MENU

Ήταν ένα ωραίο καλοκαίρι, εκείνο του 2015. Ήταν, όπως έγραφαν στην εκ των υστέρων αξιολόγησή του, το πρώτο για τον Παναθηναϊκό μετά το μνημόνιο. Στη σημερινή αποτίμηση, καλύτερα να μην το χαρακτηρίσουμε, γιατί θα ξεκινήσει στραβά το κείμενο! Οι πράσινοι θα έκαναν μεταγραφές για όλα τα γούστα. Περιπτώσεις που είχαν ρίσκο, περιπτώσεις που έμοιαζαν αδύνατο να αποτύχουν, σπουδαία ονόματα, Έλληνες ποδοσφαιριστές, λαβράκια από το εξωτερικό, πραγματικά είχε καλύψει το τιμ που δούλευε τις μεταγραφές όλο το φάσμα των περιπτώσεων.

Ήρθαν στον Παναθηναϊκό οι Αμπέιντ, Εσιέν, Βέμερ, Καλτσάς, Λουντ, Τελάντερ, Σάντσεθ, Γιαννακόπουλος, Ευαγγέλου. Στην ανάγνωση των ονομάτων σήμερα, είναι μαζεμένες μερικές δεκάδες προσφυγές, αρκετές χιλιάδες πεταμένα ευρώ και λίγο χρυσάφι. Είναι γνωστό, εξάλλου, ότι ο χρυσός κρύβεται στη λάσπη, όπως είναι γνωστό και από τι παράγεται ο ακριβότερος καφές του κόσμου. Ο Ρόμπιν Λουντ ήταν το χρυσάφι του 2015, ήταν ο χρυσός του Παναθηναϊκού και κατάφερε και αυτόν να τον χάσει!

Το μόνο που έπρεπε να κάνει ο Γιάννης Αλαφούζος ήταν μια μικρή υπέρβαση. Ένα μικρό άνοιγμα το Σεπτέμβριο του 2017 για να επεκτείνει το συμβόλαιο του Φιλανδού ή μια πρόταση ανάλογη της αξίας του το προηγούμενο καλοκαίρι. Κι έτσι, τώρα, δίπλα στα φανταστικά πιτσιρίκια των πρασίνων θα υπήρχε ένας 25χρονος μέσος, ο οποίος διαρκώς ανεβάζει τις μετοχές του.

Το παιδί του Φύσσα και του Κόλκα!

Ήταν η πρώτη κίνηση του καλοκαιριού. Από εκείνες, στις οποίες κανείς δε δίνει σημασία επειδή δε συνοδεύονται από αφιερώματα, διθυράμβους και σπουδαία χρηματικά ποσά. Είναι αποτέλεσμα σκάουτινγκ, διασυνδέσεων, σωστής ποδοσφαιρικής ανάλυσης και γνώσης του αντικειμένου. Ο Τάκης Φύσσας τα είχε. Και παρότι έχει λοιδορηθεί όσο λίγοι για τις επιλογές του στον Παναθηναϊκό, ο Ρόμπιν Λουντ ήταν 100% δική του εισήγηση, όπως ο Βλαχοδήμος, ο Βιγιαφάνες και άλλοι που τελικά είχαν μεγάλη μεταπωλητική αξία. Ένας Φινλανδός, άγνωστος στο ευρύ κοινό, άρτι αφιχθείς ακόμα και για το δικό του, εγχώριο κοινό, μόλις 22 ετών θα υπέγραφε μήνα Μάιο (!!) στον Παναθηναϊκό.

Ο Γιόνας Κόλκα ήταν η φυσιολογική, πρώτη σκέψη. «Πρώτα απ' όλα πρέπει να πω ότι δεν ήμουν εγώ αυτός που ανακάλυψε και πρότεινε τον Λουντ στον Παναθηναϊκό. Ο Τάκης Φύσσας, με τον οποίο ήμασταν συμπαίκτες και διατηρώ πολύ καλή σχέση, με είχε πάρει τηλέφωνο και μου είπε ότι τον ενδιαφέρει ο Λουντ. Με ρώτησε αν πιστεύω ότι μπορεί να πετύχει στον Παναθηναϊκό και του απάντησα «ναι, μπορεί». Ήξερε ήδη πολλά πράγματα για αυτόν. Εγώ απλώς του είπα ότι ισχύουν οι πληροφορίες του...». Προς τιμήν του, ο άλλοτε άσος του τριφυλλιού ουδέποτε προσπάθησε να καρπωθεί την επιτυχία για τη μεταγραφή του συμπατριώτη του.

Για τον Λουντ, ήταν τότε, η πρώτη ευρωπαϊκή πρόκληση. Διαφορετική από εκείνη που προσδοκούσε, ωστόσο με πλήρη επίγνωση του ονόματος που τον καλούσε. «Θυμάμαι ότι καθόμουν σε ένα εστιατόριο. Ο μάνατζέρ μου ανέφερε ότι υπάρχει ενδιαφέρον από ελληνική ομάδα. Δεν ενθουσιάστηκα. Αναρωτιόμουν αν η Ελλάδα ήταν το κατάλληλο μέρος για μένα, σε μια εποχή που υπήρχε η κρίση με το ευρώ και όλα τα παρεπόμενα. Μετά μου ανέφερε το όνομα της ομάδας. Τα συναισθήματά μου άλλαξαν άρδην».

Ανανέωση... 200 χιλιάδων!

Έμεινε στον Παναθηναϊκό τρία χρόνια. Εξάντλησε το συμβόλαιό του, έπαιξε μέχρι και το τελευταίο ματς, δεν πήδηξε από το καράβι όταν οι υπόλοιποι βουτούσαν στη θάλασσα να σωθούν και γνώριζε την αξία του. Είχε συναίσθηση των χρημάτων που θα μπορούσε να βρει στο εξωτερικό και των χρημάτων που έπρεπε να ζητήσει. Ο Παναθηναϊκός δεν τα έδωσε. Δεν τα έδωσε πρωτίστως τον Σεπτέμβριο του 2017, ένα χρόνο δηλαδή πριν τη λήξη του συμβολαίου του. Αρχές του μήνα υπήρξαν σενάρια για πρόωρη ανανέωση, αλλά έπειτα... ήρθαν οι μέλισσες!

Ο Λουντ, ο οποίος αμειβόταν 200 χιλιάδες ευρώ για τις σεζόν 2016-17, 2017-18 και με μόλις τα μισά λεφτά για το πρώτο χρόνο συμβολαίου του, αξίωνε λίγο πάνω από τα διπλάσια. Ο Παναθηναϊκός έδινε κάτι λιγότερο από τα διπλάσια. Ρούχα μαζί που πλύθηκαν κι έχουνε γίνει ροζ ή στην προκειμένη περίπτωση θα γίνονταν λαχανί. Η διοίκηση θα έριχνε λίγο άσπρο στο πράσινό της, ο Λουντ λίγο πράσινο στο άσπρο του και με 400 χιλιάδες ευρώ θα γινόταν η δουλειά!

Δεν έγινε, όμως. Και μετά όλοι γνώριζαν ότι θα ήταν αργά. Ο Γιάννης Αλαφούζος, ο μόνος υπαίτιος για την αποδόμηση ενός ολόκληρου ρόστερ, τσιγκουνεύτηκε, δείλιασε ή απλώς δεν ενδιαφέρθηκε αρκετά για την περίπτωση του Λουντ. Φυσικά, με τα οικονομικά προβλήματα να γιγαντώνονται στην πορεία δεν υπήρχε περίπτωση να μείνει ο Φιλανδός. Όταν έφτασε το καλοκαίρι, τα χρήματα που ζητούσε ήταν περισσότερα. Ο Παναθηναϊκός δεν μπορούσε να τα δώσει, ειδικά να τα δώσει ως τις 30 Ιουνίου, όταν και έληγε το χρονικό περιθώριο για να ανανεώσει το συμβόλαιό του. Λόγω του ειδικού καθεστώτος με την απαγόρευση των μεταγραφών, δε θα μπορούσε/ήθελε να τον αποκτήσει σα νέα μεταγραφή μετά.

Ο Ρόμπιν Λουντ έφυγε ελεύθερος. Δεν έκανε ποτέ προσφυγή αν και απλήρωτος, δείχνοντας και την ποιότητα του χαρακτήρα του. Έψαχνε για σχεδόν ένα μήνα ομάδα, πριν αποφασίσει να πάει στην Σπόρτινγκ Χιχόν. Οι ελληνικές ομάδες, οι υπόλοιπες που θεωρητικά θα μπορούσαν να τον αποκτήσουν, είχαν τον χρυσό μπροστά στα μάτια τους, αλλά έψαχναν αλλού για λάσπη. Ο Παναθηναϊκός δεν φρόντισε εγκαίρως και δεν μπόρεσε εντέλει να κρατήσει έναν ποδοσφαιριστή, του οποίου η χρηματιστηριακή αξία είναι σήμερα κοντά στα δύο εκατομμύρια ευρώ και ανεβαίνει διαρκώς. Όσο για την αγωνιστική; Ήταν, για τον Γιάννη Αλαφούζο, ξεκάθαρη χθες! Η στιγμή που περνούσε μέσα σε έναν τηλεφωνικό θάλαμο δυο Ελληνες παίκτες, βγάζοντας την καταπληκτική ασίστ για το 2-0, ήταν περισσότερο εξευτελιστική για τον Αλαφούζο παρά για τους αντιπάλους του στο γήπεδο.

Ακόμα ένα έγκλημα που μένει χωρίς τιμωρία... Ή για να ακριβολογούμε ένα έγκλημα, του οποίου την τιμωρία πληρώνει ο Παναθηναϊκός.

Ρόμπιν Λουντ: Το τελευταίο έγκλημα!
EVENTS