύει και το «χαίρεται η Ελλάδα, που έχει τέτοιο γήπεδο ο επτάστερος».
Γήπεδο, που θα ήθελε κάθε ομάδα στην Ευρώπη να έχει, γήπεδο θα έλεγε κανείς, που ντρέπεσαι να μπεις μέσα. Δεν ξεχνάει επίσης κανείς το κοσμοϊστορικό γεγονός του Καλλιμάρμαρου και τόσα άλλα, που έγιναν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, πράγματα, που δείχνουν πόσο γρήγορα και πόσο εντυπωσιακά κινήθηκε το «τριφύλλι».
Τα όνειρα δεν σταματούν και δεν μπορούν να σταματήσουν ποτέ, την ίδια ώρα, που ο Παναθηναϊκός φρόντισε και φροντίζει και για το μπασκετικό του μέλλον. Και για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι για το ελληνικό του μπασκετικό μέλλον.
Η νέα εντυπωσιακή εμφάνιση του Νεοκλή Αβδάλα χθες το βράδυ κόντρα στον Πανιώνιο ήρθε να μας το θυμίσει κι αυτό. Ο 18χρονος ολ-αράουντ παίκτης είναι μία από τις μεγαλύτερες ελπίδες του μπάσκετ της χώρας μας και ένας από τους πολύ καλούς Ευρωπαίους, που είναι γεννημένοι το 2006. Ο επτάστερος τον δάνεισε πέρυσι στην Καρδίτσα και φέτος έκανε το ίδιο, οδηγώντας τον στο Περιστέρι.
Στο Σούπερ Καπ της Ρόδου ο Καλαματιανός γκαρντ-φόργουορντ ήταν εξαιρετικός στο ματς με τον Αρη. Εκεί, όπου είχε 17 πόντους και γενικώς ηγετική παρουσία. Χθες έδωσε συνέχεια, αφού ήταν ίσως ο βασικότερος λόγος, που το Περιστέρι πέτυχε την πρώτη του φετινή νίκη, επικρατώντας του Πανιωνίου με 82-72. Είχε 16 πόντους και 3 κλεψίματα, αλλά το βασικότερο είναι ότι έδρασε όταν η μπάλα «έκαιγε».
Και όπως έχει πει και ο προπονητής του στα δυτικά προάστια, Γιώργος Λιμνιάτης, «ένας νέος παίκτης δεν πρέπει να παίζει όταν το ματς είναι στους 30 πόντους, αλλά όταν καίει για να παίρνει αποφάσεις». Όπως έγινε και χθες δηλαδή και όπως λογικά θα γίνει και στη συνέχεια, αφού το Περιστέρι έχει αποφασίσει να πάει -και- με τον Αβδάλα, τον Ζούγρη και τον Σταυρακόπουλο. Την πιτσιρικαρία δηλαδή.
Στον Παναθηναϊκό κάπου χθες το βράδυ χαμογέλαγαν, βλέποντας μία από τις μεγάλες τους επενδύσεις να παίρνει μπροστά. Δεν είναι η μόνη όμως. Τα ίδια και ίσως ακόμη καλύτερα περιμένουν και από τον ένα χρόνο μεγαλύτερο από τον Αβδάλα, Αλέξανδρο Σαμοντούροβ, ενώ στους «πράσινους» ανήκει και ο Λευτέρης Μαντζούκας, που πλέον δεν συγκαταλέγεται ακριβώς στη κατηγορία των πιτσιρικάδων.
Είναι 21 ετών και πλέον λογίζεται και είναι έτοιμος παίκτης με πολλά χρόνια δράσης, όμως, να έχει μπροστά του. Για τον Σαμοντούροβ θα περίμενε κανείς να έχει μεγαλύτερη εξέλιξη, αλλά κάπου εκεί μπαίνει ο μπασκετικός «νόμος» της Ελλάδας: ότι τα περισσότερα δικά μας παιδιά αργούν να πάρουν μπροστά.
Οσο για τον Μαντζούκα, στον Αρη δεν λειτούργησαν καλά τα πράγματα με αποτέλεσμα να φύγει, αλλά λίαν συντόμως θα βρει νέα ευκαιρία μπροστά του για να δείξει και να αναπτύξει τα ξεχωριστά του προσόντα.
Και μέσα σε όλα αυτά βέβαια το επιτελείο του επτάστερου έχει παντού τα μάτια του ανοιχτά, σε κάθε δηλαδή σούπερ ελληνική περίπτωση πιτσιρικά, που υπάρχει και μπορεί να υπάρχει. Ηδη άλλωστε έχει κυκλωθεί μία από αυτές.
Παρόν και μέλλον πάνε μαζί στον Παναθηναϊκό. Πάντα κοιτώντας και μελετώντας το παρελθόν. Ετσι κάνουν πάντα οι τεράστιες ομάδες, δεν θα μπορούσε, λοιπόν, να κάνει αλλιώς μία από αυτές, ο επτάστερος, άλλωστε αυτός ήταν ο οδηγός του για να φτάσει εδώ, που έχει φτάσει.
