MENU

Ακούστε το, διαβάστε το, εμπεδώστε το: ο Παναθηναϊκός του Κώστα Σλούκα, του Κέντρικ Ναν, του Ματίας Λεσόρ και του Εργκίν Αταμάν είναι και επισήμως η κορυφαία ομάδα της Ευρωλίγκας! Αλήθεια, το πίστευε κανένας από εμάς στην αρχή της σεζόν ή ακόμα και πριν από λίγους μήνες; Η απάντηση είναι σαφής: όχι! Το πίστευε όμως η ίδια η ομάδα, παίκτες και τεχνικό staff. Αυτό έφτανε και περίσσευε...

Σε διάφορες διαδικτυακές -και όχι μόνο- συζητήσεις (από εκείνες που αρέσκονται να συμμετέχουν ενεργά οι οπαδοί) πραγματοποιούνται ήδη οι ανάλογες συγκρίσεις με το -κατά πλειοψηφική ομολογία- πιο δύσκολο, πιο @ρχιδάτο, πιο ανατρεπτικό από τα μέχρι πρότινος έξι ευρωπαϊκά τρόπαια που είχε κατακτήσει η πιο επιτυχημένη ομάδα όλων των εποχών στον ελληνικό αθλητισμό (και μία από τις πιο επιτυχημένες σε ολόκληρη τη Γηραιά Ήπειρο): αυτό της Μπολόνια, τον Μάιο του 2002. Υπάρχουν όμως ήδη αρκετά facts που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το κατόρθωμα του φετινού Παναθηναϊκού ίσως να ξεπέρασε σε σημαντικότητα ό,τι πέτυχαν πριν από 22 χρόνια οι Ντέγιαν Μποντιρόγκα, Φραγκίσκος Αλβέρτης, Ιμπραΐμ Κουτλουάι και Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Πάμε να τα δούμε αναλυτικά...

1. Ο Παναθηναϊκός του 2024 ήρθε κυριολεκτικά από το πουθενά! Με 11 νίκες και 23 ήττες, το Τριφύλλι φιγουράριζε στη 17η και προτελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα της regular season της περιόδου 2022-23. Έκανε όμως άλμα αλά... Τεντόγλου και στη φετινή διοργάνωση κατέλαβε τη 2η θέση με το αντίστροφο ρεκόρ: 23 νίκες και 11 ήττες. Ένα επικό come back, το σενάριο του οποίου θύμισε αμερικανικές sports movies...

2. Για να πατήσει στο Έβερεστ του ευρωπαϊκού μπάσκετ, ο Παναθηναϊκός κέρδισε τη Ρεάλ Μαδρίτης, δηλαδή την κάτοχο του περυσινού τίτλου. Εν προκειμένω ισοφαρίζεται η επιτυχία της ομάδας του 2002, αφού και η Κίντερ Μπολόνια ήταν τότε η εν ενεργεία πρωταθλήτρια Ευρώπης. Με έναν αστερίσκο όμως: το σύνολο του Έτορε Μεσίνα είχε κατακτήσει τη διαιρεμένη Ευρωλίγκα της ULEB. Επίσης, οι Μαδριλένοι φέτος ήταν πρώτοι με διαφορά στην κανονική περίοδο με 27 νίκες και μόλις 7 ήττες και φάνταζαν σχεδόν αχτύπητοι, έχοντας μάλιστα «σκουπίσει» την Μπασκόνια (3-0) στα προημιτελικά, «καθαρίζοντας» σχετικά εύκολα και τον Ολυμπιακό στον ημιτελικό (87-76)...

3. Ο Παναθηναϊκός του Βερολίνου νίκησε με εμφατικές διαφορές και τα δύο παιχνίδια που έδωσε (73-57 τη Φενερμπαχτσέ και 95-80 τη Ρεάλ Μαδρίτης). Μόνη της η υπέρ του Τριφυλλιού διαφορά του ενός μόνο αγώνα υπερκαλύπτει τη διαφορά και του ημιτελικού και του τελικού του 2002 μαζί (+8 με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ και +6 με την Κίντερ Μπολόνια). Συνολικά: +31 ο Παναθηναϊκός του 2024, +14 ο αντίστοιχος του 2002...

4. Αν ο Παναθηναϊκός της Μπολόνια δικαιούται να υποστηρίζει ότι κέρδισε την Ευρωλίγκα με σέντερ τον Λάζαρο Παπαδόπουλο και κατά συνθήκη σέντερ τον Ντάριλ Μίντλετον, τότε τι να πει και ο Παναθηναϊκός του Βερολίνου, ο οποίος στην ουσία αγωνίστηκε με έναν μόνο σέντερ: τον Ματίας Λεσόρ! Και, μάλιστα, σε μια πολύ πιο απαιτητική διοργάνωση, στην οποία οι «πράσινοι» έδωσαν συνολικά 41 παιχνίδια (άρα η καταπόνηση του Γάλλου ήταν σαφώς μεγαλύτερη)...

5. Ο Παναθηναϊκός του 2024 πραγματοποίησε ένα σπουδαίο ντεμαράζ με την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου, κερδίζοντας τα πέντε εναπομείναντα παιχνίδια που είχε να δώσει, απέναντι στους Ερυθρό Αστέρα (εκτός), Μπαρτσελόνα (εντός), Βίρτους Μπολόνια (εκτός), Μπάγερν Μονάχου (εκτός) και Άλμπα Βερολίνου (εντός). Ακόμα και μία ήττα του θα σήμαινε αυτομάτως απώλεια του πλεονεκτήματος έδρας. Η ομάδα του Εργκίν Αταμάν, όμως, έδειξε το απαραίτητο μέταλλο και ανταποκρίθηκε με απόλυτη επιτυχία στη δύσκολη αυτή αποστολή...

6. Η πρόκριση απέναντι στην πολύ φορμαρισμένη Μακάμπι Τελ Αβίβ του Όντεντ Κάτας, έστω και αν οι Ισραηλινοί αγωνίστηκαν εκ των συνθηκών σε ουδέτερη έδρα, ήταν πολύ δύσκολη, με δεδομένο μάλιστα ότι οι «πράσινοι» βρέθηκαν πίσω 2-1 στις νίκες και με 7 πόντους λίγο πριν από τη λήξη του Game 4, όταν και ξεκίνησαν την ανατροπή που τους χάρισε αρχικά την ισοφάριση στη σειρά και μετέπειτα την πρόκριση στο φάιναλ φορ. Ο Παναθηναϊκός του 2002, από την άλλη, χρειάστηκε και έξωθεν βοήθεια για να περάσει στους «4» της Ευρωλίγκας. Όπου «έξωθεν βοήθεια» εννοούμε την αναπάντεχη ήττα του Ολυμπιακού στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας από την αδιάφορη Ολίμπια Λιουμπλιάνα του Μπένο Ούντριχ, η οποία ουσιαστικά απέκλεισε τους Πειραιώτες, που ήταν οι μοναδικοί διεκδικητές στον όμιλο του Top 16 (όπου συμμετείχε και η ΑΕΚ).

7. Ο Παναθηναϊκός του Βερολίνου κατάφερε να κερδίσει τελικό στον οποίο η αντίπαλός του (Ρεάλ) έκανε ρεκόρ επίθεσης σε μία περίοδο (36)! Επίσης, οι παίκτες του Εργκίν Αταμάν ανέτρεψαν διαφορά 14 πόντων (41-27). Διαφορά 14 πόντων είχε καλύψει και η ομάδα του Ζέλικο Ομπράντοβιτς το 2002 (43-29), οπότε ας πούμε ότι εδώ υπάρχει ισορροπία. Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί το εξής: ο Παναθηναϊκός του Βερολίνου από τη στιγμή που πήρε -για πρώτη φορά- το προβάδισμα απέναντι στους Ισπανούς (58-56) δεν το έχασε ποτέ. Επίσης, λίγο έφτασε να συντρίψει κιόλας την ομάδα του Τσους Ματέο! Αν ο Σέρχι Ροντρίγκεθ δεν εκτελούσε για τρεις με τον κόσμο να έχει ήδη εισέλθει στο παρκέ για να πανηγυρίσει και αν ο Λεσόρ ευστοχούσε στο δικό του τρίποντο λίγα δευτερόλεπτα νωρίτερα, η τελική διαφορά θα άγγιζε τους 21 πόντους! 

8. Ο Παναθηναϊκός του Βερολίνου είχε να αντεπεξέλθει σαφώς μεγαλύτερης πίεσης σε σχέση με τον Παναθηναϊκό της Μπολόνια. Η ομάδα του 2002 προερχόταν ήδη από παρουσία σε δύο συνεχόμενους ευρωπαϊκούς τελικούς, έναν κερδισμένο στη Θεσσαλονίκη και έναν χαμένο στο Παρίσι, ενώ ήταν και πρωταθλήτρια Ελλάδας επί τέσσερα συναπτά έτη. Αντιθέτως, ο Παναθηναϊκός του 2024 μετρούσε ήδη ένα σερί επτά εγχώριων χαμένων τίτλων από τον «αιώνιο» αντίπαλο και ορισμένες συντριπτικές ήττες τα τελευταία χρόνια, σε Ελλάδα και Ευρώπη Όσο για τη βαθμολογική κατάταξή του στην Ευρωλίγκα... τα γράψαμε λίγο νωρίτερα. Προσθέστε και τα δώδεκα χρόνια χωρίς παρουσία σε φάιναλ φορ (τελευταία παρουσία του Τριφυλλιού ήταν το 2012 στην Κωνσταντινούπολη) και γίνεται πλέον εμφανές πόσο τεράστιο ήταν το βάρος στα πόδια ολόκληρου του οργανισμού...

9. Ο Παναθηναϊκός του Βερολίνου ήταν μια ομάδα που υπέστη ολικό λίφτινγκ! Από τους μπασκετμπολίστες με ενεργό συμμετοχή, μόνο οι Μάριους Γκριγκόνις και Παναγιώτης Καλαϊτζάκης παρέμειναν από το ρόστερ της περιόδου 2022-23. Όλοι οι υπόλοιποι εντάχθηκαν το περασμένο καλοκαίρι ή κατά τη διάρκεια της φετινής σεζόν! 

Όλα τα παραπάνω φυσικά και δεν γράφτηκαν για να μειώσουν την τεράστια επιτυχία της ομάδας που κέρδισε την Ευρωλίγκα μέσα στην πόλη της μεγάλης αντιπάλου του (ο Παναθηναϊκός, παρεμπιπτόντως, είναι ο μοναδικός σύλλογος που το έχει καταφέρει στην ιστορία του Κυπέλλου Πρωταθλητριών και της Ευρωλίγκας), Κίντερ Μπολόνια (πέντε συνεχόμενοι ευρωπαϊκοί τελικοί μεταξύ 1998-2002), των Μανού Τζινόμπιλι, Αντουάν Ριγκοντό, Σάνι Μπετσίροβιτς, Ματίας Σμόντις, Μάρκο Γιάριτς, Αντόνιο Γκρέιντζερ. Ο τίτλος στη γενέτειρα του Λούτσιο Ντάλα πάντοτε θα είναι ξεχωριστός στις καρδιές όλων των «επώνυμων και ανώνυμων φιλάθλων του Παναθηναϊκού από τον Έβρο ως την Κρήτη», όπως χαρακτηριστικά έλεγε σε στιγμές πανηγυρικής έκστασης ο Παύλος Γιαννακόπουλος. Εχθρός του καλού είναι όμως το καλύτερο. Και εχθρός του #7 είναι το #8...

Bonus facts

• Ο Παναθηναϊκός είναι η πρώτη ομάδα στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ που κατακτά Κύπελλο Πρωταθλητριών ή Ευρωλίγκα όχι μόνο στην ίδια πόλη, αλλά και στο ίδιο γήπεδο! Μέχρι προχθές, μόνο η Ρεάλ είχε καταφέρει κάτι ανάλογο (Μαδρίτη 1967 & 2015) αλλά σε διαφορετικό γήπεδο. Ο Παναθηναϊκός χρίστηκε πρωταθλητής Ευρώπης το 2009 και το 2024 στην Uber Arena του Βερολίνου (το 2009 ονομαζόταν 02 Arena)...

• Το ρεκόρ νικών-ηττών του Παναθηναϊκού στην ιστορία της Ευρωλίγκας (7/8 επιτυχίες σε τελικούς, ποσοστό 87,5%) δεν έχει προηγούμενο σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ στην Ευρώπη! Ακόμα και η ποδοσφαιρική Ρεάλ Μαδρίτης, σε περίπτωση που επικρατήσει της Ντόρτμουντ στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, δεν θα καταφέρει να αγγίξει το ποσοστού του «Επτάστερου». Μόνο η Ιντεπεντιέντε από την Αργεντινή έχει να επιδείξει ποσοστό ανάλογο ή και καλύτερο από εκείνο του Τριφυλλιού, έχοντας 7/7 σε τελικούς του Κόπα Λιμπερταδόρες.

• Ο Παναθηναϊκός, επίσης, είναι ο πολυνίκης της διοργάνωσης από τη θέσπιση των φάιναλ φορ (1987-88) και έπειτα, ενώ πλέον έχει κατακτήσει Ευρωλίγκα σε τέσσερις διαφορετικές δεκαετίες...

Βερολίνο II: το πιο λαμπρό αστέρι του «πράσινου» ουρανού...