Οι ελεγχόμενες μονάδες φέρονται να αποκτήθηκαν σε τιμές πολλαπλάσιες από εκείνες που καταγράφονται σε άλλες ευρωπαϊκές αγορές, ενώ δημοσιονομικός έλεγχος είχε ήδη ζητήσει την επιστροφή 48 εκατ. ευρώ για δαπάνες σε Αττική, Πελοπόννησο και Κρήτη.
Και δεν είναι μόνο τα παραπάνω και πολλά ακόμη για το σκάνδαλο που θα μας απασχολήσει έντονα τους επόμενους μήνες, αφού η υπόθεση αποκτά πλέον και σαφή εσωκομματική διάσταση σε επίπεδο κυβέρνησης και Νέας Δημοκρατίας, μετά την ερώτηση του Γιώργου Βλάχου προς τον Πρωθυπουργό για το κόστος, τους αναδόχους, τη διαδικασία ανάθεσης και τη διαχείριση των ανακυκλώσιμων υλικών.
Το πλέον επιβαρυντικό στοιχείο είναι ότι δεν έχουν παρουσιαστεί επαρκή δημόσια δεδομένα για την πραγματική απόδοση των συγκεκριμένων εγκαταστάσεων. Και... ξέρετε τι συμβαίνει; Όταν ένας κυβερνητικός βουλευτής ζητά στοιχεία που τα αρμόδια υπουργεία δεν έχουν καταθέσει επί μήνες, το ζήτημα παύει να αποτελεί εξωτερική πίεση -από την αντιπολίτευσης ας πούμε- και μετατρέπεται σε εσωτερική αμφισβήτηση.
Διαβάστε περισσότερα στο X RAY του ethnos.gr
