Όλοι το αντιλαμβάνονται, πως το άνοιγμα των κινητών θα οδηγήσει το ελληνικό αλλά και το ευρωπαϊκό μπάσκετ σε νέο τσουνάμι εξελίξεων.
Ως τώρα η διαδικασία αυτή δεν έχει προχωρήσει και οι πιέσεις που ασκούνται από μια συγκεκριμένη πλευρά προφανώς και επιδιώκει τη συγκάλυψη. Το γιατί είναι προφανές.
Η αποδόμηση των μαρτύρων, οι φράσεις «μόνο από δύο μαρτυρίες μπήκαν κάποιοι φυλακή», η στήριξη από μια μερίδα ΜΜΕ που νιώθει αμήχανα ενώ πέντε χρόνια στήριζε ανοιχτά τη «νέα εποχή του μπάσκετ», είναι στοιχεία αδιαμφισβήτητα.
Ως τώρα διαπιστώνεται μια ανάπαυλα στα γεγονότα, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως οι δικαστικές Αρχές δεν γνωρίζουν τι κάνουν.
Οι πιέσεις κυρίως επικοινωνιακές αποσκοπούν ώστε να μπει μια… φραγή και να μην φτάσει το θέμα εκεί που φοβούνται όλοι ότι μπορεί να φτάσει. Στην… στρατόσφαιρα του ενδιαφέροντος.
Είναι δεδομένο πως η υποτίμηση της έρευνας το προηγούμενο διάστημα, κάτι που φαίνεται από τις ατάκες Λιόλιου «δεν φεύγω αν δεν καθαρίσει το μπάσκετ», τα χρήματα που είχε αφήσει ο Παπαπέτρου και ο Κορομηλάς στο σπίτι τους, καταδεικνύουν πως δεν πίστευαν το τι θα συμβεί παρότι η Δικαιοσύνη ουσιαστικά ήταν έξω από την πόρτα τους.
Τώρα μένει το grand finale. Το άνοιγμα των κινητών τους. Από εκεί μπορεί να ανοίξει ένας νέος ασκός του Αιόλου που κανείς δεν ξέρει πού θα καταλήξει. Από τα ελλιπή μέτρα που είχαν πάρει οι κατηγορούμενοι συνάγεται το συμπέρασμα πως ήταν εκτός τόπου και χρόνου και πολύ δύσκολα δεν θα βρεθούν θησαυροί στις συσκευές τους. Δεκατέσσερις κατασχέθηκαν…
Η τελική απόπειρα των αμετανόητων που παραμένουν προσκολλημένοι στην διεφθαρμένη Οργάνωση που είχαν συστήσει επιχειρεί εις μάτην να φθείρει τους μάρτυρες και να δημιουργήσει σκιές στην έρευνα. Οταν αποκαλυφθούν τα όσα έκρυβαν στα κινητά τους, ακόμα και οι τελευταίοι «πιστοί» θα πάρουν αποστάσεις απεταξάμην τον Λιόλιο και την παρέα του.
Η ώρα πλησιάζει…
