Διαβάζω με σχετική γαλήνη στη ψυχή μου, δημοσιεύματα από την Τουρκία που κάνουν λόγο για έναν Ιβάν προβοκάτορα, επειδή πέρασε ένα μήνυμα στην ομάδα του. Το μήνυμα βέβαια, μόνο προβοκατόρικο δεν είναι. Για την ακρίβεια, διαχωρίζει αθλητισμό με πολιτική, απλά καταγράφει και μεταφέρει μέσω του Μάκη Γκαγκάτση, πως λόγω της τεταμένης κατάστασης που υπάρχει στο Αιγαίο, ο αγώνας θα απασχολήσει περισσότερο κόσμο. Και λογικό είναι.
Πάντα οι ομάδες, ψάχνουν τη συμπάθεια της κοινής γνώμης. Του κοινού που αμφιταλαντεύεται και συμπαθεί ανάλογα με τα γεγονότα. Και είναι σαφές πως ο ΠΑΟΚ θέλει την συμπάθεια της κοινής γνώμης, με αφορμή το τάιμινγκ της αναμέτρησης. Αλλά το μήνυμα του Ιβάν ξεκαθαρίζει. Άλλο πολιτική, άλλο το ποδόσφαιρο.
Είναι και ο Ιβάν που δεν έχει δώσει τέτοια δικαιώματα. Πατριώτης ναι, αλλά όχι μισάνθρωπος. Αγαπάει την χώρα του, αλλά δεν έχει αρνηθεί να βοηθήσει ανθρώπους από παντού έχοντας πληρώσει μεγάλα ποσά όταν του ζητήθηκε ή όταν βρήκε την ευκαιρία.
Είναι σαφές βέβαια, πως σε μία τέτοια εποχή, που το μίσος τρέφεται μέσα από τις αντιξοότητες της καθημερινότητας, η παραμικρή όχληση, μπορεί να αποτελέσει αφορμή για αντιπαράθεση. Οι «πολεμοχαρείς» της κάθε πλευράς, δεν θα έχαναν την ευκαιρία.
Απ ότι έχετε καταλάβει λοιπόν από την πορεία μου μέχρι τώρα – και από τη φωτογραφία μου με τη φανέλα της Μπεσίκτας – δεν ανήκω σε αυτούς που ψάχνω λόγους για να μαλώσω για εθνικά θέματα. Ούτε βέβαια να πολιτικοποιήσω το ποδόσφαιρο εκτός κι αν η πολιτική θέλει να επιβληθεί αυτού, κάτι που συνέβη με τον Λευτέρη Αυγενάκη και τους προϊσταμένους του.
Η εμπειρία μου από την Πόλη μου έδωσε να καταλάβω πως και εκεί οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν μία δύσκολη καθημερινότητα, ο καθένας έχει να αντιμετωπίσει τον δικό του προσωπικό Γολγοθά και τους νιώθω.
Ο καθένας ανάλογα με τις καταβολές του, θα αντιδράσει διαφορετικά. Κάποιοι σιχαίνονται τον Ερντογάν για τη στάση του σε όλα τα θέματα και κυρίως σε μία οικονομία που καταρρέει, άλλοι τον αποθεώνουν και ζούνε για το όραμα της μεγάλης Τουρκίας. Όπως και εδώ εκατοντάδες χιλιάδες έφαγαν Πατριωτιλίκι από μία οικογένεια που δεν φημίζεται για αυτό, έτσι και εκεί υπάρχουν αυτοί που τρέφονται από την έχθρα αυτή και από τα οράματα ενός όχι και τόσο δημοκρατικού ανθρώπου.
Όταν θα πεινάσουν – αν δεν έχουν πεινάσει ακόμη τα παλικάρια – ας φάνε ανωτερότητα του είδους τους λοιπόν και ας μας αφήσουν ήσυχους. Το ΠΑΟΚ – Μπεσίκτας είναι ένας ποδοσφαιρικός αγώνας, τα δύο κλαμπ δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα και η αντιπαλότητάς τους θα διαρκέσει όσο και το παιχνίδι.
Κανένας ΠΑΟΚ δεν σήκωσε πατριωτική κουβέντα για έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, καμία Μπεσίκτας δεν φαίνεται πως έχει τη διάθεση να το κάνει.
Το τι κάνει ο Τύπος της Τουρκίας, δεν είναι τίποτα άλλο από αυτό που κάνει της Ελλάδας. Σηκώνει ένα αστείο θέμα για να πουλήσει. Και κάνει ακριβώς αυτό που κατηγορεί τον Ιβάν. Λειτουργεί προβοκατόρικα. Δεν πιστεύω πως ποτέ η Μπεσίκτας επίσημα θα σηκώσει το ανύπαρκτο αυτό θέμα. Αυτό το γράφω βέβαια χωρίς να γνωρίζω τις πιέσεις που μπορεί να δέχεται σε πολιτικό επίπεδο ή σε επίπεδο ΜΜΕ. Αν είναι σοβαρός οργανισμός εννοείται πως δεν θα το σηκώσει.
Ποδοσφαιρικά, οι δύο ομάδες έχουν επιλέξει το πως θα πάνε σε αυτό το παιχνίδι, η κάθε μία με τον τρόπο της.
Ο ΠΑΟΚ ποντάροντας στη συνοχή και τον κορμό της προηγούμενης σεζόν, η Μπεσίκτας ποντάροντας σε μεταγραφές ποιότητας για να υπερισχύσει σε αυτό το κομμάτι και να καλύψει την αδυναμία συνοχής της.
Οι δύο οργανισμοί θα κριθούν εκ του αποτελέσματος και η ζωή θα συνεχιστεί.
Γιατί αυτό είναι το ποδόσφαιρο και η πραγματική τους κόντρα.
ΥΓ Ο κυρ Σάββας ήταν απέναντί μας φανερά. Έχει πει πολλά που είναι ασήκωτα για να εξυπηρετήσει τον ρόλο του. Σήμερα έφυγε και μπροστά στον θάνατο στεκόμαστε όλοι προσοχή. Ας είναι ελαφρύ το χώμα και συλλυπητήρια στην οικογένειά του.
