MENU

Μια συζήτηση που υπάρχει σχεδόν από την πρώτη μέρα των αγώνων του Παναθηναϊκόυ, έχει να κάνει με την απόδοση του Χουάντσο Ερνάνγκομεθ. Ο Ισπανός που ήταν μια μεταγραφή «βόμβα» για όλη την μπασκετική Ευρώπη, κινείται μέχρι στιγμής σε χαμηλές πτήσεις και μετά από κάθε αγώνα υπάρχουν αναφορές στην απόδοση του. Είναι προφανές, ότι αν βάλουμε κάτω τα χρήματα που κοστίζει ο παίκτης και η προσφορά του στην ομάδα μέχρι σήμερα, βγάζουν ξεκάθαρα αρνητικό ισοζύγιο.

Ο Χουάντσο, είναι ένας ντελικάτος παίκτης, που ειδικά στην άμυνα, το impact που φέρνει στην ομάδα του, είναι τεράστιο, καθώς με την παρουσία του, δένει όλη την πίσω γραμμή του Παναθηναϊκού. Άλλωστε μερικές από τις μεγαλύτερες νίκες των «πρασίνων» φέτος, έχουν ξεκάθαρη την δική του συνεισφορά στο αμυντικό κομμάτι, όπως τα διπλά στο ΣΕΦ και στο Μονακό, αλλά και απέναντι στην Φενέρ στο ΟΑΚΑ.  Βέβαια, ο Παναθηναϊκός δεν πλήρωσε τον Ισπανό για να έχει μόνο έναν ελίτ αμυντικό, μπορούσε να πάρει και με λιγότερα λεφτά κάποιον Τζον Μπράουν αυτού του κόσμου, αλλά για να είναι ένας από τους πρωταγωνιστές της ομάδας, στην πορεία για το Φάιναλ-4. Πάμε να δούμε λοιπόν, τι δεν δουλεύει καλά σε αυτήν την συνύπαρξη.

Ο διαφορετικός FIBA Χουάντσο

Σίγουρα ο πιο πολύς κόσμος έχει εικόνα από τον Ερνάνγκομεθ από την παρουσία του στην Εθνική Ισπανίας, στην οποία είναι βασικότατο μέλος. Με βάση αυτό θα κάνουμε την σύγκριση, για να δούμε τις συνήθειες που έχει εκεί και που δεν έχει στον Παναθηναϊκό της Ευρωλίγκας. Αν θέλουμε να δούμε αρχικά τα απλά στατιστικά, θα παρατηρήσουμε πολύ μεγάλες διαφορές στην απόδοση του, λες και μιλάμε για διαφορετικό παίκτη. Ο Χουάντσο στις τελευταίες δύο διοργανώσεις με την Ισπανία είχε 12 πόντους μέσο όρο, σε 22 λεπτά συμμετοχής, εκτελώντας 8.9 σουτ ανά παιχνίδι, με τα μισά από αυτά τα είναι τρίποντα (4.7) με ποσοστό 36.4%.

Από την άλλη στον Παναθηναϊκό, πέρα ότι αγωνίζεται λιγότερο, έχει μόλις 4.2 πόντους, ενώ το σημαντικό είναι ότι εκτελεί μόλις 3.8 σουτ ανά αγώνα, δηλαδή λιγότερα και από τα μισά σε σχέση με την Ισπανία. Αν θέλουμε να το εξετάζουμε σε όρους usage rate (οι επιθέσεις που περνάνε από τα χέρια του), στην Εθνική του ομάδα έχει χρήση 22.8% και στον Παναθηναϊκό 15.2%, όντας πάνω, μόνο από τον Παπαπέτρου και τον Μαντζούκα. Αυτό σημαίνει ότι στις 10 επιθέσεις του Παναθηναϊκού θα πάρει προσπάθεια σε μόλις 1.5 από αυτές.

Όλα τα παραπάνω βέβαια, είναι το αποτελέσματα και όχι οι αιτίες της μέτριας απόδοσης του Ισπανού. Η βασική αιτία είναι ο τρόπος παιχνιδιού του Παναθηναϊκού και τα χαρακτηριστικά του Χουάντσο ως παίκτη. Στην εθνική Ισπανίας ο Ερνάνγκομεθ είχε 2.8 κατοχές σε καταστάσεις spot σουτ, που του δημιουργούσαν οι συμπαίκτες του, ενώ είχε και 1.6 κατοχές ανά αγώνα σε καταστάσεις off screen (να πάρει σκριν και να βγει να εκτελέσει) όπως φαίνεται στο βίντεο.

 Ένα άλλο σημαντικό κομμάτι του παιχνιδιού του, είναι η κίνηση μακριά από την μπάλα, ώστε να βρίσκεται σε θέσεις που μπορεί να λάβει πάσα και να τελειώσει εύκολα τις φάσεις (video). Αυτό το έκανε επιτυχώς, τουλάχιστον 1.3 φορές ανά αγώνα, ενώ είχε και 1.2 κατοχές στο transition.

O Παναθηναϊκός του Εργκίν Αταμάν, είναι μια ομάδα που τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο, τον έχουν οι γκαρντ του. Ο βασικός τρόπος επίθεσης είναι το πικ εν ρολ, είτε με επίθεση του χειριστή, είτε με ρολ του ψηλού και κλείδωμα του αντιπάλου μέσα στην ρακέτα. Περίπου το 39% των επιθέσεων εκτελούνται έτσι, ενώ αν δεν δουλέψουν αυτές οι επιλογές, γίνονται kick out πάσες, για καλής ποιότητας spot σουτ.

Οι πράσινοι είναι 15οι στις 18 ομάδες σε off screen καταστάσεις, 15οι σε κοψίματα μακριά από την μπάλα και επίσης 15οι σε φάσεις transition. Δηλαδή τα 3 από τα 4 βασικά χαρακτηριστικά που εκτελεί ο Χουάντσο, δεν είναι στο ρεπερτόριο του Παναθηναϊκού. Για να το δούμε και με νούμερα, ο Ισπανός παίρνει μόλις 0.3 off screen, 0.4 κοψίματα μακριά από την μπάλα και 0.1 αιφνιδιασμούς ανά αγώνα. Αυτά είναι νούμερα στα όρια του στατιστικού λάθους και επουδενί δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως συνήθειες ενός παίκτη, σε μια ομάδα.

Το κομμάτι του ρυθμού

Θα πει κάποιος, «ναι, αλλά βάλε τουλάχιστον τα ελεύθερα σουτ» και ίσως να έχει και δίκιο. Ο Χουάντσο δεν σουτάρει καλά φέτος, όπως φαίνεται και από το shotchart του.

Σίγουρα το 27.3% στο τρίποντο απέχει πάρα πολύ από το 36.4% της Εθνικής και μάλιστα με περισσότερες προσπάθειες. Όμως φτάνουμε και στο άλλο κομμάτι, που είναι η γενικότερη συμμετοχή του στην επίθεση. Όταν κάποιος παίκτης παίζει 6-7 λεπτά συνεχόμενα και σε αυτά ακουμπάει την μπάλα 2-3 φορές στην επίθεση, είναι λογικό όταν θα του βρεθεί η ευκαιρία, να πάρει σουτ εκτός ρυθμού. Ακόμα και σουτέρ κίλερ, όπως για παράδειγμα ο Γκάι, ακριβώς επειδή ήταν εκτός ρυθμού είχε φτάσει το ποσοστό του στο 31%. Σε αυτόν τον τομέα θα μπορούσε να είναι καλύτερος και να εκμεταλλευτεί καλύτερα τις ευκαιρίες που θα έχει, όμως είναι κάτι φυσιολογικό και συμβαίνει σε αρκετούς παίκτες.

Αν σε όλα τα παραπάνω, προσθέσουμε και τον τραυματισμό που είχε στο δάκτυλο και τον κράτησε για πολύ καιρό έξω, αλλά και την καταπληκτική σεζόν που κάνει ο Μήτογλου, ένας παίκτης που παίζει στην θέση του, τότε έχουμε την πλήρη εικόνα για την υποτονική σεζόν του Ισπανού. Προσωπικά, πλέον δεν πιστεύω ότι μπορεί να δούμε καμιά τρομερή αλλαγή στην απόδοση του, θα είναι πάντα ένας ελίτ αμυντικός που όταν βρίσκεται στο παρκέ, θα αλλάζει τις ισορροπίες στο πίσω μέρος και στην καλή του μέρα θα μπορέσει να σκοράρει τα 2-3 πρώτα σουτ που θα πάρει, για να μείνει παραπάνω στον αγωνιστικό χώρο. Αλλιώς απλά θα βλέπει τον Μήτογλου να παίζει τριαντάλεπτα, καθώς είναι ένας παίκτης που μπορεί να σκοράρει με πολύ περισσότερους τρόπους και ο κόουτς Αταμάν έχει ξεκάθαρη προτίμηση στο πρόσωπο του.

Με βάση τον τρόπο παιχνιδιού των πρασίνων, ίσως δεν χρειαζόντουσαν έναν παίκτη του στυλ του Χουάντσο, αλλά μάλλον έναν Καλαιτζάκη στο ‘4’, που να μπορεί να δίνει ανάσες στον βασικό φόργουορντ και να μην έχει μεγάλη συμμετοχή στην επίθεση. Ο Ισπανός δεν είναι αυτός ο παίκτης και μάλλον δύσκολα θα γίνει.

 

Γιατί δεν αποδίδει ο Χουάντσο σύμφωνα με το ταλέντο και την αξία του ως παίκτης; (vids)