Οκ, η εύκολη ανάγνωση είναι ότι ο Παναθηναϊκός πλήρωσε τους χριστουγεννιάτικους ερασιτεχνισμούς και μένοντας «μισός» δεν κατάφερε να πάρει το ματς με τον Αστέρα. Σε ότι αφορά το συγκεκριμένο παιχνίδι αυτό είναι αληθές και το αναλύσαμε πριν καν ξεκινήσει. Αλλωστε το κακό φαινότανε…
Το θέμα βέβαια δεν είναι τα σημερινά «κουλουράκια» , ούτε σου υπογράφει κανείς ότι αν έπαιζες κομπλέ θα νικούσες. Αλλωστε δεν μιλάμε για τη μικρή εικόνα (που αποτελείται από έναν αγώνα), αλλά για τη μεγάλη (δηλαδή άλλη μια καταστροφική σεζόν). Διότι το ΜΕΙΖΟΝ μείζον θέμα που προκύπτει είναι πως οι πράσινοι τη χρονιά που έληξε η τιμωρία και (υποτίθεται πως) ανοίγουν ξανά τα σύνορα, πάνε με σπασμένα φρένα για να μείνουν εκτός Ευρώπης. Και για να συμβεί κάτι τέτοιο το κακό έχει γίνει εδώ και καιρό…
Ο Παναθηναϊκός πληρώνει τα εγκλήματα του καλοκαιριού και τώρα απλά τρέχει και δεν φτάνει. Την εποχή του Ρόκα και του Πογιάτος είναι που χάθηκαν τα πάντα και διαλύθηκε το σύμπαν. Με τον Μπόλονι στον πάγκο και με το σωστά και με τα λάθη του το πράγμα σαφώς και μαζεύτηκε μα δυστυχώς είναι πολύ αργά για δάκρια. Ετσι ο Παναθηναϊκός οδηγείται σε ένα τεράστιο φιάσκο… αυτοαποκλεισμού από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις αφού όλα δείχνουν ότι δεν μπορεί να προλάβει το τρένο. Εκτός κι αν πάρει κάνα Κύπελλο, αλλά δεν είναι ώρα να ανοιγόμαστε. Δεν μας παίρνει.
Ο αγώνας με τον Αστέρα ήταν λίγο έως πολύ όπως τον περιμέναμε. Κλειστός, στο όριο του «μισό – μηδέν», θα μπορούσες να τον πάρεις στο πρώτο ημίχρονο και να τον χάσεις στην επανάληψη. Καλώς ή κακώς ακόμη και πιο «γεμάτα» ρόστερ από του τριφυλλιού δεν μπορούν να αντέξουν τόσες μαζεμένες απουσίες. Σκεφτείτε εδώ που έγινε της αλχημείας το κάγκελο για να συγκροτηθεί μια σχετικά ανταγωνιστική ενδεκάδα με παίκτες που όλοι μαζί αποκλείεται να ξαναπαίξουν.
Δεν χρειάζεται να λέμε τα ίδια. Στην πιο κρίσιμη στροφή για να προλάβει την Ευρώπη ο Παναθηναϊκός, ρίσκαρε, έπαιξε και έχασε. Εννοείται πως κανείς δεν σου εξασφαλίζει ανοσία αν μείνεις στην Ελλάδα, ναι μπορείς να κολλήσεις οπουδήποτε, σίγουρα όμως σε τέτοιες καταστάσεις οφείλεις παίρνεις το μικρότερο δυνατό ρίσκο. Ακόμη και σε κανονικές συνθήκες οι εννιά μέρες άδειας είναι πολλές και η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Γιατί και μέσα στους στόχους σου να είσαι, δεν ρισκάρεις να γκρεμίσεις ότι έχεις χτίσει.
ΥΓ: Το χειρότερο είναι ότι ο εφιάλτης δεν έχει ακόμα τελειώσει και πολλοί φοβούνται ότι τις επόμενες μέρες θα σκάσουν κι άλλα κρούσματα και θα μείνεις στην κυριολεξία τρεις και ο κούκος. Δυστυχώς αλλά δεν υπάρχουν λόγια. Αλλωστε το έχουμε ξαναπεί: Η ενασχόληση με τον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό βλάπτει σοβαρά την υγεία, όμως το αίμα νερό δεν γίνεται…
