Μόνος του ο Τσούμπερ τέσσερις φορές, κανείς δε του την έδωσε...

Η ΑΕΚ έχει καταφέρει να δέχεται γκολ στα δύο τελευταία ματς με τον Παναθηναϊκό και σε αυτό με τον ΠΑΟΚ, χωρίς ο αντίπαλος της να κάνει τίποτα. Τα δίνει προσφορά εκ του καταστήματος. Για να είμαι δίκαιος στο προηγούμενο ματς στη Λεωφόρο, τουλάχιστον μπήκε στη περιοχή ο αντίπαλος για να κάνει το πέναλτι – δώρο ο Ρότα. Τώρα δε χρειάστηκε καν να δημιουργήσει κάτι και να μπει στη περιοχή έτσι. Η μπάλα ήρθε... λουκούμι από το ασύλληπτο λάθος του Μήτογλου.

Το σοκ ήταν διπλό, γιατί ήρθε αυτό αμέσως μετά από μια πολύ μεγάλη ευκαιρία με τον Τσούμπερ. Και τελικά ήταν και το καθοριστικό στοιχείο στο ματς, αφού η ανωτερότητα της ΑΕΚ στο μεγαλύτερο κομμάτι του ντέρμπι, σπαταλήθηκε σε προσπάθεια για ισοφάριση. Πάλι καλά που λόγω Άμραμπατ αυτή ήρθε πριν την ανάπαυλα.

Για τον Οφρυδόπουλο δεν είχα καμιά αμφιβολία και το είχα πει εδώ με το που ανέλαβε υπηρεσιακός, πως θα κάνει μια διαχείριση σοβαρή ανάλογη των απαιτήσεων της συγκυρίας. Είναι πλεονέκτημα πως δεν αισθάνεται καμιά ανάγκη να χτίσει αγωνιστικό προφίλ και ξέρει πως το ζητούμενο στη φάση που ανέλαβε, είναι η κάλυψη αδυναμιών. Και είναι καλός προπονητής έτσι κι αλλιώς.

Για να πω την αλήθεια δε περίμενα πως η ΑΕΚ θα ήταν τόσο συμπαγής με αυτό το 4-2-3-1 που... μου κάθεται στο λαιμό. Με Χατζισαφί διπλα από τον απίστευτα ζορισμένο Σιμόες και με τον Μάνταλο.

Διαψεύστηκα απόλυτα. Τελικά η σωστή επιλογή των μέτρων στη πίεση κράτησε κοντά τις γραμμές. Έκανε πιο αποτελεσματική τη πίεση της ΑΕΚ γενικά. Το ακόμη πιο αξιοσημείωτο είναι πως κατάφερε η ΑΕΚ αυτό να το κρατήσει κι ενώ βρέθηκε από το 4' σοκαρισμένη να ψάχνει εκείνη υποχρεωτικά γκολ.

Ο Γιαννίκης αν είχε παίξει έτσι πριν δύο εβδομάδες μάλλον θα είχε σώσει τη θέση του και γενικά αν είχε καταφέρει μετά από ένα σημείο να διακρίνει τα όρια ανάμεσα στις απαιτήσεις της συγκυρίας και στο προσωπικό του στόχο για το αγωνιστικό προφίλ της ομάδας, θεωρώ πως θα είχε τελειώσει τουλάχιστον τη σεζόν. Τελικά αποδεικνύεται πως το καλύτερο ήταν να το κάνει κάποιος άλλος όπως ήρθαν τα πράγματα.

Παρόλα αυτά κι άσχετα με τα όσα μου λένε διάφοροι για θέσεις που έχω εκφράσει, η αγωνιστική κατάσταση όλων των παικτών και η δυνατότητα να βγάλουν συγκροτημένη εικόνα κι ανωτερότητα σε ένα ντέρμπι σε μια δύσκολη φάση για όλη την ΑΕΚ, προσωπικά θεωρώ πως δικαιώνει αυτό που είπα μετά το ΑΕΚ – ΠΑΣ. Έχει αφήσει υπόβαθρο ο προηγούμενος προπονητής.

Ο Χατζισαφί ήταν η μεγάλη έκπληξη, ειδικά μετά την εικόνα του με τον Αστέρα Τρίπολης στην ίδια θέση, όμως θεωρώ πως για να σταθεί αυτή η τακτική προσέγγιση και να βγάλει αποτέλεσμα, ήταν κομβική και η ανταπόκριση του Μάνταλου. Κάτι που επίσης δε περίμενα για να πω την αλήθεια. Αλλά όσο είχε δυνάμεις ήταν καθοριστικός για όλα τα στοιχεία που οδήγησαν στην υπεροχή της ΑΕΚ στο παιχνίδι.

Ο Τζαβέλλας εξελίσσεται σε σταθερά στην άμυνα, ο Μήτογλου παρά το λάθος αξίζει ένα μπράβο που βρήκε γρήγορα τα πατήματα του και στάθηκε. Ο Μοχαμαντί ήταν ο παίκτης που είδαμε στο πρώτο κομμάτι της παρουσίας του στην ομάδα. Ο Σιμόες τα δίνει όλα με τα υπέρ και τα κατά του.

Ο Άμραμπατ δε χρειάζεται αναλύσεις, ας τα πουν οι αντίπαλοι καλύτερα. Ο Αραούχο έκανε διαφορά. Και πάμε στον Τσούμπερ...

Επειδή είμαι σίγουρος πως θα ακουστούν και θα γραφτούν πολλά, θα πω το εξής: Δε ξέρω αν ο Τσούμπερ θα κάνει τη διαφορά που απαιτούν τα χρήματα που θα στοιχίσουν η ενεργοποίηση της ρήτρας και το συμβόλαιο του. Ξέρω πως απόψε έκανε όσα έπρεπε για να είναι ακόμη κι ο πρωταγωνιστής.

Αλλά...

Βγαίνει στο πρώτο ημίχρονο ο Μισελέν κι αντί να του δώσει τη μπάλα που έχει βγει αμαρκάριστος στο πέναλτι, πάει και κάνει σουτ με το αριστερό. Μετά, στο δεύτερο ημίχρονο γίνεται το ίδιο πάλι με τον Μισελέν. Μόνος στο ύψος της μικρής περιοχής ο Τσούμπερ, τα χάνει ο Γάλλος και κάνει πατάτα.

Ο Γέβτιτς δεν τον επιλέγει στην κόντρα επίθεση προς το τέλος που έπρεπε να γίνει φάση για γκολ καθαρή, ενώ κάνει εξαιρετική κίνηση κάθετα αριστερά από τον Ελβετό – Σέρβο. Δίνει στον Γκαρσία. Ο Τσούμπερ πάλι έχει καταφέρει να ελευθερωθεί, αλλά ο Λιβάι δε τον βλέπει! Οι πιο καλές ευκαιρίες της ΑΕΚ, δεν έγιναν τελικά ευκαιρίες και είχαν όλες μέσα τον Τσούμπερ. Που έμενε ελεύθερος, με κρίσιμη βοήθεια κι από τη κίνηση του Αραούχο, αλλά τρεις συμπαίκτες του από τους οποίους ο ένας δυο φορές, δεν τον αξιοποίησαν.

Ο Παναθηναϊκός είχε κάποιες απουσίες, αλλά είχε και η ΑΕΚ. Κυρίως τον Σιμάνσκι που είναι ο καλύτερος της χαφ μέσα στο 2022. Αλλά δεν είχε και τον Σάκχοφ, όπως και τον Βράνιες. Η διαφορά ήταν πως σε επίπεδο αντικατάστασης η ΑΕΚ βρήκε στον Χατζισαφί αυτό που δε βρήκε ο Παναθηναϊκός από τον αποψινό Κουρμπέλη.

Ναι, μπορείς να σκέφτεσαι δύο χαμένους βαθμούς που θα έκαναν μεγάλη διαφορά από τη πρώτη αγωνιστική, αλλά δε πρέπει να ξεχνάμε πως βρέθηκες από το 4΄να χάνεις με ένα ακόμη γκολ – δώρο. Παίζεις στη Λεωφόρο, με τον Παναθηναϊκό. Το γεγονός πως μπορούσες να κάνεις την ανατροπή δεν αναιρεί τη σημασία του ότι δεν έχασες τελικά, ενώ βρέθηκες πίσω στο σκορ.

Αλλά τώρα γίνεται πολύ κρίσιμο το αμέσως επόμενο ματς. Με τον ΠΑΟΚ στο ΟΑΚΑ. Γιατί παίζουν Άρης – Παναθηναϊκός. Κι αν κερδίσεις θα έχεις όφελος είτε σε σχέση με έναν από τους δύο, είτε και με τους δύο. Κι εδώ πλέον, στο ματς που έρχεται, είναι πολύ συγκεκριμένα τα πράγματα σε σχέση με τι συνιστά επιτυχία και τι αποτυχία. Επιτυχία είναι μόνο η νίκη.

Ο παικταράς Κριχόβιακ θα κάνει τη διαφορά αρχικά για το κλίμα μέσα στο οποίο θα φτάσουμε στο συγκεκριμένο ματς και πολύ πιθανό να κάνει και διαφορά στα play offs γενικά.

Ο διαιτητής δεν έβγαζε το απαραίτητο κύρος στο γήπεδο με τη παρουσία του. Υπάρχει η φάση στο 13΄που σίγουρα η μπάλα χτυπάει στο χέρι του Σάρλια κι απομακρύνεται, στη προσπάθεια του Μάνταλου για κεφαλιά. Δε θα βάλω το χέρι το δικό μου στη φωτιά, αλλά σίγουρα θέλω να ακούσω μια έγκυρη και πειστική άποψη για τη συγκεκριμένη φάση. Μια ευκαιρία για ισοφάριση πριν κλείσει το πρώτο τέταρτο, μπορεί να έκανε μεγάλη διαφορά.