Η χθεσινή (3/4) Κυριακή θα ήταν μια άκρως... ολυμπιακή μέρα, αν δεν υπήρχε το βραδινό back to back. Back to back ισοπαλία στα πλέι-οφ για την ομάδα του Πέδρο Μαρτίνς και μάλιστα με το ίδιο σκορ, 1-1. Back to back ποδοσφαιρική μιζέρια. Δεν υπάρχουν πολλά πράγματα να γραφτούν και να ειπωθούν για τον φετινό Ολυμπιακό εδώ που έχει φτάσει η σεζόν. Ειδικά μέσα από αυτή τη στήλη έχουν αναλυθεί τα περισσότερα ζητήματα για την ομάδα, σε ποδοσφαιρικό κυρίως, αλλά και σε... φιλοσοφικό επίπεδο. Η ομάδα είναι αυτή που είναι στην παρούσα φάση και ως το φινάλε θα κάνει ό,τι μπορεί. Όπως επίσης έχει αναφερθεί στο πρόσφατο παρελθόν από αυτή την ιντερνετική γωνιά, το ότι ο Ολυμπιακός παίζει όπως παίζει, θα πρέπει να προβληματίσει περισσότερο, όλους τους υπόλοιπους. Φέτος έχει παίξει κανονική μπάλα -μπάλα Πέδρο Μαρτίνς- οριακά σε διψήφιο αριθμό αγώνων. Ίσως και λιγότερους. Και μιλάμε για όλες τις διοργανώσεις, όχι μόνο το πρωτάθλημα. Όμως και πάλι, πάει και παίρνει το πρωτάθλημα περπατώντας, ελλείψει ανταγωνισμού αφενός, εκμεταλλευόμενος την ποιότητα, την εμπειρία και το μομέντουμ μιας ολόκληρης τριετίας, αφετέρου. Αυτή είναι τροφή για σκέψη για όλους τους υπόλοιπους πρωτίστως και όποιος αμελήσει να σκεφτεί και μείνει πάλι να κουβεντιάζει για πέναλτι, για ορισμούς, για ΕΠΣ και τις γνωστές ιστορίες για αγρίους, θα μείνει πάλι να κοιτάει από το -15, το -20 από τα μέσα της σεζόν.
Αυτό που θα πρέπει να προβληματίσει δε τον Ολυμπιακό και τον Πορτογάλο τεχνικό, είναι ότι ακόμη και με το +11, ακόμη και με το τρίτο σερί πρωτάθλημα που θα «κλειδώσει» μαθηματικά κάποια από τις επόμενες Κυριακές, ο κόσμος θα γιουχάρει όταν δει κάτι που δεν του αρέσει. Και αυτό που δεν του άρεσε στο 1-1 με την ΑΕΚ δεν είναι ότι δεν είδε νίκη. Δεν είναι ότι είδε την ομάδα του να μένει αήττητη από έναν μεγάλο αντίπαλο για 14ο συνεχόμενο ντέρμπι. Είναι ότι -για πολλοστή φορά και από πολλούς- δεν είδε την προσπάθεια που θέλει να βλέπει. Δεν είδε την βελτίωση που εδώ και καιρό υπόσχεται ο Μαρτίνς με το να επαναλαμβάνει, μέσες-άκρες, ατάκες του τύπου «χρειαζόμαστε δουλειά», «πρέπει να βελτιωθούμε», «ξέρουμε τί πρέπει να κάνουμε» κτλ κτλ. Δεν είδε την ομάδα που έχει συνηθίσει να βλέπει επί των ημερών του Ίβηρα τεχνικού. Αντιθέτως, είδε και πάλι μια ομάδα που -δεν ξέρω πώς να το πω πιο κομψά- σε κάνει να βαριέσαι. Είδε την ίδια επαρκή μετριότητα που βλέπει όλη τη χρονιά. Μια μετριότητα που φτάνει για να παίρνει αέρα τον τίτλο από αυτούς τους αντιπάλους. Μια μετριότητα που μπορεί να κάνει, με τις αναθυμιάσεις, 7-8 πολύ καλά ματς σε βάθος χ μηνών. Μια μετριότητα που έχει την ποιότητα και την εμπειρία για να περάσει ευρωπαϊκούς προκριματικούς και μετά ομίλους ευρωπαϊκής διοργάνωσης, αλλά όχι τόση, όση, ώστε να κάνει το κάτι παραπάνω που η ίδια υπόσχεται. Μετριότητα σε κάθε περίπτωση όμως.
Γιατί και πάλι όμως γιούχα; Αφενός, γιατί μιλάμε για Ολυμπιακό! Όταν μιλάμε για έναν σύλλογο που είναι εθισμένο στη νίκη, στην επιτυχία και την αναζήτηση της τελειότητας -πάντα αυτή που βρίσκεται μέσα στο «ερυθρόλευκο» μυαλό τουλάχιστον- είναι λογικό (;) να εμφανίζεται το φαινόμενο. Κάποιος θα πει ότι το να ζητάς το τέλειο, όταν βλέπεις πώς είναι όλοι οι άλλοι γύρω-τριγύρω, αγγίζει τα όρια της οπαδικής αγνωμοσύνης. Της αχαριστίας. Κάποιος άλλος θα πει -και θα συμφωνήσω κι εγώ μαζί του- ότι μιλάμε για αθλητισμό -ειδικά για μπάλα- και ο κόσμος έχει δικαίωμα να ζητάει αυτό που θέλει να βλέπει, αυτό που έχει συνηθίσει να βλέπει. Μιλάμε για ένα χόμπι, έτσι; Μιλάμε για κάτι που μας ψυχαγωγεί, μας διασκεδάζει. Ε, λοιπόν, ο συγκεκριμένος Ολυμπιακός, πια, δεν ψυχαγωγεί και δεν διασκεδάζει κανέναν. Sad but true, που λένε και οι Metallica. Η θλιβερή αλήθεια. Και η αλήθεια της εξέδρας, είναι συνήθως αλάνθαστη, είναι μία και αδιαπραγμάτευτη: το αυθόρμητο συναίσθημα, η ταυτόχρονη παρόρμηση χιλιάδων δεν μπορεί να πέφτει και τόσο έξω... Σε κάθε περίπτωση, υπάρχουν ακόμη 7 ματς μπροστά μας. Είναι καλός αριθμός, αρκετός για να καταφέρει να αλλάξει το κλίμα και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα η ομάδα και να δείξει ότι υπάρχει ζωή ακόμη μέσα της...
Back to back μύθος!
Αρκετά με τα (χιλιοειπωμένα) ποδοσφαιρικά θέματα όμως. Η μέρα συνολικά δεν θα μπορούσε να μην είναι άκρως επιτυχημένη για τον σύλλογο. Για τον Ολυμπιακό Σύνδεσμο Φιλάθλων Πειραιώς. Τον κορυφαίο πολυαθλητικό οργανισμό της ευρωπαϊκής ηπείρου. Η ομάδα πόλο γυναικών, αυτή η μαγική ομαδάρα με το μαγικό παιχνίδι της, η οποία περισσότερο τους Μπουλς του Τζόρνταν θυμίζει παρά μια τυπική ομάδα γυναικείου αθλητισμού: το πότε χάνει, είναι καθαρά δικό της θέμα! Ε, λοιπόν, αυτή τη διετία -και μάλλον έπεται συνέχεια- δεν... πολυψήνεται να χάνει από κανέναν! Το μεσημέρι της Κυριακής, οι «ερυθρόλευκες» του Αλεξάνταρ Τσίριτς, η ομάδα-μύθος που έχτιζε χρόνια επί χρόνων ο Χάρης Παυλίδης, με αυτές τις αθλήτριες-κολοσσούς του σπορ, έστω φυσικά κι αν δεν είναι πια όλες εκεί, κατέκτησαν τη δεύτερη σερί Ευρωλίγκα, αυτή τη φορά στο σπίτι τους. Back to back ευρωπαϊκό!
Επαναλαμβάνω: back to back ευρωπαϊκό. Και όχι ευρωπαϊκό... ό,τι να 'ναι αλλά την κορυφαία κούπα του σπορ. Για ολόκληρο τον Ολυμπιακό οργανισμό, όχι μόνο για τον Ερασιτέχνη, αυτό ήταν το 15ο ευρωπαϊκό τρόπαιο σε ομαδικά σπορ! Στον 37ο ευρω-τελικό σε όλα τα σπορ. Όσον αφορά ειδικότερα στους διεθνείς τίτλους, υπάρχουν άλλοι τρεις, φτάνοντας το σύνολο στο 18. Υπάρχει το ευρωπαϊκό στην ελληνορωμαϊκή πάλη το 2006, σε ατομικό σπορ μεν αλλά σε διοργάνωση που έγινε για συλλόγους. Υπάρχει επίσης το βαλκανικό Κύπελλο στο ποδόσφαιρο το 1963 και υπάρχει και το διηπειρωτικό στο μπάσκετ το 2013.
Το μυθικό ερυθρόλευκο ρεζουμέ, έχει αυτή τη στιγμή ως εξής: 15 ευρωπαϊκοί τίτλοι σε ομαδικά σπορ, 37 ευρωπαϊκοί τελικοί σε ομαδικά σπορ, 16 ευρωπαϊκοί τίτλοι ως σύλλογος και 18 διεθνή τρόπαια συνολικά.
Υπάρχει και συνέχεια όμως. Σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, ο Ολυμπιακός έχει κατακτήσει τίτλους σε 6 διαφορετικά σπορ (μπάσκετ, πόλο ανδρών-γυναικών, βόλεϊ ανδρών-γυναικών, πάλη) και αυτό τους φέρνει στην 3η θέση της ιστορικής λίστας. Μονάχα δύο ρωσικοί σύλλογοι, η ΤΣΣΚΑ Μόσχας με 9 σπορ και η Ντινάμο Μόσχας με 8, έχουν τίτλους σε περισσότερα. Προχωρώντας ακόμη παραπέρα, από το μεσημέρι της Κυριακής, ο Ολυμπιακός μπήκε και σε ένα ακόμη πιο «κλειστό» ευρωπαϊκό club, μια σπάνια ελίτ για τον αθλητισμό της ευρωπαϊκής ηπείρου.
Λαμβάνοντας υπόψη την κορυφαία διοργάνωση σε κάθε σπορ, υπάρχουν φυσικά πολλοί σύλλογοι με πολλαπλά κορυφαία τρόπαια ή σερί κατακτήσεις σε διαφορετικά σπορ. Υπάρχουν αρκετοί με back to back σε ένα σπορ, είτε σε άντρες είτε σε γυναίκες, όπως υπάρχουν και περιπτώσεις με κατακτήσεις back to back από συλλόγους από την ίδια πόλη, αλλά φυσικά υπό διαφορετικό σήμα και όνομα. Πλέον, ο Ολυμπιακός έγινε μόλις ο τρίτος ευρωπαϊκός σύλλογος με back to back κατάκτηση της κορυφαίας διοργάνωσης σε πάνω από ένα ομαδικά σπορ σε άντρες ή γυναίκες (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ, πόλο, χάντμπολ). Μέχρι σήμερα, σε αυτή την κατηγορία υπήρχε η... εξής Ρεάλ Μαδρίτης, με συνεχόμενες κατακτήσεις σε ποδόσφαιρο αντρών και μπάσκετ αντρών, υπήρχε και η εξής ΤΣΣΚΑ Μόσχας, με σερί κατακτήσεις σε βόλεϊ αντρών και βόλεϊ γυναικών. Πλέον, υπάρχουν και οι Πειραιώτες, με τα σερί σε μπάσκετ ανδρών (2012-2013) και πόλο γυναικών (2021-2022). Τη φετινή σεζόν, ίσως προστεθεί και τέταρτος στην παρέα, αφού η Μπαρτσελόνα που παίζει ημιτελικά Champions League στο ποδόσφαιρο γυναικών θα έχει την ευκαιρία για back to back, κάτι που έχει καταφέρει επίσης και στο χάντμπολ αντρών.
Τέλος, μια ιδιαίτερη αναφορά αξίζει και σε ένα ακόμη back to back: Αυτή είναι η δεύτερη σερί χρονιά κατά την οποία ο Ερασιτέχνης Ολυμπιακός... δεν διαλύεται!
Για την Ιστορία, ακολουθούν οι 35 τελικοί και τα 13 ευρωπαϊκά του Ολυμπιακού σε ομαδικά σπορ:
* με bold οι νικηφόροι τελικοί
Μπάσκετ Ανδρών (8)
Κύπελλο Πρωταθλητριών / Euroleague: 1993-94, 1994-95, 1996-97, 2009-10, 2011-12, 2012-13, 2014-15, 2016-17
1993-94 Μπανταλόνα – Ολυμπιακός 59-57
1994-95 Ρεάλ Μαδρίτης – Ολυμπιακός 73-61
1996-97 Ολυμπιακός – Μπαρτσελόνα 73-58
2009-10 Μπαρτσελόνα – Ολυμπιακός 86-68
2011-12 Ολυμπιακός – ΤΣΣΚΑ Μόσχας 62-61
2012-13 Ολυμπιακός – Ρεάλ Μαδρίτης 100-88
2014-15 Ρεάλ Μαδρίτης – Ολυμπιακός 78-59
2016-17 Φενέρμπαχτσε – Ολυμπιακός 80-64
Βόλεϊ Αντρών (7)
Κύπελλο Πρωταθλητριών / Champions League: 1991-92, 2001-02
Κύπελλο Κυπελλούχων / Top Team's Cup: 1995-96, 1996-97, 1997-98, 2004-05
Challenge Cup: 2017-18
1991-92 Ραβένα – Ολυμπιακός 3-0
1995-96 Ολυμπιακός – Μπάγερ Βούπερταλ 3-2
1996-97 Κούνεο – Ολυμπιακός 3-0
1997-98 Κούνεο – Ολυμπιακός 3-0
2001-02 Ματσεράτα – Ολυμπιακός 3-1
2004-05 Ολυμπιακός – Ορτέκ Νεσελάντε 3-0
2017-18 Ραβένα – Ολυμπιακός 3-1, Ολυμπιακός – Ραβένα 1-3
Βόλεϊ Γυναικών (2)
Challenge Cup: 2016-17, 2017-18
2016-17 Ολυμπιακός – Μπούρσα 3-2, Μπούρσα – Ολυμπιακός 3-0
2017-18 Ολυμπιακός – Μπούρσα 2-3, Μπούρσα – Ολυμπιακός 1-3
Πόλο Ανδρών (9)
Κύπελλο Κυπελλούχων: 1997-98, 1998-99
Champions League: 2000-01, 2001-02, 2015-16, 2017-18, 2018-19
Super Cup: 2002, 2018
1997-98 Ολυμπιακός – Φερεντσβάρος 7-6, Φερεντσβάρος – Ολυμπιακός 8-6
1998-99 Μλάντοστ Ζάγκρεμπ – Ολυμπιακός 13-4, Ολυμπιακός – Μλάντοστ Ζάγκρεμπ 10-6
2000-01 Γιουγκ Ντουμπρόβνικ – Ολυμπιακός 8-7
2001-02 Ολυμπιακός – Χόνβεντ 9-7
2002 Βάσας – Ολυμπιακός 5-6
2015-16 Γιουγκ Ντουμπρόβνικ – Ολυμπιακός 6-4
2017-18 Ολυμπιακός – Προ Ρέκο 9-7
2018 Ολυμπιακός – Φερεντσβάρος 9-11
2018-19 Ολυμπιακός – Φερεντσβάρος 13-14
Πόλο Γυναικών (11)
LEN Trophy: 2007-08, 2013-14, 2017-18
Euroleague: 2014-15, 2016-17, 2018-19, 2020-21, 2021-22
Super Cup: 2014, 2015, 2021
2007-08 Ρόμα – Ολυμπιακός 10-9
2013-14 Ολυμπιακός – Φιρέντσε 10-9
2014 Σαμπαντέλ – Ολυμπιακός 9-8
2014-15 Ολυμπιακός – Σαμπαντέλ 10-9
2015 Ολυμπιακός – Πάντοβα 10-6
2016-17 Κίνεφ Κίρισι – Ολυμπιακός 7-6
2017-18 Ολυμπιακός – Ντουναϊσβάρος 11-13
2018-19 Ολυμπιακός – Σαμπαντέλ 11-13
2020-21 Ολυμπιακός – Ντουναϊσβάρος 7-6
2021 Ολυμπιακός – Κίνεφ Κίρισι 14-11
2021-22 Ολυμπιακός – Σαμπαντέλ 11-7
