Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΗΦΑΚΗΣ - LIVE SPORT
Η αυριανή αναμέτρηση στο ΟΑΚΑ, έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, είναι ντέρμπι αποδείξεων! Το Παναθηναϊκός - ΑΕΚ έχει όλα τα στοιχεία για να εξελιχθεί σε μια αναμέτρηση υψηλής έντασης, όπου η ποιότητα, η ψυχολογία και η στρατηγική θα παίξουν καθοριστικό ρόλο. Οι δύο ομάδες φτάνουν στο μεγάλο παιχνίδι από διαφορετική αφετηρία, κάτι που προσθέτει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον στην κούρσα του πρωταθλήματος. Ο Παναθηναϊκός προέρχεται από τη νίκη κόντρα στον Άρη για το Κύπελλο, έχοντας δέκα αλλαγές στην σύνθεσή του. Το τρίποντο του έχει δώσει αυτοπεποίθηση και ψυχολογική ώθηση. Το ζητούμενο για τους Πράσινους είναι να αξιοποιήσουν αυτή τη θετική συγκυρία, να μπουν με ένταση στο γήπεδο και να επιβάλουν τον ρυθμό τους. Η ΑΕΚ, από την άλλη, καλείται να αντιδράσει μετά την ήττα από τον ΠΑΟΚ. Ένα ντέρμπι αποτελεί πάντα μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για αγωνιστική και ψυχολογική επανεκκίνηση. Η Ένωση θα αναζητήσει την αντίδραση, γνωρίζοντας ότι πρέπει να αφήσει πίσω τις αδυναμίες που εμφάνισε στην Τούμπα και να παρουσιάσει ένα
πρόσωπο αντάξιο των δυνατοτήτων της.
Για μένα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η μονομαχία των δύο προπονητών. Ο Μάρκο Νίκολιτς έχει ήδη καταθέσει τα διαπιστευτήριά του. Είναι πρωταθλητής, γνωρίζει τον δρόμο προς την κορυφή και διαθέτει την εμπειρία διαχείρισης αγώνων υψηλών απαιτήσεων. Θέλει να οδηγήσει την ΑΕΚ στην αντίδραση και να επιβεβαιώσει ότι είναι και φέτος η καλύτερη ομάδα. Στην απέναντι πλευρά, ο Τζέικομπ Νίστρουπ έχει μπροστά του μια σημαντική πρόκληση. Πρόκειται για έναν εξαιρετικό προπονητή, ο οποίος όμως καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις ενός συλλόγου όπως ο Παναθηναϊκός και να οδηγήσει την ομάδα του σε μεγάλες επιτυχίες. Ένα τέτοιο ντέρμπι αποτελεί ιδανική ευκαιρία για να αναδείξει τις δυνατότητες της ομάδας του. Ο στόχος του Παναθηναϊκού είναι το πρωτάθλημα πάνω από όλα. Κακά τα ψέματα, 16 χρόνια χωρίς τίτλο είναι πολλά.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ - ΦΩΣ
Τον σκληροτράχηλο χαρακτήρα, τον οποίο έχει εντυπωμένο στο DNA του, έδειξε και πάλι χθες ο Ολυμπιακός. Όπως και στην Κωνσταντινούπολη κόντρα στην Μπεσίκτας, έτσι και χθες βράδυ στη «Sunel Arena» η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα χρειάστηκε να επιστρατεύσει κάθε απόθεμα ενέργειας και σκληράδας που διαθέτει και -σε συνδυασμό με τη γνωστή αυταπάρνηση των παικτών του- να προσθέσει άλλη μια νίκη στο... σακούλι της φετινής Ευρωλίγκας. Απέναντί του η Αρμάνι, η οποία όπως και στο αμέσως προηγούμενό της ματς κόντρα στον Παναθηναϊκό έβαλε δύσκολα στον αντίπαλό της. Και μάλιστα αυτήν τη φορά της έμπαιναν και τα σουτ, καθώς είχε 42,3% στο τρίποντο έναντι του οικτρού 26,6% με το οποίο σούταρε πριν από λίγες μέρες στο κλειστό του ΟΑΚΑ. Ένα σύνολο που ναι μεν έχει συγκεκριμένο ποιοτικό ταβάνι, το οποίο όμως αν το υποτιμήσεις είναι ικανό να σου κάνει τη ζημιά.
Οι Πειραιώτες χθες αφενός είχαν δύο βασικότατους επιθετικούς πυλώνες, τον απίθανο Κόντι Μίλερ-Μακιντάιρ και τον Σάσα Βεζένκοφ. Και αν μια βραδιά +20 πόντων εἰναι... άλλη μια μέρα στη δουλειά για τον Βούλγαρο άσο, ο Αμερικανός (και συμπαίκτης του Σάσα στην Εθνική Βουλγαρίας, παρεμπιπτόντως) θαρρείς και έπαιζε για... δύο, ήτοι και για τον μεγάλο άτυχο του Ολυμπιακού, Γιαν Μοντέρο. Κοντά τους σε απόδοση και ο συγκλονιστικός (και) χθες Τάισον Ουόρντ, ο οποίος για ένα ακόμη παιχνίδι τα έκανε κυριολεκτικά όλα. Έπαιξε τόσο στο «2» όσο και στο «3», είχε διψήφιο αριθμό πόντων και μάλιστα με αρκετά δύσκολα καλάθια, πήρε ριμπάουντ, έκλεψε μπάλες, μοίρασε ασίστ και κέρδισε και επιθετικά φάουλ με τη γρηγοράδα στα πόδια αλλά και στη σκέψη του.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ - SPORTDAY
Το 2-0 επί της Μαρκό πρόσθεσε ακόμη μία νίκη στο σερί του Ολυμπιακού, που έφτασε τις οκτώ σε όλες τις διοργανώσεις, με εντυπωσιακό συντελεστή τερμάτων 15-1. Οι αριθμοί επιβεβαιώνουν ότι η ομάδα έχει βρει βηματισμό μετά την ήττα απ' τον ΟΦΗ. Εκείνο, όμως, που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι ότι ο Ιμανόλ Αλγουαθίλ αρχίζει να προσθέτει τις δικές του ψηφίδες στο οικοδόμημα. Παρέλαβε μία ομάδα μαθημένη σε διαφορετικό ποδοσφαιρικό μοντέλο, εκείνο του Μεντιλίμπαρ, κι επιχειρεί να την οδηγήσει σταδιακά σε μία διαφορετική αγωνιστική πραγματικότητα. Κερδίζει παίκτες, μοιράζει ρόλους, αξιοποιεί το βάθος του ρόστερ και -κυρίως- δημιουργεί την αίσθηση ότι ο Ολυμπιακός έχει περιθώρια να παίξει ακόμη καλύτερα. Ο Κάρμο, που πήρε χρόνο συμμετοχής και σκόραρε, ο Μπέιλι, που προσπαθεί να ξαναβρεί τον αγωνιστικό του ρυθμό, αλλά κι οι νεαροί Τουφάκης και Φίλης, που άφησαν θετικές εντυπώσεις, είναι διαφορετικές περιπτώσεις ποδοσφαιριστών, που μπορούν να προσφέρουν στον προπονητή επιπλέον επιλογές. Αυτή είναι η ουσία τέτοιων αγώνων: να μη μένει η ομάδα εγκλωβισμένη σε έναν στενό κύκλο έντεκα ή δεκατριών παικτών. Υπάρχει, μάλιστα, μία ακόμη θετική παράμετρος, που αξίζει να επισημανθεί. Οι ακραίοι μπακ του Ολυμπιακού δεν περιορίζονται στα αμυντικά τους καθήκοντα, αλλά έχουν αρχίσει να προσφέρουν ουσιαστικά και στην επιθετική παραγωγή.
Ο Αλγουαθίλ παίρνει πράγματα από θέσεις που μπορούν να αποδειχτούν καθοριστικές στη συνέχεια. Μόνο που η σημερινή αναμέτρηση με την Κηφισιά δεν έχει καμία σχέση με τη βόλτα στο Μαρκόπουλο. Ο αντίπαλος παραμονεύει για να εκμεταλλευτεί οποιαδήποτε χαλάρωση και δεν πρόκειται να χαριστεί στον Ολυμπιακό. Το μεγαλύτερο λάθος που θα μπορούσαν να κάνουν οι «ερυθρόλευκοι» είναι να πιστέψουν ότι η κεκτημένη ταχύτητα των οκτώ νικών αρκεί για να τους οδηγήσει σε ακόμη μία επικράτηση. Η Κηφισιά χρειάζεται σεβασμό κι ο Ολυμπιακός πρέπει να μπει στο γήπεδο με την ίδια σοβαρότητα που απαιτεί κάθε δύσκολο παιχνίδι. Ο Ιμανόλ προσθέτει ψηφίδες και κερδίζει ποδοσφαιριστές. Τώρα πρέπει να φροντίσει ώστε η ομάδα του να μην μπερδέψει την αυτοπεποίθηση με την επανάπαυση. Διότι το σερί είναι σημαντικό, αλλά κάθε καινούργια νίκη κατακτιέται απ' την αρχή.
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ
Η ΑΕΚ πέρυσι έπαιζε τέσσερις φορές με τον Παναθηναϊκό. Τον κέρδισε τις τρεις και μια φορά έμεινε στην ισοπαλία, σε παιχνίδι μέσα στη Λεωφόρο που με βάση την εικόνα έπρεπε να το κερδίσει. Ήταν πολύ καλύτερη από τον αντίπαλό της και στα τέσσερα περσινά ντέρμπι. Η πραγματικότητα είναι βεβαίως, πως ο φετινός Παναθηναϊκός δεν έχει καμία σχέση με τον περσινό. Διαφορετικός προπονητής, διαφορετικό ρόστερ και μια εντελώς διαφορετική κατάσταση στην ομάδα. Νομίζω πως από την ενδεκάδα που θα κατέβει στο αυριανό ντέρμπι στο ΟΑΚΑ, μόνο οι τρεις ήταν και στα αντίστοιχα περσινά ματς. Κι αυτό προφανώς δημιουργεί μια συνθήκη.
Το ξέρει πολύ καλά ο Νίκολιτς, σίγουρα καλύτερα από τον καθένα, πως το αυριανό ντέρμπι θα είναι πολύ διαφορετικό απ’ όλα τα περσινά. Όμως θαρρών πως το πρώτιστο για τον κόουτς, δεν είναι ο αντίπαλος. Φυσικά τον διαβάζει και τον μελετάει, φυσικά τον υπολογίζει και μετράει πολύ όλα όσα έχει κάνει μέχρι τώρα φέτος. Ωστόσο, το πιο βασικό, είναι αυτό που θα μπει και θα κάνει η ΑΕΚ μέσα στο γήπεδο. Είναι το πρώτο ντέρμπι της φετινής σεζόν για το πρωτάθλημα. Δεν είναι μέσα στη Νέα Φιλαδέλφεια και αυτό από μόνο του, δημιουργεί μια συνθήκη για την ΑΕΚ. Εκτός έδρας έχει κερδίσει μόνο στον Βόλο και στη Χρυσούπολη για το Κύπελλο. Καλή εκτός έδρας εικόνα, είχε μόνο με τη Σαχτάρ στο Λονδίνο για περίπου 70 λεπτά και με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα για ένα 25λεπτο στο δεύτερο ημίχρονο. Ούτε το ένα, ούτε το άλλο ήταν αρκετά για να δώσουν στην ΑΕΚ τη νίκη. Έχασε και στα δύο.
ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΑΣ - ΤΑ ΝΕΑ
Τέσσερα χρόνια πίσω. Η ΑΕΚ επιστρέφει στα μέρη της, στην αληθινή της έδρα. Τη Νέα Φιλαδέλφεια. Ναι, σε άλλη εγκατάσταση, ένα σύγχρονο γήπεδο μολονότι ακόμη και τώρα η προσέγγισή του δεν μοιάζει να είναι το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο. Υστερα από «χρόνια και χρόνια» και μετά το γκρέμισμα του «Νίκος Γκούμας», η έδρα της ΑΕΚ είναι ξανά εκεί και στο επικείμενο παιχνίδι με τη Ρεάλ θα υποδεχθεί αντίπαλο για 100ή φορά. Δεν είναι κάτι το απλό. Ολα έχουν μπει στις ράγες. Και για να αντιληφθούν οι πάντες τι συμβαίνει, μετά την επάνοδό της εκεί που γνωρίζει να αγωνίζεται καλύτερα από κάθε άλλο γήπεδο, η ΑΕΚ έχει γιορτάσει το νταμπλ το '23 και τον τίτλο της πρωταθλήτριας το '26. Ακόμη περισσότερο μοιάζει ικανή να χτίζει ρεκόρ, όπως αυτό που έκανε από τον Φεβρουάριο του '92 έως τον Ιανουάριο του '93, όταν και μέτρησε 24 νίκες και επτά ήττες. Επί εποχής φυσικά του σπουδαίου Ντούσαν Μπάγεβιτς και μιας έκδοσης που είναι, κατά τη γνώμη της συντριπτικής πλειονότητας των οπαδών της, η καλύτερη της Ενωσης εδώ και μπόλικες δεκαετίες.
Φυσικά, στο ρεκόρ αυτό όπως και στα αντίστοιχα που «τρέχουν» τώρα οι Κιτρινόμαυροι, μετρά πολύ και η έδρα. Ισως ελάχιστες ομάδες στον κόσμο να έχουν τέτοια σύνδεση με το «σπίτι» τους. Να παίρνουν τέτοια εξτρά ώθηση, να ξεπερνούν ανασφάλειες ή και απουσίες παικτών και εν τέλει να φτάνουν στην επιτυχία. Το ματς με τη Ρεάλ, συνεπώς, μοιάζει με ορόσημο. Οχι πως δεν έχει μπροστά της έναν σκόπελο η ΑΕΚ. Αλίμονο αν κάποιος παραγνωρίσει την αξία και τη δυναμική της Βασίλισσας. Η Νέα Φιλαδέλφεια αναμφίβολα θα είναι ένα όπλο για τον Νίκολιτς και τους μαχητές του. Δεν επιβεβαιώνεται αυτό μόνο από τα όσα κερδίζει εκεί η ΑΕΚ. Αλλά φαίνεται από το πόσο αλλάζει το πρόσωπο ομάδας και ποδοσφαιριστών.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.
