-
Ένα ρεπορτάζ που αποτυπώθηκε πρωτοσέλιδα στην «Ώρα» σήμερα (22/3) σε σχέση με το μέλλον του Στίβεν Τσούμπερ στην ΑΕΚ, δημιούργησε πολλή κουβέντα. Σχόλια ποικίλα κι αντιδράσεις ποικίλες. Ευνόητο. Είναι μια περίεργη κατάσταση και η πορεία του Τσούμπερ στην ΑΕΚ, ασορτί με την εξέλιξη της πορείας της ομάδας.
-
Εδώ θέλω να σημειώσω μια κρίσιμη λεπτομέρεια, χωρίς να το κάνω επειδή αρθρογραφώ στην εφημερίδα. Όσες αντιδράσεις κι αν έχουν υπάρξει, από την ΑΕΚ κάποια δεν έχω δει. Ενδεχομένως να μην υπάρχει και λόγος, αφού δεν είναι υποχρεωμένη η ΑΕΚ να αντιδράσει σε μια εκτίμηση στην ουσία, πως μπορεί να υπάρξει θέμα, βάσει της εικόνας του παίκτη. Ωστόσο δεν έχει αντιδράσει.
-
Από κει και πέρα και μένα με τρομάζει το ενδεχόμενο να γίνουν λάθη πάλι πάνω στη πίεση που δημιουργεί η κακή εικόνα της ομάδας. Να μην εκτιμηθούν σωστά οι πραγματικές διαστάσεις της παρουσίας ενός παίκτη στο ρόστερ.
-
Πράγματα που έχουν συμβεί στο πρόσφατο παρελθόν στην ΑΕΚ. Και βλέπουμε πλέον να μεγαλώνει ο αριθμός των παικτών, που έφυγαν από την ομάδα και παρουσιάζουν διαφορετικό, προς το καλύτερο, πρόσωπο.
-
Μπορώ όμως να πω ότι το ίδιο με τρομάζει και το να προσδεθούμε με πείσμα σε μια οπτική πως όλο αυτό που βλέπουμε κι από πλευράς ατομικής απόδοσης, είναι μια εντελώς εικονική πραγματικότητα, που οφείλεται αποκλειστικά σε κάποιους προπονητές - «κακοποιητές» ή στο κακό κλίμα που διαμορφώνει η όχι καλή πορεία της ομάδας.
-
Το θεωρώ εξίσου επικίνδυνο, γιατί μπορεί πίσω του να κρύβει μια βεβαιότητα πως δεν υπάρχουν λάθη στο σχεδιασμό. Όχι ουσιαστικά τουλάχιστον.
-
Άκουγα σήμερα τον Τάσο Νικολογιάννη στοn ΣΠΟΡfm 94,6, σε μια κουβέντα με αντικείμενο τις ισορροπίες ανάμεσα στις τρεις ομάδες που παλεύουν για τις ευρωπαϊκές θέσεις. Και είπε σε κάποια φάση ο Τάσος πως από την αμυντική γραμμή της ΑΕΚ, δε θα ήθελε κανέναν παίκτη και δε πιστεύει πως κάποιος θα έπαιζε βασικός στον Παναθηναϊκό.
-
Αν κάτσω να το αναλύσω πολύ, ενδεχομένως να ξεχωρίσω κάποια περίπτωση για την οποία να του αντιτάξω πως έχει άδικο. Αν δε το κάνω αυτό όμως, τότε όντως, με μια γενική ματιά θα δυσκολευόμουν να του πω πως κάπου έχει άδικο.
-
Και μιλάμε για τον Παναθηναϊκό. Που είναι ακόμη πίσω από την ΑΕΚ στην βαθμολογία. Αν πας στις ομάδες που είναι από πάνω της, σίγουρα η κουβέντα θα γίνει ευρύτερη. Θα πάει πέρα από την αμυντική γραμμή.
-
Θέλω να πω δηλαδή πως μπορεί μεν ο αντίπαλος πάντα να έχει να πει ένα... κακό λόγο παραπάνω, όμως η αλήθεια είναι πως και φέτος οι παίκτες για τους οποίους δε μπορεί να τον πει, είναι πολύ λίγοι. Και θα τους βρεις σχεδόν μονοδιάστατα στην επίθεση. Ο Αραούχο, ο Άμραμπατ, ο Τσούμπερ. Και τώρα και ο Κριχόβιακ που φυσικά σε κάθε μεγάλη ελληνική ομάδα θα ήταν πολυτέλεια. Α, ξέχασα και τον Στάνκοβιτς.
-
Αυτοί είναι οι παίκτες της ΑΕΚ, που έχεις ακούσει τους αντιπάλους σου να παραδέχονται και που σκέφτεσαι πως θα μπορούσες να τους δεις ακόμη και βασικούς σε κάποιον από αυτούς.
-
Με την αναφορά στον Τσούμπερ δίνω και τη δική μου απάντηση στο αν με βρίσκει σύμφωνο η αμφισβήτηση του. Φυσικά και όχι. Είναι περίπτωση για την οποία είμαι κι εγώ 100% σίγουρος πως τον έχει πάρει από κάτω το γενικό και σε μια φάση κανονικότητας, έχει σπουδαίο ρόλο να παίξει.
-
Το πρόβλημα όμως παραμένει πως σε μια περίοδο που ακόμη και ο Τσιγγάρας γίνεται «talk of thε town» (κι όχι άδικα), ο αριθμός των παικτών που έχει η ΑΕΚ και περνούν αδιάφοροι στα μάτια των ανταγωνιστών της, παραμένει και φέτος απαγορευτικά μεγάλος για τις απαιτήσεις της.
-
Στην άμυνα ειδικά, που φέτος έχουν προστεθεί στο βασικό rotation επτά παίκτες σε σχέση με πέρσι, το να μην έχει προκύψει ούτε ένας που να αποτελεί σημείο αναφοράς ουσιαστικό (ελαφρώς ίσως ο Μοχαμάντ..), σηματοδοτεί ένα σοβαρό πρόβλημα.
-
Ορισμένοι προφανώς να αδικούνται από τη γενικότερη εικόνα της ομάδας. Όμως ο αριθμός των νέων είναι υπερβολικά μεγάλος για να αποδοθεί η εντύπωση που έχει δημιουργηθεί, μόνο στο γενικότερο πρόβλημα της ομάδας.
-
Κι αυτό όσο και να λέμε και σε κάποιο βαθμό να ισχύει, πως δεν είναι σωστό να ισοπεδωθούν τα πάντα, πρέπει να το λάβουμε υπόψη.
