MENU
Google Logo

Προσθέστε το sdna.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google.

Για δύο σετ ο Παναθηναϊκός ήταν άκρως ικανοποιητικός. Το τρίτο σετ έμοιαζε με «αυτοκτονία» αλλά το τέταρτο ήταν μια απόδειξη ότι ο Κιαπίνι πάντα βρίσκει τον τρόπο να οδηγεί την ομάδα του στο σωστό δρόμο. Πρώτα από όλα, όμως, ήταν ένα παιχνίδι που έφερε και μια σοβαρή παγωμάρα. Ο τραυματισμός της Ρόγκα ήρθε πραγματικά από το πουθενά και αυτό πάντα συνοδεύεται με ένα «γαμώτο». Μέχρι να βγουν αποτελέσματα από τις εξετάσεις της λίμπερο του τριφυλλιού ωστόσο δε χρειάζονται ούτε υπερβολές αλλά ούτε θεωρίες. Άλλωστε μιλάμε για μια αθλήτρια που έχει ταλαιπωρηθεί όσο ελάχιστες και κάθε «θόρυβος» αυτή τη στιγμή μόνο κακό κάνει.

Το να κάνει κάμψη μια ομάδα σε ένα παιχνίδι που φαίνεται να το ελέγχει πλήρως δεν είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί και σίγουρα δεν είναι κάτι τραγικό. Κυρίως στο πρώτο αλλά σε μεγάλο βαθμό και στο δεύτερο σετ οι πράσινες είχαν μεγάλη συνέπεια στο μπλοκ άμυνα και με πολλούς και διάφορους τρόπους όριζαν το ρυθμό του παιχνιδιού. Αυτό που τις πλήγωσε στο τρίτο σετ ήταν η υποδοχή.

Ειδικά στην περιστροφή όπου σέρβιρε η Καλαποδά ο Παναθηναϊκός δε λειτούργησε σωστά και κυρίως δεν είχε λύσεις επιθετικά. Η παρουσία της Ράπτη ως λίμπερο αντί της Ρόγκα δεν είναι καταστροφή ακόμα και αν μιλάμε για μια λίμπερο με μεγάλη εμπειρία και ποιότητα. Αφενός η Ράπτη έχει ως πρώτο και βασικό ρόλο σε αυτή την ομάδα την υποδοχή και αφετέρου έχει παίξει ως λίμπερο και στην ΑΕΚ.

Είναι πολύτιμο για τον Κιαπίνι ότι έχει την ευκαιρία να αλλάζει τα δεδομένα του αγώνα ψάχνοντας στον πάγκο. Στην περίπτωση αυτή έφερε από τον πάγκο την Λαμπκόφσκα αλλά και τη Ντέλιτς και η ομάδα του ξαναβρήκε ισορροπίες στο τέταρτο σετ. Το πιο  ηχηρό «καμπανάκι» όμως ήταν αυτό το τρικ προς το τέλος. Όχι μόνο απέσυρε την Ορβόσοβα αλλά έπαιξε με δύο κεντρικές στη μπροστά ζώνη. Και όχι, αυτό δεν ήταν ένα τρικ για μια περιστροφή, ήταν κάτι που το κράτησε αρκετά στο τέταρτο σετ αφήνοντας έτσι στον πάγκο τη διαγώνια της ομάδας.

Το πρόβλημα με την Τσέχα διαγώνια δεν ήταν ότι έμεινε στους 12 πόντους αλλά ότι είχε μόλις 34% αποτελεσματικότητα, αρκετά εύκολα λάθη ακόμα και μπροστά σε μονό μπλοκ και κυρίως ψυχολογία… στα τάρταρα. Προφανώς ότι επιλέχθηκε για αυτό το ρόλο σημαίνει ότι πληρούσε κάποια κριτήρια του προπονητή. Είτε τα κριτήρια αυτά δεν επιβεβαιώνονται είτε χρειάζεται και άλλο χρόνο. Οπότε εδώ η ισορροπίες είναι λεπτές όπως και οι αποφάσεις. Σίγουρα, όμως, η Ορβόσοβα νιώθει έντονη πίεση και ενδεχόμενη έξτρα πίεση και γκρίνια μόνο καλό δεν της κάνει.

Είναι γεγονός πάντως ότι η Γκρέκα, η οποία πήρε λίγο χρόνο στο δεύτερο και το τρίτο σετ, ήταν ουσιαστική ακόμα και αν ο ρόλος της ήταν πολύ περιορισμένος και ακόμα και αν το δείγμα δεν είναι αρκετό για να την κρίνει. Αλλά σίγουρα ανήκει σε αυτή την κατηγορία αθλητριών που υπό τις οδηγίες του Κιαπίνι ανεβάζει το ταβάνι της. Τέλος, η περίπτωση Παπαγεωργίου αξίζει σίγουρα προσοχή. Η μέρα ήταν εξαρχής δική της, καθώς παρέλαβε το βραβείο της MVP για την περασμένη αγωνιστική και το γιόρτασε αναλόγως στον αγωνιστικό χώρο. Είναι εντυπωσιακό το πόσο καλά διαβάζει τις φάσεις πάνω στο φιλέ και παράλληλα πόσο καλά διαβάζει τις αντίπαλες επιθέσεις. Δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις όπου δεν κάρφωσε απλά στον πρώτο χρόνο αλλά μέσα σε μια στιγμή «σκάναρε» την απέναντι πλευρά, βρήκε το πιο αδύναμο σημείο και έστειλε εκεί τη μπάλα. Μεγάλο ποσοστό του 67% στην αποτελεσματικότητά της οφείλεται στην Κωνσταντινίδου αλλά ακόμα μεγαλύτερο στην ίδια και την πολύ καλή αντίληψη που έχει στο παιχνίδι.

Τα μέτωπα πολλά, δύσκολο σερί αγώνων, ζητήματα με τα λίμπερο και προβληματισμός για τη διαγώνια. Ο Κιαπίνι ωστόσο έχει αποδείξει ότι ξέρει να χειρίζεται δύσκολες καταστάσεις και μένει να δείξει πως θα κρατήσει τον Παναθηναϊκό σε αυτή τη σταθερή πορεία που έχει ο ίδιος χαράξει.

Μια νίκη με συμβολισμούς, ένα ρολόι που χτυπάει και ένας… συναγερμός