Στο Μεξικό ετοιμάζονται να υποδεχθούν περισσότερους από 400.000 θεατές για ένα ακόμη Grand Prix της Formula 1. Τα εισιτήρια έχουν εξαντληθεί, τα ξενοδοχεία και τα καταστήματα ετοιμάζονται για ένα από τα σημαντικότερα εμπορικά τριήμερα της χρονιάς και οι τοπικές αρχές γνωρίζουν πολύ καλά γιατί συνεχίζουν να επενδύουν στη διοργάνωση. Στην Ελλάδα, την ίδια ώρα, εξακολουθούμε να ανακυκλώνουμε τις γνωστές δικαιολογίες για τους λόγους που δεν μπορούμε να φιλοξενήσουμε έναν αγώνα του κορυφαίου πρωταθλήματος μηχανοκίνητου αθλητισμού στον κόσμο.
Δεν έχουμε παράδοση, λένε. Δεν έχουμε Έλληνα οδηγό, συμπληρώνουν. Είμαστε μικρή αγορά, επιμένουν. Και κάπως έτσι η συζήτηση τελειώνει προτού καν αρχίσει, λες και η Formula 1 αποτελεί προνόμιο μιας κλειστής λέσχης χωρών, στην οποία η Ελλάδα απαγορεύεται να υποβάλει αίτηση συμμετοχής.
Μόνο που οι αριθμοί από το Μεξικό έρχονται να ταρακουνήσουν αυτή τη βολική ελληνική ακινησία. Και, πιστέψτε με, έχουν πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον από οποιαδήποτε θεωρητική συζήτηση για το αν μας αρέσουν τα μονοθέσια ή αν έχουμε αρκετούς φίλους του μηχανοκίνητου αθλητισμού.
Από το 2015 έως το 2025, μελέτες αποτιμούν στα 8,4 δισεκατομμύρια δολάρια τα συνολικά οικονομικά οφέλη και την αξία της προβολής που εξασφάλισε το Μεξικό μέσω της διοργάνωσης.
Ένα δισεκατομμύριο δολάρια τον χρόνο. Το διαβάσατε σωστά!
Σε αποκλειστική συνέντευξή του στο The Race, ο Φεντερίκο Γκονσάλες, επικεφαλής της διοργάνωσης του Grand Prix της Πόλης του Μεξικού, περιγράφει μια οικονομική πραγματικότητα που στην Ελλάδα θα έπρεπε να έχει ήδη προκαλέσει σοβαρή συζήτηση. Ο ετήσιος οικονομικός αντίκτυπος του αγώνα στην Πόλη του Μεξικού εκτιμάται στο ένα δισεκατομμύριο δολάρια. Από το 2015 έως το 2025, μελέτες αποτιμούν στα 8,4 δισεκατομμύρια δολάρια τα συνολικά οικονομικά οφέλη και την αξία της προβολής που εξασφάλισε η χώρα μέσω της διοργάνωσης. Παράλληλα, στον αγώνα αποδίδεται η δημιουργία περισσότερων από 90.000 θέσεων εργασίας, ενώ μόνο το 2025 καταγράφηκε πρόσθετη οικονομική δραστηριότητα ύψους 176 εκατομμυρίων δολαρίων στην πόλη.
Ασφαλώς, τα ποσά αυτά αφορούν εκτιμήσεις οικονομικού αντίκτυπου και αξίας δημοσιότητας, όχι καθαρά κέρδη που καταλήγουν στα ταμεία των διοργανωτών. Ούτε γνωρίζουμε από τη συγκεκριμένη συνέντευξη το πλήρες κόστος χρηματοδότησης του αγώνα. Ωστόσο, το οικονομικό αποτύπωμα που παρουσιάζεται είναι τεράστιο και, κυρίως, εξηγεί γιατί οι μεξικανικές αρχές επιμένουν να διατηρούν τη Formula 1 στην πόλη τους.
Διότι η διοργάνωση λειτουργεί ως κινητήρας δραστηριότητας για ξενοδοχεία, εστιατόρια, μεταφορές, εμπορικά καταστήματα, υπηρεσίες και τουριστικές επιχειρήσεις. Ταυτόχρονα, η εικόνα της πόλης ταξιδεύει σε ολόκληρο τον πλανήτη, μέσα από ένα από τα μεγαλύτερα αθλητικά τηλεοπτικά προϊόντα του κόσμου. Και όλα αυτά σε μια χώρα με σαφώς χαμηλότερο κατά κεφαλήν οικονομικό επίπεδο από την Ελλάδα.
Ο Έλληνας έχει σχεδόν διπλάσιο κατά κεφαλήν ΑΕΠ από τον Μεξικανό!
Εδώ αρχίζουν τα πραγματικά ενδιαφέροντα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας για το 2025, το ονομαστικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας διαμορφώθηκε περίπου στα 27.041 δολάρια, ενώ του Μεξικού στα 13.759 δολάρια. Με άλλα λόγια, το ελληνικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ είναι περίπου 97% υψηλότερο από το μεξικανικό. Σχεδόν διπλάσιο!
Φυσικά, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ δεν αποτελεί προσωπικό εισόδημα, ούτε σημαίνει ότι κάθε Έλληνας διαθέτει διπλάσια χρήματα για διασκέδαση από κάθε Μεξικανό. Οι μισθοί, το κόστος ζωής και η κατανομή του πλούτου παίζουν καθοριστικό ρόλο. Όμως, όταν ακούμε ότι η Ελλάδα είναι οικονομικά πολύ αδύναμη για να στηρίξει ένα Grand Prix, αξίζει τουλάχιστον να θυμόμαστε αυτή τη σύγκριση. Το Μεξικό διαθέτει βεβαίως πολύ μεγαλύτερο πληθυσμό και μια τεράστια εγχώρια αγορά. Η Ελλάδα, όμως, έχει ένα διαφορετικό πλεονέκτημα: αποτελεί ήδη έναν από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της Ευρώπης, με εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο και αναπτυγμένες υποδομές φιλοξενίας.
Αν ένα Grand Prix μπορεί να προσελκύσει εκατοντάδες χιλιάδες θεατές στην Πόλη του Μεξικού, γιατί να απορρίπτουμε εκ των προτέρων την πιθανότητα να υπάρξει αντίστοιχο ενδιαφέρον για έναν αγώνα στην Ελλάδα; Με ποια μελέτη, ποια έρευνα αγοράς και ποια οικονομική ανάλυση έχει προκύψει αυτό το συμπέρασμα;
Δεν έχουμε Έλληνα οδηγό; Ούτε το Μεξικό είχε και έκανε sold out!
Ας τελειώνουμε, επιτέλους, και με ένα από τα πιο πολυχρησιμοποιημένα επιχειρήματα: ότι χωρίς Έλληνα οδηγό δεν μπορούμε να έχουμε Grand Prix. Το 2025, ο Σέρχιο Πέρες απουσίαζε από το grid της Formula 1. Παρ' όλα αυτά, το Grand Prix του Μεξικού εξάντλησε και πάλι τα εισιτήριά του. Το επιβεβαιώνει ο ίδιος ο Γκονσάλες στη συνέντευξή του στο The Race. Η διοργάνωση είχε καταφέρει να δημιουργήσει ένα κοινό που ενδιαφέρεται για το ίδιο το άθλημα, ανεξάρτητα από την παρουσία ενός συμπατριώτη του στην πίστα.
Και στην Ελλάδα; Χρειαζόμαστε πραγματικά Έλληνα οδηγό για να γεμίσουν οι εξέδρες; Δηλαδή οι χιλιάδες φίλοι της Formula 1 που παρακολουθούν κάθε Grand Prix, συζητούν για τη Ferrari, τη Mercedes, τη McLaren και τη Red Bull, θα αδιαφορούσαν ξαφνικά αν τα μονοθέσια έρχονταν να αγωνιστούν στη χώρα τους; Έχουμε δει τι συμβαίνει όταν ιδιωτικοί χορηγοί, όπως η Red Bull και η Allwyn, διοργανώνουν εκδηλώσεις με αντικείμενο τη Formula 1. Ο κόσμος ανταποκρίνεται, αναζητά την εμπειρία, θέλει να δει και να ακούσει από κοντά τα μονοθέσια.
Ασφαλώς, η προσέλευση σε μια δωρεάν ή χορηγική εκδήλωση δεν ισοδυναμεί με την αγορά ενός ακριβού εισιτηρίου Grand Prix. Αποτελεί, όμως, ένδειξη ενδιαφέροντος που αξίζει να μετρηθεί σοβαρά. Όχι να αγνοείται.
Έχουμε δει τι συμβαίνει όταν ιδιωτικοί χορηγοί, όπως η Red Bull και η Allwyn, διοργανώνουν εκδηλώσεις με αντικείμενο τη Formula 1. Ο κόσμος ανταποκρίνεται, αναζητά την εμπειρία, θέλει να δει και να ακούσει από κοντά τα μονοθέσια.
Το Ράλι Ακρόπολις μπορούμε να το διοργανώνουμε. Η Formula 1 γιατί μας φαίνεται αδιανόητη;
Υπάρχει και κάτι ακόμη που κάνει τις διαχρονικές ελληνικές δικαιολογίες να ακούγονται ολοένα και πιο παράδοξες. Η Ελλάδα φιλοξενεί το Ράλι Ακρόπολις, έναν από τους ιστορικότερους και πιο απαιτητικούς αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ράλι. Έχουμε διοργανωτική εμπειρία, ανθρώπους με τεχνογνωσία, συνεργασία δημόσιων και ιδιωτικών φορέων και τη δυνατότητα να υποδεχόμαστε διεθνείς αθλητικές αποστολές και επισκέπτες.
Προφανώς, ένα Grand Prix της Formula 1 απαιτεί εντελώς διαφορετικές υποδομές. Χρειάζεται πίστα προδιαγραφών Grade 1 της FIA, υψηλότατες επενδύσεις, εμπορική συμφωνία με τη Formula 1, μεταφορικές υποδομές, εγκαταστάσεις φιλοξενίας και μακροχρόνιο οικονομικό σχεδιασμό.
Κανείς δεν υποστηρίζει ότι μπορούμε να στήσουμε έναν αγώνα με μερικές εξέδρες, λίγη άσφαλτο και μια κορδέλα εγκαινίων. Αλλά από πότε οι δυσκολίες αποτελούν λόγο για να εγκαταλείπεις μια προοπτική χωρίς καν να την εξετάσεις; Το Ράλι Ακρόπολις αποδεικνύει ότι η Ελλάδα μπορεί να βρίσκεται στον παγκόσμιο χάρτη του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Η Formula 1 θα απαιτούσε πολύ μεγαλύτερο βήμα, ασφαλώς. Το ερώτημα είναι αν υπάρχει κάποιος που θέλει πραγματικά να μελετήσει πώς θα μπορούσε να γίνει.
Στο Μεξικό αποφασίζουν και επενδύουν. Στην Ελλάδα ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη;
Το Grand Prix επέστρεψε στο Μεξικό το 2015 με τη στήριξη της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Όταν η συγκεκριμένη χρηματοδότηση ολοκληρώθηκε το 2019, τη σκυτάλη πήρε η τοπική κυβέρνηση της Πόλης του Μεξικού. Η συμφωνία με τη Formula 1 έχει επεκταθεί έως το 2028, με τον Γκονσάλες να εξηγεί ότι η διοργάνωση αποτελεί κοινή επιλογή των οργανωτών και των τοπικών αρχών, ακριβώς λόγω της οικονομικής δραστηριότητας και της διεθνούς προβολής που δημιουργεί.
Στο Μεξικό, οι αρμόδιοι συζητούν πώς θα διατηρήσουν έναν αγώνα που εκτιμούν ότι αποφέρει σημαντικά οφέλη στην οικονομία τους. Στην Ελλάδα, η συζήτηση για ένα Grand Prix εξαντλείται συνήθως στο πόσο δύσκολο θα ήταν να το αποκτήσουμε.
Προσέξτε τη διαφορά νοοτροπίας. Στο Μεξικό, οι αρμόδιοι συζητούν πώς θα διατηρήσουν έναν αγώνα που εκτιμούν ότι αποφέρει σημαντικά οφέλη στην οικονομία τους. Στην Ελλάδα, η συζήτηση για ένα Grand Prix εξαντλείται συνήθως στο πόσο δύσκολο θα ήταν να το αποκτήσουμε. Πού είναι μια ολοκληρωμένη μελέτη σκοπιμότητας; Ποιος έχει εξετάσει συγκεκριμένα σενάρια για την κατασκευή μιας κατάλληλης πίστας ή την ανάπτυξη μιας άλλης αγωνιστικής διαδρομής; Ποιος έχει υπολογίσει το κόστος, την πιθανή προσέλευση, τα έσοδα από τον τουρισμό, τις χορηγίες και την οικονομική απόδοση μιας τέτοιας επένδυσης;
Και, κυρίως, ποιος έχει θέσει σοβαρά το ζήτημα στη Formula 1; Αν υπάρχουν μελέτες που αποδεικνύουν ότι ένα ελληνικό Grand Prix θα ήταν οικονομικά ασύμφορο, ας παρουσιαστούν. Αν το κόστος είναι απαγορευτικό, ας μάθουμε πόσο είναι. Αν η χρηματοδότηση δεν μπορεί να εξασφαλιστεί, ας εξηγηθεί γιατί. Αλλά το μόνιμο «δεν γίνεται», χωρίς αριθμούς, χωρίς σχέδιο και χωρίς συγκεκριμένη τεκμηρίωση, δεν μπορεί να αποτελεί εθνική στρατηγική.
