Τρεις σύλλογοι Κρητικών εξέδωσαν επιστολή με την οποία κατηγορούν όσους επιτίθενται στον Βαγγέλη Μαρινάκη. Γράφουν:
«Ο ίδιος (σ.σ. ο Βαγγέλης Μαρινάκης) δεν διαφήμισε ποτέ την απλόχερη προσφορά του (σ.σ. στην Κρήτη), διότι σκοπός του δεν ήταν να διαφημιστεί, αλλά να βοηθήσει. Άλλοι αποζητούν τη διαφήμιση σπιλώνοντας το όνομά του. Μαζί όμως με το δικό του, πιάνουν στο στόμα τους και την Κρήτη».
Και παρακάτω: «Ως Κρητικoί δεν μπορούμε να είμαστε παρατηρητές όταν βλέπουμε να σπιλώνουν τους συμπατριώτες μας και μάλιστα με τον πιο άθλιο τρόπο. Και θα κριθούν ανεπιθύμητοι από το κρητικό αίσθημα. Τον Βαγγέλη Μαρινάκη τον στηρίζει η Κρήτη».
Τον Βαγγέλη Μαρινάκη τον στηρίζει η Κρήτη λοιπόν, ισχυρίζονται ο Μανώλης Πατεράκης, Πρόεδρος Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Κρητικών Σωματείων, ο Θεόδωρος Τσόντος, Πρόεδρος της Αδελφότητας Κρητών Πειραιά «Η ΟΜΟΝΟΙΑ" και ο Κώστας Ξυλούρης, Επίτιμος Πρόεδρος Παγκρητίου Ενώσεως που υπογράφουν την επιστολή.
Ακούγεται πειστικό, σωστά; Η Κρήτη άλλωστε έχει στηρίξει κατά καιρούς πολλά και διαφορετικά πράγματα. Την οπλοκατοχή, την ζωοκλοπή, τις χασισοφυτείες, την παρανομία, την βεντέτα, τον τραμπουκισμό, τον Ανδρέα Παπανδρέου (σε ένα τραπέζι την περασμένη Κυριακή, ηλικιωμένος Ηρακλειώτης χαρακτήρισε τον Ανδρέα «Μωυσή που οδήγησε τους Έλληνες στην Γη της Επαγγελίας») κ.α. Γιατί να μην στηρίζει και τον Βαγγέλη Μαρινάκη;
Δεν αμφισβητώ τη φιλανθρωπική προσφορά του επιχειρηματία στο νησί, ούτε ασφαλώς τη διαχρονική προσφορά της οικογένειάς του. Το να λέμε, όμως, ότι όσοι «σπιλώνουν» τον κ. Μαρινάκη, τα βάζουν με την Κρήτη είναι άλλο...
Δεν αμφισβητώ σε τίποτα όσα αναφέρει το κείμενο για την αθόρυβη, φιλανθρωπική προσφορά του επιχειρηματία στο νησί και τους κατοίκους του. Ούτε ασφαλώς την διαχρονική προσφορά της οικογένειας του. Αυτό όμως είναι ένα πράγμα. Το να λέμε ότι όσοι «σπιλώνουν» τον κ. Μαρινάκη, τα βάζουν με την Κρήτη είναι άλλο. Εντελώς διαφορετικό και στα δικά μου μάτια απολύτως προσβλητικό για τον τόπο μου. Έχω γράψει πολλές φορές ότι οι ομάδες δεν είναι οι μεγαλομέτοχοι τους. Και ασφαλώς οι πατρίδες δεν είναι οι εύποροι «πατρόνες» τους, που αγοράζουν σεβασμό και κύρος με τα χρήματα τους.
Η Κρήτη είναι χιλιάδες πράγματα, χιλιάδες πρόσωπα, χιλιάδες μικρές και μεγάλες ιστορίες. Η Κρήτη είναι δυστυχώς και τα κουτσαβάκια της, και οι μαγκούρες της και και η κουλτούρα της ψευτοπαλικαριάς των μαύρων πουκαμίσων και ο Ζωϊδάκης στα πρωινάδικα.
Αλλά η Κρήτη είναι και θάλασσες και βουνά και ηρωικά χωριά και απλά χωριά και σιωπηλοί γέροντες και ταπεινοί δουλευταράδες και έξυπνοι πρωτοπόροι και άξιοι επιστήμονες και ταλαντούχα παλικαράκια και καλλιτέχνες και αθλητές και φιλοξενία και ζεστασιά και ανθρωπιά και αξιοπρέπεια και εντιμότητα και Καζαντζάκης και Ελευθέριος Βενιζέλος και Ψαρονίκος και ο «Μουσικός Αύγουστος» του Μάνου Χατζιδάκι κ.λ.π.
Η Κρήτη είναι όλα τα παραπάνω και τίποτα μαζί. Διότι αυτό που είναι η Κρήτη, όπως και κάθε τόπος για όσους τον αγαπούν, τελικά δεν περιγράφεται. Απλώς βιώνεται.
Κυρίως, η Κρήτη δεν είναι κανενός. Και ουδείς δικαιούται να την σέρνει ως μάρτυρα υπεράσπισης στην δικαστική περιπέτεια ενός παράγοντα με κρητική καταγωγή.
Αν κάποιος σπιλώνει το όνομα της Κρήτης, αυτός προφανώς δεν είναι ο εισαγγελέας που απήγγειλε κατηγορίες στον Βαγγέλη Μαρινάκη. Την Κρήτη την σπιλώνουν, την ξεγιβεντίζουν για να το θέσω κρητικά, όσοι νομίζουν ότι εκπροσωπούν την γνήσια
«κρητικοσύνη» αλλά επί της ουσίας εκπροσωπούν μονάχα τα χειρότερα χαρακτηριστικά μιας παρεξήγησης…
